Wing Kee

Een echte Amsterdamse pijpenla

Die tweede stop was lekker dichtbij, restaurant Wing Kee gelegen op de zeedijk. Reserveren was tegenwoordig niet meer mogelijk dus we moesten even wachten voor er een tafel voor onze groep was maar dat was geen probleem.

Na een minuut of 15 zaten we aan tafel en begon onze reisleider van alles en nog wat te bestellen in het Kantonees. Als eerste kwam er thee op tafel (men heeft geen alcohol vergunning) met twee schalen wan tan soep en daarna arriveerden de schalen met rijst, nasi en voedsel, van tijgergarnalen tot buikspek en van groeten in knoflook tot peking eend met alles daar tussen in. Zoals altijd smaakte alles perfect en genoot iedereen van het voedsel en de sfeer. Na afloop was men unaniem van mening dat we volgend jaar weer zouden gaan.

Drinken, eten en gokken

De eerste schotels arriveren

Al jarenlang is er een avondje uit van collega's en oud collega's in Amsterdam dat deze drie componenten in zich verenigd. Wij spreken dan af in café de zon om nadat de groep is compleet naar Chinees restaurant Wing Kee te vertrekken om de avond tenslotte in het Holland Casino te beëindigen.

Helaas miste ik deze keer de start bij de Zon want diegene die mij oppikte was al erg laat en bij het rijden over de grachten hadden wij een bierfiets voor ons dus dat schoot niet op. Toen wij bij de zon aankwamen was het dan ook meteen doorlopen naar Wing Kee. Het uitje wordt door een Chinese collega georganiseerd en dat betekent een gereserveerde tafel voor de groep en eten wat er op tafel komt. Als eerste uiteraard thee (Wing Kee heeft geen alcohol vergunning) en daarna twee pannen met Wonton soep. Dan komen de bakken met rijst en de schalen met kip, rund, eend en varken in diverse variëteiten. Alles smaakt weer even goed maar het hoogtepunt is toch wel als de schalen met tijger garnalen binnenkomen. Een met zwarte bonensaus en een met knoflook klaargemaakt.

Tijdens de maaltijd is het ook altijd goed bijpraten ober veranderde banen, huizen en vakanties. Het toeval wilde dat een ex-collega en trouw lezer van mijn blog pasgeleden in Gent geweest was en hij had diverse tips over wat te doen en waar te eten. De belangrijkste tip was wel om te gaan eten en drinken in het patershol. DE wijk met restaurants en kroegen in Gent. Verdere tips lukten helaas niet maar gelukkig hebben we daar de email nog voor achter de hand.

Drinken, eten en gokken

Eens per jaar is er een reünie van (oud) collega's van mijn bedrijf waar we de bovengenoemde activiteiten gaan uitvoeren. Dit jaar was de datum wederom aangebroken en de start is in café de zon op de nieuwmarkt. Aangezien het op vrijdagavond is stop ik zelf altijd eerst even in het elfde gebod maar dat is iets dat het merendeel van de groep inmiddels ook weet. Zodoende zag ik al diverse mensen voor we bij de zon waren.

Na een gezellige borrel (waarbij nog een laatste afzegging binnenkwam), vertrokken wij naar Wing Kee waar de organisator (zelf ook Chinees) een tafel voor ons gereserveerd had. Al snel komen de kannen met jasmijn thee en de schalen met soep op tafel en zit iedereen te snullen. Na de soep blijven de soepkommen op tafel want die fungeren als borden. De schalen met soep worden echter vervangen door schalen met eten. Wederom zit zelf bestellen er niet bij want, zoals het hoort bij Aziatische etentjes, worden alle gerechten door iedereen gedeeld. Er komt eend, octopus, rund, varken en diverse variëteiten aan garnalen (tot de jumbo) voorbij en op een gegeven moment zit ook de grootste eter onderuitgezakt aan tafel.

Vervolgens is het tijd voor het laatste onderdeel een wandeling naar het leidseplein en het holland casino aldaar. Er was deze keer echter weinig animo voor het casino en dus ging de groep met mij mee voor een laatste afzakkertje in de roode baron. Na een (of meer) laatste drankjes namen we afscheid met een welgemeend tot volgend jaar voor het merendeel van de groep. Met dank aan onze organisator was het wederom een erg gezellige avond.

Wing kee

Na het whisky geweld was het tijd om aan een ander belangrijk onderdeel van de inwendige mens te werken en wel het verorberen van de maaltijd. De tocht naar de zeedijk werd dan ook ingezet en deze keer viel de keuze op Wing Kee. Het was druk toen we binnenkwamen maar er werd een plekje voor ons zessen (een van de zeven kon niet mee) gevonden en de bediening kwam met de kaart aanlopen. In dit echte Chinese restaurant moet je echter niet zelf bestellen maar de bediening gewoon vragen om lekker eten voor de groep te brengen. Het enige wat expliciet besteld werd was de soep (kip mais) en verder was het laat maar komen.

Dat was ook wat gebeurde na de pan soep met de 6 kommetjes en we genoten van rijst, mie en nasi met daarbij vlinder garnalen, pekingeend, uitgebakken varkensvlees, rund, kip en nog het e.e.a. Het eten was veilig op westerlingen afgestemd (Chinezen zijn dol op allerlei soorten ingewanden en tenzij je daar specifiek om vraagt zullen ze het niet aan westerlingen voorzetten). Dit alles vergezeld door de befaamde Chinese huis thee, Wing Kee heeft nl. geen alcohol vergunning en een blikje cola is minder dan een pot Chinese thee. Het was allemaal weer even uitstekend en voor de prijs hoef je het niet te laten. Ons godenmaal kostte ons €20 de man en dat was inclusief een ruime fooi. De zeedijk en omgeving blijft een van de beste buurten in Amsterdam om heerlijk te eten voor weinig geld. Vast een van de redenen waarom ik hier zo vaak kom!

Eten met (ex)-collega’s

Na het verlaten van de zon was het een erg korte wandeling naar de tweede stop, restaurant Wing Kee op de zeedijk. Net zoals alle chinezen op de zeedijk krijg je ook hier de echte Chinese keuken te proeven en niet de Hollandse chinees zoals in het merendeel van de Chinese restaurants in Nederland. De specialiteit van Wing Kee is trouwens de Peking eend waarvan je vele exemplaren voor het raam ziet hangen. Andere vermeldenswaardige attributen bij Wing Kee zijn de gezellige tl balken aan het plafond en de prima thee die ze schenken.

Bij binnenkomst was er al een tafel voor ons klaargezet want de organisator van het avondje is zelf ook Chinees en regelt alles van te voren. Zo mag er ook niemand bestellen want dat doet hij en in het Chinees. De start was een prima Won Ton soep die in grote terrines op tafel gezet werd. Nieuw deze keer was dat er naast de stokjes ook bestek lag maar (bijna) iedereen trok zich daar niets van aan en haalde de stokjes uit het foedraal. Ook nieuw was dat er borden aangeboden werden na de soep maar nu was iedereen resoluut er zou zoals altijd uit de soepkommen gegeten worden. En gegeten werd er want naast de mie en rijst verscheen er schalen met voedsel op tafel. Zo waren er Chinese groenten, rundvlees, garnalen in drie variëteiten, babi pangang (en dan de Chinese en niet de Hollandse variant) en nog veel meer. Als de schalen leeg begonnen te raken werden er weer nieuwe dingen op tafel gezet totdat ook de grootste eter in het gezelschap zich gedwongen zag de strijd te staken. Voldaan werd er dan ook van tafel gegaan voor het laatste deel van de activiteiten.