Smakelijk Amsterdam

Voor diegenen die hem niet kennen, Johannes van Dam is de culinaire journalist van het Parool waarin hij wekelijks een column schrijft over restaurant bezoeken die hij aflegt. Ik lees de column trouw via het internet, op de pagina smakelijk Amsterdam. De column lijdt er toe dat ik sommige restaurants op mijn te vermijden lijstje zet, andere op mijn to do lijstje. Zo is mijn bezoek aan le restaurant gekomen door een van de columns van Johannes. Ik heb echter nog nooit op een van zijn columsn gereageerd, tot nu toe dan. De oorzaak was de column over Braziliaans restaurant Rodizio.

De klok gaat terug naar 2009, ik was met de mannen op vakantie in Amerika en een vriendin had mij aangeraden een bezoek te brengen aan een Braziliaans restaurant van het type churrascaria. Zo kwamen wij in Baltimore bij Fogo de Chao terecht en het is waarschijnlijk de beste tip die wij die vakantie gekregen hebben. In datzelfde mooie jaar 2009 had ik ook een whisky proeverij gedaan. Deze zijn op zondagmiddag en na de proeverij gaan wij altijd een hapje eten. Zoals, bijna, altijd, deden wij dat op de zeedijk en deze keer viel de keuze op Rodizio, een Braziliaanse churrascaria. De beschrijving is hier te lezen, maar om je de tijd te besparen als je haast hebt, het was rampzalig, totaal niet te vergelijken met Fogo. Pas in 2011 betrad ik weer een churrascaria en dat was wederom een filiaal van Fogo, deze keer in Miami.

Welnu toen ik zag dat Johannes ook een bezoek aan Rodizio had gebracht was ik benieuwd wat zijn ervaringen waren. Welnu het cijfer was een 5, wat ik nog aan de hoge kant vond. De openingszin was al eens stuk beter vond ik, namelijk "Een Braziliaanse aanfluiting." Mijn hoofdconclusie was de zijne, zout en taai waren de twee begrippen waar je al het vlees mee kon samenvatten. Daarmee kom je wel terecht op mijn hedendaags bezwaar tegen Johannes, zijn onvoldoendes zijn te hoog dat had maximaal een 3 mogen zijn.

Braziliaans grill restaurant Rodizio

Na de whisky proeverij was het duidelijk tijd om een hapje te gaan eten. Er zat meer dan genoeg drank in en voedsel was zeer noodzakelijk. We hadden churrascaria Rodizio.nl uitgezocht in mijn favoriete buurt de zeedijk, een wandeling van ruim 2 kilometer. De reden dat we dit Braziliaanse restaurant uitgezocht hadden was dat een van de proevers had aangegeven trek te hebben in vlees en wel veel vlees. Het churrascaria concept is relatief nieuwe in Nederland, dit was het 4e restaurant dat deze formule volgde. Ik had het echter met mijn vrienden Dennis, Frank & Simon meegemaakt in Baltimore bij Fogo de Chao tijdens onze Amerika reis. Wij waren er allemaal toen zeer over te spreken, alles was top. Dennis uitte echter zijn twijfel of men dit peil in Nederland wel zou kunnen halen. Het concept is trouwens simpel. Je betaalt een vaste prijs en daarvoor mag je onbeperkt van de salad bar gebruik maken en wordt er continu vlees langs gebracht door mannen met dat vlees aan spiesen. In Amerika waren dat 14 soorten uitstekend vlees.

De wandeling was een goede start om de whisky dampen te laten vervliegen en een stuk nuchterder kwamen we dan ook bij het restaurant aan. We werden vriendelijk ontvangen maar het zag er allemaal stukken minder uit dan onze Amerikaanse topper uit Baltimore. Niemand had echter zin om ergens anders heen te gaan dus we besloten te wachten op de dingen die komen zoude gaan. De salad bar was niet slecht maar kon niet in de schaduw staan van de Amerikaans maar ja het vlees was toch de hoofdzaak! Nu ja ik zal maar 2 dingen roepen en daarna stil worden. Wat veel zout en wat een doorgebakken stukken vlees! Was er iets dat dan wel door de beugel kon? Ja, de kwaliteit van de messen was prima. Kortom na niet al te lange tijd verlieten wij de zaak weer om nooit meer terug te komen!