Carnivorenfestival editie 2026

Vlees

Het is juli en dan is het dus tijd voor het jaarlijkse vlees festival dat vijf oud collega's een maal per jaar houden bij het beste Griekse restaurant van Almere. De afgelopen twee jaar waren het helaas maar vier deelnemers geweest i.v.m. zieke auto en zieke kat maar de 2026 sessie was weer voor de hele club.

Ik arriveerde als eerste en het mooie weer vroeg maar een ding en dat was een tafeltje buiten op het grote terras. De anderen arriveerden een voor een en het gezelschap was er klaar voor, klaar om bij te praten want we hadden het zo druk dat we het biertje dat we bestelden wel aandacht gaven maar de kaart die er bij kwam kreeg geen enkele aandacht. Onze serveerster kwam dus tevergeefs vragen wat we wilden eten waarna de kaart wel aandacht kreeg en er vijf maal dezelfde grill schotel gekozen werd. Die arriveerden samen met een tweede biertje en een glas ouzo van het huis waarna het een tijdje stil was want het eten kreeg, net zoals het drinken, wel aandacht van ons. Bij de koffie, espresso en cappuccino na afloop was het wel weer tijd om te praten maar aan alle goede dingen kwamen een eind en dus werd er vervoer opgezocht om naar huis te gaan maar wel met de belofte dat editie 2027 er zeker zou komen.

Bourbon proeverij

De linker

Een ven de dingen die we de afgelopen trip naar de Midwest hadden gedaan was een bezoek aan de Buffalo Trace bourbon distillery en uiteraard had ik een fles aangeschaft in de gift shop.

Nu had ik de fles netjes dicht gelaten om samen met een vriend de bourbon eens te gaan proeven en nu was het dam zover. We begonnen met een biertje, kaas, worst en bitterballen maar daarna werd de fles Weller ontkurkt. De eerste was uiteraard puur proeven en het smaakte niet slecht maar we vonden beiden dat de volgende poging met ijs moest zijn en daar kwam de bourbon beter tot zijn recht zodat we verder on the rocks bleven genoten met een zak chips. Een prima proeverij en een gezellige avond beter kan het niet.

Verkeersborden

Times they are a changing

Een tweede observatie die ik tijdens onze vakantie maakte was er misschien al jaren maar hij viel me nu op. Overal langs de snelweg had je broden met de tekst buckle up en phone down, hiernaast wat voorbeelden.

Vroeger stond hier buckle op it's the law maar ook op de snelwegborden heeft de komst van de mobiele telefoon 
 

Thailand grand festival

Mooi weer, mooi feest

De volgende dag stapten we in de auto en toetsten de parkeergarage in als bestemming. Eenmaal daar aangekomen stond het elektronische bord op vol maar ik reed vol vertrouwen naar beneden want we hadden gereserveerd. Beneden waren er twee rijen maar in elke rij stond een auto stil voor de slagboom die niet openging, pas toen er een auto naar buiten ging, ging de boom open. Gelukkig ging hij voor mij wel meteen open dus met tien minuten wachten stonden we dan toch binnen.

De hele Lange Voorhout was omgebouwd tot festival terrein met kraampjes met Thaise goederen, eten en drinken en een groot podium waar optredens plaatsvonden. Het programma was aardig gelijk aan de andere jaren maar er was Chang, Moo Ping, Noodlesoep en nog veel meer lekkers en vrienden en bekenden om een goed gesprek mee te hebben. Het duurde dan ook tot het einde van de dag en jet festival voor we de auto weer opzochten voor de reis naar huis.

Interparking

Meer meer meer

Het jaarlijkse Thaise festival van de ambassade kwam er weer aan en normaal nemen we dan de trein naar Den Haag en een stukje tram en lopen maar dit jaar besloot ik met de auto te gaan aangezien er een grote parkeergarage onder de Lange Voorhout zit.

De garage bleek van Interparking te zijn met Amsterdamse tarieven van €6.30 per uur. maar als je online een parkeerplek reserveerde was je €20 voor de hele dag kwijt, kortom maar ietsjes duurder dan drie uur parkeren zonder reservering. Ik aarzelde dus geen seconde en maakte een reservering voor de dag dat we het festival gingen bezoeken.

Powerbank

Bijna overbodig

Tijdens onze laatste vakantie zijn mij een aantal dingen opgevallen en daar ga ik in de komende weken op terugkomen. En de eerste in de reeks wordt de powerbank.

Vroeger had je telefoon lang niet genoeg accu lading om een hele vakantie dag opgeladen te blijven met al het filmen, fotograferen berichten versturen dat je op zo'n dag deed. Dus zonder powerbank op vakantie gaan betekende halverwege de dag geen werkende telefoon meer. Deze vakantie hebben we onze powerbank exact nul keer gebruikt want zowel de accu's zijn vele malen krachtiger dan vroeger als het opladen met usb aansluitingen in je auto en op vele andere plekken maakt dat de primaire manier van extra stroom pakken. De komende vakanties gaat de powerbank nog wel mee op reis maar ook dit gaat een accessoire worden dat in de vergetelheid gaat raken.

Bloeddruk meter

Slecht slapen

Een van de voordelen die ik na mijn hartaanval heb is dat ik jaarlijks controles krijg om te zien hoe alles er bij staat en dat er niet opeens verrassingen boven tafel komen. In dat kader kreeg ik via mijn huisarts een bloeddruk controle.

Dat is niet langsgaan en meten en klaar maar langsgaan, een meter omgehangen krijgen en dan weer vertrekken. Die meter blaast zichzelf elk half uur op en houdt netjes de waarden vast wat even ongemakkelijk voelt maar snel weer weg is. Het nadeel is dat hij dat ook 's nachts doet en dat merk je wel degelijk ondanks dat de nacht frequentie terug gaat naar eens per uur. Na een slechte nachtrust leverde ik het ding de volgende dag in en werd in de middag al teruggebeld met de mededeling dat mijn bloeddruk prima in orde was en dat ik dat bij het volgende bezoek aan mijn cardioloog door kon geven.

Parkeergarage

Krengen

Bij het boodschappen doen kwam ik wederom een wijziging tegen in de parkeergarage van de Albert Heijn en waar ik met de eerste erg blij was vond ik deze een stuk minder.

Bij het in en uitrijden van de garage (en op het dak waar ik mijn auto eigenlijk altijd neerzet) waren opeens drempels neergelegd en behoorlijk venijnige. Kennelijk zijn er te hard rijdende idioten in de garage en zal dat de reden van de drempels zijn maar ik ben er niet blij mee. Je moet er heel zachtjes over heen rijden en zelfs dan voel je nog een forse schok. Kortom wat mij betreft een achteruitgang maar veranderen gaat het niet.

Duiker

Maar dan op het land

Uiteraard waren we met de tram naar de stad gegaan voor de afspraak met onze vrienden want parkeren en Amsterdam centrum gaan niet samen. Bij de dam aangekomen zag ik iets zeer vreemds, daar stond een hele grote afvalcontainer en daar staken twee broekspijpen met schoenen uit.

Na enige tijd werd met mijn verwondering ingevuld want de kleding bleek aan een blikjesduiker toe te horen. Iemand was de container ingedoken om statiegeld flesjes en blikjes er uit te vissen en zo wat geld te verdienen. Wederom een duidelijk bewijs dat er over het statiegeldplan niet al te beste was  nagedacht door onze overheid want de duiker liet behoorlijk wat rotzooi op straat achter na zijn succesvolle vis actie.

The seafood bar

Genieten

Zo'n beetje het eerste wat we deden nadat we de ijskast en de wasmachine gevuld hadden en de jetlag verslagen was uit eten gaan met een stel goede vrienden die we veel te lang niet gezien hadden.

We hadden bij de hartjes afgesproken voor een drankje en hadden een tafeltje buiten waar we van een biertje of cocktail genoten en het hadden over onze vakantie en hun nieuwe huis. Daarna was het tijd voor het belangrijkste gedeelte van de avond, het diner bij the seafood bar in de beurs van Berlage. Al snel stond de wijn op tafel en het gezelschap had vooraf tonijn, zalm, garnalenkroketjes en zalm dat gevolgd werd door twee maal mosselen en een maal mixed grill voor twee. We sloten af met koffie, espresso, thee, scroppino en chocolade ijs en waren het er allemaal over eens als je goed van vis wilt genieten moet je bij de seafood baar zijn. Met na afloop nog een drankje in de hartjes werd de heerlijke avond beëindigd en namen we afscheid met de belofte dat we de volgende keer hun nieuwe woning zouden bezoeken.

De reis naar huis

Lang wachten

 De rit naar O'Hare airport in Chicago verliep probleemloos, in het middaguur waren er geen files dus we konden overal doorrijden. We namen de afslag naar de auto inlever locatie waar we onze auto achterlieten bij Thrifty en onze koffers meenamen naar de trein die ons naar het vliegveld zou brengen.

Op de heenweg hadden we de eerste halte maar voor de terugweg was het de laatste halte maar heel lang duurde het ritje niet. We zochten en vonden de balies van United waar we de koffers afgaven en na security konden we op ons gemak wachten tot onze vlucht ging vertrekken.

We vertrokken wat later dan gepland maar dat werd onderweg ingehaald zodat we ruimt op tijd op Schiphol waren en bij de lopende band wachtten op onze bagage. Nadat die eindelijk arriveerde was het een korte wandeling naar de taxi standplaats voor het allerlaatste stukje van de reis en het einde van de vakantie.

De laatste dag

First watch

De volgende dag werden we wakker en hadden absoluut geen haast want onze vlucht was pas om 18:00. We besloten om ons laatste hotel ontbijt over te slaan, verlieten het hotel en legden onze koffers in de auto. 

Daarna bezochten we als eerste het filiaal van de plaatselijke First Watch te bezoeken om met een goed ontbijt de dag te beginnen. Dat werden koffie, thee, verse sapjes, Benedikt eieren met zalmen een omelet met avocado toast. Stukken beter dan het standaard hotel ontbijt. Daarna was het tijd voor de e winkels in de omgeving van het restaurant waar wederom een, helaas niet geslaagde, tassenjacht bij Trader Joe's gehouden werd, er een Barnes & Nobles bezocht werd. Daarna was het toch echt wel tijd om naar Chicago te reizen voor de reis naar huis.

Inpakken

Onze kamer

Na het diner dat duidelijk beter had gekund, keerden we terug naar het hotel om ons voor te bereiden op de reis naar huis. De eerste stap was het inchecken voor de vlucht met United en dat was in een vloek en een zucht gebeurd via de United app waarna we de bevestiging kregen dat onze plekken gereserveerd waren en dat alles in orde was voor de vlucht naar Amsterdam.

Daarna hadden we iets meer werk want de koffers moesten ingepakt worden voor de reis naar huis waarbij we een setje kleding voor de volgende dag klaar legden en zorgden dat belangrijke aankopen (de fles bourbon van Buffalo trace goed beschermd was zodat hij niet kapot zou gaan als de bagage medewerkers van de luchtvaart maatschappij wat ruig met onze koffers zouden omgaan. Nadat alles klaar was, was het tijd om te gaan slapen zodat we de volgende dag lekker fris klaar stonden.
 

Schaumburg

Voor het hotel

Na de prima stop vervolgden wij onze weg naar ons laatste hotel van deze vakantie dat in Schaumburg lag, een voorstad van Chicago. De afstand was minder dan een uur rijden dus we arriveerden als snel op onze eindbestemming waar ons hotel in een rustige buitenwijk bleek te liggen met gras en water voor de deur.

Aangezien we alle tijd van de wereld hadden werden en een maal (succes, aankopen) en een comic shop (faal, geen aankopen) bezocht voor het tijd was voor het diner. We gingen wederom een Thais restaurant proberen en deze keer hadden we wel Thaise bediening dus de hoop was aanwezig dat het dit keer wel goed zou gaan. Helaas bleek het eten minder origineel Thais te zijn dan gehoopt dus wederom gingen we teleurgesteld terug naar ons hotel, de Thaise restaurants waren deze vakantie geen succes.

Squire on the square

Heel leuk dorp

Vandaag was het de laatste roadtrip van onze vakantie en wederom was er een stop ingepland in het dorpje Woodland in Illinois. Woodland lag pal over de staatsgrens met Wisconsin en was zo'n anderhalf uur rijden van ons startpunt dus we hadden geen haast want we wilden rond het lunchuur aankomen.

Het bleek een heel leuk plaatsje te zijn met een groot plein met park en podium en allerlei restaurantjes en winkeltjes er om heen. Aangezien het zondag was konden we gratis parkeren op het plein waarna we een restaurant uitzochten voor de lunch. We werden naar onze tafel begeleid door een dame die onderweg een mandje popcorn meenam en op onze tafel neerzette met de kaart. We hadden een voortreffelijke lunch en na afloop wilden we het dorp verkennen maar helaas was het inmiddels gaan regenen en besloten we Woodstock weer te verlaten maar dat vonden we wel een gemis.

The corner bar

Echt Amerikaans dorpscafé

Alvorens terug naar ons hotel te rijden besloten we nog een snack en een drankje te doen en daarvoor reden we het dorp zelf in waar we de corner bar vonden. De auto zetten we neer op een combinatie van grindveld en parkeerplek en toen we het café betraden bleken alleen wij en de barkeepster aanwezig te zijn.

We namen plaats aan de bar waar het een cola en een lokaal craft bier werden voor de drankjes en voor mijn vriendin een portie wings (waarschijnlijk het meest bestelde voedsel tijdens deze trip). De wings gingen even duren want de frituur bleek nog niet aan te staan maar dat vonden we geen probleem en een kwartier later stond er een portie stomende wings op de bar. Met voedsel en drankjes achter de kiezen namen we afscheid van onze barkeepster (er waren nog steeds geen klanten) en pakten de auto voor de rit terug naar het hotel.

Johnson Creek premium outlets

Zo premium was deze outlet niet

De middag zou zich afspelen in Johnson Creek waar de derde outlet van deze vakantie zich bevond. Nog geen drie kwartiet later kwamen we aan en besloten eerst te gaan lunchen bij Hi-way Harry. Het restaurant was erg mooi met zelfs een waterval binnen maar helaas haalde de kwaliteit van het eten het niet bij het uiterlijk, Harry is geen aanrader.

Ook de outlet viel tegen, er waren slechts 48 winkels en  veel van onze geliefde winkels waren niet aanwezig. Ik miste met name Eddy Bauer want ik was dringend toe aan een nieuwe spijkerbroek. Die werd dan maar bij Gap aangeschaft en zoals gehoopt en verwacht had ik een maatje kleiner nodig, de sportschool had duidelijk zijn werk gedaan. Mijn vriendin vond nog het een en ander bij Ulta beauty maar je kunt niet zeggen dat wij heel veel meenamen uit deze outlet.

Madison

De laatste alweer

Vandaag gingen wij wederom naar Madison en wel voor een bezoek aan de state capitol en een comiczaak. De state capitol was snel gevonden maar het was verschrikkelijk druk in de omgeving van het gebouw. Gelukkig wisten wij een plek in een nabijgelegen parkeergarage te scoren en konden de auto dus kwijt. Buiten bleek dat de drukte veroorzaakt werd door een farmers market met overal stalletjes en heel veel bezoekers.

Na de markt betraden we het gebouw en ook daar was het verschrikkelijk druk, het bleek namelijk graduation day te zijn en die werd gevierd in het state capitol waardoor deze afgeladen was met studenten en hun familie. De laatste stop van de ochtend was gelukkig wel heel stil want de comicshop bevond zich in een ander deel van de stad. Enige nadeel was dat ik hier niets van mijn gading vond en zo kwam er een einde aan het ochtendprogramma.

The cheesecake factory

De betere keuze

Voor het diner wilden we wederom een Thais restaurant proberen maar na de ervaringen van de vorige keer waren we iets voorzichtiger geworden. Het personeel bleek geen Thais te spreken en de vraag of er een Thaise chef in de keuken stond werd wel met ja beantwoord maar bij doorvragen was dat toch niet zo.

Wij besloten dan ook door te rijden naar Madison (Fitchburg is een voorstad van Madison) en om precies te zijn naar de Cheesecake factory. Het was druk dus we maakten eerst een rondje door de shopping mall waar de cheesecake factory bij hoorde en toen we terugkwamen was ons tafeltje klaar. Het werd uiteraard bier en een cocktail, ik koos iets van de SkinnyLicious kaart waar de gerechten met weinig calorieën staan. Haar eerste keuze was er helaas niet meer dus ook zij ging naar de SkinnyLicious kaart. De ossenhaas medaillons en de kip met penne arriveerde en werden halverwege geruild zodat we allebei van alles konden genieten voordat we terug keerden naar Fitchburg en ons hotel.

Wisconsin

Barneveld

Na de lunch was het verder richting Wisconsin en we maakten nog een stop bij de Quick time in Barneveld  (en deze stad is inderdaad vernoemd naar ons Barneveld in Gelderland) voor een ijsje en de laatste pauze voor we weer verder gingen.

Eenmaal aangekomen in Fitchburg waren we al snel bij ons hotel, deze maal een Wyndham garden en dat was zowel ons laatste Wyndham van deze vakantie als ons voorlaatste hotel van deze vakantie want over drie dagen vliegen we al weer naar huis Ook dit Wyndham was prima en we besloten dan ook dat als het in het vervolg kiezen wordt tussen een Wyndham en een Hyatt place het Hyatt van de eerste plaats is gevallen en niet meer standaard gekozen gaat worden/
 

Dubuque

Mooie plek

Vandaag was het zover, we gingen Iowa verlaten op weg naar de laatste staat die we deze vakantie aan zouden doen en dat was Wisconsin. De eerste stop op deze reis zou Dubuque worden waar we zowel zouden gaan lunchen als een ritje maken met de steilste en kortste trein ter wereld. Onze navigatie wist de trein probleemloos te vinden maar parkeren was een uitdaging omdat de automaten hier alleen op muntjes en die waren in de wasmachine verdwenen en nadat ik de lift had gezien besloot ik dan ook dat we dit onderdeel over zouden slaan en het alleen bij de lunch zouden houden.

De lunch werd wel een succes want we vonden de Yardarm in de jachthaven en met een easy Eddy en een virgin daiquiri wachten we op onze vis taco's en fish & chips. Lekker drinken, een heerlijk plekje buiten onder de parasol en prima eten maakten de stop in Dubuque tot een succes.

Trader Joe's

Hot hot hot

Na een ochtend van cultuur, zowel echte als pop, en een mindere lunch waar we het verder niet over zullen hebben was de middag voor die andere klassieker, shoppen en daar was de pedmal (pedestrian mall) voor uitgekozen. Er werden echter niet alleen winkels bezocht maar ook een hele speciale tassenwinkel die zichzelf vermomd had als supermarkt.

Het gaat om Trader Joe, een supermarkketen die bekend staat om veel eigen merken, veel Aziatische spullen, een beperkt assortiment (geen 30 soorten cola) en gezonde producten. De keten is heel erg populair onder hun doelgroep (hoger opgeleid met een minder groot inkomen) en onder niet Amerikanen. Met name de canvas tassen die slechts een paar dollar kosten en binnen en buiten Amerika een hele grote hype zijn omdat ze alleen in Amerika te krijgen zijn. Mijn vriendin wou er daarom een aantal meenemen maar de tassen zijn zo'n hype zodat elke nieuwe lading uitverkocht is voor hij binnen is. Kortom ze had wel wat maar minder en anders dan op de boodschappen lijstjes stond.

Museum en comics

De rechtszaal

Vandaag was er niets meer te merken van de storm van gisteren, alles was netjes opgeruimd en de zon vertoonde weer haar gezicht. Na het hotel ontbijt stapten we in de auto voor de zeer lange rit (11 minuten) naar Iowa city. Daar brachten we een bezoek aan het Old capitol museum, de oorspronkelijke Capitol van Iowa (de huidige zit in Des Moines). Iowa City is een studentenstad en dat was te merken aan de drukte maar ook aan de balie van het museum want dat waren twee studenten die dit baantje gebruikten om te kunnen studeren want daar hadden ze alle tijd voor.

Een studentenstad betekent ook comic winkels en ook Iowa City was geen uitzondering dus bezochten we Daydream comics waar ik een tweede Epic aan mijn aankopen kon toevoegen, Killraven.

Amina colonies

Leuk

Dat middag programma vond plaats in de Amina kolonie, een verzameling van zeven dorpjes die in 1855 door Duitse immigranten gesticht werden. We reden naar het grootste van de zeven dorpen en dit was echt een toeristische trekpleister die bestond uit winkeltjes met eigengemaakte producten en eigengemaakte kunst.

We bezochten de chocolade winkel waar uiteraard chocolade gekocht werd, de winkel waar onder ander eigengemaakte zeep verkocht werd, die we ook kochten en diverse winkeltjes waar eigengemaakte kunst verkocht werd. In een van die winkeltjes hadden we een gesprek met de eigenaresse die, toen we hoorden dat we uit Nederland kwamen, een gesprekje in het Duist met mij begon. Als laatste bezochten we de plaatselijke brouwerij waar we een plaatselijkbiertje en een plaatselijke sapje hadden alvorens we een hele leuke middag beëindigden.
 

Lunch

Parkeren

Als eerste positief teken ging de stroom weer aan in het hele hotel en enige tijd later begon de regen ook af te nemen dus het was tijd om wat van onze dag te maken. Het was ook bijna lunchtijd dus we gingen naar een ramen restaurant om een stevig lunch neer te zetten na het niet helemaal fantastische hotelontbijt.

Voor de lunch reden we naar de hippen buurt vlak bij het hotel waar een ramen house zat voor een vloeibarre lunch. Net zoals de buurt was het restaurant een hippe tent met een industriële inrichting waar we een tafeltje kregen, een drankje en de kaart. Uiteraard werd het twee keer ramen waar zij voor de vlees variant ging en een kom soep met een flink stuk vlees aan het bot kreeg en ik de vis variant nam met onder andere een stel mosselen met schelp in de soep kreeg. Kortom een prima start voor we aan het middag programma gingen beginnen.

 

Storm

Vreemd

We werden rond een uur of acht wakker maar toen we het licht aan wilden doen werkte dat niet en ook de airco werkte niet meer. Op onze telefoons zagen we allemaal storm waarschuwingen, kennelijk was het de afgelopen nacht een flink feest geweest, we zaten niet voor niets in het tornado gebied.

Ik trok dan ook mijn kleren aan en liep naar de receptie om te vragen wat er aan de hand was maar het meisje daar kon me ook niets meer vertellen dat er een serieuze storm was en dat de monteur bezig was met de elektra. Buiten regende het ook heel flink dus vertrekken was ook niet echt een optie. Er was echter wel stroom en een ontbijtbuffet dus ging ik terug naar onze kamer en gingen we beiden naar beneden om in ieder geval koffie en een hotelontbijt te hebben en onze telefoons in een stopcontact te steken zodat ze niet leeg zouden lopen.

Red lobster

Must visit

Voor het diner van vanavond was er een verplicht nummertje want we zijn allebei liefhebbers van vis, schaal en schelp dieren en als er dan een keten is in Amerika waar je moet zijn dan is het wel Red Lobster en in Coralville zat er ook een filiaal van deze keten.

We betraden het restaurant, dat een stuk luxer was dan waar we normaal aten, kregen een tafeltje en een ober. Deze vroeg waar we vandaan kwamen en na het horen van Amsterdam vroeg hij of hij in onze koffer mee terug gesmokkeld kon worden. De drankjes, wijn en een cocktail arriveerden vlot waarna wij kozen voor twee kreeftenstaarten, een zoet en een zoutwater,  (zij) en een surf en turf, kreeft en steak (hij) met diverse bijgerechten, Aangezien de porties hier van Europese grootte zijn werden er ook twee voorgerechten besteld, kreeftensoep voor haar en new England clam chowder voor hem. Werkelijk alles ging op en zeer voldaan en tevreden vertrokken wij richting hotel.

Hampton inn

Goede keten

Ons einddoel van vandaag was het Hampton in in Coralville en aangezien we laat in de middag arriveerden besloten we geen uitstapjes meer te doen maar gewoon onze kamer op te zoeken en voor de tweede en laatste keer deze vakantie onze kleding te wassen zodat we genoeg spullen hadden tot het einde van de vakantie.

Het hotel bleek in een complex te zitten met een ander hotel die samen zowel het zwembad als het restaurant deelden en toen we geen wasmachine (of bordjes) zagen vertelde de receptionist ons dat we binnendoor naar het andere hotel moesten want daar stond de gedeelde wasmachine. Die was snel gevonden maar bleek een keycard nodig te hebben om de wasruimte te betreden en die werkte niet met onze Hampton keycard. De receptioniste van dit hotel maakte op verzoek een tijdelijke keycard voor ons aan zodat we onze was konden doen en we met schone en droge kleren terug konden naar ons eigen hotel.

Naar Iowa

Overdekte picknick

Vandaag was het tijd om Nebraska te verlaten en de volgende staat op onze roadtrip te bezoeken, Iowa. De rit was meer dan vier uur zuivere rijtijd dus we hadden een aantal stops gepland voor een lunch, het strekken van de benen en het bezoeken van een toilet. We hadden dan ook vijf stops gepland op deze route zodat het elke keer een uurtje rijden was gevolgd door een korte of wat langere pauze alvorens we verder gingen op weg naar onze eindbestemming.

Na het bekende hotelontbijt van wafels, yoghurt, roereieren van poeder, worstjes, koffie en hotel sapjes gingen we dan ook op weg. Alle stops waren rest area's en bij nummer drie in Mitchelville werd de koelbox uit de auto gehaald voor een schaduwrijke lunch waarna stop drie en stop vier weer wat korter waren voor we op onze eindbestemming arriveerden.

 

Lunch, haymarket en de state capitol

Het is altijd kerstmis koopjes tijd

Voor het middag programma brachten we een bezoek aan de hippe wijk de Haymarket waar horeca, entertainment en winkels terug te vinden waren in gerestaureerde pakhuizen uit de negentiende eeuw. Er bleek meer horeca dan winkel aanwezig te zijn maar de aanwezige winkels werden wel bezocht waar wat souvenirs aangeschaft werden en het toch wel belangrijke element de koelkast magneet. Er werd geluncht bij Good Evans, een uitstekende ontbijt en brunch spot, met verse sapjes, eggs Benedikt en een boerenuitsmijter met salade, erg goed allemaal.

De middag werd afgesloten met een bezoek aan de state capitol, de derde alweer deze vakantie. Ook hier was het makkelijk parkeren en het eerste dat opviel was het gebouw, elke capitol die we tot nu toe bezichtigd hadden was een koepel, dit was een wolkenkrabber. Verder uiteraard de vergaderzalen voor de senaat en de assembly, de vele beelden en de kamers van de gouverneur en de rechters maar ook een mooie tuin met fontein en veel bloemen.

Ontbijt en Comics

Stukken beter

Vandaag was het tijd voor een goed ontbijt dus we lieten de ontbijtzaal van het hotel links liggen en begaven ons naar de dichtstbijzijnde locatie van een andere keten favoriet, de Panera. We bestelden koffie (helaas de standaard AMerikaanse variant), thee, salade en broodjes en genoten van een lekker ontbijt in tegenstelling tot hotel ontbijten die niet verder dan niet slecht kwamen.

Ik was de afgelopen jaren weer wat meer comics gaan lezen dus behoorde een bezoek aan de lokale comicshop tot de reisdoelen en hier werd de eerste bezocht, Rainbow. De winkel bleek pas om elf uur open te gaan dus we zaten op een bankje in het zonnetje te wachten to het zover was en we naar binnen konden gaan. Na het inspecteren van de planken nam ik de eerste Ghost rider epic meer naar huis zodat er ook in deze Amerika vakantie comics gekocht waren.

Nederland - Japan

Hup Holland Hup

Onze eindbestemming was bereikt, Lincoln in Nebraska en we waren ruim op tijd om straks van het Nederlands elftal te kunnen genieten. Dus na het inchecken en het inspecteren van de prima kamer ging ik eens buurten bij de receptionist waar we het beste de wedstrijd konden zien zonder meteen in een restaurant te belanden.

Zijn tip was Hubby's timeout bar aan de overkant van de weg, een echte sportsbar, en daar richten onze schreden zich dan ook heen. Het was niet al te druk op het middaguur en op de vele tv's werden allerelei sportwedstrijden getoond en op eentje daarvan draaide het Nederlands elftal. We bestelden bier en een cocktail en gingen er voor zitten. Het eerste opmerkelijke feit was dat in de rust de tv naar een andere zender gedraaid werd, kennelijk was men niet helaaml aan voetbal gewend. Op mijn verzoek ging hij echter terug naar de wedstrijd zodat de tweede helft gekeken kon worden. Na de 2-2 eindstand verlieten we Hubby's onze eerste Amerikaanse kroeg dit jaar.

Voor de maaltijd begaven we ons naar een lokale B-B-Que keten met de naam Parkers want ook hier moest dit Amerikaanse fenomeen geproefd worden. Het werd een cola met zalm voor jaar en een Reuben met lokaal bier voor mij. Het eten was prima maar onze vorige B-B-Que won de strijd op punten dus Parkers staat voorlopig als tweede in de pikorde.

Nebraska

Een hele aparte stop

Vandaag verruilden we Kansas voor Nebraska en met een vers gevulde koelbox begon onze volgende roadtrip. Vandaag was een korte rit met weinig tussenstops want deze middag was de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal op het WK en die wilde ik wel zien als het mogelijk was.

We reden vlot naar onze eerste stop, Sabatha waar we de lunch zouden gebruiken. Hier geen rest area maar het terrein van een kleine lokaal basebaal team waar niemand was. Er waren picknick tafels en er was een schone wc aanwezig dus alles wat we nodig hadden maar het was wel de vreemdste stop van de hele vakantie.

De tweede stop was niet voor ons maar voor de auto en na het passeren van de grens met Nebraska. We maakten de stop dan ook bij Love's waar getankt en gesnackt werd voor we het laatste half uur van de trip vandaag gingen.

Kansas City Legends Outlet

Genoeg bier

De middag stond in het teken van shoppen en dus werd de auto naar de Legends outlet in Kansas City gestuurd. De rit verliep voorspoedig en dus waren we al gauw in het outlet centrum aanwezig dat een heel andere bouwstijl had dan een typische outlet en onder andere een imax bioscoop bevatte.

Na een lange middag shoppen die we af en toe onderbraken voor een pauze op een van de vele bankjes met een drankje om gehydrateerd te blijven kwam er een einde aan het winkelen. Tijdens dat winkelen hadden we echter ook gezien dat er een filiaal van de Yard House in de outlet aanwezig was en we besloten, na het succes van ons eerste bezoek, om daar de dag te eindigen. Deze keer hadden we een plaatsje aan de bar, want het was anders lang wachten op een vrije tafel, bestelden we beiden bier en deze keer hielden we het bij hapjes. Uiteraard de poke nachos van de vorige keer met daarbij wings en salade, dingen die we best wel vaak eten deze vakantie. De derde maaltijd van de dag was wel uitstekend ondanks onze hoge verwachtingen en de Yard House staat vanaf nu dan ook op onze vaste lijst van te bezoeken restaurants in de States.

State capitol en Tuptim

De senaat

Vandaag bestond het ochtendprogramma uit het standaard hotel ontbijt, een bezoek aan de state capitol en de lunch bij een plaatselijk Thais restaurant. De start was exact zoals verwacht, het hotel ontbijt was prima binnen te houden maar absoluut geen topper zoals een echt ontbijt restaurant.

Daarna was het de auto in voor het korte ritje naar de state capitol die, alhoewel het zaterdag was, gewoon open was voor bezoekers. Het parkeren ging prima maar het duurde even voor we de ingang gevonden hadden en het indrukwekkende gebouw konden betreden. We besteden een paar uur aan het bezoek alvorens we weer vertrokken voor de lunch.

Daar hadden we Tuptim voor uitgekozen dat prima reviews had en echt Thais was maar dat bleek anders te zijn. Het personeel sprak geen woord Thais en de gerechten waren duidelijk niet door een Thaise chef bereid. Zelfde conclusie als bij het ontbijt, goed binnen te houden maar zeker niet wat we van te voren verwacht hadden.

Topeka

De hot tub

Na de laatste anderhalf uur rijden kwamen we op onze eindbestemming Topeka, waar we weer een ketenhotel hadden, deze keer een Ramada. Onze kamer was op de begane grond en had een soort van mini promenade aan de achterkant die naar het zwembad leidde. Ook de rest van de indeling van het hotel was apart want er was een soort van binnenplaats met o.a. een heel erg klein militair museum, de ontbijtruimte en een hot tub waar de balkons van de kamers op uitkeken.

Voor het diner vielen wij ook weer terug op een bekende keten, Applebees. Keuze voor een locatie hadden wij niet aangezien er slechts een Applebees overgebleven was in Topeka maar gelukkig lag deze op tien minuten rijden van het hotel. De drankkeuzes waren standaard voor deze vakantie, lokaal bier en een cocktail maar voor het eten kozen we allebei voor pasta, zij de klassieke kip met fettuccini en parmezaan en ik penne met kip in een cajun bereiding. We waren al een paar jaar niet meer bij Applebees geweest en dat gaan we op komende trips zeker weer herstellen want alles was prima.