De terugreis

De dag van vertrek was aangebroken. Na opstaan en ontbijten namen wij afscheid van het Day's inn waar we drie prima nachten hadden doorgebracht. We stapten in onze Dodge Intrepid die er een stuk minder mooi uitzag dan toen we er twee weken geleden voor het eerst instapten. Met name de zandstorm die wij in El Paso meemaakten had een mooie rode gloed over onze zwarte auto gelegd en in alle hoeken en gaten was er wel zand en stof terug te vinden. Dat was gelukkig geen enkel probleem toen we de auto inleverden en de shuttle bus bracht ons daarna naar het vliegveld.

Hier zetten wij onze reis in omgekeerde volgorde weer in. Eerst met Virgin Atlantic van Las Vegas naar Londen. Vervolgens met de shuttle bus van Gatwick naar Heatrow, waar wij op onze aansluitende vlucht naar Amsterdam moesten wachten. Deze pauze greep ik meteen aan om deel drie en vier van de Harry Potter reeks te kopen want de eerste twee die ik gekocht hadden smaakten naar meer. Onze vlucht van British Midlands vertrok wederom op tijd en nog geen uur later waren we op Schiphol geland. Het einde van mijn vierde, en zeker niet laatste, vakantie in de verenigde staten.

Tucson

In Tucson werd weer een hotel gescoord uit het bonnenboekje. Als eerste werd er een oud fort en historische site bezocht. helaas bleek dit om drie stenen en een paar bordjes te gaan zodat al snel de route naar downtown werd ingezet.

Het visitor centre werd hier wel gevonden (in tegenstelling tot El Paso) en bewapend met informatie werd de oude wijk (old Tucson) bezocht. In tegenstelling tot het fort was dit uitstapje meer dan de moeite waard.

Als laatste dag onderdeel werd een factory outlet bezocht waar deze keer geen t-shirts gekocht werden maar jeans. De andere koper liet zich deze keer van zijn goede kant zien en moeiteloos werden er 2 jeans , 3 sweatres, en 2 overhemden aangeschaft van grote merken. voor lachertje's van prijzen. Als vervolg aankoop kon een tas uiteraard niet uitblijven om al het moois in te vervoeren. Moe maar voldaan werd de tocht naar de Flamingo (ons hotel) ingezet om de avond te besteden aan labeltjes knippen en kaarten schrijven.

Cochise stronghold

Wederom een vroege ochtend om de langste etappe van de vakantie in te zetten. De tocht zou ons van El paso naar Tucson brengen. De rit was wederom niet echt spannend dus toen er onderweg een bordje met Cochise stronghold, historisch punt, gepasseerd werd, werd moeiteloos van de weg afgeweken. In dit gebied hield Apache opperhoofd Cochise zich verscholen voor de blanken en hier ligt ergens ook zijn ongemarkeerde graf.

De tocht voerde door onherbergzame gebieden met wilde dieren (roofvogels, mini herten en nog veel meer), ranches en wildernis. Onderweg passeerden we diverse stukken tralies over het wegdek. Deze bleken er voor te zijn om te zorgen dat de runderen en het wild zich niet buiten het gebeid van de ranches zouden begeven. Waar we in het begin van de tocht nog aardig wat auto's passeerden werd het hoe verder we kwamen steeds rustiger. Eerst allen nog maar four wheel drives en later niets meer. Op een gegeven ogenblik werd de weg dusdanig onbegaanbaar dat we besloten om terug te gaan richting de snelweg. Na deze uitstekende tussenstop werde de weg naar Tucson vervolgd.

El Paso

In El Paso werd meteen het uit de Denny's meegenomen coupon boekje ingezet. Wij trokken de kortingsbon voor de Travelodge er uit en kregen een kamer voor 35 buckies (40 met belasting). Vervolgens gingen wij richting downtown waar, ondanks diverse pogingen, het visitor centre niet gevonden werd.  Een korte wandeling door de wijk San Francisco, inderdaad leek deze wijk heel erg op het echte San Francisco, volgde. Aangezien de helft van het duo dit niet echt wereld's vond (en het erg warm werd) werd, opnieuw tevergeefs, het visitor centre gezocht.

Als compromis werd er wat door de barrio gewandeld waar, uiteraard, een t-shirt gekocht werd. Dit leverde natuurlijk veel spot op met kreten als "Zo haal je Dennis nooit in" en "Wie koopt er slechts een t-shirt". Als reactie werd er dan ook direct een andere winkel betreden waar nog vier t-shirts gekocht werden en het dag totaal op vijf gebracht werd. Daarna werd een mall bezocht waar, wonder boven wonder, NIETS gekocht werd. Bij het verlaten van de mall kwam er stormy weather aan. Dit bleek een aardig stormpje te zijn en de dag werd dan ook besloten met een bezoek aan de pizza hut en een avondje tv (raw is war), waarna de planning voor de volgende dag (Tucson) werd gemaakt.

Award winnaar

Doorgaand met de record pogingen wordt vandaag de reis voortgezet van Albuquerque in New mexico naar El paso in Texas. Kortom dat worden dan vier staten in vijf dagen. De reis was wederom niet al te spannend op een kleine uitzondering na.

De rustplaats die wij onderweg kozen bleek in 1993 een award als beste rustplaats gewonnen te hebben. Onder dit bordje hing een tweede bordje met "Pas op voor slangen" als tekst. Waarschijnlijk zijn de slagen gearriveerd toen ze gehoord hadden dat dit een award winning rustplaats was.

Nu moet ik zeggen dat ik zelden een schonere en nettere rustplaats langs de snelweg heb gezien. In Amerika zijn ze al een stuk schoner dan in Nederland maar zelfs voor Amerikaanse begrippen was dit een erg mooie halte langs de snelweg. Slangen hebben we trouwens niet gezien en dat is waarschijnlijk maar goed ook. Na een korter en verfrissende stop zochten we de weg weer op voor de rest van de reis naar El Paso.