Slechte tijden voor Suvarnaphum

Na de meer dan voortreffelijke maaltijd in Merlet had ik de daaropvolgende dag ten eerste geen zin om te koken, ten tweede zin in lekker eten en ten derde zin in iets wat niet al te zwaars is. Als je die drie dingen bij elkaar optelt dan is de uitkomst Suvarnaphum, het Thaise restaurant op de Johan Huizingalaan, van mijn kennis Mem. Nu was ik er al een tijdje niet meer langs geweest en ik had van Dennis, die hier ook graag mag komen, gehoord dat de zaken een stuk minder goed gingen. Kennelijk gaat de restaurant business niet al te best de laatste tijd, zie bv. ook de vele aanbiedingen die op Groupon voorbij komen om voor weinig ergens te gaan eten. Daar hadden we zelf al van geprofiteerd bij Puri Indonesia en daar gaan wij nog van profiteren bij zowel Gandhi als Jottum.

Toen ik dan ook bij Suvarnaphum binnenstapte was er niemand aanwezig, geen gasten en geen mensen om eten te halen. Alhoewel het nog voor zes uur was had ik dit nog nooit meegemaakt en ik keek dan ook verbaasd om me heen. Gelukkig kwam er na mij nog een afhaler binnen en twee dames die kwamen eten maar toch was het een onwerkelijk gevoel. Normaliter, van maandag tot en met zondag. was het altijd druk bij Suvarnaphum en ik vond dit best wel schokkend. Terwijl ik stond te wachten tot mijn eten klaar was had ik het met Mem over de stilte en ze bevestigde dat de tijden momenteel niet al te best waren. Hopelijk gaat het binnenkort weer beter met Suvarnaphum, zowel voor Mem die ik het allerbeste wens, als voor mijn geliefde Thaise restaurant want het eten was, zoals altijd, weer geweldig.

Merlet

Rogvleugel

Zaterdag was het weer zover, Dennis en ik gingen uit eten bij een goed restaurant. De aanleiding deze keer was mijn verjaardag afgelopen december en de keuze was op Merlet in Schoorl gevallen.

Onze tafel was gereserveerd om half acht en tegen kwart voor zeven kwam Dennis bij mij langs voor het tochtje naar Schoorl. De navigatie ging aan en wij vertrokken voor onze culinaire experience. We moesten onderweg onze navigatie echter wel assisteren want de weg van Amsterdam naar Schoorl was flink verbouwd en waar onze navigatie linksaf zei was er geen weg meer te vinden. De borden hielpen echter goed en wij reden tenslotte de parkeerplaats van Merlet op. Nu is Merlet geen al te groot hotel want de parkeerplaats stond prop en prop vol. Na wat zoeken konden we gelukkig onze auto kwijt in de nabij gelegen winkelstraat en liepen wij het stukje naar het restaurant. We werden hartelijk welkom geheten en naar onze plaatsen geleid in een mooie zaal. Er stonden al wat knabbels op tafel en onder het aperitief, champagne voor mij en water voor Dennis, bracht de maître de kaart. Eigenlijk hebben wij die nooit nodig want in dit soort zaken gaan wij altijd voor het menu, hier het gastronomisch menu genaamd. Een zes gangen diner met voor mij uiteraard een wijn arrangement erbij.

Patrijs

De bediening was jong maar erg enthousiast en vriendelijk. Wij hadden prima contact met iedereen maar vooral de sommelier sprong er tussenuit. Complimenten aan de hele brigade. Zij hebben ons een prime avond bezorgd. Als eerste kwamen uiteraard de amuse's aanzetten, deze keer bestaande uit een plateau met daarin heerlijkheden verwerkt als oester schuim, lever en appel. Daarnaast een glaasje met een pre amuse, wat in dit geval betekende dat deze voor het plateau verorberd moest worden. Eerst werd het brood gebracht, mooi opgemaakt als een tulband met daarbij heerlijke boter, zout en erg goede olie. Daarna volgden drie erg mooie gangen die uit de zee kwamen en door mooie witte (voornamelijk Duitse) wijnen begeleid werden.De eerste was kreeft met lever, plakjes snert met rookworst en spek, de tweede bestond uit rogvleugel en de derde was tarbot met pompoen, rode biet en cantharellen. Het enige wat je zou kunnen zeggen is dat de porties redelijk fors waren voor een zes gangen menu, maar dat is dan ook alles.

De kaaswagen

Hierna was het tijd voor het hoofdgerecht (als je daar bij een zes gangen diner van kunt spreken) en dat was deze keer patrijs met lever, een bonbon van het pootje en daarbij hutspot. Deze werd door een rode wijn begeleid die, hoe verrassend, uit Duitsland kwam. Daarna kwam de kaas trolley maar je mocht in dit geval over een kaaswagen spreken. Onze kaas dame was erg goed in haar vak en had veel kennis. Gezien de grootte van de wagen besloten wij haar dan ook onze selectie te laten bepalen met als enige voorwaarde dat we allebei andere kazen wilden proeven. Ze koos een zestal mooie stukjes uit, uit alle kaas categorieën en ik moet zeggen dat er geen fout stukje bij te vinden was. In tegenstelling tot Ted Bunnik, sommelier van La rive, schenkt de sommelier hier geen port bij de kaas en dat begint zo langzamerhand ook mijn voorkeur te worden. De kazen waren trouwens van Abraham Kef die ook Le restaurant bediend en waar Dennis en ik nog een proeverij willen gaan doen. Daarna volgde het zoet bestaande uit drie componenten, chocolade, banaan en vanille. Dit begeleid door een mooie dessert wijn. Toen vervolgens de koffie met friandises arriveerde kwam mijn ene kleine minpuntje  terug. Door de relatief grote porties paste er geen friandise meer in bij mij waardoor ik mij beperkte tot de espresso.Samenvattend was het een top avond en de hartelijke dank aan mijn vriend Dennis voor deze mooie tractatie.