Facebook challange

Niet meer zo actief

Mijn Facebook gebruik mindert met het jaar en ook aan al die belachelijke challanges op welk medium dan ook heb ik ook nooit deelgenomen maar deze keer werd ik wel getriggerd door een uitdaging. Een vriendin die ik samen met haar man al meer dan een jaar niet heb gezien plaatste een vakantiefoto met de uitdaging om dat tien dagen lang ook te doen zonder enige uitleg erbij behalve de challange.

Aangezien (verre) vakanties toch wel onze grote liefde is en we afgelopen jaar niet verder gekomen zijn dan een weekend Texel besloot ik mee te doen. Foto een werd ons bezoek aan Budapest van enkele jaren geleden en ik heb meer dan voldoende keuze voor dag twee tot en met negen. Of ik het vol ga houden, ik weet het niet maar dat kun de komende dagen je zien als je mij op Facebook volgt.

Strandlopertje

Hier kun je het kopen

 Alhoewel een aantal van onze Texelse aankopen al op zijn (kaas, bier, worst) hebben we ook nog dingen die we nog niet geprobeerd hebben en een daarvan is het strandlopertje. Dit is een likeur van karamel, groene appel en gember. Uiteraard niet gekocht vanwege de likeur maar vanwege de mooie fles als herinnering aan de vakantie maar proven moest uiteraard gebeuren.

Welnu het was daar eindelijk tijd voor geworden en er werd dan ook een glaasje van de likeur ingeschonken. Bij het ruiken was de eerste indruk zoet en het proeven bevestigde dit dan ook probleemloos. Nu is het slechts een flesje van 20 cl maar of ie ooit opgaat is wel een groot vraagteken. De volgende poging gaat er in ieder geval een worden met veel ijs, eens kijken of dat gaat helpen.

Boot geboekt

Niet al te groot

Ik had het al gehad over onze werk vakantie combinatie naar Ameland en inmiddels heb ik de boottocht geboekt. In tegenstelling tot ons recente tripje naar Texel is deze boots stukken kleiner en ook stukken duurder als je met de auto gaat maar gelukkig betaalt mijn werk dat en hoeven we niet zelf te betalen.

Nadeel is echter dat zo'n kleine boot heel snel vol zit en voor de heenreis hadden we meer dan genoeg opties maar de terugreis moest op donderdag om 16:00 want de dagen daarna zat de boot bol en om tot zondag op het eiland te blijven vonden we weer wat te gortig. Dan maar kijken of we er een dagje Friesland aan vast knopen om er toch een vier dagen trip van te maken.

De thuisreis

Ook goed te doen

We verlieten het eiland niet meteen want we wilden ook nog wat eiland dingen kopen om mee naar huis te nemen en behalve de Lidl was er ook nog een Jumbo vlak bij het hotel dus daar werd de auto als eerste neergezet om te kijken of er nog wat gescoord kon worden. En dat lukte wonderwel met een flesje rosé van het eiland, een Tesselaar smokkelbox, echte Texelse lammetjes spiesen, en een paar IPA's voor een collega van mij die zelf bier brouwt en dol is op deze biersoort.

De aankopen werden in de auto neergelegd en de tocht maar de boot werd ingezet. gelukkig waren er geen files zoals we bij onze aankomst op het eiland zagen en reden we in een keer naar de  boot en met een paar minuten wachten konden we erop rijden en een kwartiertje later er alweer afrijden. Ook Den Helder bleek een stuk rustiger te zijn geworden en in een vlot tempo verlieten we de stad, alleen onderbroken door een pauze bij de McDonalds waar we een koffie, verse munt thee en een plak cheese cake namen om de inwendige mens te versterken, Daarna was het weer de auto in om in een paar uurtjes terug te zijn bij het punt waar we drie dagen geleden de vakantie begonnen.

Het laatste ochtendmaal

Wederom prima

Vandaag was het een tijd van afscheid nemen want we gingen terug naar het vasteland. Het was dus opstaan, douchen en inpakken alvorens we gingen ontbijten in het restaurant waar we gisteren gedineerd hadden. De protocollen waren bekend dus we konden meteen doorlopen naar het buffet waar we onze bordjes vulden en aan een tafel gingen zitten waar gisteren Zeb de zeemeeuw op het raam had geklopt om zijn diner op te vragen. Het ontbijt was wederom prima en we hadden een goede inschatting gemaakt zodat de bediening alleen een extra rondje koffie hoefde te serveren om de maaltijd te completeren.

Daarna was het terug naar de kamer de bagage in de auto leggen en naar de receptie lopen voor een vlotte check-out waarbij we kortingsvouchers kregen voor een volgend bezoek aan het hotel. Greenside is een aanrader voor een bezoek aan Texel, niet goedkoop maar mooie en grote kamers, fijn personeel en prima eten en drinken. Als we ooit nog een keer naar Texel gaan komen we hier zeker terug.

Wambinge

Belangrijkste gang

Het hotel beschikte over een werkelijk uitstekend restaurant en daar gingen wij ons dan ook stevig laten verwennen. We zaten achter een mooi aperitief met de kaart en kregen op dat moment de eerste en enige verstoring van de avond. Er werd hard op het raam getikt en dat bleek Zeb de Zeemeeuw te zijn de vaste klant van de zaak die zich afvroeg waar zijn diner bleef. De serveerster bracht hem zijn bordje eten en daarna had ze weer tijd voor de andere gasten die wat minder veeleisend waren dan Zeb.

Wij kozen voor het zes gangen menu met voor mij het bijpassend wijnarrangement en voor mijn vriendin een lekker zoete witte wijn. De maaltijd was werkelijk top en hoogtepunt voor mij was wel de kaas trolley bestaande uit (bijna) alleen maar plaatselijke kazen waarvan onze hostess een mooie selectie met plaatselijke kazen voor mij maakte. Na dik drie uur stapten wij uiterst voldaan van tafel en besloten om een einde aan de dag te maken..

De middag

Dappere zielen

Het was weer droog geworden dus wij verlieten Bries 20 en gingen het strand op waar het niet echt druk was zoals je op de foto kunt zien. Er waren echter drie dapper dodo's die niet alleen op het strand maar zelfs in het water waren waarvoor ons diepste respect.

Daarna was het terug naar het hotel waar wij onze aankopen in de kamer stalden alvorens opnieuw naar het dorp te gaan om wat te gaan drinken. De keuze was beperkt want bijna alle terrassen waren vol maar wij vonden nog een plekje bij L'avenir met zelfs een grote parasol boven ons hoofd. En dat was maar goed ook want terwijl wij van onze drankjes genoten braken de hemelsluizen boven ons open maar de parasol hield ons lekker droog. Na het beëindigen van zowel de drankjes als de bui was het tijd om terug te keren naar het hotel want wij hadden vanavond in het restaurant van het hotel gereserveerd.

Bries 20

Tijd om te genieten

Na het shoppen was het tijd voor de lunch en die wilden we op het strand gebruiken maar ondanks de korte afstand (een paar honderd meter) was dat nog een serieuze klim met heuvels om over de duinen te komen en een wind die steeds harder begon te blazen en de eerste druppels die de volgende bui aankondigden.

Nog redelijk droog bereikten we strandpaviljoen bries 20 waar we een tafeltje vonden en voorzien werden van verse jus d'orange en de kaart bestudeerden. Daar stonden zat lekkere hapjes op dus begonnen we met een rondje koude hapjes. Terwijl de regen steeds harder op het dak van het paviljoen kletterde arriveerden de sashimi en oesters vergezeld van een Skuumkoppe voor mij. Beide waren zo vers als mogelijk en ontzettend lekker en al gauw zaten we tegen lege borden aan te kijken maar de serveerster zag onze nood en bracht de kaart voor een nieuwe ronde.

Deze keer gingen we voor warme hapjes en dat werden gyoza en garnalen dim sum die al net zo goed smaakten als de koude gerechten. Nu zaten we wel vol en dus werd er espresso en verse muntthee besteld om een prima maaltijd mee af te sluiten. ook de regen was inmiddels weer verdwenen dus werd het tijd om bries 20 te verlaten en de buitenlucht weer op te zoeken.

Shoppen

Covid maatregelen zijn er overal

Vandaag was het weer een stuk slechter dan gisteren maar de opklaringen zouden over een uur beginnen dus we gingen eerst nog even naar de kamer maar een uur later was het inderdaad droog en verlieten we ons hotel.

Wederom was het dorp ons doel maar deze keer waren we ruim voor sluitingstijd dus er kon gewinkeld worden. Mijn vriendin liet zich zeker niet onbetuigd en er werden souvenirs maar ook kleding aangeschaft en de pakezel mocht het allemaal meesjouwen. Tot wij bij Semke arriveerden en toen was de pakazel aan de beurt, want hier waren lekkere dingen te krijgen. Zo scoorde ik, onder andere, plaatselijk bier, worst, kaas, mosterd een likeurtje en nog wat dingetjes, de dag was nu al geslaagd.

Ontbijt

Prima ontbijt

Na de gebruikelijke ochtend rituelen was het tijd voor het ontbijt en dat was in Corona tijden toch echt anders. Ten eerste hadden we al moeten aangeven hoe laat wij wilden ontbijten en bij het betreden van de ontbijtzaal werd ons uitgelegd dat we een keer langs het buffet mochten, daarna aan ons tafeltje moesten gaan zitten, het restaurant door de andere deur moesten verlaten en als we meer dingen wilden hebben moesten we dat aan het personeel vragen.

We maakten dus een rondje langs het buffet waarbij we onze borden iets voller stapelden dan normaliter met scrambled eggs, gebakken spek, croissantjes, broodjes, zoetigheid, sapjes, koffie en thee, zalm, boter en zowel  zoet als hartig beleg.De broden gingen netjes leeg maar we zaten dan ook goed vol en de enige extra bestelling was een tweede rondje drinken alvorens we terug gingen naar de kamer.

Avond programma

Nu alleen op het eiland te krijgen

Na de prima maaltijd was het tijd om terug naar het hotel te gaan maar wel met een tussenstop. Op weg naar het hotel lag namelijk een Lidl en we wilden daar gaan kijken voor typische producten van het eiland en meteen het een en ander voor op de hotelkamer meenemen. Welnu de Lidl bleek een normale vasteland supermarkt te zijn met geen specifieke Texelse producten dus we hielden het bij water, bier, chips, chocolade en verse munt voor op de kamer.

Daar terug gekomen werd er eerst een espresso in de Nespresso machine gedaan en water gekookt voor verse muntthee maar toen dat op was, was het tijd om de hotelbar te betreden. Het was intussen begonnen met regenen, na een dag met verder prima weer, dus de keuze om in het hotel te blijven was dan ook snel gemaakt. De hotelbar bleek leeg te zijn, wij waren de enige gasten en het personeel was drukker met het restaurant dan met de bar dus het duurde best wel een tijdje voor onze drankjes opgenomen werden. Cocktails stonden er niet op de kaart en op mijn vraag of de barkeepster toch iets kon maken werd er gevraagd wat wij wilden. Nadat drie redelijk standaard cocktail (long island iced tea, mai tai, sex on the beach) niet gemaakt konden worden gaven we het maar op en het werd een whisky cola en tweemaal een Texels biertje, een Tesselse witte gevolgd door een nieuwe IPA van de Texelse brouwerij, besloten wij onze eerste dag op het eiland te beëindigen.

Vis van Beek

Niks mis mee

Zoals onze receptioniste ons al verteld had was Vis van Beek geen fine dining experience maar hadden ze, volgens haar, wel de beste vis van het eiland. We betraden de zaak die uit een afhaal balie met buzzer systeem bestond en een flinke stapel tafeltjes had, zowel binnen als buiten. Aangezien het buiten vol zat namen we binnen plaats en maakten onze keuze uit de kaarten die op tafel lagen. Dat werd voor mij een lekkerbekje met aardappelsalade en voor mijn vriendin tonijn van de gril met frietjes en salade. Ik bestelde onze keuze aan de balie en nam daar een Skuumkoppe en spa blauw bij maar tot mijn verrassing werd verteld dat het eten gebracht zou worden omdat wij maaltijden hadden uitgezocht en geen los visje.

Ik nam de drankjes mee terug naar de tafel waar wij lang, erg lang moesten wachten op ons eten. Ik benaderde de balie dan ook met de vraag of ik te ongeduldig was of dat zij ons niet konden vinden maar werd verzekerd dat wat in het vat zat niet verzuurde. Eindelijk kwamen onze visjes dan en de receptioniste had gelijk, het was top. Geen twijfel mogelijk als je in de Koog bent ga naar van Beek want dat is genieten!

Het dorp

Het dorpsplein

Het was tijd om het dorp te gaan verkennen en aangezien we ook wilden gaan eten vroegen we in het hotel waar we het beste voor vis terecht konden en hoe we moesten lopen. Het hotel had een prima locatie op een paar honderd meter van het hart van het dorp maar wel overal buiten gelegen zodat het lekker rustig was.

Dat werd dus hotel uit, terrein aflopen en enkele honderden meters verder de dorpsstraat in die bestond uit winkels, restaurants, cafés, en niet veel anders. Het was bijna zes uur en de winkels begonnen allemaal dicht te gaan dus, tot grote spijt van mijn vriendin, kon er alleen maar in etalages gekeken worden maar er werd wel een wensenlijstje opgesteld van waar we de volgende dag zeker moesten terugkomen. De dorpsstraat was niet al te lang en al gauw waren we aan het andere eind gekomen en dus werd het tijd om te gaan eten.

Het hotel

Ons terras

Met een kwartiertje waren we terug bij ons hotel en aangezien de papierwinkel al geregeld was kregen we de sleutel mee en vertrokken naar onze kamer. Deze bleek op de begane grond te liggen en was best wel ruim te noemen. Een mooie badkamer, met rituals producten constateerde mijn vriendin vreugdevol, een slaapgedeelte en een woongedeelte met bank, stoel, een zitje en een koffiehoek met Nespresso apparaat en cups.

Voeg daar uiteraard een minibar, tv en een zitje in de tuin aan toe en je kon zien dat we niets tekort kwamen voor onze trip naar Texel. De tas werd uitgepakt, de badkamer en kast werden ingericht, de foldertjes van what to do in Texel werden doorgenomen en er werd een koffie en een thee genomen. We waren klaar voor de verkenning van het dorp.

De vuurtoren

Niet druk

Na de prima maaltijd was het tijd om de vuurtoren, het doel van onze tocht, en het strand te bezoeken en dat bleek een kippeneindje van het restaurant verwijderd te zijn. Texel mag dan het grootste waddeneiland zijn, de afstanden zijn niet al te groot.

De parkeerplaats was niet al te vol mat auto's maar wel met water zodat we zorgvuldig een plekje zonder natte voeten uitzochten. Als eerste werden er wat foto's van de vuurtoren gemaakt en daarna liepen we naar het strand waar het erg rustig was qua mensen maar erg wild qua zee. Het was eb en dat bleek een flinke wandeling naar het water te betekenen waar niemand in lag, vast dankzij de borden verboden te zwemmen. We waren in ieder geval goed uitgewaaid dus we gingen terug naar de auto want onze kamer zou inmiddels beschikbaar zijn.

De robbenjager

Toch te koud

Onze eerste tocht voerde ons naar de noordkant van het eiland waar de vuurtoren gelegen is. Het was ondertussen al laat in de middag geworden en dus hadden we best wel trek gekregen en we stopten dus bij een restaurant dat op de route lag.

Bij binnenkomst bij de robbenjager was het eventjes een formulier invullen i.v.m. de Corona regels en via de looproute een plekje op het terras bemachtigen. Er werd een Skuumkoppe en een cola light besteld en daarna kozen we voor een salade carpaccio en een uitsmijter ham en kaas die we echter binnen nuttigden want de wind was toch net wat te sterk op het terras om daar van de maaltijd te kunnen genieten. Het eten smaakte prima (net zoals de skuumkoppe trouwens) en met een volle maag besloten wij om de tocht naar de Noordkaap te vervolgen.

Naar het hotel

Daar zit onze kamer

Na het verlaten van de boot reden we een kleins stukje door het dorp alvorens we de weg weer op reden die erg rustig was vergeleken met het vasteland. Wat echter niet rustig was, was het verkeer de andere kant uit naar de haven toe want de weg was afgezet en de file liep kilometerslang over het fietspad naar de boot toe. We hielden onze adem in voor de zondag als wij terug zouden gaan, maar dat is de toekomst en we zien wel hoe die er uit gaat zien.

We arriveerden tenslotte bij het hotel waar we de auto neerzetten om in te checken. Het bleek dat de kamer nog niet klaar was dus na het invullen van de papieren liepen we terug naar de auto om alvast een eerste uitstapje te maken voor dat we de kamer zouden betreden.

Vertrek

Hier zitten wij straks op

Het is zo ver, onze eerste (mini) vakantie van 2020 is aangekomen De reistas is gepakt, de tickets zijn in de pocket, de route staat op de telefoon en het huis is opgeruimd en afgesloten.

We stappen zo in de auto voor een trip van twee uur die ons ter land en ter zee naar het eiland Texel gaat brengen.  Het weer is redelijk maar daar trekken we ons niets van aan want wij gaan lekker eten, drinken en uitwaaien. Na afloop zal het blog, zoals gebruikelijk de laatste jaren, bijgewerkt worden met onze belevenissen. Ciao!

Voorbereidingen

Zelfde plaatje ander onderwerp

Het is bijna zo ver, ons weekendje Texel maar het weer wil niet echt meewerken. We gaan ons daar echt niet door laten tegenhouden maar het betekend wel alternatieve programma onderdelen klaar hebben liggen.

Zo heeft ons hotel een prima wellness (waar vooral mijn vriendin gelukkig van wordt) en heb ik inmiddels een collectie boeken op de e-reader gezet voor het geval dat het meer binnen dan buiten wordt. Maar ook dan nog zijn er genoeg dingen om te gaan doen, wij hebben in ieder geval heel veel zin in ons eerste uitstapje van 2020 en gaan er zeker een succes van maken.

Ameland

Eiland twee

Het regent eilanden want we gaan dit weekend naar Texel maar voor mijn werk mag ik, wederom, een bezoekje aan Ameland gaan brengen in oktober. Dit keer gaat het twee dagen worden en dat betekende extra mogelijkheden.

Om te beginnen is er so wie so een hotelovernachting maar dan neem ik uiteraard mijn vriendin mee en gaan we er nog een (of twee) extra nachtjes aan vastknopen om er een lekker lang weekend van te maken. Kortom 2020 wordt het jaar van de eilanden en dat is best wel fijn met de gebrekkige mogelijkheden voor het buitenland dankzij de Covid-19 crisis van dit jaar.