Het tweede deel van de langste reis

Picknick

Hoe mooi ons hotel ook was het ontbijt was helaas slechter dan wat we gewend waren dus daar kregen ze een flinke lading minpunten voor van ons. Daarna was het de spullen in de auto laden en vertrekken voor de tweede etappe van de langste reis van deze vakantie.

De eerste halte werd de resting place in Wrigth city waar we na een ruim uur aankwamen. Even de benen strekken, de toiletten bezoek en wat rek en strek oefeningen verder vervolgden we onze reis naar de tweede stop. Wederom een rest area maar deze was een stuk groter met een grote picknick weide en een afgescheiden honden uitlaatplaats en van beide werd druk gebruik gemaakt. Wij genoten hier ook van onze traditionele picknick, maakten kennis met diverse honden want ons tafeltje was niet ver van de uitlaatplek, en gingen wederom op weg. Vlak voor de staatsgrens met Kansas maakten we onze laatste stop, deze keer niet bij een rest area maar bij de Quicktrip om onze auto van verse brandstof te voorzien en om zelf wat snacks in de winkel te halen.

Wildwood

Onze kamer

Wildwood was een klein stadje maar aangezien het alleen een halte was op de langste trip van de vakantie zochten we alleen een overnachting en een maaltijd. Die overnachting was in een boetiek hotel en dat was heel wat anders dan in de ketens waar wij tot nu toe overnacht hadden, erg mooi en een stuk formeler.

Ook de maaltijd gebruikten wij in een lokaal restaurant maar dat bleek een soort van combinatie restaurant te zijn. Uiteraard hadden ze de standaard gerechten van elk Amerikaanse diner zoals salades, hamburgers, vlees, vis enzovoorts enzovoorts maar ze hadden ook een pizza oven waar je pizza's kon bestellen. Het werd koe voor haar en varken voor mij met aardappelpuree, boontjes, salade en frietjes, alles homemade volgens de kaart, en uiteraard cola en lokaal bier. Het eten was acceptabel maar geen reden om hier naar toe te gaan, de aankleding van de zaak was echter wel een reden voor een bezoek met zijn indiaanse inrichting.

De langste reis

Resting area met rechts de picknick tafels

Onze volgende bestemming lag op ruim acht uur rijden en ik had geen zin om de hele dag in de auto te zitten dus hadden we deze trip in tweeën geknipt met vier uur rijden per dag, wat samen met de stops zes uur zou duren, en een overnachting er tussen in.

Het eerste stuk reden we stug door en na zo'n twee uur rijden kwamen we bij de eerste geplande stop van deze rit. Dit was de rest area van Dale waarbij we terug waren in Indiana. De koelbox werd uitgeladen na het bezoek aan de toiletten en we installeerden ons op een winderige picknick plek waar we moesten oppassen dat er niets wegvloog.

Stop twee en drie lagen vlak achter elkaar want eerst gingen we bij de volgende rest area wederom een toiletbezoek afleggen en nog geen tien mijl verder stopten we bij een benzinepomp om de auto van de hoognodige benzine te voorzien. Daarna stopten we nog een keer bij een rest area om tenslotte ontspannen Wildwood binnen te rijden, onze eindbestemming van de dag. We hadden vandaag vier staten doorkruist met Kentucky, Indiana, Illinois en Missouri, morgen gaan we verder naar Kansas.

Hooters

Niet al te gezond

Deze avond was het tijd voor een klassieker in de restaurants en meteen ook het eerste fastfood restaurant van de vakantie, Hooters. Onze serveerster zag er stukken minder sexy uit dan vroeger en ook het menu was versimpeld. De keten bleek in 2025 failliet te zijn gegaan en was teruggekocht door de oorspronkelijke eigenaren die een back to the roots actie ingezet hadden met nog steeds sexy geklede serveersters maar niet meer zo overdreven als de vorige eigenaren het hadden gemaakt.

Wat bleef waren de uitstekende wings, een goede salade, frietjes en mijn eerste hamburger van de vakantie. En daarnaast uiteraard het andere grote verschil met de standaard hamburgerketens, men schonk alcohol. Ik had dus een prima bier en mijn vriendin een lekker cocktail om de maaltijd mee weg te spoelen.

Wassen

Het dynamische duo

Terug in het hotel zagen we dat we nog voldoende tijd hadden om wat kleren te wassen. Dat was noodzakelijk omdat we drie weken weg waren maar geen kleren voor drie weken bij ons hadden, we gingen het zonder een wasbeurt niet redden.

Nu hadden we de wasser en de droger al gespot in het hotel, wat er nog ontbrak was waspoeder. Gelukkig werd dat in de lobby verkocht en dus pakte de een de was in een tas en ging de ander naar de lobby om een zakje met wasmiddel voor een beurt te kopen. We ontmoetten elkaar weer in het washok. De wasser ging open en daar stonden de simpele instructies op het deksel geschreven. De machine werkte op kwartjes maar daar hadden we er genoeg van dus al gauw draaide onze was. Het enige wat ontbrak was een tijdsindicatie maar een korte vraag aan mijn vriend Chatgpt leverde de verwachte tijd zodat we op het juiste moment terug waren om de was naar de droger te verplaatsen. Diezelfde vriend had ook de tijdsduur van de droger gegeven en zo waren we dus snel weer voorzien van voldoende schone kleding.

Daniel Boone

Het uitzicht

Bij het wegrijden van Buffalo Trace kwamen we een bord tegen met daarop de tekst Frabkfort cemetary met daarbij de tekst dat het graf van Daniel Boone hier te vinden was. Ik vond het wel de moeite waard om het graf van deze pionier van het wilde westen te bezoeken dus besloten we naar het kerkhof te rijden.

Eenmaal aangekomen bleek dat we echt in Amerika waren want zelfs het kerkhof mocht je per auto betreden, iets wat gezien de hitte wel heel erg prettig was. Stapvoets volgden we dan ook de bordjes tot we bij het graf aankwamen waar al een andere auto geparkeerd stond. Uitstappen het heuveltje op en daar was inderdaad een monument en veel tekst en uitleg. Wat er echter ook was, was een fantastisch uitzicht over het landschap met de Kentucky rivier, die een grote rol had gespeeld in het leven van Daniel. Daarna was het weg uit de hitte terug in de airco om onze reis voort te zetten.

Buffalo trace

Leuk

Als ze naast mais nog iets in grote hoeveelheden hebben in Kentucky dan zijn het wel bourbon distilleerderijen. Je ontkomt er dan ook bijna niet om er een te bezoeken want overal op de (snel)wegen staat de bourbon trail wel aangegeven met de namen van de distilderij die daar te bezoeken is.

Onze keuze was op Buffalo trace gevallen vanwege de ligging vlak bij de state capitol en daar gingen we dan ook als volgende heen. Eenmaal binnen gingen wij naar de welkomst ruimte waar we ons opgaven voor een tour en vervolgens naar het restaurant om snel een koude hap te scoren, omdat de tour bijna begon, waar we het verder niet over zullen hebben.

De tour zelf duurde een uurtje en helaas was dit net de periode in het jaar dat ze met de grote schoonmaak bezig waren en we dus geen productie konden zien, echter toch wel een aanrader. Na de tour was er een proeverij waar we de diverse smaken konden proberen en vervolgens gingen we naar de giftshop waar ik een fles Weller aanschafte. Deze is gemaakt van rogge i.p.v. tarwe en 12 jaar gerijpt waardoor hij een stuk zachter smaakt.

Verbouwing

In de steigers

De hoofdstad van Kentucky is Frankfurt en die ligt op nog geen uur rijden van waar wij verblijven dus dat was de bestemming van vandaag. Er waren meerdere redenen om de stad te bezoeken en een daarvan was een bezoek aan de State Capitol.

Het begon allemaal voorspoedig want de State Capitol had een eigen parkeergarage onder het gebouw met zowel verdiepingen voor het personeel als voor bezoekers en die waren bovendien gratis. We parkeerden vlakbij de lift en namen die naar boven waar we op een parkeer dak terecht kwamen waar gelukkig wel bordjes stonden met de mooie tekst to the state capitol/ Toen we de bordjes braaf volgden kwamen we bij het uitzicht dat je op de foto ziet, een gigantische verbouwingen die meerdere jaren duurde en een afgesloten gebouw. We maakten dus een rondje waarbij we the governer's mansion wel te zien kregen maar daarna was het wel klaar en gingen we terug naar de auto.

Marks feed store

Aanrader

De laatste activiteit van vandaag was het diner en aangezien we in de midwest waren is Bar-B-Q toch wel een meer dan verplichte keuze. Die keuze was gevallen op een van de locaties van wederom een lokale keten, Mark's feed store. Het restaurant voelde als een echte BBQ tent aan, geen opsmuk, lokaal bier en eigen BBQ sauzen op de tafels dus de start was goed. Ook de snel bezorgde lokale biertjes smaakten prima en de kaart was geen kwestie van keuzestress maar gewoon een beperkt aantal goede opties om uit te kiezen.

Het werd tenslotte een Bar-B-Q dinner van kalkoen met cole slaw en sweet potato fries voor haar en voor mij een Bar-B-Q sandwich platter met brisket (lang gegaarde koe) met Mac & Chees en een side salad. Het eten was snel ter plekke en we waren er van overtuigd dat we de juiste keuze hadden gemaakt met Mark want alles smaakte fantastisch

Wyndham garden

De eerste kamer

 Bij ons hotel aangekomen, een tweede Wyndham deze trip maar deze keer een garden en geen ramada, konden we nu wel inchecken en kregen de keycard voor onze kamer. Daar aangekomen werden de koffers neergezet maar niet uitgepakt want er bleken twee rode vlekken op het dekbed te zitten. We hadden geen idee of het inkt, bloed of iets anders was maar we waren er niet blij mee.

Ik maakte dus een foto en liep terug naar de balie waar de receptioniste en de aanwezige manager allebei van mening waren dat dit niet kon en ze vroegen zich ook af hoe dit door de controle was gekomen. Met de mededeling dat het opgelost ging worden ging ik terug naar boven en na een kwartiertje werd er op de deur geklopt en kwam de receptioniste met keycard voor een andere kamer waarmee het probleem opgelost was.

Shopping mall

Score

Aangezien onze tussenstop vlak bij onze eindhalte van vandaag zit waren we ver voor drie uur al ter plekke en aangezien het hotel nog geen kamers klaar had hadden wij een paar uur over en dus besloten we naar de mall St. Matthews te rijden.

We waren nog niet binnen of mijn oog viel op sportwinkel de rally house want ik had een hele dringende aankoop op mijn lijstje staan en die was niet gelukt in de outlet waar we geweest waren. Op onze vorige vakantie was na 17 jaar trouwe dienst mijn cap van de New York Metz gesneuveld en de combinatie van mijn gebrek aan haardos en de felle zon was niet echt goed. Ik besloot om een cap van de Cards (de St. Louis Cardinals voluit) aan te schaffen als herinnering aan de wedstrijd die ik daar zo'n 20 jaar terug met de boys gezien had. Ook mijn vriendin kon haar geluk niet op want er was een filiaal van Sephora in de mall en daar bracht ze ruim een uur door.

Treinen en Reuben's

Leuk dorpje

Vandaag was een korte etappe met slechts een stop en die hielden we in het historische plaatsje La grange, wereldberoemd omdat het een van de laatste steden in Amerika was waar de trein nog dwars door de hoofdstraat heen dendert.

Het bleek inderdaad een klein dorp te zijn en de spoorlijn liep inderdaad door de hoofdstraat en als er een trein aankwam dan was er geen plek voor auto's op de weg. We parkeerden en wandelden door het stadje richting het trein museum dat net als het stadje niet heel erg groot was. We waren dan ook snel uitgekeken en wandelden terug om tenslotte te belanden bij een van de restaurants voor de lunch. Hier werd de eerste Reuben besteld, een specialiteit in het midwesten. Dit is een tosti met pekelvlees, zuurkool, Zwitserse kaas en een dressing er over heen en na de eerste hap was de conclusie al dat er meer Reuben's zouden volgen tijdens onze vakantie. Toen we ook nog een trein door de hoofdstraat zagen passeren konden we met een gerust hart verder reizen want we hadden alle hoogtepunten van La grange gezien.

Big bone lick

Niet de moeite waard

Na het heerlijke ontbijt werd de auto in de richting van Union gezet om een bezoek te brengen aan het Big bone lick state historic site. Union was niet al te ver van ons verwijderd dus we waren al snel ter plekke waar we de auto op de parkeerplaats neerzetten, net als ons bezoek aan de overdekte brug was er slechts een andere auto op de toch best wel grote parkeerplaats. Eenmaal uitgestapt verkenden we het terrein waar wel een ranger huis met een kaart van de omgeving te vinden was maar het aantal aanwezig rangers was exact nul dus om tops konden we niet vragen.

We staken het houten bruggetje over richting de bizon weide en eenmaal over de rivier zagen we wel enkele mensen maar dat waren kinderen die onder toezicht van een ouder aan het spelen waren. De paden waren moeilijk begaanbaar en het was erg warm dus we besloten de expeditie te beëindigen en zonder de bizons gezien te hebben keerden we terug naar onze basis.

First watch

Beter

We besloten om vandaag een gezonde start te maken met een lekker ontbijt dus werd na het opstaan en de koffie gekeken wat er allemaal bij ons in de buurt zat. Een van de eerste zaken die boven kwam drijven was First watch en daar hadden we twee jaar terug met de kids in Florida ook ontbeten en dat was prima bevallen. Toen dacht ik nog met een unieke zaak te maken te hebben maar, uiteraard, was het een van de locaties van een grote nationale keten maar dan wel een die de nadruk op gezond eten leggen.

We reden er dan ook naar toe en zaten aan de verse sapjes, gezonde omeletten en avocado toast en een uitsmijter met bacon. Net als twee jaar geleden was het wederom genieten en met een volle gezonde maag gingen we weer op pad.

LaRosa´s pizzeria

Lokale keten

Het diner van vanavond was wederom een keten maar deze keer in een kleine, lokale keten. LaRosa´s was ooit begonnen als een familiezaak maar door de successen hadden ze meerdere locaties in de omgeving geopend waardoor ze zowel een keten als een door de eigen familie beheerde pizzeria was.

Aan ons tafeltje gezeten met onze drankjes werd de kaart bestudeerd en het bleek dat je alles kon bestellen in de formaten klein, medium en groot. Maar waar bij de pizza hut klein nog steeds betekende dat jet het absoluut niet op kreeg in je eentje was een kleine pizza hier slechts vier punten en dan nog niet eens zo heel groot. We bestelden dus een kleine spaghetti, een kleine pizza en een medium salade en dat bleek een schot in de roos te zijn. Zowel qua smaak als qua hoeveelheid en dit was dan ook de eerste (en de laatste) keer dat er niets achterbleef.

Fountain square

Mooie plek

We hadden voor de middag een bezoek aan fountain square ingepland, een groot plein in Cincinnati met live muziek, barretjes en uiteraard een fontein. De reis verliep voorspoedig, het parkeren in de garage onder het plein was eveneens een makkie maar het plein bleek niet al te levendig te zijn, vast iets dat veroorzaakt werd door het zeer warme weer. We besloten als eerste om wat aan de hitte te doen en betraden de ijssalon die aan het plein gelegen was en waar men naast de overheerlijke ijsjes ook in het bezit was van een goed werkende airco.

Daarna gingen we terug naar het plein waar we een drankje, plaatselijk bier en cola, bij de fountain bar bestelden en aan een tafeltje plaatsnamen. Terwijl we gingen zitten kwam de muziek er ook aan want de plaatselijke versie van de pianoman was zijn spullen aan het inrichten zodat we ook nog van muziek konden genieten bij onze drankjes. Hij was echter niet dusdanig goed dat we heel lang bleven plakken en daarom werd de terugweg naar het hotel ingezet.

Tweede roadtrip

De overdekte brug

Vandaag was er wederom een verplaatsing met picknick dus dat betekende dat na het ontbijt en het uitchecken uit het hotel er proviand ingeslagen moest worden. We besloten om vandaag geen bezoek aan de Wal-Mart te brengen maar aan het vlakbij ons hotel liggende filiaal van Kroger. Deze keten had kleinere winkels want er werd geen kleding, huishoudelijk goederen, elektronica etc. verkocht maar de delicatessen afdeling bleek groter te zijn dus we hadden genoeg spullen voor onze picknick.

Daarvoor hadden we een stop in het recreatieprak achter de overdekte brug van Laurenceburg ingepland. Dit was een klein gebied met naast ons slechts een ander stel bezoekers dus we konden in alle rust de benen strekken en van de lunch genieten. Na een bezoek aan de toiletten was het tijd voor het tweede deel van de reis. Die bracht ons naar Kentucky waar we ons tweede Hyatt van deze vakantie gereserveerd hadden.

Cracker barrel

De winkel

Voor het diner bleven we in Edinburgh maar we moesten wel de weg oversteken omdat de restaurants en de outlet gescheiden werden door een behoorlijk grote weg. We pakten de auto dan ook en reden naar de Cracker barrel old country store. Nu had ik al heel veel jaar geleden de eerste borden gezien van dit etablissement maar door het onderschrift old country store dacht ik altijd dat dit een winkel keten was. Ik was er echter achter gekomen dat het een combinatie van een restaurant met southern comfort food en een general store was die ingericht was zoals vroeger in het wilde westen.

De buitenkant bleek een ouderwetse veranda te zijn met schommelstoelen en de winkel had echt een gevoel van vroeger en verkocht heel veel meuk. Achter de winkel lag het restaurant met een huiskamer inrichting uit die periode. Het eten was simpel maar lekker en de porties waren niet de belachelijke Amerikaanse grootte maar gewoon genoeg voor ons. Daarnaast was het ook nog prima van smaak en van prijs, zeg maar het niveau van de Applebees. Na afloop van de maaltijd maakten we nog een rondje door de winkel maar er werd niets gekocht zodat we het hielden bij de aankopen in de outlet/

Winkelen

De outlet

Een van de belangrijkste activiteiten bij het bezoeken van Amerika is het bezoeken van meerdere outlets om voor een appel en een ei inkopen te doen. Vanmiddag was ons eerste outlet bezoek en wel aan de Indiana premium outlets. Na een uurtje rijden kwamen we aan en waar het eerste stuk over de snelwegen was gegaan was het laatste stuk binnendoor rijden door het echte Amerikaanse boerenland waar we boerderijen, koeien en heel heel mais zagen, een erg leuk slot van de rit.

Als ervaren outlet bezoekers kwamen we niet voor verrassingen te staan. We parkeerden de auto op de gigantische parkeerplaats die elk outlet centrum heeft en bezochten daarna de diverse winkels om dingen te kopen. Uiteraard werden geliefde ketens als Calvin Klein en Tommy Hilfiger bezocht waar lingerie en polo shirts aangeschaft werden de eerste dingen van de shopping list afgestreept. 

Cultuur en natuur

De waterfietsen verhuur

Vandaag was onze eerste dag waar we wat cultuur gingen snuiven. De Indiana capitol was gesloten want het was weekend maar het state museum was wel open dus we besloten daar een bezoek aan te brengen, Na vertrek uit het hotel werd de auto neergezet in de White river state park garage en kwamen uit in de lobby van het museum waar we kaartjes kochten om naar binnen te mogen. 

Het museum bestond uit drie verdiepingen en was behoorlijk op kinderen gericht maar we brachten er toch een paar aangename uurtjes door inclusief een hapje en een drankje in het farmers café dat in het museum gevestigd was. We sloten de ochtend af met een bezoekje aan het park waar het museum in lag en gingen daarna terug naar de garage om onze auto op te halen voor de middag activiteiten.

Indianapolis

Lekker

Met twee uur rijden kwamen we op onze eindbestemming aan en betraden ons tweede hotel, een la quinta. Het zag er beter uit dan ons Hyatt house wat we niet verwacht hadden maar er komen nog meer Hyatt houses dus we gaan zien of die eerste een uitzondering was of de nieuwe standaard is geworden.

Ons diner vond ook deze keer plaats in een keten waar wij nog nooit geweest waren, een Texas roadhouse. We werden naar onze tafel gebracht waarbij de gastvrouw meteen een mandje met verse en dus warme honing kaneel broodjes en liet ons aan de goede zorgen van onze serveerster achter die ons biet, een cocktail en de menukaart bracht.

Dit steakhouse snijdt zijn eigen vlees elke dag vers en het was dus ook geen verrassing dat we allebei voor biefstuk kozen. zij ossenhaas medaillons en ik een mooie entrecote. Daarbij frietjes, salades en groenten om de maaltijd compleet te maken. Tot haar vreugde werd haar vlees met rijst geserveerd en dus waren de frietjes allemaal voor mij. Net zoals gisteren waren wij erg blij met deze nieuwe keten en die gaan we dan ook op zeker vaker terugzien.

De eerste roadtrip

Nieuwe staat

Na het inslaan van de voorraden was het tijd om aan onze eerste roadtrip te beginnen. Ik had de vakantie gepland met reistijden van ongeveer vier uur per dag, meerdere tussenstops per dag en daarna twee overnachtingen op de plaats van bestemming. De eindhalte van vandaag was Indianapolis, de hoofdstad van Indiana en een van de twee tussenstops was in een van de officiële welkomst centra van de staat.

Onze eerste stop was in Hammond, een wat kleinere rest area maar blinkend schoon zoals alle Amerikaanse rest area's en voorzien van mooie picknicktafels. De koelbox werd dan ook uit de auto getrokken en salade, sapjes, water, fruit, brood en beleg werden uitgestald voor een heerlijke lunch alvorens we doorreden naar Roselawn. In deze wat grotere rest area werd alleen voor folders, toilet en de benen strekken gestopt voor het tijd was voor de laatste etappe van de dag.

Wallmart

Wij hebben alles

Uiteraard lagen we vroeg in bed met het tijdsverschil en waren we dus ook vroeg wakker om aan de tweede dag van onze vakantie te beginnen. Het hotel was prima als altijd maar het ontbijt was minder geworden dan vroeger. In het verleden werden de omeletten en andere eiergerechten vers bereid door een kok maar nu was het onderdeel van het buffet geworden en dus eierpoeder i.p.v. verse eieren.

Na het uitchecken werd de eerste mini etappe ingezet naar de plaatselijke Wallmart om de eerste inkopen voor onze roadtrips te doen. Die bestonden naast water, fris, bier, snacks en eten ook uit een koelbox met een lading ijs om alles vers te houden in de brandende zon die wij op deze vakantie vaak gaan zien en voelen.

The yard house

Prima tent

Voor het tijd was om naar bed te gaan  moest er eerst nog gegeten worden en onze keuze viel op een restaurant dat op loopafstand van het hotel zat, Yard house. We liepen dan ook het hotel uit, staken de parkeerplaats over en stonden voor de deur van deze keten waar wij nog nooit geweest waren.

We werden naar een tafeltje gebracht waar we de uitgebreide bierkaart en de menukaart kregen met de mededeling dat het happy hour was en er dus korting op het eten en drinken goldt, iets waar je als Nederlander meteen een goed gevoel bij krijgt. Ik koos een plaatselijke biertje van de drankenkaart en mijn vriendin hield het bij een miller lite. Als voedsel begonnen we met de poke nachos waar avocado, tonijn, pepers en sriracha mayonaise opzat, gevolgd door wings en een caesar salade. Alles was prima maar de poke nachos zijn eigenlijk een verplichte keuze als je hier komt. Dit gaat een vaste keten worden op onze Amerikaanse trips en waarschijnlijk gaat er deze vakantie nog wel een bezoekje aan een filiaal gebracht worden. 

De auto en het eerste hotel

Standaard Hyatt house/place inrichting

Op O'Hare bevinden de auto verhuurders zich in een aparte gebouw, de multi-model facility waar je door een trein/metro heen gebracht wordt met een rit die een paar minuten duurt. Daar namen we de lift naar beneden en vonden de desk van onze verhuurder waar we snel geholpen werden. Daarna liepen we naar de parkeergarage waar onze auto klaar stond in slot 1317. Het bleek een Hyundai Sonata te zijn, een auto waar we per rit blijer van werden. Hij reed erg fijn, was heel comfortabel en had heel veel extra's zoals adaptive cruise control en allerlei waarschuwingssystemen zoals een dode hoek controle.

Zijn eerste taak was ons naar ons hotel te brengen, het eerste van drie Hyatt waar we deze vakantie verbleven. In nog geen dertig minuten waren we ter plekke en brachten, na het inchecken, onze koffers naar de kamer die ons erg vertrouwd voorkwam want alle Hyatt places zijn volgens een standaard stramien gebouwd net slaapkamer, keuken en woonkamer.

De reis

Onze vogel

De reis naar Amerika verliep erg voorspoedig. Onze taxi was keurig op tijd en bracht ons vlot naar Schiphol waar we al snel onze koffers achterlieten en door douane en security heen gingen. Toen was het tijd voor ontbijt en dat werd een nieuwe plek voor ons, Stach. Verse sapjes, lekkere koffie, water en goede broodjes zorgden voor een gevulde maag en een goede stemming.

Daarna was het wachten tot we aan boord konden gaan van onze vlucht met United Airlines. We zaten in een rijtje van drie maar onze medepassagier verkaste naar een andere plek zodat we lekker ruim zaten. De lunch werd geserveerd en daarna was het tijd voor het amusement en er waren twee films die ik nog niet gezien had, Wrecking crew en de remake van The running man. Zo kwam ik de reis redelijk vlot door en werd ik blij verrast door de cockpit die aangaf dat we de landing gingen inzetten. Ook daarna ging het lekker vlot, met de MPC app waren we snel door de douane heen en onze koffers kwamen vlot van de band rollen. De vakantie kon nu echt beginnen.

Boarding passes

old skool

Het inchecken voor onze vlucht was deze maal extreem makkelijk. Je kunt 24 uur van te voren inchecken en dan start je de app op doet wat je moet doen en klaar is kees, deze keer ging het nog iets soepeler.

24 uur van te voren werd er een berichtje naar mijn telefoon gestuurd waarna ik de app opende en vervolgens zowel ons zelf incheckte als aangaf dat wij twee koffers bij ons hadden waarna er twee boarding passen voor ons aangemaakt werden die ik in mijn Apple wallet stopte en alles in kannen en kruiken was.

Eetcafé Thijs

Vis drielang

Het was bijna vakantie en dus gingen we nog een laatste keer uit eten voor we zouden vertrekken. We kozen voor simpel, dichtbij en lekker en dat betekende eetcafé Thijs dat om de hoek ligt. Enige nadeel is dat we er pas om zeven uur heen kunnen omdat er een inrijverbod is van 16:00 tot 19:00 om spitsrijders tegen te gaan.

Vijf over zeven zaten we echter aan tafel met een biertje voor mij en met enige vertraging een cocktail voor haar omdat de benodigde wodka nog even snel bij de slijter gehaald moest worden. We namen beide vis en vlees waarbij zij voor het trio van vis koos als voorgerecht en de ossenhaaspuntjes als hoofdgerecht. Ik deed het precies andersom met de carpaccio als voorgerecht en de zalm met asperges als hoofdgerecht.

Zoals altijd prima eten, vriendelijke bediening en een vriendelijke prijs zodat wij voldaan terug naar huis gingen waar het nog twee nachtjes slapen is voor de reis begint.

Wise

Hoppa

Ooit toen ik met de boys in Amerika was deed mijn credit card het niet, hij bleek geblokkeerd te zijn door mijn bank omdat ze bang waren dat er fraude mee gepleegd werd. Aangezien we met vier man en dus vier credit cards waren was dat geen probleem maar als het nu weer zou gebeuren hebben we wel een uitdaging omdat alles in Amerika per credit card gaat.

Daarom heb ik voor de start van USA2026 een debit card van Wise op mijn telefoon gezet. Die heeft twee voordelen, dezelfde koers als mijn kaart van de bank maar geen extra opslagen die het allemaal toch wat duurder te maken en een extra methode van betalen achter de hand indien noodzakelijk. Een tweede credit card is beter maar daar zitten best wel wat uitdagingen aan vast, dat gaan we na de vakantie eens uitzoeken.
 

Dollars

Exit GWK

Net zoals voor al onze trips naar de USA wil ik contant geld op zak hebben maar waar ik dat vroeger bij het GWK deed ben ik sinds onze vorige trip geswitcht naar Potts change op het Damrak.

De reden is heel simpel, je bent hier 10% voordeliger uit dan wisselen bij het GWK en dat scheelt een slok op een borrel, het is zelfs iets voordeliger dan bij een bank in  Amerika  pinnen. Kortom de buckies zijn binnen we kunnen met cash betalen in Amerika.