Whiskyproeverij

Mijnheervan Wees

Zondagmiddag was er een whiskyproeverij in L&B en die was bijzonder om twee redenen. De eerste was dat het alweer een jaar geleden was dat wij daar voor de laatste keer waren geweest en de tweede was dat de proeverij door mijnheer van Wees werd gegeven. Deze legende in de Nederlandse whiskywereld zit al 50 jaar in het vak en had in geen twintig jaar een proeverij gegeven buiten zijn eigen proeflokaal in Amersfoort.

De verwachtingen waren dan hooggespannen toen we het café betraden en onze vertrouwde plekken innamen. De eerste verrassing bleek het aantal te proeven whisky's te zijn want i/p/v/ de zes die we gewend waren bleken het er acht te zijn. De tweede verrassing was de lijst van te proeven whisky;s want de lijst was heel erg gedetailleerd met bottelaars en types vat en bevatte als oudste whisky een Glenfatclas uit 1966 die 46 jaar in het vat had gelegen. Daarnaast whisky's van stokerijen die al lang dicht waren en je begrijpt dat de verwachtingen hooggespannen waren. Welnu de proeverij liet niets te wensen over. De whisky's waren erg mooi en de verhalen (en meningen over de markt) van mijnheer van Wees waren af en toe nog veel mooier. Ik kijk terug op de mooiste proeverij die ik meegemaakt heb, zowel qua whisky's als qua verhalen.

Whisky proeverij

De zes te proeven whisky's met daarnaast Jan

Deze zondag was het voor het eerst in bijna twee jaar dat we weer eens naar een whisky proeverij in het beste whisky café van Amsterdam gingen L&B. De ploeg was al incompleet om te beginnen, een van ons vieren kon niet, en werd nog verder gedecimeerd doordat een van de anderen een forse griepaanval had gekregen. Getweeën kwamen we dan ook om drie uur aan bij L&B om te kijken wat Douglas Laing ons te bieden had. Douglas Laing is een independent bottelaar, dat wil zeggen ze kopen vaten op van de grote destilleerderijen en maken daar hun eigen whisky uit, zeg maar iets voor de meer gevorderde whisky liefhebber.

We werden ontvangen door Jan Beckers, de merk ambassadeur van de bottelaar. Jan was een aardige Belg, die netjes in traditionele kilt klaar stond om ons te begeleiden bij de zes whisky's die op het programma stonden. Voor ons beiden was het de eerste keer dat we iets van deze bottelaar zouden proeven en we waren benieuwd wat ze te bieden hadden. Welnu dat was fenomenaal, we hebben geen enkele mindere whisky geproefd maar van begin tot eind alleen maar uitstekende whisky's. Helaas bleken de old malt cask flessen best wel prijzig om zelf te kopen (rond de €90) maar de afsluitende whisky, de big peat, smaakte ook heel erg goed en was met een prijs van rond de €50 goed betaalbaar. De kans is best wel groot dat daar binnenkort een fles van in de kast staat.

Met dank aan Jan die ons naast de uitleg over de mooie whisky's ook vermaakt had met zijn verhalen en anekdotes nemen we afscheid van L&B. Hopelijk zijn we op de volgende proeverij weer compleet als kwartet aanwezig.

Morita-Ya

De Sushi en Sashimi box

De whisky club was al heel lang niet meer bij elkaar geweest. De oorzaken waren tweeledig.een van de clubleden had een tijdje in Frankrijk gewoond en de proeverijen in L&B waren dit jaar nog niet geweest, Toen onze nep Fransoos weer regelmatig in Nederland verbleef besloot een van de club leden om een gezellig avondje te gaan organiseren.

Zo zaten wij gezamenlijk in het elfde gebod om eerst een lekker bock biertje te drinken en bij te kletsen alvorens wij aan tafel zouden gaan. Dat aan tafel gaan werd Morita-Ya, het Japanse eethuisje op de zeedijk. Het was druk dus er werden wat tafeltjes tegen elkaar aan geschoven om plek voor ons te creëren. Onderwijl liep ik de keuken in om even met de kok bij te praten en toen ik bovenkwam hadden we al een mooie raam plaats gekregen van de eigenaresse. We bestelden allemaal een Sapporo en om het heel flauw te maken ging iedereen voor de sushi en sashimi schotel. Alhoewel het restaurant meer lekkere dingen heeft is dit toch wel een van de beste dingen die de Japanse keuken te bieden heeft. Vergezeld van miso soep, rijst en salade werd er weinig meer gesproken omdat iedereen het te druk had met eten. Na afloop ging de rest van de groep nog richting Leidseplein om bij L&B een afzakkertje te halen maar ik besloot dat het voor mij genoeg was. Er werd echter wel afgesproken om naar het whisky weekend in januari in de posthoorn kerk te gaan zodat het niet meer zo lang zou duren voor we elkaar weer zouden zien.

Flashback Schotland 2007

Vier van de vijf vaste deelnemers aan de whisky proeverijen van café L&B hadden besloten om een pelgrimage te maken naar het beloofde whisky land, Schotland. In april 2007 was het dan zover en zouden wij een week naar Schotland vertrekken om zowel het land als de diverse whisky stokerijen te bezoeken.

De route was van te voren vastgesteld, op de kaart stonden in ieder geval bezoeken aan Oban, Dufftown en Edinburgh, de overige plaatsen onderweg zouden we wel zien. Iedereen had er ontzetten veel zin in en ook de vijfde proever wenste ons heel veel plezier op deze vloeibare vakantie. Het vertrek was op 12 april en op 18 april zouden wij weer voet op Nederlands bodem zetten. Daal dus af naar april 2007 in het blog om de avonturen van vier whisky proevers in het beloofde land mee te maken. Veel plezier met het lezen van deze verhalen uit een unieke vakantie.

Afscheid van Aleid

Een kleine twee maanden vermeldde ik het heengaan van Aleid. De crematie was destijds besloten en wij konden daar dus niet heen. Vrijdag was er echter een herdenkingsbijeenkomst voor vrienden en bekenden op Zorgvlied, vrijdag om half twee.

Als afgevaardigden van de whisky club, Aleid was met haar man Leon eigenaar van L&B, waren ik en nog iemand anders aanwezig. De anderen konden niet vanwege verblijf in Frankrijk of ziekte. We waren netjes op tijd bij Zorgvlied en wat al meteen opviel waren de piper en de drummer die klaar stonden. Het bleek dat Leon met familie en de as van Aleid per boot  zouden arriveren. Even na half twee kwam de boot aanvaren en starten de muzikanten.

De volgende stop was de aula waar een mooie ceremonie plaats vond, gevold door een tocht naar het graf waar een andere piper klaar stond die Amazing Grace inzette toen wij aankwamen. Na het leggen van de bloemen liepen wij terug naar de condoleance ruimte waar naast de standaard koffie, thee en fris ook een whisky stond te wachten in het speciale L&B glas. Wat mij betreft een goede gewoonte die ze bij andere ceremoniën ook mogen invoeren.

Aleid

Met de donkere dagen komt er ook nog donker nieuws voorbij. Ik kreeg een mail van een van de vrienden van de whisky club dat Aleid overleden was. Aleid was de echtgenote van Leon en samen dreven zij whisky café L&B waar wij vele mooie zondagmiddagen doorbrachten als zij een whisky proeverij hadden georganiseerd. Bij de herinneringen aan die middagen hoort het beeld van Aleid en zo zal ik me haar altijd herinneren. Als een charmante gastvrouw  die iedereen op zijn of haar gemak stelde en altijd antwoord had op vragen over de bar, whisky of Schotland.

Leon, veel sterkte in de komende periode.

Whisky proeverij

Afgelopen zondag was het eindelijk zo ver, de eerste (en voorlopig laatste) whisky proeverij van 2011. De proeverij was er een met de ultimate selection van de firma Van Wees uit Amersfoort, de enige Nederlandse whisky bottelaar. Er stonden een zestal whisky's op het programma en we hadden er zin in. Onze groep was flink gegroeid want naast de 4 die hards waren er drie gast proevers aanwezig. We zouden de voor de eerste een uitgebreide foto rapportage hebben van de proeverij want een van de gast proevers was een zeer ervaren fotograaf en na een korte blik besloot hij, hij woont om de hoek van L&B, zijn camera te halen.

Onze proef meester was Jan Beek en hij begon met slecht nieuws. In plaats van de aangekondigde 6 whisky's zouden het er 8 worden aangezien er van twee van de bottelingen eerst een origineel van de stokerij geschonken zou worden voor de ultimate variant geschonken zou worden. Zo was de start een normale Glenrothes gevolgd door de 17 jaar oude met sherry finish en daarna een standaard 10 jaar oude Edradour gevolgd door de 8 jarige ultimate. En het moet gezegd worden in beide gevallen was de ultimate de grote winnaar. Na deze vier was er een pauze om te genieten van sandwiches met cream cheese en zalm en een praatje te maken. Het was mij opgevallen dat L&B tegenwoordig een eigen whisky glas had en Leon & Aleid drukten mij op het hart om er eentje mee te nemen na afloop (hij staat nu in de kast te pronken). Vervolgens was het tijd voor de 2e helft. Deze bestond uit een 30 jaar oude Dallas Dhu, een 12 jarige Linkwood, Een cask strength (60.2%) Tamdhu en een Laphroig met een sherry finish. De linkwood was de grote winnaar van de middag ik ga dan ook van de week even langs in Amersfoort om een fles te halen want, net als alle ultimates, is het een eenmalige botteling van enkele honderden flessen en op is op. Iedereen vond het na afloop een top middag en we kijken nu al vooruit naar de volgende proeverij ergens in het najaar.

Vakantie update

Inmiddels is het laatste hotel geboekt, het is inderdaad het Siam city hotel geworden in hartje Bangkok en de prijs is de beste tot nu toe. Voor 6 overnachtingen in dit luxe 5* hotel zijn we slecht €400 kwijt, ik zeg geen geld voor dit soort luxe. We kunnen ons ook door een limousine bij het vliegveld op laten halen maar dat gaat dan weer een beetje te ver vind ik. Ach als we van mening veranderen kunnen we dat nog altijd ergens online regelen.

Verder is de shopping list weer iets verder uitgebreid. Op advies van een goede vriendin van me heb ik wat Thaise (en andere landen) kruiden en specerijen op de lijst gezet maar daar gaat wel je hele bagage naar ruiken. En op verzoek van de eigenaar van whisky café L en B is de lijst uitgebreid met een fles van het plaatselijke bocht, Mekhong (en liever nog een obscuurder merk als dat te vinden is) whisky. Er is nog plek op de shopping list maar uiteraard geen garanties over verkrijgbaarheid etc.

Whisky proeverij

Deze zondag was het dan eindelijk weer eens zover, we hadden een whisky proeverij in L&B. De laatste voor mij was afgelopen mei en het was de hoogste tijd dat er weer wat nieuwe whisky's geproefd konden worden. Leon en Aleid stonden klaar voor ons toen we het café betraden maar de presentator van de middag, Loek, was afwezig. Hij bleek een hernia te hebben dus de presentatie zou in de ervaren handen van Leon zijn.

We gingen zitten aan onze stamtafel waar de gevulde glazen al op ons wachtten. Het waren glazen uit alle whisky regio's die Schotland rijk is en in alle hippe varianten. Zo was er een port finish een sherry finish en een cask strength whisky. Maar ook een finish van een Muscatel, de zoete dessert wijn. Winnaar was echter de eerste whisky van de middag een 19 jarige Bladnoch. Meestal verliest de eerste whisky het van het smaak geweld dat er achter aan komt maar deze keer hield hij stand. Kortom een mooie middag met goed gezelschap en goede whisky's.

Whisky agenda

Na de zomerstop heeft café L&B de whisky agenda voor de 2e helft van 2010 bekend gemaakt. Er zijn vier proeverijen, een per maand van september t/m december. Helaas valt, waarschijnlijk, driekwart van de proeverijen direct af. De eerste is een stamtafel proeverij van een aantal oude (en dure) whisky’s. De vorige keer dat een aantal van ons aan een dergelijke proeverij meedeed werd deze als te duur voor het aanbod beschouwd dus deze keer gaan we hem waarschijnlijk overslaan. Tijdens de november proeverij zit ik, als alles lukt, in Azië dus daar gaat nummer twee. De derde is op 17 oktober met als titel een rondje Schotland. Dit is vaak een proeverij voor beginners met whisky’s die wij al kennen. Lichtpunt is echter wel dat deze proeverij door Loek gehouden wordt en Loek weet altijd een gezellige en mooie proeverij neer te zetten. Maar eens in de groep gooien of we hier naartoe gaan. De december proeverij is de traditionele whisky pubquiz en daar hebben wij de vorige malen veel lol aan beleefd dus die gaan we zeker doen. Nu ja in ieder geval eentje en misschien worden het er meer.

Eten en drinken in Stockholm

Uiteraard moest er ook gegeten en gedronken worden en daartoe werden diverse gelegenheden bezocht. We begonnen met de lunch bij Pickwick´s, een van de zeer vele Ierse gelegenheden die Stockholm rijk is. Er werd hier het, inmiddels beroemde, soepje genuttigd maar deze keer nam ik geen salade maar ging voor een plaatselijke specialiteit. Een warm haring met aardappel en ui gerecht, met daarbij twee sneetjes knäckebröd met een werkelijk uitstekende kaas erop. Het gerecht was niet slecht maar zeker niet voor herhaling vatbaar, ik had echter wederom een stuk lokale cuisine verorberd.

Onze volgende culinaire stop was bij Wayne´s coffee, de lokale Starbucks. Stukken sneller dan Double coffee in de Baltische staten en wij genoten van een verse jus d´orange (de eerste deze vakantie) en een latte macchiato. Wij beleven in de natte horeca want de stop daarop kwam door een uithangbord dat ik zag met daarop glenfiddich en warehouse. Het bleek een van de famous whiskybars of the world te zijn (net zoals mijn proeflokaal L&B in Amsterdam) en daarnaast hadden ze nog allerlei tapbier van diverse kleine Zweedse brouwerijen. We probeerden beide een biertje van een andere brouwerij en waren daar beide zeer over te spreken. Kortom een prima stop.

De laatste (nu ja voorlaatste, de hotel bar kwam ook nog) stop was voor het avondeten. We kozen voor Thai restaurant Siam, een goede keuze. Een maal een rundgerecht en een maal een gerecht met grote garnalen was de keuze. Volgens de kaart was het oppassen geblazen want we hadden het maximale aantal pepertjes (in dit geval bommetjes) gekozen maar als ervaren eters van Thai voedsel hadden we geen problemen. Echt prima gegeten en een prima culinaire dag in Stockholm.

Whisky proeverij

Ik had mijn zwager als verjaardagscadeau een whisky proeverij gegeven en deze zondag was het dan zover. We hadden om kwart voor drie op het leidseplein afgesproken en dat was een hele opgave voor hem. Ik ken maar een persoon in de wereld die een grotere hekel aan het openbaar vervoer heeft dan mijn zwager en zij gaat dan ook nooit met het openbaar vervoer. Voor mijn zwager was dit toch wel de derde keer in zijn leven. Hij werd dan ook door mijn nichtje en een vriendin gebracht zodat hij tijdig op de juiste plaats zou zijn. (Bijna) stipt op tijd werd hij afgeleverd (volgens hem kwam de vertraging door de vriendin van mijn nichtje) en we liepen richting L&B. Na een hartelijke begroeting van Leon, de eigenaar, zochten we ons plekje op en wachtten onder het genot van een biertje op de dingen die zouden komen.

De middag werd gepresenteerd door Hans Bresser van Bresser en Timmer een onafhankelijke whisky importeur. Het waren allemaal Islay whisky’s, iets waar wij absoluut niet vies van waren, gebotteld door onafhankelijke producenten. De start was een Bruichladdich met sherry finish en het slot was een cask strength Port Ellen, een gesloten distilleerderij waarvan de whisky’s beroemd zijn en die dan ook forse prijskaartjes hebben. Na afloop schonk Leon nog een 7e whisky, een eigen botteling van een Laphroaig vat. Mijn zwager was zo te zien erg blij met zijn cadeau. De winnaar was voor hem niet de Port Ellen maar de daarvoor geschonken cask strength Laphroaig was de favoriet van mijn zwager, ik hield het bij de Elements of Islay botteling van een Lagavullin, mijn favoriet onder de Islay whisky’s. Het was een zeer geslaagde middag en lichtelijk aangesloten verlieten we dan ook L&B om op zoek naar voedsel te gaan.

Spirit, peat and smoke

Het was deze zondag weer tijd voor een whisky proeverij. En het was hoog tijd want mijn laatste was vorig jaar oktober geweest. Met een blijde glimlach om het gelaat betrad ik dan ook stipt om drie uur L&B om zes whisky’s van mijn favoriete soort (peated) te gaan proeven. En bij de start werd het al beter want Leon (de eigenaar van L&B) kondigde aan dat de proeverij zeven en een beetje whisky’s zou omvatten i.p.v. de standaard zes. Gezellig zittend op onze vaste hoekbank zaten wij dan ook te wachten op het moois dat voorbij zou komen.

We begonnen met een mooie Jura, de supersition, gevolg door een Tobermory Ledaig (erg lekker) toen een heftige cask strength en het was tijd voor de break met sandwiches met cream cheese en zalm. Na de break was het tijd voor het beetje whisky. Dit was een slok spirit (zeg maar jonge jenever, maar dan smeriger). Deze spirit gaat het vat in en komt er x jaar later weer uit als whisky. Het bewijs dat de geur, kleur en smaak van whisky van het vat komt. Na dit intermezzo was het tijd voor de volgende drie whisky’s. Twee speciale Bruichladdich bottelingen en een Ardbeg. Het hoogtepunt was wel de Octomore, het hoogste turf gehalte ooit in een whisky en een alcohol percentage van 62.5%. Na al dit geweld werd er afgesloten met de zevende whisky een eigen botteling van L&B van Laphroaig whisky. Wat wankel in de benen verlieten wij L&B tenslotte om ons naar een eetgelegenheid te begeven want dat was wel nodig na het whisky geweld.

Whisky proeverij of niet...

Het whisky proef seizoen sluit traditioneel af met een whisky pub quiz. De spelleiding is in handen van Leon (de eigenaar van L&B) en zijn kameraad Loek, al jaren werkzaam in de whisky wereld. Dit zou voor ons team de 3e keer worden. De 1e keer werden wij grandioos laatste (we waren gehandicapt, ik kon niet die dag), vorig jaar werden wij 5e en wij waren van plan om dat dit jaar te verbeteren. De eerste handicap trad echter al in de week voor de proeverij op. Een van onze teamleden had een begrafenis en kon niet meedoen. De 2e handicap sloot ons echter genadeloos van deelname uit. De andere 2 teamleden komen uit Lelystad en Naarden en komen dus met de trein, daar autorijden en whisky proeven geen strakke combinatie is. Doordat onze nationale trots, de NS, volledig in paniek raakt als er maar een vlokje sneeuw valt was op de zondag al het treinverkeer maar weer eens gestaakt. Kortom onze proeverij viel genadeloos in de sneeuw!

Whisky proeverij Islay

Afgelopen zondag was er wederom een whisky proeverij in L&B. Deze maal was de proeverij in handen van Bresser en Timmer, ooit begonnen als wijn importeur maar later overgestapt naar gedestilleerd in het algemeen en whisky in het bijzonder. De proeverij zou in het teken staan van de Islay whisky’s, deze worden met veel turf gestookt waardoor ze een rokerige geur krijgen en vol van smaak zijn. Daar dit een van onze favoriete whisky streken is waren we alle vier zeer gespinsd op de proeverij, vooral daar het speciale bottelingen van onafhankelijke bottelaars zouden zijn. Helaas voor een van ons had die een verjaardag waar niet onder uit te komen was dus drie man sterk zaten we op zondagmiddag om drie uur in de startblokken bij L&B.

Bij de start was er een lichte teleurstelling, Hans Bresser was erg ziek en had afgezegd. De te proeven whisky’s waren echter bezorgd en Leon, de eigenaar van L&B zou de proeverij overnemen alhoewel 5 van de 6 whisky’s voor hem ook onbekend waren. Door zijn jarenlange ervaring zag hij (en wij) daar geen probleem in dus dat was geregeld. Leon besloot er meteen een 7e whisky aan toe te voegen zodat we alle 7 actieve stokerijen van Islay geprobeerd zouden hebben. De start was top. Een 16 jaar oude Bruichladdich met een sherry finish van 2 jaar. (dat houdt in dat de whisky de laatste 2 jaar op een sherry vat had gerijpt waardoor de whisky flink wat van de kleur en smaak van de sherry had opgezogen). Hij was fantastisch maar aanschaf zat er niet in door de fles prijs van €140, nu ja we hadden hem in ieder geval geproefd.

Daarna kwamen de andere stokerijen voorbij de laatste vijf op cask strength, dit houdt in dat de whisky niet met water is verdund en de oorspronkelijke sterkte van het vat heeft kortom de alcohol percentages lagen tussen de 54 en de 59 voor deze vijf whisky’s. Topper van de rij vonden wij allemaal de cask strength Lagavullin van 14 jaar, deze zullen we, if the price is right (Leon wist hem niet), zeker eens aanschaffen. Als afzakkertje namen we nog een glas van de nieuwste Ardbeg, een independent botteling van Chieftain’s. We mochten echter niet vertrekken voor we ook even de voorlaatste Ardbeg gepreof hadden dus erg voldaan besloten wij dan ook dat het tijd was om een restaurant op te zoeken.

Whiskyproeverij

Sinds een aantal jaren bezoek ik met wat vrienden regelmatig een whiskyproeverij. En zoals de echte whisky snob weet praten we dan over Schotse single malt whisky’s. Deze proeverijen worden georganiseerd door café L&B in de korte Leidsedwarsstraat. Een standaardproeverij bestaat uit het proeven van een zestal whisky’s die binnen een bepaald thema vallen halverwege onderbroken door wat lekker hapjes als paling op roggebrood of sandwiches met cream cheese en zalm om even de alcohol inname te dempen. Een zo’n thema is bijvoorbeeld een whisky uit alle Schotse regio’s en ander thema is bv. de whisky’s uit het Islay gebied.

Deze middag stond in het teken van De smaak van van Wees. Van Wees was de eerste whisky importeur in Nederland eind jaren zestig en is in al die tijd een van de voornaamste spelers op de markt geweest. Naast de standaard bottelingen van de diverse stokerijen bieden zij ook whisky’s van kleine onafhankelijke bottelaars en zij bieden dus een mooie brede selectie voor ook de ervaren whisky genieter. De vorige proeverij die ik bezocht was in het voorjaar dus het was wel weer tijd om te gaan genieten van een aantal mooie whisky’s.

De proeverij stond in het teken van de eigen lijn van van Wees, de Ultimate lijn. We kregen 6 whisky’s te proeven waarvan er vier op een sherry vat gerijpt waren waardoor de whisky’s een mooie donkere kleur krijgt en de smaak verrijkt wordt door de Olerosso sherry die eerst in het vat gezeten heeft. 3 van de whisky’s waren cask strength, dat betekent dat ze niet waren terug gebracht naar een alcohol percentage van 43% of 46% maar gebotteld waren op de oorspronkelijke sterkte van dat vat, in een geval was dat 59.1%. We sloten af met een glaasje van een speciale Ardbeg botteling, de Corryvreckan.

Kortom een mooie middag en ik kijk al uit naar de volgende proeverij.

Aberlour distillerry

We stonden vroeg op want de tour bij Aberlour begon al om 10 uur. De reden dat Aberlour op de routekaart stond was dat ik bij een van de whisky proeverijen in L&B had gehoord dat men hier de beste rondleiding had gehad van welke distilleerderij dan ook. We waren gewaarschuwd door onze vriend in het Glenfiddich restaurant dat er een stevige whisky geschonken werd dus iedereen ging voor een vol Schots ontbijt met eieren spek, worstjes en nog het e.e.a.

Netjes op tijd stonden we voor de deur en betaalden de tien pond die de tour kostte, dat was meer dan de zeven pond die anderen rekenden. Onze gids was een goede verteller die de historie van de whisky met mooie verhalen omkleedde over de Schotse historie. Ook hij vertelde dat fotograferen verboden was maar lei dat meteen volgen door de opmerking dat hij absoluut niet kon zien wat er achter zijn rug gebeurde dus we hadden deze keer een mooie rapportage van de destilleerderij.

Na de rondleiding (inderdaad de beste die we gehad hadden) kwamen we in het proeflokaal voor de afsluitende dram whisky. Tot onze verrassing stonden er echter zes glazen klaar i.p.v. het ene glas dat we verwacht hadden. Een met spirit (zeg maar de ongerijpte alcohol die het vat in gaat) en vijf met diverse whisky's van Aberlour. Ondanks het vroege uur gingen we eens goed voor zitten en een van ons gaf aan dat hij de rest van de dag zou rijden zodat wij ons ongegeneerd aan de whisky te buiten konden gaan. Ik dronk met plezier mijn zes dram's en voelde dat best wel maar de andere twee vonden het zonde om de dram's van de chauffeur te laten staan en dronken die ook nog eens op. Zij waren dan ook erg vrolijk toen wij het proeflokaal verlieten. Ik moet zeggen, met voorsprong het beste bezoek dat wij in Schotland gebracht hebben en een aanrader voor iedereen. Mijn dank dan ook aan de anonieme proevers in L&B van wie ik deze tip heb gekregen.

Amsterdam - Edinburgh

Op donderdagochtend verzamelden vier whisky liefhebbers zich op Schiphol om een week lang een bezoek te brengen aan de bakermat van de whisky, Schotland. Twee uit Amsterdam, een uit Lelystad en een uit Almere. Het idee van de reis was geboren tijdens een van de whisky proeverijen die we in café L&B doorgebracht hadden en waar we op een gegeven ogenblik besloten om zelf een trip te gaan maken.

Uiteraard arriveerden ik en de andere Amsterdammer per trein, de makkelijkste methode om Schiphol te bereiken. De andere twee kwamen per auto want de vriendin van een van hun had hen gebracht. We ontmoeten elkaar in de vertrekhal van Easy Jet en hadden er ontzettend veel zin in. We hadden het er lang over gehad en eindelijk was het zover, de route was uitgestippeld en diverse distilleerderijen waren aangegeven die we zouden gaan bezoeken. Twee van de zes classic malts, Oban en Aberlour, stonden in ieder geval op de lijst en verder zouden we wel zien welke er op onze route lagen. Kortom alles was klaar voor een mooie week in Schotland. We stapten dan ook vol prettige vooruitzichten in het vliegtuig naar Edinburgh.