De zondagavond

De laatste avond voor de vakantie was een wederzien met een ex collega, wij zouden een concert van onze held Joe Jackson gaan bezoeken en de start is dan uiteraard in het elfde gebod. Wij kwamen binnen in een druk café want er werd opgetreden op deze zondagavond. Een forse groep stond achterin de kroeg jazzy muziek te spelen en het was niet onaangenaam om daar naar te moeten luisteren. Onder het genot van een Floreffe voor hem en een Barbar voor mij werd er geluisterd en gepraat, alhoewel we wel wat stemverheffing nodig hadden want de band speelde op een niveau dat niet als zacht omschreven kon worden. Het was echter allemaal prima te doen en na een tweetal biertjes besloten we ons te begeven naar het tweede onderdeel van de avond, het voedsel.

We hadden besloten tot Mexicaans en liepen dus de Warmoestraat in naar Pacifico een restaurant waar ik wel vaker was geweest. Op de plek waar Pacifico zat bleek plotsklaps een ander restaurant te zitten dus dat was even de plannen aanpassen. We liepen een klein stukje verder om ons bij Centra te gaan laven. Centra is een prima Spaans restaurant en we betraden het pand dan ook met hoge verwachtingen. Er bleken slechts twee tafeltjes bezet te zijn dus kennelijk gaat het hier ook niet best. Wij zetten ons neder en besloten samen een schotel met vis te gaan nemen. Er zijn hier twee varianten te krijgen en na advies van de ober besloten wij niet de zarzuela maar de andere schotel te nemen. Zijn advies was top want we hadden allemaal heerlijke vissen, we herkenden gamba's, mosselen, inktvis, sardines en zalm, meenden zeeduivel te proeven en hadden nog veel meer vissen waarvan we geen idee hadden welke het waren. Het was in ieder geval top en we lieten de vissen zwemmen in een kan sangria. Helaas kwam aan alles een eind en ook aan de vissen, zij hadden de strijd verloren en wij gingen gelaafd en gespijsd op weg naar paradiso.

Centra

Een van de leukere Spaanse restaurantjes in het wallengebied is Centra. Dit is een authentiek Spaans restaurant waar de bediening volledig Spaans is en de gewoonten ook Spaans zijn. Zo staan de tafeltjes vaak tegen elkaar aangeschoven en wordt er gekeken hoe groot je gezelschap is en vervolgens wordt je ergens tussenin geschoven. Wij waren deze keer met z’n tweeën en kwamen naast een dame en een heer terecht waar we een prima gesprek mee hadden.

Onze maaltijd was volledig gedeeld als voorgerecht hadden we de tapas en als hoofdgerecht de zarzuela, begeleid door de prima witte huiswijn. De tapas bestond onder andere uit olijven, chorizo, sardientjes en octopus (nee dat zijn geen inktvisringetjes maar tentakels met de zuignapjes er nog aan). Alles even prima van smaak maar het kon niet tippen een de grote pan met zarzuela die vervolgens tussen ons in kwam te staan. Ruim gevuld met vis en schelpdieren die uitstekend bereid waren. Sommige dingen waren herkenbaar zoals coquilles, gamba’s en zalm. Andere dingen hadden we geen idee wat we naar binnen aan het werken waren. Maar alles even lekker! (tenzij je geen vis liefhebber bent, dan heb je een probleem).