Christiana Mall

Mooi mall

Met een flinke tornado vertraging kwamen we tenslotte aan op de eerste bestemming van de dag, de Chrtistiana Mall. Hier kreeg mijn vriendin haar vervroegde verjaardagscadeautje, een nieuwe iPhone. Waarom in de Christiana mall, welnu hier zat de enige Apple store van Delaware en aangezien Delaware taxfree is was dat de uitgelezen plek om de telefoon te kopen. De  telefoon was snel aangeschaft maar het overzetten van de oude naar de nieuwe ging stukken minder vlot en Facebook was niet aan de praat te krijgen dus dat werd voorlopig nog gebruik maken van het huidige exemplaar.

Gezien het inmiddels late tijdstip was er geen tijd om de mall verder te verkennen vertrokken we weer naar de eindbestemming van vandaag.

Newark - Amsterdam

Een kleintje voor de smaak!

Na onze tijd bij Samuel Adams volgezeten te hebben, was het tijd voor een diner. We hadden sushi en noodles gezien, welliswaar op een food court, maar het zag er prima uit. Zo hebben we deze vakantie helaas ook mee kunnen maken dat schijn bedriegt, want uiteindelijk was de smaak heel erg vlak. De enige manier om dat weg te spoelen? Een lekker ijsje halen bij de Ben en Jerry's! Gelukkig zat die ook op het foodcourt, dus terwijl Simon en ik de klassier van de Infectious Grooves uit de kast haalden (whipped cream, put it al over your body!!!), waardoor al het personeel van Ben & Jerry's in een stuip achter de counter lag, kozen we drie kleine bakjes uit met ieder drie kleine bolletjes en een ietsiepietsie beetje slagroom. Dat spoelde de smaak van de redelijk smakeloze sushi en noodles tenminste weer weg. Daarna was het ongeveer half negen en vertrokken we richting de Gate 96, want van daar ging ons vliegtuig naar Amsterdam vertrekken. Deze keer verliep dat allemaal soepel en half tien zaten we in de lucht. Helaas deze keer geen actie om op een rij te komen te zitten waar minder mensen zaten, zelfs niet toen ik aanbood om extra te betalen voor 1 stoel met extra beenruimte om zo Simon en Rene ook meer ruimte in de breedte te geven. Bleek "policy" te zijn dat dat tijdens de vlucht niet meer mag. Kan ik wel begrijpen, maar wel jammer dat ze niet op deze flexibiliteit ingesteld zijn bij Continental (waar ik overigens nooit meer mee ga vliegen, wat een slechte maatschappij). Slapen ging ons daarom allemaal slecht af deze terugreis, maar dat gaf ons wel de mogelijkheid om de eerste twee afleveringen van de serie The Cape te kijken, een must voor alle comic fans!

Tassen op band 18 ophalen

Verder liep de reis redelijk voorspoedig, in plaats van 8 uur deed het vliegtuig er 7 over, konden we zo bij de douane doorlopen en kwam de bagage snel op de band. Ik had voor de zekerheid mijn Tag Heuer maar uit de doos gehaald voor een eventuele check op hetgeen we invoerden, maar dat bleek ook niet nodig te zijn geweest, want er stond niemand bij de poort (beter zo dan tijdens mijn vorige bezoek aan de USA). Overigens bleek wel de tas van Rene door de TSA doorzocht te zijn, niet zo raar gezien het monster dat het is qua omvang en kleur :-). Er zat wel een mooie flyer in, waarin dit aangegeven werd, met als uitleg "it's a small price to pay for your safety", dat dan weer wel (zoals een vakantiekreet luid). In de hal van Schiphol scheiden onze wegen. Simon werd buiten opgehaald door Mirella, terwijl Rene en ik op de dame van Alma Taxi wachtte. Die was er snel en een half uur later waren we allebei veilig thuis. Het officiële einde aan onze vakantie in Florida 2011 was daarmee bereikt.

Orlando - New York

Helaas niet gevonden op Newark

Zaterdag sliep ik uit! Om zeven uur werd ik pas wakker, terwijl dat de hele vakantie zes uur was geweest. Tijd voor een lekkere douche en dan voor het eerst in een week weer een lange broek aan. Tassen ingepakt en voor alle zekerheid een extra tas ingechecked vanwege het gewicht. Iedereen was goed uit de veren gekomen en om tien over negen reden we weg, dat  moest toch vroeg genoeg zijn als we om 11.15 naar Newark zouden vliegen. Maar dat werd uiteindelijk toch nog erg krap! Allereerst verdwaalden we in een parkeergarage (ja, dat is echt waar, het had een bijzonder hoog Spinal Tap gehalte!), waar we pas na een kwartier weer uit kwamen om uiteindelijk Dollar Rental te vinden om de auto terug te brengen. Vervolgen stond er een mega rij bij de check in van Continental, maar Rene spotte een man die keek of er reizigers met haast waren en ik regelde vervolgens de check in via deze man, waardoor we een flinke rij omzeilde en tijd bespaarden. Uiteindelijk geen tijd meer om winkels enzo te bekijken, maar rechtstreeks naar gate 35 om daar nog op tijd aan te komen. Ik had niet verwacht me nog zo te moeten haasten.

Helaas wel gevonden op Newark

Het vliegtuig naar Nawark vertrok op tijd, en de reis ging erg voorspoedig (ik las de Dr Solar tradepaperback en die was dus echt zo ongelofelijk slecht dat het een volledige verspilling van tijd was, ik had beter anderhalf uur voor me uit kunnen staren, dat had een betere tijdsbesteding geweest!). Nu is het grote wachten begonnen op Newark. Tussen aankomst daar en vertrek naar Amsterdam zit 8,5 uur. We hebben inmiddels alle winkels wel gezien (met nog wat kleine aankopen, ook voor een van mijn teamleden, een echte Yankees fan!!!), een lunch gegeten bij Garden State Diner en hele slechte koffie gedronken bij een Starbucks rip off, Jake's Coffeehouse. Oh ja, en Simon had de verkeerde boardingpass weggegooid, maar gelukkig konden we die via de Continental Service Desk weer snel tevoorschijn laten toveren, dus dat was snel weer verholpen. We zitten nu bij de Samuel Adams Brew Club, waar de bediening ons op 1 drankje per persoon inmiddels al meer dan twee uur laat zitten (goed business model), en dat is op zich niet slecht toeven. Simon is al aan zijn tweede hardcover toe (Walking Dead), Rene heeft ook Dr Solar gelezen en is nu een eigen verslag van de vakantie aan het maken. En ik? Ik blog :-).

Zodadelijk een diner locatie zoeken en dan zitten we al dicht tegen check in tijd aan. Hopelijk gaat de vlucht op tijd naar Amsterdam, want van het hangen op een vliegveld word je echt wel lamlendig!

Niet zo een heel best begin

3,5 uur vertraging....

Om 6.30 strak was Alma Taxi bij ons aanwezig en met gezwinde spoed begaven we ons naar de Aker om Rene op te halen. So far, so good. Om 7 uur waren we op Schiphol, dus dat was keurig op tijd en Simon arriveerde een minuut of 7 later.  Even kijken waar we onze tassen af moesten geven en toen we naar het bord keken....shock.....horror.....we hebben 3,5 uur vertraging!!!! Dat was nog tot daar aan toe, maar het betekende ook, dat we onze aansluiting naar Miami gingen missen. Door de dame achter het loket werd voorgesteld om de reis dan maar om te boeken, wat betekent dat we nu ipv via Newark via Houston (laten we het van de goede kant bekijken, ik ben nog nooit in Houston geweest, dus wie weet hoeveel cowboys en indianen we daar gaan zien :-)) gaan reizen. En daar hebben we dan uiteraard een langere stop over, namelijk 6 uur. Betekent dat we zo rond 22.30 uur in Miami aankomen. Dan nog tassen halen, auto halen en naar hotel rijden, wat zal betekenen dat we pas zo rond middernacht daar aan zullen komen. In Nederlandse tijd is het dan alweer een uur of zes 's ochtends, dus het wordt een bijzonder lange reisdag voor ons. Maar ja, aan de andere kant: het is de nacht van 29 april op 30 april, dus een klassieke konninginnenacht, waar wij op deze manier onze eigen invulling aan kunnen geven om eens goed door te halen. Op dit moment zitten we gezellig te wachten op Gate G3 om zodadelijk te boarden en dan om 10.10 op te stijgen. Ook deze valse start gaat er nog niet voor zorgen dat we ons goede humeur verliezen!!!