MSC Poesia

Onze boot

 Het duurt nog wel 141 dagen voor onze cruise vertrekt maar dat weerhoudt mij er niet van om de voorpret met jullie te delen en deze keer gaan we het over onze boot hebben de MSC Poesia.

De Poesia is een wat kleinere boot van nog 300 meter lang en met slechts plek voor 2500 passagiers, wat ons betreft beter dan de moderne megaboten met waterparken en botsautootjes aan boord. Wat de Poesia wel heeft is goede restaurants, zwembaden, bars, een theater, een spa, een bioscoop onder de sterren en elke dag zijn er bands, shows en ander entertainment te vinden. We gaan ons wel vermaken aan boord.

Lanterns

Goede start

Inmiddels is de zesde en laatste episode van Lanterns verschenen en dus ben ik begonnen met kijken. Het verhaal wijkt én aardig af van de comics én lijkt erg op de comics. Zo is Hal Jordan de opvolger van Abin Sur maar heeft hij ook aan de wereld verteld dat hij Green Lantern is. Hij blijkt in de serie zijn vervanger opgeleid te hebben die, net zoals in de comics, John Stewart is.

We starten kort in 1996 waar Hal vertelt wie hij is en we een erg jonge John zien. Dan springen we door naar 2016 waar we het grootste deel van de episode blijven. Op het einde van de episode springen we naar dezelfde plek maar dan in 2026 waar John het lijk van Hal vindt op de tribune van het stadion zonder ring. Op naar episode 2 zeg ik!
 

De flessenman

Statiegeld

Op weg naar mijn moeder spotte ik een man op de tramhalte op de Louis David straat die daar een eigen spot had gebouwd. Hij had meerdere grote plastic zakken met daarin lege flessen en blikjes en alle prullenbakken in de omgeving werden gecontroleerd op flesjes en blikjes met statiegeld om aan zijn voorraad toe te voegen.

Auto's die voor het stoplicht stilstonden werden vriendelijk gevraagd of zij nog blikjes en flesjes over hadden voor zijn collectie, kortom iemand die goed had begrepen hoe de moderne economie werkte.

Inbraak

Onverlaten

Ik arriveerde voor mijn maandelijkse afspraak bij mijn kapster en zag een paar onbekende voor de deur staan en mijn kapster en nog iemand anders zaten buiten. Toen mijn kapster mij zag zei ze "Ik ben helemaal vergeten je af te bellen, sorry".

Wat was er aan de hand er was ingebroken in de kapsalon en de politie deed onderzoek zodat er niemand in mag. Nu denk je misschien "wat valt er te halen in een kapsalon" maar dit was geen normale kapsalon, men verkocht ook Pokémon plaatjes en dat was de buit waar de inbrekers het op voorzien hadden. Kortom onverrichte zake keerde ik huiswaarts met mijn lange lokken.

Stephanie - De installatie

Onze heldin

We gaan van de komende vakantie terug naar het heden met de tweede episode van de avonturen van Stephanie. Terwijl zij aan het opladen was installeerde ik de app op mijn telefoon en verbond die met Siri zodat ik haar straks op drie manieren kon bedienen. De start stop knop die op de robot zelf zat, commando's via de app en stem commando's zoals ga de slaapkamer stofzuigen.0

Maar eerst moest zij ons huis leren kennen dus het allereerste commando dat zij kreeg was snel in kaart brengen waarna zij door het hele huis heen reed en met haar camera en radar alles opsloeg. Na afloop had ik een complete kaart in de app die ik kon gaan indelen in de kamers zoals keuken, slaapkamer, woonkamer en de overige kamers. We zijn klaar voor haar eerste schoonmaak ronde.

Cruise

Nieuwe maatschappij

Een collega stelde mij de vraag, toen ik net terug kwam van onze laatste trip of de volgende vakantie al gepland was en dat zette mij aan het nadenken. We hadden genoeg plannen voor Azië en Amerika maar eentje die hoog op het lijstje stond was een bezoek aan Midden en Zuid Amerika met een cruiseboot en de periode februari maart is daar de juiste tijd voor. Ik ging dus eens goed zoeken en al gauw vond ik ten eerste een cruise maatschappij die mijn vriendin wel zag zitten en en route die ik wel zag zitten. De reservering was snel gemaakt en onze boot steekt op 14 februari af, verwacht meer details de komende weken terwijl ik alles uitzoek.

Stephanie

Onze nieuwe huisgenoot

Ik ben al een tijdje aan het kijken wat het volgende onderdeel van ons huis wordt dat slim gemaakt gaat worden en ik keek daarvoor naar de verwarming. Geheel onverwacht werd het echter iets heel anders want ons gezin werd uitgebreid met Stephanie. Stephanie is een schoonmaak robot die kan stofzuigen en dweilen.

Een dag na het bestellen werd ze afgeleverd, toen nog naamloos maar als je gesproken opdrachten wil geven moet je wel weten naar wie die opdracht gaat vandaar Stephanie. Het uitpakken en in elkaar zetten van de onderdelen was een makkie en 's avonds stond haar huis op een tijdelijke plek in de woonkamer. Ze werd voor de ingang geplaatst en de stroom werd aangezet waarna ze om zich heen kijk en al snel haar huis herkende waar ze in reed en begon met het opladen van haar accu.

Terug in Nederland

Haps

Na de laatste stop in Duitsland reed de chauffeuse van dienst ons netjes naar Nederland waar we vlak na de grens stopten want de auto had dringend behoefte aan gratis benzine want in Nederland werkte mijn tankpas weer en werd de benzine weer betaald in plaats van die zelf te betalen. Wij namen ook een korte pauze voor een versnapering en een toilet bezoek waarna de laatste chauffeurswissel plaatsvond en ik weer achter het stuur kroop voor de laatste twee etappes.

Etappe een bracht ons naar Almere waar we dochterlief afzetten met haar spullen en na een warm afscheid werd het allerlaatste stukje van de reis ingezet naar Amsterdam. Binnen het half uur waren die kilometers ook gereden en haalden wij onze spullen uit de auto en zo kwam er een einde aan onze midden Europese roadtrip van vijf landen.

Laatste stop in Duitsland

Het laatste stukje Duitsland

Vandaag was dan de laatste dag van onze vakantie aangebroken en die begonnen we met het beste ontbijt van onze hele vakantie. Het Mercure had goede koffie, lekkere broodjes en croissantjes, goede scrambled eggs met bacon en uiteraard, want we zijn in Duitsland, goede worst. Ik ging dan ook voor een tweede ronde en besloot verstandig te zijn en er geen derde ronde aan toe te voegen.

Vervolgens was het terug naar de kamers, koffers inpakken en uitchecken. We namen de lift naar de parkeergarage waar alles in de auto geladen werd en de route naar huis ingezet werd. Onze eerste stop was bij een autohof waar we een drankje namen en de inmiddels zeer bekende en gewaardeerde chauffeurswissel weer ingezet werd voor de rit naar Nederland.

O'Reilly's

We're bringing the band back together

Na de maaltijd splitsen we ons, waarbij ik en mijn vriendin besloten de avond in Duitse sferen voort te zetten en dus kozen we voor de Ierse pub. Deze bleek een groot feest te geven vanwege hun 25 jarig bestaan en dus was er (goede) live muziek en werden de bonnen voor gratis pints Guiness probleemloos weggeven.

We vonden een plekje pal voor de neus van de band en begonnen met een Iers biertje en een cocktail terwijl we van de hits die de band speelde genoten. Op een gegeven ogenblik kwam er een appje binnen met de vraag of het gezellig was en na een bevestigend antwoord gaf dochterlief aan dat ze er aan kwam. Aangezien de bar vlak bij het hotel lag was dat geen hele lange tijd wachten en dus zaten we met zijn drieën na Japan nu in Ierland in een grote Duitse stad.
 

Sorihashiya

Lekker

Vanavond hadden wij een echt Duits diner, namelijk Japanse ramen. Vlak bij ons hotel zat namelijk een inieminie zaakje met de mooie naam Sorihashiya.

De zaak kreeg continu hoge cijfers ondanks dat er bijna geen zitplaatsen waren. We hadden gereserveerd en bij binnenkomst bleken we met zijn drieën aan een grote tafel geplaatst te zijn waar al andere gasten aanwezig waren. De kleine tafeltjes waren op. Na een vriendelijke begroeting werden de drankjes uitgekozen en om in Japanse sferen te blijven koos ik sake, die zoals het hoorde, gekoeld geserveerd werd. We hadden alle drie een andere bowl ramen uitgekozen die vlot arriveerden en we konden testen of de reputatie van Sorihashiya terecht zo goed was. Welnu dat was, een aanbeveling als je hier bent maar de gouden tip is wel afhalen of reserveren.

Mercure Frankfurt

Mooi hotel

Onze eindbestemming van vandaag was Frankfurt en om precies te zijn het Mercure hotel dat werkelijk hartje stad lag, op een steenworp van het hauptbahnhof. Onze navigatie bracht ons naar het hotel waar een van ons uitstapte om te informeren hoe het zat met de parkeergarage die bij het hotel hoorde.

Zij kwam terug met een adres en een duidelijke uitleg hoe de garage te bereiken en de navigatie werd opnieuw ingesteld en bracht ons probleemloos naar de parkeergarage. Zoals het hotel al gezegd hadden zaten er wat zwervers voor de deur maar die drukten netjes voor ons op de bel zodat we zonder uit te stappen de garage binnenreden. Het was krap maar de chauffeur van dienst bracht ons netjes naar een parkeerplek die vlak bij de lift naar het hotel lag. Eenmaal boven aangekomen checkten we in en betraden onze kamers en behalve mooi bleken die ook over een Nespresso apparaat te beschikken.

De Duitse snelwegen

Hamburgers ;-(

We waren al snel in Duitsland waar we in totaal drie stops bleken te hebben op weg naar onze eindhalte van vandaag. De weggoden waren ons vandaag niet gunstig gezind want we hadden veel stau (file) onderweg wat niet positief was voor de reistijd maar ons humeur leed er niet onder na de prima vakantie. Zoals altijd werden de tussenstops gebruikt voor chauffeurswissels zodat we geen van beiden erg vermoeid werden van het autorijden.

Alleen bij onze lunchstop was de rästette een lichte teleurstelling want deze bleek alleen een McDonalds te bevatten. Nood breekt wetten dus werd het een burgerlunch waar dochterlief voor een vegetarische variant ging en mijn vriendin een mega burger uitkoos. Ik wist al wat er ging gebeuren, voordat ze halverwege was werd die naar mij doorgeschoven, dus ik bestelde een klein en beschaafd exemplaar. Ik had het echter mis want toen mijn vriendin het verschil tussen de burgers zag pakte ze meteen de mijne en kreeg ik haar complete bestelling cadeau.

 

Bergblick2

Heerlijke plek voor het ontbijt

Na een heerlijke nacht en een prima douche maakten we het ontbijt in onze keuken van de spullen die we gisteren in de supermarkt gekocht hadden. Uiteraard genoten we van de koffie en de broodjes op ons terras met het fantastische uitzicht op de bergen, het leven is goed.

Daarna was het inpakken en de air B&B weer in excellente conditie achterlaten maar we moesten ook nog het parkeren en de toeristenbelasting cash betalen en veel contant geld was niet meer in ons bezit, ik had zelfs geen euro in de portemonnee zitten, de twee waar ik de vakantie mee begonnen was waren ergens anders verdwenen, gelukkig hadden de dames nog net genoeg geld on de rekening te voldoen.

Daarna was het de koffers in de auto doen, de sleutel terugschoppen in de sleutelkluis en kon de reis naar de volgende etappeplaats ingezet worden.

Am arzler schiesstand

Mooi uitzicht en goed eten

Ondanks de teleurstelling van de Duitse schnitzels  aan het begin van de vakantie gingen we vandaag voor de Oostenrijkse variant in een restaurant dat een fantastisch uitzicht over de stad bood werd gezegd. We stapten in de auto pikten dochterlief op bij de sportschool en reden naar het restaurant. Dat was best wel een uitdaging want de weg ging steil bergop door onder andere de smalle straatjes van een dorpje maar de chauffeur van dienst volbracht de missie probleemloos.

Eenmaal boven was er niet te veel gezegd want we zaten redelijk hoog op de berg en Innsbruck spreidde zich uit voor ons. Binnen werd het bier en aperol en wederom twee maal schnitzel en een maal kipfilet maar wel alle drie met aardappelsalade. De Oostenrijkse schnitzels bleken superieur te zijn aan de Duitse variant en ook de aardappelsalade was ontzettende lekker, kortom top uitzicht en top voedsel, aanrader voor iedereen. Daarna was het terug naar ons appartement en dat was spannender dan omhoog want het was inmiddels een stuk donkerder geworden. Dezelfde chauffeur als op de weg omhoog klaarde de klus echter probleemloos en zo kwamen we veilig terug.

Innsbruck

Moeder en dochter op ons balkon

In Oostenrijk werd er niet meer gestopt en reden we in een keer naar onze air B en B toe. Dit was de eerste keer dat ik in een  privé accommodatie overnachtte maar alles ging erg soepel. De parkeerplek was goed aangegeven, de kluis waar onze sleutel in lag ging open met de doorgegeven code maar we hadden wel een probleem met het openen van het appartement. Een snelle video call met de verhuurder loste dat probleem echter op en we betraden een mooi appartement met uitzicht op de bergen, twee grote slaapkamers en een keuken en living.

Er lag een instructieboek voor gasten en daar vonden we de dichtstbijzijnde supermarkt in waar we meteen boodschappen deden en de instructie om de toeristenbelasting en de parkeerplek cash achter te laten. Dochterlief besloot eerst te gaan sporten in een sportschool die niet al te ver weg was en wij maakten het ons makkelijk in het appartement om als echte bejaarden bij te komen van de reis in tegenstelling tot frisse jonge atleten.
 

Naar huis

Een Rastette is beter

Vandaag kwam er een einde aan ons verblijf in wave resort en dus werden de koffers ingepakt en in de auto geladen en werd het appartement weer in nette staat gebracht en netjes afgesloten. De eerste stop was het verhuurkantoor waar de sleutels teruggebracht moesten worden maar dat was nog niet open dus we lieten die achter in de brievenbus en stapten in de auto voor de Italiaanse etappes.

We hadden twee echte stops in Italië, beide bij een autogrill maar iedereen was het er over eens dat de Duiste en Oostenrijkse Rastettes stukken beter waren. gelukkig waren er vandaag geen problemen met files en wielerwedstijden dus we reden in een straf tempo door met chauffeurswissels bij zowel de eerste als tweede autogrill.

 

Pizzeria Capri

Eten top, bediening top, muggen waardeloos

Vanavond was  onze laatste avond in Jesolo en op wave island en er stond pizza op het menu, goede pizza. We vertrokken naar pizzeria Capri, Ze hadden zowel tafeltjes binnen als op het terras en die laatste kozen wij. Binnen was best wel warm maar buiten bleken er heel veel hongerige muggen te zijn, ik weet niet wat de betere keuze was geweest.

Het vriendelijk personeel bracht ons drankjes, de kaart en anti mug maar die hielp niet heel veel tegen de zwermen die trek in vers bloed hadden. Al snel arriveerden er twee pizza's en een sandwich (mijn vriendin is niet dol op pizza) en die pizza's waren top, ik had een diavola en dochterlief had een vegetarisch en we waren het er allebei over eens, dit waren uitstekende pizza's. Capri is een aanrader als in Jesolo bent en een redelijk muggen verdraagzaamheid hebt.

Caorle

Siesta

Vandaag was een relaxte dag geworden want wij wilden tegen de lunch in het vissersdorp zijn en dochterlief bleef op het complex. Dus het was laat koffie en ontbijt voor ons waarna we de douche opzochten om vervolgens de auto naar Caorle te pakken. De rit verliep voorspoedig met een leuke onderbreking de navigatie stuurde ons via binnenwegen en op een gegeven ogenblik stonden we voor een privé tolbrug. Een ondernemende Italiaan had een privé brug aangelegd waar je voor de somma van een euro over heen kom om een lange omweg te vermijden. Na het betalen van een contante euro konden we onze weg vervolgen en vonden een parkeergarage in het hartje van de stad.

We zaten al gauw aan tafel van een heerlijk visrestaurant waar mijn vriendin voor een bord gegrilde vissen ging en ik tonijn had met daarnaast gegrilde groenten en salade. Zeker niet goedkoop maar zeker zijn geld meer dan waard. Daarna een rondje door het dorp waar de highlights op de gevoelige plaat gingen en wij nog een lekker ijsje hadden alleen de souvenirs werden het niet want alle winkels gingen pas om half zes, of nog later, weer open. De Siësta is heilig in Italië.

Appartement

De pool was klaar voor een nieuwe dag

Ons dagje Venetië was best wel vermoeiend geweest dus eenmaal terug op Wave island werd het besluit genomen dat we het complex vandaag niet meer zouden verlaten. Mijn vriendin bleef, met een uit Nederland meegenomen spy, op het balkon zitten en dochter en ik zochten het zwembad op. Zij liep naar de andere kant van de rivier want daar scheen de zon nog en ik bleef aan onze kant waar ik mijn inmiddels twee jaar geleden gekochte zwembroek voor het eerst kennis liet maken met water. Ik begon aan een rondje rivier maar na een kwart van de afstand besloot ik om te draaien en eenmaal terug op mijn startpunt ging ik opdrogen op een van de ligbedden.

We kwamen beiden ongeveer gelijkt terug in het appartement en namen beiden een drankje, zij ook een spy, ik een plaatselijk gekocht biertje. Terwijl wij uitpuften dook mijn vriendin de keuken in en de koekenpan mocht wederom aan het werk, deze maal voor een moot zalm die we gisteren in de supermarkt hadden aangeschaft.

De volgende dag stond er een uitstapje naar het glasblazerseiland op het programma maar de zin was niet echt aanwezig en dus spraken we af dat dochterlief lekker op het resort bleef om een dag echt van strand en zwembad te genieten en wij zouden een uitstapje naar een vissersdorpje maken om souvenirs te kopen en te gaan lunchen.

Afscheid

Bye bye Venetië

We konden teruglopen naar het San Marco plein want heel ver was het niet maar er was hier ook een halte van de Vaportetto, lijn 1, die we namen want een tochtje over het Grande Canale hoort wel bij een bezoek aan Venetië. We stapten wel iets eerder uit zodat we nog een stukje konden wandelen, winkelen (wederom zonder souvenirs te kopen) en dat laatste verplichte ding te doen in Venetië, een echte Italiaanse gelato eten.

We kwamen tenslotte weer bij het San Marco plein uit waarna we de halte van de vaporetto 14 weer opzochten want de reis terug was sowieso een uur met de auto en een half uur met de vaporetto exclusief wachten. De steiger bleek twee rijen te kennen, een voor gewone passagiers en een voor VIP klanten en de kleine vaporetto dat wij zagen ging niet eens alle passagiers van de VIP rij meenemen. Gelukkig kwam er een tweede en grotere vaporetto aan zodat iedereen aan boord kon en we afscheid van Venetië namen. 

Grande canale

Inderdaad een groot kanaal

Onze wandeling bracht ons verder door de smalle straatjes van de stad naar het Grande Canale waar er flink geshopt werd, alhoewel wij deze vakantie geen souvenirs kochten en dat was echt een wonder. Ter compensatie had de jeugd een flinke shoppinglist waar forse gaten in geschoten werd.

Onderweg zagen we vele gondels passeren, die zelfs aan file vorming deden bij de krappe bochten. De prijs bleek best wel mee te vallen (80€ voor een half uur) maar met mijn balans vond ik de kans op een duik in de rivier toch te groot dus dat deden we niet. De trip eindigde dus bij de Rialto brug die over het grande canal heen liep en waarmee wij dus het kanaal overstaken.

Aan de oever van het kanaal lag de osteria Bancogiro waar wij neerstreken. Een osteria is geen restaurant om te dineren maar een restaurant om hapjes en drankjes met je gezelschap te eten. Dat werd bier en cocktails, wat kleinere hapjes en een schaal met Italiaanse vleeswaren waar wij op het terras met uitzicht op het kanaal en het drukke verkeer van genoten.

Het San Marco plein

Het San Marco plein

Eenmaal ontscheept was het even oriënteren en daarna liepen wij naar links richting het San Marco plein, maar voor we het plein betraden streken we neer op een terrasje voor een cola die goedkoper bleek dan verwacht en zelfs goedkoper was dan tijdens onze Middellandse zee cruise op de Griekse eilanden. 

Daarna was het verder wandelen over de ponte della Paglia waar de de beroemde brug der zuchten konden vastleggen  en het drukke en indrukwekkende San Marco plein waar de basilisk alleen te betreden was via een online reservering en die zat de eerstkomende uren helemaal volgeboekt. We liepen dan ook verder de stad in waarbij we stopten bij een pizzapunten winkeltje waar we drie verse punten kochten om op straat op te eten. 

De vaporetto

Aan boord

Deze keer kwamen we wel door de poort heen en stonden we in de rij te wachten tot de volgende water taxi naar Venetië arriveerde. Binnen een kwartier was de boot (al onze tweede op deze vakantie) ter plekke en konden we aan boord gaan voor de trip van dertig minuten naar onze bestemming.

We konden de stad al zien bij het vertrek vanuit Ponte Sabbioni en de vaporetto zette er aardig de sokken in. De rit zou ongeveer een half uur duren maar na ruim twintig minuten legde de boot al aan, mij in verwarring achterlatend. Er stapten wat mensen uit en in maar het merendeel, en wij ook dus, bleef gewoon zitten. Het blijkt dat er een tussenstop is op een klein eiland dat ook onderdeel van Venetië is en even later zette de boot weer af voor het laatste stukje van tien minuten. We werden afgezet op de steiger Zan saccaria gelegen in het historische hart van de stad.

Punte Sabbioni

Druk

We pakten de auto om naar Punta Sabbioni te rijden waar we de Vapoeretto konden nemen naar onze eindbestemming. Vanaf het moment dat we het dorp inreden werden we van alle kanten toegeroepen om onze auto op deze parkeerplek te parkeren maar we reden zover mogelijk door naar het vertrekpunt waar we een parkeerplek met schaduw konden scoren voor de somma van 8 euro.

Er waren forse rijen bij de kaartjes, zowel de loketten als de machines maar daar trokken wij ons niets van aan want ik had elektronische kaartjes gekocht. Helaas hielden de mensen bij de boot ons tegen want net zoals op de snelwegen had je hier papieren kaartjes nodig en we konden dus terug naar de rij bij de automaten om onze elektronische tickets naar papieren variant (wel met chip) om te zetten.

Tweede ontbijt

Gebakken eieren (met spek)

Onze tweede ochtend in Wave island verliep eigenlijk aardig hetzelfde als onze eerste ochtend. We werden in dezelfde volgorde wakker, van oud naar jong. Dat betekende dat ik als eerste op het balkon zat en daar met water en een sapje de dag begon. Mijn vriendin was nummer twee en, zoals elke vakantie, zorgde zij voor de koffie die we gezamenlijk op het balkon opdronken terwijl wave island aan het ontwaken was.

Nummer drie was de jeugd en die had gebakken eieren beloofd en die ging dus druk aan de slag met onze kookplaat, de verse koekenpan en alle ingrediënten die nodig waren, boter, brood, eieren en spek om een werkelijk uitstekende gebakken ei af te leveren ondanks het feit dat dit de eerste keer was dat ze spek bakte. Daarna was het tijd om ons voor te bereiden op de belangrijkste trip van deze vakantie.

Tweede avond

Lekker

Op de terugweg naar huis werd wederom een supermarkt bezocht voor het inslaan van nog meer drankjes, huishoud artikelen en de avond maaltijd maar na de zeer uitgebreide lunch hielden we die heel beschaafd want de calorie inname in het land van melk en honig was vele malen hoger dan thuis, dat wordt schrikken als ik terug ben en op de weegschaal ga staan. Na de supermarkt gingen we terug naar ons resort waar we, zoals beloofd, een verse koekenpan op ons balkon vonden, laat die gebakken eitjes maar komen morgen ochtend. 

Mijn vriendin pakte een spy om op het balkon van te genieten terwijl ik mijn zwembroek ging aantrekken want uiteraard moest ik een rondje in de rivier maken. Ook dochterlief kleedde zich om voor een verfrissende duik maar waar ik een van de ligbedden voor ons appartement pakte liep zij naar de andere kant want daar was veel meer zon dan aan onze kant. Na een sportieve (ik had de volgende ochtend zelfs spierpijn ondanks dat ik geen compleet rondje in de rivier had gemaakt) keerde iedereen terug naar het appartement waar de avond maaltijd bereid werd en iedereen een drankje nam alvorens het tijd was om te relaxen.

Shoppen

Outlet

Als je met twee vrouwen op vakantie gaat weet je een ding heel zeker en dat is dat er geshopt moet worden. Er zat een grote outlet vlak bij ons resort en dus stond een bezoekje hieraan uiteraard op de agenda.

Na een korte rit arriveerden we dan ook bij de outlet waar we begonnen met een drankje (sapjes en koffie) alvorens de dames op expeditie gingen. Er werd niet al te veel aangeschaft dus het sjouwen met tasjes bleef gelukkig beperkt. 

Halverwege de dag was het tijd voor de lunch en die besloten we te gebruiken bij Farinella, een goed aangeschreven pizza keten die ook een locatie op de outlet had. Met cocktails en bier werd er gewacht op de twee pizza's en het pastagerecht dat we besteld hadden en de pizza's waren inderdaad uitstekend. De pasta was niet helemaal je van het maar was binnen te houden, een ruime voldoende voor Farinella. Na de maaltijd volgde het middag shoppen maar ook daar werd niet heel veel aangeschaft dus de buit van vandaag was bescheiden.

Ontbijt

Ons balkon

Na een prima nachtrust kwam iedereen, de een wat eerder en de ander wat later naar buiten om op ons mooie balkon van het ontbijt te gaan genieten. De koffie stond al snel op tafel evenals wat sapjes maar de gebakken eieren bleken een te grote uitdaging voor ons te zijn, onze rijkelijk uitgeruste keuken bleek namelijk geen koekenpan te hebben en zonder koekenpan behoorde een gebakken eitje niet tot de mogelijkheden.

Ik nam via Whatsapp contact op met onze verhuurders en vertelde dat onze keuken dit essentiële onderdeel miste. Binnen enkele minuten kwam er een berichtje terug dat 's middags een verse koekenpan op ons balkon afgeleverd zou worden zodat we weer over een compleet keukengerei beschikten. Ondertussen waren de gebakken eieren omgezet naar gekookte eieren en zo kon er alsnog van het ontbijt genoten worden op onze eerste dag in de Italiaanse zon.

Familia

Mega groot

Het was inmiddels al na zessen en de taken werden verdeeld. Dochterlief ging het zwembad verkennen en de senioren zouden boodschappen gaan doen voor avondeten en ontbijt. Zo stapten wij weer in de auto om naar de familia hypermarkt te rijden die vlak bij het complex was. De laatste meters vielen echter fors tegen want dat was een rotonde waar we de zevende afslag moesten hebben en de Italiaanse avondspits kende geen regels. Er werd voorgedrongen, driedubbel rijen neergezet en echt alles werd gedaan om maar een paar seconde sneller te zijn. Ondanks alles namen we deze horde en parkeerden op het parkeerterrein van het winkelcentrum waar de familia gevestigd was.

Eenmaal binnen was het een erg mooie winkel met grote versafdelingen naast de gigantische hoeveelheid aan drinken, voedsel en huishoudelijke spullen. We sloegen flink in en namen de buit mee terug naar ons eiland waar dochterlief al op ons zat te wachten en we gezamenlijk aan de maaltijd gingen op ons mooie balkon.

Wave island

Eind goed Al goed

 Er was niets gelogen aan het verhaal van de verhuurders, binnen vijf minuten waren we bij Wave island maar toen begonnen de uitdagingen. De eerste was het terrein betreden en het duurde even voor we doorhadden hoe onze druppel werkte. Eenmaal binnen bleken er meerdere ingangen met parkeerplaatsen te zijn en uiteraard stonden we bij de verkeerde dus dat was zoeken naar de juiste.

Eenmaal op de goede plek staand was het zoeken naar ons appartement (20A) en daar aangekomen moesten we door een hekje met een slot maar geen van onze sleutels paste op dat slot. Terwijl ik hulp ging uithalen vonden de dames uit dat ondanks het sleutelgat het hekje niet op slot zat en de grendel dus gewoon opengeschoven kon worden. Daarna was de deur geen horde want onze sleutel paste gewoon en betraden we ons appartement dat er prima uitzag. Alleen alle apparatuur moest aangezet worden en daarbij was de koelkast de laatste horde die we moesten nemen. De aan uit knop reageerde namelijk niet maar na het sturen van een foto naar mijn grote vriend Chat wist hij me te vertellen dat dit type koelkast pas aanging nadat je de knop vijf seconden ingedrukt hield en zo hadden we een volledig werkend huis.

Carraro immobiliare

De verhuurder

Die laatste etappe verliep gelukkig voorspoedig met als enige uitdaging de Italiaanse tolwegen waar we fysieke kaartjes hadden maar uiteindelijk bereikten we onze bestemming, het kantoor van de verhuurder, ruim op tijd. Ik nam de trap naar boven, tekende de papieren, betaalde de toeristenbelasting en kreeg onze pakketten met beddengoed en handdoeken mee en een link naar een instructievideo hoe het werkte bij het appartement. Volgens de dames achter de receptie was het slechts vijf minuten naar Wave island dus dat mocht geen probleem heten.

In Italië

De minste stop tot nu toe

Eenmaal over de grens zochten we zo snel mogelijk naar een stop want onze chauffeuse had een behoorlijke zware rit achter de kiezen dus het was wederom tijd voor een chauffeurswissel. De stops bleken echter nokvol te zitten, waarschijnlijk vanwege het terugkerende vakantieverkeer dus de eerste lukte niet en het werd pas nummer twee waar we konden stoppen.

We hadden geen idee of deze stop representatief was voor Italiaanse stops maar degenen in zowel Oostenrijk als Duitsland waren stuken beter. We scoorden echter wel belangrijke zaken als eten en drinken dus de missie was geslaagd ondanks het mindere decor en het gebrek aan zitplaatsen.

Gespijsd en gelaafd gingen we ween naar buiten waar ik achter het stuur kroop voor de laatste etappe.

Naar Italië

Een Oostenrijkse Rästette

Vandaag was onze derde en laatste reisdag en we moesten en een redelijke afstand afleggen en we hadden een harde eindtijd om de sleutels van ons appartement in het resort op te halen. We starten dan ook met een lekkere Nespresso om wakker te worden en stapten daarna erg vroeg in de auto voor de start.

We hadden slechts een stop in Oostenrijk waar we wederom koffie hadden met iets te eten en daarna ging onze chauffeuse achter het stuur. Haar rit was echter met uitdagingen want er waren vakantiefiles, en een grote wielerwedstrijd waardoor er flink wat wegen afgezet waren. Waze leidde ons dan ook door de bergen wat zij werkelijk uitstekend deed maar opeens stond er politie voor ons, ook deze weg was afgezet. We dwongen Waze dan ook terug naar de snelweg waar inderdaad veel file was maar we wel richting de grens gingen. Dit had ons een paar uur gekost dus het was maar goed dat we vroeg vertrokken waren.

Feldkirch

Motel Z

Daarna was het door naar het vierde land van vandaag, Feldkirch in Oostenrijk. Hier hadden we een self check in motel en met een klein beetje moeite werden de horde genomen waarna we beschikten over onze keycard om de kamers te betreden. Het was netjes en er was zelfs een Nespresso apparaat aanwezig met cups.

Door de late en zeer uitgebreide lunch gingen we ook laat dineren maar onze eerste keus bleek vol te zitten en een wachtrij te hebben dus gingen we verder zoeken en kwamen tenslotte bij restaurant Thyme terecht waar de hardwerkende ober wel een plekje voor ons had. Thyme was een Aziatisch fusion restaurant met gerechten uit voornamelijk Thailand en we konden alle drie wel iets vinden waar we blij van werden, net zoals ik blij werd van mijn plaatselijke Oostenrijkse biertje. Na de maaltijd gingen we terug naar het hotel want morgen was de derde en laatste reisdag voor we ons vakantiedoel zouden bereiken.

Vaduz

Stadsgezicht

Die tweede stop was niet heel ver rijden want we gingen naar het dwergstaatje Liechtenstein dat om de hoek van de watervallen lag. Binnen het uur waren we ter plekken en konden de auto kwijt in een parkeergarage in de hoofdstraat zodat we meteen midden in de actie zaten. Nu was die actie niet al te heftig want er waren toeristenwinkels, terrassen, wat officiële gebouwen en uiteraard de toerist informatie winkel.

We begonnen met een terras want de dames moesten naar het toilet en bij het afrekenen was dit de eerste keer deze vakantie dat er cash op tafel moest komen, telefoons en pasjes werden geweigerd. Daarna wat er wat rondgewandeld, werden er wat kaarten gekocht en werd er een muntje van vijf cent in de penny press gedaan om een souvenir te produceren. Daarmee waren de hoogtepunten wel op en zochten we de auto weer op waarbij bleek dat we minder dan een uur geweest waren en dus gratis verder mochten.

Rheinfall

De waterval

De tweede dag van onze vakantie was minder reizen en meer beleven. Zo hadden we onze eerst stop ingepland bij de grootste waterval van Eruopa. Met slechts een tussenstop kwamen we aan maar moesten we door de drukte wel op parkeerplaats drie, de verste, een plekje zoeken maar daarna liepen we strak naar beneden naar de place to be. Daar we kozen voor de blauwe route, dat was met de boot een rondje langs de waterval en de directe omgeving zodat je alles goed kon zien en dat was inderdaad een leuke tocht.

Daarna was het tijd voor de lunch en we kozen voor het kasteel waar je in de buitenlucht kon zitten met een fantastisch uitzicht op de waterval. Het restaurant was luxe met een mooie kaart en we lieten ons de drankjes, het vlees en de vis goed smaken voor het tijd werd om te vertrekken want er was een tweede visite in een ander land ingepland voor vandaag.

Karlsruhe

De DM

Ons hotel was een Holiday Inn Express, een solide drie sterren hotel dat vlak bij een conferentie ruimte lag. Na inchecken, de kamers verkennen en ons opfrissen werd besloten dat het nog vroeg genoeg was om voor het diner inkopen te doen. En dan kom je bij het geliefde adres van de dames uit de DM, de Duitse drogisterij keten met, zeker voor Nederlandse begrippen, zeer interessante prijzen.

Na dat uiterst belangrijke stukje shoppen was het tijd voor het diner en ik had mijn oog laten vallen op een brouwerij annex restaurant. Die werd snel gevonden maar parkeren bleek een uitdaging te zijn tot we een parkeergarage vonden waar we de auto kwijt konden en het kleine stukje naar de Vogelbräu liepen. Het was een leuke plek met een mooie biergarden zoals dat hoort in Duitsland en nog beter bier. Het eten was echter een teleurstelling, De schnitzels waren erg droog (en veel te veel vlees), de knusper-haxe ven mijn vriendin viel beter in de smaak. Kortom voor een drankje een top plek maar eten kun je beter ergens anders doen.

Duitsland

Een rästette

Eenmaal over de grens ging het een stuk vlotter want de maximum snelheid lag vrij constant op de 120 en 130 kilometer per uur. Er waren drie stops gepland voor koffie, lunch en ijsjes op de snelweg zodat we niet al te veel tijd zouden verliezen.

Na die eerste koffiestop vond er een chauffeurswissel plaats want de dochter van mijn vriendin heeft al twee jaar haar rijbewijs. Ze was al snel aan de auto gewend en de automaat gaf geen problemen. Ook werd de cruise control uitgeprobeerd en als een ervaren chauffeuse deed ze de de lunchstop en reed daarna door tot de ijsjesstop.

Toen nam ik het stuur weer over om ons naar onze eindbestemming van vandaag te brengen.

De start

Tussenstop

Vandaag was het dan zo ver, de start van onze roadtrip naar het zuiden. Het eerste deel was een bekend stukje want we gingen de dochter van mijn vriendin ophalen in Almere. Eenmaal ter plekke aangekomen werd zowel bagage als dochter ingeladen en gingen wij verder richting de grens.

Alleen kwam meteen de eerste blokkade opzetten want mijn telefoon praatte niet meer met mijn auto en dat betekende dat de navigatie niet meer op het grote scherm van mijn auto getoond werd maar op het kleine schermpje van mijn telefoon. Het lukte mij niet om de boel weer aan de praat te krijgen maar met behulp van mijn grote vriend ChatGPT kwam ik erachter hoe ik een harde reset van het entertainment systeem van mijn auto kon doen en daarna werkte alles weer.

We reden dus vrolijk verder richting de grens en na een tussenstop voor mensen werd er pal voor de grens een tussenstop voor de auto gedaan zodat er met een volle tank aan het tweede deel van de rit begonnen kon worden.

Boodschappen

Leve de appie

De koffers waren al ingepakt dus daar hoefden we ons niet meer druk over te maken maar er was nog wel wat anders te doen. Op de eerste dag van de vakantie gaan we flink wat kilometers maken en dus zit een lunch onderweg er niet in want dat uurtje willen we gebruiken om extra kilometers te maken.

Dus werd er vandaag een bezoek aan de supermarkt gebracht om wat laatste minuut verse dingen te halen zoals croissantjes, broodjes, fruit en beleg. Met dat als allerlaatste stukje van de voorbereidingen zijn we klaar voor onze roadtrip, bring it on!

Inpakken

Vol

Vandaag hebben we de koffers alvast gepakt voor onze vakantie aangezien mijn vriendin morgen werkt. Deze keer geen twee grote koffers maar een koffer voor in het appartement en een reiskoffertje voor de stops onderweg daar komen we prima mee uit. Als we aan het einde van de vakantie het appartement weer verlaten gaat alle troep in de koffer en wordt het reiskoffertje weer gevuld voor de terugreis. Daar gaat de trip prima mee lukken.

Op bezoek

Kon nog makkelijk

Alhoewel we pas vrijdag vertrekken voor onze Europese roadtrip heb ik de hele week al vrij genomen, aangezien ik nog meer dan genoeg vakantiedagen heb. Dat geeft mij alle tijd om de laatste voorbereidingen te treffen, in te pakken en andere leuke dingen te doen, zoals vandaag een bezoekje aan mijn moeder.

Ik arriveerde in de middag en mijn moeder zat al aan de thee maar voor mijn als niet thee drinker werd er koffie geregeld. We hadden een gezellig gesprekje, af en toe gestoord door de kar die aangaf dat zij er ook bij hoorde. Op een gegeven ogenblik was het tijd om weer te vertrekken want die vakantie voorbereidingen moeten wel gebeuren, maar niet nadat we afgesproken hadden om na de vakantie samen weer gezellig wat te gaan drinken en te snacken om mijn terugkeer te vieren.

Life fitness

De app

Uiteraard is er voor de life fitness apparatuur van mijn sportschool een bijbehroende app te vinden en alhoewel ik die al lang geleden gedownload had, had ik niet de moeite genomen om die te gaan gebruiken.

Het blijkt dat de app elke keer opnieuw gekoppeld moet worden aan het betreffende apparaat omdat hij anders misschien de verkeerde kiest en dat vond ik toch te veel moeite. Ik ben nu echter toch begonnen om mijn twee langst durende trainingen te koppelen, fietsen en lopen. Ik moet zeggen dat de koppeling redelijk vlot gaat en de training is daarna netjes opgeslagen op mijn telefoon om te kijken wat mijn voortgang in de weken en maanden is, en nog beter de gegevens staan direct in mijn Apple health app zodat het totaal overzicht van wat ik doe en hoeveel ik weeg weer wat rijker is. De volgende stap is om te kijken of het nut heeft om de apparaten waar ik de krachttrainingen mee doe te koppelen.

Overnachtingen

Een van de types

Deze vakantie is wel degene met de meeste gevarieerde overnachtingsplekken die ik ooit gehad heb. We hebben namelijk een resort, in Italië. We hebben  twee hotels, en wel in Duitsland. 

Maar in Oostenrijk hebben we twee totaal andere overnachtingsplekken. De eerste is een self-check in motel, dat betekent dat je met en code plus je rijbewijs zelf incheckt en een digitale sleutel van je kamer krijgt. De tweede Oostenrijkse is een appartement van een private host, oftewel Airbnb maar dan via Booking.com. Ik verwacht dat het resort de grote winnaar gaat worden deze vakantie want het is én heel er nieuw met een bouwjaar van 2024 én het heeft o.a. een infinity pool op het terrein. Maar goed we gaan de overige slaapgelegenheden ook van een review voorzien en we merken wel wie best of the rest gaat worden.

Nog een jubileum

Ook de kleintjes tellen mee

In alle hectiek rondom mijn veertig jarig werkjubileum had ik helemaal gemist dat ik ook nog een tweede jubileum te vieren had. Ik ben namelijk, inmiddels is het jubileunm al een maandje verder) een jaar geleden begonnen aan mijn carrière als sportschool bikkel, de eerste maanden onder begeleiding van mijn fysiotherapeute Nicky, maar nadat die behandelingen klaar waren ben ik zelf lid geworden van sportschool back in shape waar ik Nicky haar lessen gevolgd heb. Inmiddels staan (bijna) alle oefeningen uit mijn schema op zwaardere waarden dan zoals Nicky ze opgesteld had maar wel conform haar wijze lessen, het doel is niet om het zwaarder te maken het doel is dat het je makkelijk afgaat en daarna maak je het zwaarder. 

De veertig jaar ga ik hier niet volmaken zoals op mijn werk maar we gaan er echt niet mee ophouden want het is gewoon gezond om twee maal per week te sporten.

Vignetten

De Zwitserse

Voor zowel Zwitserland als Oostenrijk heb je een snelwegvignet nodig om over de snelwegen te mogen rijden. Dus ik dacht dat mijn auto een aardig stickerfestival ging worden door deze vakantie maar gelukkig zijn ze hier iets moderner dan onze Duitse vrienden met hun umwelt sticker.

Bij zowel de Zwitsers als de Oostenrijkers kun, net zoals bij de Duitsers, je vignetten online bestellen maar in tegenstelling tot de Duitsers hebben ze naast de papieren versie ook een digitale versie. Je vult je gegevens in, zegt dat je een digitale versie wil hebben en die wordt dan meteen aan je kenteken gekoppeld zodat bij controles gezien wordt dat je betaald hebt.

Sticker

Daar is ie dan

Vorige week had ik mijn umwelt sticker besteld en vandaag lag hij in de brievenbus. De sticker is nodig om in de Duitse binnensteden te kunnen rijden zonder de kans op forse boetes en dus best wel een noodzaak voor onze roadtrip die volgende week al van start gaat.

Het gemak van nu is in schril contrast met mijn eerste sticker die ik meer dan 15 jaar geleden voor mijn toenmalige auto haalde. Tijdens de vakantie zochten we destijds naar een plek waar we een sticker konden scoren en dat bleek via een omweg bij de ADAC (de Duitse ANWB) bij een garage in het volgende dorp te zijn. Uiteraard lukte het toen ook maar dat weegt niet op tegen het gemak dat je wat gegevens op een website inklopt, een betaling doet en een paar dagen later de sticker uit je brievenbus haalt.

A fusion

Onze tafel

Als onderdeel van mijn veertig jarig jubileum mocht ik ook een etentje voor mijn collega's en daar had ik een van mijn geliefde plekken voor uitgekozen, A-fusion.

De afspraak was om zes uur en ik was niet eens de eerste een andere collega bleek al aanwezig te zijn. De anderen druppelden de een na de ander binnen en al gauw waren we compleet waarna de drankjes (water, wijn bier met en zonder alcohol en fris) op tafel kwamen. Ik besloot iedereen de keuze stress te besparen en koos voor het bib gourmand menu waar de chefs hun specialiteiten op tafel zetten. Er kwam, zoals altijd, heerlijk eten op tafel en ik zag en hoorde mijn collega's ervan genieten en dat maakt mij weer blij. Op het einde kreeg ik van hun nog een diner bon, een toepasselijk cadeau wat absoluut niet had gehoeven maar waar ik wel heel blij mee was. Ruim na half negen verlieten we het pand pas na een gezellige en lekkere avond.

Eindbestemming

Ziet er goed uit

Roadtrip nummer drie brengt ons op onze eindbestemming, de kust bij Venetië. In tegensteling tot dag 2 waar we een aantal leuke tussenstops hebben bij de watervallen en in het bergdorp is dag 3 weer een rit met alleen pauzes om koffie te drinken, te lunchen en de benen te strekken. We arriveren daarna in de Jesolo waarna we de sleutels van ons appartement kunnen ophalen dat een paar kilometer verder ligt in de badplaats Lido di Jesolo.

Dat appartement is splinternieuw, gebouwd in 2024 en heeft een behoorlijk apart zwembad dat als een soort rivier om het centrale deel van het complex heen ligt. Ons appartement heeft twee slaapkamers, een woonkamer, een keuken en een badkamer dus daar gaan we ons prima redden. En uiteraard gaan we na afloop het vergelijken met Floridays waar we in 2024 een paar heerlijke dagen beleefden.