Op het vliegeveld

Wachten

We vonden al gauw een tentje waar we we water, koffie, een broodje en noodles met kip konden krijgen dus het belangrijkste probleem was gelukkig opgelost. Het tweede probleem was alleen met wachten op te lossen want we moesten flink wat uren wachten voor de balies opengingen en we konden beginnen met het boardingsproces. Gelukkig waren we al snel verlost van onze koffers en na de douane en security waren we in de vertrekhal aanwezig.

Daar was het weer wachten want pas twee uur voor de vlucht werd onze gate bekendgemaakt en konden we daar naar toe gaan om wederom te wachten tot het boarden van het vliegtuig ging beginnen.

Naar het vliegveld

Druk

Nadat alle schaapjes in de bus zaten werd de weg naar het vliegveld ingezet en het duurde best wel een tijd voor we het drukke gedeelte van de stad verlieten en eindelijk wat vaart konden maken. Onze gids vertelde wederom verhalen over de wijken waar we door heen reden en de rite verliep voorspoedig. Toen we echter in de buurt van het vliegveld kwamen raakte een stel in verwarring want Istanbul kent twee vliegvelden en hun vlucht vertrok niet van het vliegveld waar wij heen reden. Bij het uitstappen werd er ook voor hun een taxi geregeld terwijl de rest van het gezelschap afscheid nam van gids en chauffeur en het vliegveld betrad.

Onze vlucht was een avondvlucht en het was middag dus dat betekende dat we heel wat uurtjes op het vliegveld moesten doorbrengen. We konden nog niet inchecken en hadden dus onze koffers nog bij ons maar we hadden ook honger dus zochten we naar een plek om wat te eten te krijgen.

Moskee en Markt

De moskee

Eindelijk was het zover de bus kon vertrekken maar minus twee stellen, de tijd was dusdanig uitgelopen dat zij hun vliegtuig gingen missen en zij werden dus met een taxi naar het vliegveld gebracht. Eenmaal de luchthaven uit kon ik zien dat onze chauffeur zijn gewicht in goud waard was want toen ik hier vijftien jaar geleden was, was het al druk maar nu was de stad een gekkenhuis.

Met deskundig commentaar van onze gids over wat we onderweg zagen brachten we eerst een bezoek aan een moskee waar we foto's maakten en verhalen te horen krijgen. De tweede halte was een grote overdekte spijsmarkt waar uiteraard geprobeerd werd ons van alles en nog wat aan te smeren onder het mom van uitleg krijgen. De markt was echter de moeite waard en na een leuk bezoek gingen we terug naar onze bus.

Paniek.

Afscheid

Eindelijk was het dan zo ver en we werden opgesteld door onze gidsen om het schip te verlaten. De start was prima, van het theater naar de uitgang en daarna de loopplank om het schip te verlaten en vervolgens naar de douane om Turkije te betreden.

Toen begon echter de ellende want onze gids bleek niet door de douane heen te kunnen en zo stond haar groep op een gegeven ogenblik op Turkse bodem maar was onze gids nergens meer te vinden. Iedereen stond op een kluitje maar er was een bordje te zien dat groep zwart (wij) naar links moesten. De twijfelaars bleven achter en wij en andere avonturiers gingen verder. Het eerste wat wij vonden waren rekken met koffers en al gauw vonden wij de onze en zo werden wij herenigd met onze bagage. Het volgende wat wij vonden waren gidsen die ons naar onze bussen wezen maar aangezien de groep absoluut niet compleet was duurde het een behoorlijke tijd voor wij klaar waren om te vertrekken.
 

Vertrek

Uitgestorven

Vandaag werden wij wakker van de wekker want we moesten ons schip verlaten. Douchen, aankleden, het aangelegde noodontbijt verorberen en alles inpakken was de start van de dag. Daarna verlieten we onze hut, namen afscheid van Gabriel en hadden gelukkig nog tijd voor een koffie bij het zwembad voor we naar het Stardust Theatre gingen.

Dat was namelijk het startpunt van onze laatste excursie voor we richting huis gingen en al gauw zaten wij en andere excursie gangers daar begon echter het lange wachten want er gebeurde niets. Een van de gidsen pakte een microfoon en legde uit dat het schip iets te laat in de haven was en dat het inklaren daardoor langer duurde. Wachten was helaas de enige optie die we hadden.
 

Izmir

Parkje

Na vier dagen Griekenland was vandaag de eerste van twee dagen Turkije en om precies te zijn waren we in Izmir. Net zoals in Piraeus was de haven niet echt in het hartje van de stad maar in tegenstelling tot Piraeus was er hier wel het een en ander te zien en te doen. En dat was maar goed ook want heel veel tijd om te reizen hadden we vandaag niet. De boot was slechts zeven uur in Izmir en aangezien we al om half zeven in de haven lagen hadden wij veel minder dan die zeven uur om de stad te verkennen.

Na het ontbijt liepen we dan ook de kade op voor een korte verkenningstocht in de omgeving en dat leverde een supermarktbezoek op waar wat spulletjes gekocht werden, een park, een voetbalstadion en wat winkelstraten en mooie gebouwen voor we teruggingen naar ons schip.

 

Turkije

Izmir

Onze laatste twee haltes van de cruise zijn in Turkije, Izmir en Istanbul om precies te zijn. Van geen van beide steden gaan we echter heel veel zien want we zijn slechts van half zeven in de ochtend tot twee uur in de middag in Izmir dus dat is niet veel tijd. Istanbul wordt meer in uren maar minder in sightseeing want dat is de slothaven. Dat betekent dat we na het ontbijt ontschepen en met een transfer naar het vliegveld gebracht worden waar het wachten wordt op de vlucht terug naar Nederland. Er is echter een ding waar ik wel heel erg naar uitkijk tijdens ons bezoek aan Turkije en dat is de tocht door eerst de Dardanellen en daarna de Bosporus als we van Izmir naar Istanbul verplaatsen.

Fail voor Transavia en Sunweb

De toppers

Mijn goede vriend Simon was de afgelopen weken met zijn gezin op vakantie in Turkije en op de terugreis bleek zijn vliegtuig niet te vertrekken en werd hi,j met de rest van de passagiers, in een grote zaal in een hotel gedumpt. Geen communicatie en slechte opvang en heel veel uren vertraging was het einde van zijn vakantie.

Toen hij op Twitter liet weten hoe slecht de service van Sinweb en Transavia. Uiteraard retweete ik het bericht en dan zie je hoe "fantastisch" webcare teams van grote maatschappijen zijn. Mijn retweet werd niet echt gelezen men dacht slechts dat ik klaagde en ik kreeg meteen de uitnodiging om in gesprek te gaan met ene Kim van het webcare team. Nu ook dus al een falend webcare team van Transavia en uiteraard krijgt Simon geen enkele compensatie want het was natuurlijk allemaal de schuld van de zomerstorm. Kortom dikke fail voor Transavia, neem een andere maatschappij als je de keuze hebt.

Babak-o-Doestan

De band in actie

Zoals al eerder vermeld is mijn stamkroeg, het elfde gebod, een verzamelplaats van muzikanten. Een van de markantere types is Babak, een Pers die na uit zijn land gevlucht te zijn en een flink aantal jaren in Turkije gebivakkeerd te hebben tenslotte in Nederland terecht gekomen is.
Hij maakt al enige tijd muziek samen met enkele andere artiesten onder de naam Babak-o-Doestan (vrij vertaald Babak en vrienden).

In vroegere dagen kwamen er mensen allerlei soorten prullaria verkopen in de kroeg maar die zijn gelukkig verdwenen, ook de rozenverkopers zijn gesneuveld, de enige verkopers die wij nog overhebben zijn de mannen met de polaroid toestellen. Er is echter een nieuwe verkoper ontstaan want toen ik afgelopen donderdag in de kroeg kwam probeerde de bardame mij meteen de cd Restless van Babak-o-Doestan aan te smeren. Het muziek genre is wereld muziek (wel heel wat anders dan die andere band met wortels in mijn stamcafé, Dresden-Leningrad). ook qua taal een groot verschil waar de doom rockers het in het Nederlands doen doet Babak dat in het Perzisch. De muziek is een mengeling van fado, jazz, Turks, Iraans en uit de Balkan. Kortom een groter verschil tussen de twee bands kan er niet bestaan. En ook deze muziek is niet voor iedereen bedoeld, hier kun je in ieder geval naar enkel nummer luisteren en kijken of het je bevalt. Veel plezier met Babak-o-Doestan.

Taken 2

In 2009 keek ik naar de voor mij volkomen onbekende film Taken en ik was erg onder de indruk van deze Amerikaans-Europese co-productie zoals je hier kunt lezen. Wat de film extra leuk maakte was dat hij in Europa speelde, om precies te zijn in Parijs. Toen een jaar later van dezelfde makers Unknown uitkwam met wederom Neeson in de hoofdrol ging ik deze natuurlijk weer kijken. De in Berlijn spelende thriller was erg goed maar haalde het niveau van Taken niet. Zie hier voor mijn stukje over deze film.

Dit jaar kwam echter het vervolg op Taken uit met als onverwachte titel Taken 2. Het verhaal speelde zich nu in Istanbul af, net zoals de vorige twee steden wederom een plaats waar ik geweest was. De film werd netjes gedownload en ik ging er eens goed voor zitten. Nu is het (bijna) altijd zo dat een tweede deel minder (soms stukken minder) is dan het eerste verhaal dus ik had geen ontzettend hoog gespannen verwachtingen. En inderdaad is Taken 2 een stuk minder dan het origineel en ook Unknown vond ik beter. Wat Taken 2 wel is, is een goede actie thriller waar ik met plezier naar gekeken heb. Mocht je nog een film willen gaan zien de komende tijd dan is Taken 2 een aanrader.

Game over

Meer dan een jaar geleden vertelde ik over de game crooked house die ik op mijn iPhone aan het spelen was. Een grappig spel om af en toe een paar momenten mee door te brengen en dan een poging te doen om een van de tweeënzeventig levels uit te spelen.

Ik had het spel op drie verschillende vakanties mee. Eerst naar Istanbul, daarna naar het zuidwesten van de Verenigde Staten en tenslotte afgelopen augustus naar Lissabon. Tijdens al die vakanties zijn er wel enkele levels gesneuveld maar het uitspelen van alle levels was nog niet gelukt. Een volgende vakantie gaat de game echter niet meer meemaken want de afgelopen tijd trok het spel toch wel aan me en speelde ik af en toe een leveltje uit totdat ik opeens bij het laatste level was aangekomen. Welnu weer een game uitgespeeld zullen we maar zeggen en ruimte om aan een nieuwe te beginnen.

Checkie

Zoals vaker op dit blog gememoreerd ben ik een fanatiek foursquare gebruiker. Foursquare is een social media app waarmee je je kunt zien waar je vrienden zijn en waar je aan je vrienden kunt laten zien wat je op dat moment aan het doen bent.

Ik deed mijn eerste check-in in op 16 oktober 2010 bij Asian delight en sindsdien heb ik meer dan 3200 check ins gedaan, niet alleen in Nederland maar ook in Amerika en Istanbul. Ik vind foursquare nog steeds ontzettend leuk, soms erg handig en spaar fanatiek badges. Een ding van de app is echter minder, het snel inchecken zit er niet bij. Het is nog steeds vele malen vlotter en handiger dan in de begintijd maar inchecken kost nog steeds tijd en behoorlijk wat keren klikken. Daar is nu een einde aangekomen met Checkie, dit is een app bovenop foursquare waar je met een klik incheckt. Razendsnel en overzichtelijk. De app geeft zelfs nog terug hoeveel punten de checkin oplevert maar laat verder niets zien. Als ik de tijd heb gebruik ik gewoon foursquare om in te checken, dat biedt toch meer. Maar als ik haast heb is Checkie onverslaanbaar, een aanrader voor elke iPhone foursquare gebruiker.

Mayor van de Aker

Super mayor badge.

Zoals bekend mag worden verondersteld ben ik een sociaal media junkie. Facebook, Twitter, Whatsapp zijn mij geen van alle vreemd en uiteraard is bloggen ook een vorm van social media.

Een van de social media zaken die ik het leukste vind is foursquare. Zowel het laten weten waar je zelf bent als het zien waar je vrienden uithangen. Zo kon ik onlangs de reis naar Thailand van twee vrienden prima volgen en slaakte ik een kreet van herkenning bij bekende plekjes en had ik vragen bij plaatsen waar ik nog naar toe wil zoals Koh Samui. Wat ik echter het allerleukste van foursquare vind is het verzamelen van badges. Het onderdeel waar ik het minste mee heb is het mayor schap. "Wie is de afgelopen zestig dagen het vaakst op een bepaalde locatie geweest."

Zo werd ik enkele weken geleden de mayor van mijn eigen wijk de Aker toen ik daar incheckte. Zoals met al mijn mayor schappen deed dit me weinig tot niets en het leven ging verder. Een paar dagen later verloor ik het mayor schap weer en had daar geen problemen mee. Ik vond het erger toen ik mijn stukjes buitenlands bezit (in Orlando en Istanbul) verloor. Een paar dagen later had ik het weer terug en dat voelde toch wel als een overwinning en ik was er best blij mee. Toen ik de titel wederom verloor, en wel aan dezelfde persoon, was de strijd geopend. Ik ging de titel terugpakken en checkte braaf elke dag in. Inmiddels ben ik weer mayor van de Aker en ik moet zeggen, het voelt goed. En deze titel van mij afpakken gaat zwaar worden. Over mij dead body zoals de Amerikanen zo mooi zeggen.

Groupon

Als echte Nederlander maak ik uiteraard gebruik van koopjes en een van de manieren om aan koopjes te komen is via Groupon. Je kunt je of via de website opgeven en dan krijg je dagelijks een mail met aanbiedingen of je kunt de app voor iPhone, iPad of Android downloaden en via je telefoon naar de dagelijkse aanbiedingen kijken. Nu was ik nooit een veelvuldig Groupon gebruiker maar de laatste tijd begint daar door een van mijn vrienden, Dennis, wat verandering in te komen. Het laatste etentje van onze vriendengroep regelde hij via Groupon voor een koopje en ook de komende twee etentjes heeft hij op deze manier al geregeld en wederom tegen erg mooie prijzen.

Nu ga ik van de zomer wederom op vakantie met een van mijn beste vrienden en, alhoewel nog niet officieel bevestigd, gaat het waarschijnlijk Lissabon worden. Zijn vrouw zoekt altijd actief naar aanbieding voor ons en zo had zij bijvoorbeeld in het verleden prima deals voor ons gevonden bij trips naar Antwerpen en Istanbul. Gisteren kreeg ik dan ook een mailtje van haar met een prima Groupon deal in Lissabon. 3 overnachtingen in een mooi 4* hotel van €561 voor €199. Ik keek eens op de site van hotel Lutecia en het zag er prima uit. Als we allebei een Groupon namen (het was maximaal 1 per persoon) dan hadden we zes overnachtingen in een mooi hotel voor een erg mooie prijs. Ik besloot echter ook even op booking.com te kijken, mijn favoriete hotel boek site. Al snel had ik hetzelfde hotel gevonden en het was inderdaad duurder dan onze vrienden van Groupon aanboden. Waar Groupon echter een prijs van €561 noemde kon ik dezelfde accommodatie krijgen onder dezelfde voorwaarden op de gewenste datum voor €234. De wijze les, Groupon stelt zijn deals erg voordelig voor dus controle kan nooit kwaad. En daarnaast bevestigt dit weer dat booking.com erg interessante tarieven hanteert. Kortom nog rustig even verder kijken voor het juiste hotel in Lissabon.

Lissabon

Het is een en al vakantie wat de blog klok slaat. Na de tickets voor Amerika gescored te hebben is het nu tijd voor een blik op de zomervakantie. De kans dat die zomervakantie een weekje in een Zuid Europese stad gaat worden is erg groot. Het enige nadeel is de hitte in de zomer, maar dat hadden we de afgelopen zomer in Istanbul ook. Het is dan ook tijd voor een blik op de derde kandidaat en dat is Lissabon.

Na de verhalen van mijn ouders over hun vakantie in Portugal over het mooie land, de aardige mensen en de erg prettige prijzen was ik behoorlijk geïnteresseerd geraakt. Als eerste op booking.com naar de hotels gekeken en een goede optie is het novotel lisboa. Vier sterren, buiten zwembad en wifi. Enige nadeel, niet in het hartje van de stad maar daar heb je het ov voor. Met een prijs van 440 voor 6 nachten een goede optie. Ook vliegen is goed te doen. Voor tussen de 200 en 250 euro per ticket vliegen KLM, Transavia en TAP rechtstreeks van Amsterdam naar Lissabon.

De stad zelf biedt meer dan genoeg om een week in door te brengen. De diverse wijken variëren van stijl. Er is een wijk met Moorse invloeden, een met invloeden van de verlichting en ga zo maar door. Net zoals in Istanbul is er de mogelijkheid tot een trip met een ferry, een tochtje over het water is altijd leuk wat mij betreft. Er zijn diverse grote winkelstraten en moderne shopping malls dus ook het winkelen zal geen problemen geven. Kortom Lissabon is een goede optie voor de zomer.

Mobiel bloggen

Tijdens de vakantie in Istanbul had ik flink problemen om te bloggen. Dank zij de hulp van Dennis vanuit het thuisfront slaagde ik er toch nog in om berichten te publiceren, echter zonder foto´s en opmaak want het ging via mails die dan automatisch op de site gepubliceerd werden. Niet echt optimaal te noemen maar wel een noodgreep die mooi van pas kwam.

De techniek staat bij Google gelukkig niet stil en inmiddels is er een app voor de iPhone beschikbaar gekomen die het mogelijk maakt om je blog te beheren op je telefoon. Je kunt hier berichten beheren, nieuwe berichten maken, foto´s toevoegen aan je berichten en de lay out bekijken en aanpassen. Nu is het uiteraard veel lastiger om een goede blog post aan te maken van het kleine schermpje van de iPhone maar mocht ik wederom op plekken (Hongkong staat nog steeds op mijn lijstje) terecht komen waar men de site van blogger blokkeert dan heb ik nu extra mogelijkheden om het thuisfront alsnog van mijn avonturen te laten genieten.

BBQ

Het was alweer tijd geworden voor de laatste activiteit van een weekend met fantastisch weer en erg leuke (culturele) dingen, een BBQ bij mijn ouders. Dit keer was niet de hele familie aanwezig want mijn nichtje zat nog in Spanje waar zij haar eerste vakantie zonder haar ouders vierde. Vakantie was uiteraard het hoofdonderwerp tijdens de maaltijd want iedereen was net terug uit Dublin, Istanbul en Frankrijk.

Het ging echter ook meteen weer over nieuw te plannen vakanties waarbij ik een wat ondoordachte opmerking maakte waar mijn zusje meteen gebruik van poogde te maken. Verder was er druk facebook verkeer naar aanleiding van de door mij geplaatste foto over de BBQ van mensen die mee wouden komen eten of andere wensen hadden. Daarnaast was het echter een zeer geslaagd slot aan een zeer geslaagd weekend. Ik ging op tijd naar huis want het weekend was dan wel erg leuk maar ook erg vermoeiend geweest en maandag begint tenslotte de werkweek alweer.

Gamen op de iPhone

Ik heb het wel eens eerder over mijn iPhone gehad ;-). Ik gebruik hem voor diverse zaken maar het spelen van games doe ik niet al te vaak. Dat komt waarschijnlijk omdat het voor mij geen lekker werkend platform is. Zo heb ik diverse games geprobeerd. Klassiers als Wolfenstein en Galaga,  moderne zaken als angry birds en uiteraard adventures als Broken sword. Het enige wat mij kon boeien waren de adventures maar er is toch een uitzomdering bij gekomen.

Crooked House is een erg simpele game waarin je met blokken moet schuiven om een muis uit een kamer te laten ontsnappen. De bediening is simpel, het idee is erg goed uitgewerkt en je kan in enkele minuten een of meerder levels spelen. Ik heb er tijdens de afgelopen vakantie in Istanbul met veel plezier wat verloren momenten mee doorgebracht en kan iedereen dit tijdverdrijf van harte aanbevelen.

Nederland regenland

Toen ik terugkwam uit Istanbul was het weer niet al te best en ik begon al te klagen over het gebrek aan zomer (zoals wel vaker) in Nederland. Maandag was het echter erg mooi weer en ik begon weer geloof te krijgen in de combinatie Nederland en zomer. Dinsdag was nog lekkerder maar toen ik woensdag weer een jas aan moest en met een forse regenbui naar mijn werk vertrok was mijn mening weer stevig neergezet. Nederland en zomer is een klote combinatie. Ook dit jaar zal ons geplande tochtje (inmiddels voor het derde achtereenvolgende jaar) met een boot over de vecht weer niets gaan worden. Ik hoop alleen dat mijn ouders die zondag middag naar Dublin vertrekken daar wat fatsoenlijker weer hebben dan wij hier.

Istanbul een retrospective

Het is weer tijd om een terugblik te doen naar de vakantie van de afgelopen week in Istanbul. Aangezien dit voor het eerst in lange tijd weer een vakantie op een plek is geweest i.p.v. een rondreis vakantie is er geen vergelijk tussen diverse hotels etc. maar een samenvatting van de dingen die we gedaan hebben.

Het hotel was het Orka Royal, niet slecht naar ik ga het niemand aan aanbevelen, zeg maar een krappe zes. Het eten was goed, erg goed, ik heb nergens slecht gegeten en de verse vis was top. Het gemiddelde cijfer is een acht voor mij maar Pasazade sprong daar nog met kop en schouders boven uit. Als je naar Istanbul gaat MOET je hier gaan eten. Drinken was door de warmte erg beperkt, er werd wel bier gedronken, het plaatselijke Efes is niet echt een topper, maar water werd met liters per dag naar binnen geslagen. Shoppen heb ik niet gedaan (vooruit een koelkast magneet) het was (te) warm en ik had nog geen twee maanden daarvoor in Amerika al flink ingeslagen. Kortom ik denk de minste aankopen vakantie van meer dan tien jaar. Daarentegen was het een erg culturele vakantie met kerken, musea en moskeeën, ik heb erg genoten van de cultuur die Istanbul biedt.

De eind conclusie is dat het een erg mooie vakantie was maar je kunt beter in het voor of na jaar gaan i.v.m. de hitte (32+) als je daar gevoelig voor bent. Terug gaan hoeft voor mij niet, het was een eenmalig bezoek maar ik zou het voor geen geld ter wereld gemist willen hebben.