Het tweede en laatste deel alweer van de Amerika vakantie van René en mijzelf in 2001. Dit deel begint bij de trip van Yuma naar San Diego, maakt vervolgens een kort uitstapje naar Mexico en gaat dan via Los Angeles naar ons vertrek- en eindpunt van deze reis Las Vegas.
Waar we in de eerste helft van de vakantie elke dag een andere stad bezochten blijven we in de tweede helft overal meerdere dagen, maar ja Los Angeles, San Diego en Las Vegas zijn niet bepaald dorpjes die je kunt vergelijken met een Yuma (ga hier niet heen, wat een saai dorp) en Tucson.
Maak je op voor het lezen van verhalen over Rodeo Drive, Venice Beach, de grensovergang tussen Mexico en Amerika, de casino's van Las Vegas, het niet bezoek aan een spookstad en uiteraard het kopen van heel veel t-shirts. Spoed je voor de tweede keer naar 2001 en lees de tweede helft van de Amerika avonturen van de René's. Hiermee zijn bijna alle vakanties van het illustere duo verblogd. Wat nog ontbreekt zijn twee België trips, een met mijn werk en een die we gezamenlijk hebben ondernomen. Wie weet gaan die ook nog een keer verschijnen.
Posts tonen met het label Tucson. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Tucson. Alle posts tonen
zaterdag 14 april 2012
woensdag 18 juli 2001
Yuma
Wederom, het begint een gewoonte te worden, een niet spannende autoreis. Deze maal van Tucson naar Yuma. Een kortere rit dan gisteren want er waren onderweg geen uitstapjes te verzinnen. Enige hoogtepunt was het besef dat we halverwege de vakantie zijn en dat nu het grote steden tijdperk nadert (San Diego, Los Angeles en Las Vegas).
In Yuma werden in rap tempo de historische plaatsen (erg weinig) bezocht en halfhartig geshopt. Weer geen t-shirts waardoor Dennis iets rustiger kan ademen. Er werd, voor de eerste maal, een relax middag ingesteld. We doken de pool in en bleven daar de rest van de middag loungen. Oplettend genoeg wisten ze de gratis biertjes te scoren die het hotel bood (twee de man), de gratis BBQ misten ze echter ondanks diverse opmerkingen van "Is dit nu gratis?". Zo is wel te zien waar de meeste aandacht aan besteed wordt op deze culturele reis. 's Avonds werd de rest van de vakantie besproken en alles in gereedheid gebracht voor de volgende etappe naar San Diego.
In Yuma werden in rap tempo de historische plaatsen (erg weinig) bezocht en halfhartig geshopt. Weer geen t-shirts waardoor Dennis iets rustiger kan ademen. Er werd, voor de eerste maal, een relax middag ingesteld. We doken de pool in en bleven daar de rest van de middag loungen. Oplettend genoeg wisten ze de gratis biertjes te scoren die het hotel bood (twee de man), de gratis BBQ misten ze echter ondanks diverse opmerkingen van "Is dit nu gratis?". Zo is wel te zien waar de meeste aandacht aan besteed wordt op deze culturele reis. 's Avonds werd de rest van de vakantie besproken en alles in gereedheid gebracht voor de volgende etappe naar San Diego.
dinsdag 17 juli 2001
Tucson
In Tucson werd weer een hotel gescoord uit het bonnenboekje. Als eerste werd er een oud fort en historische site bezocht. helaas bleek dit om drie stenen en een paar bordjes te gaan zodat al snel de route naar downtown werd ingezet.
Het visitor centre werd hier wel gevonden (in tegenstelling tot El Paso) en bewapend met informatie werd de oude wijk (old Tucson) bezocht. In tegenstelling tot het fort was dit uitstapje meer dan de moeite waard.
Als laatste dag onderdeel werd een factory outlet bezocht waar deze keer geen t-shirts gekocht werden maar jeans. De andere koper liet zich deze keer van zijn goede kant zien en moeiteloos werden er 2 jeans , 3 sweatres, en 2 overhemden aangeschaft van grote merken. voor lachertje's van prijzen. Als vervolg aankoop kon een tas uiteraard niet uitblijven om al het moois in te vervoeren. Moe maar voldaan werd de tocht naar de Flamingo (ons hotel) ingezet om de avond te besteden aan labeltjes knippen en kaarten schrijven.
Het visitor centre werd hier wel gevonden (in tegenstelling tot El Paso) en bewapend met informatie werd de oude wijk (old Tucson) bezocht. In tegenstelling tot het fort was dit uitstapje meer dan de moeite waard.
Als laatste dag onderdeel werd een factory outlet bezocht waar deze keer geen t-shirts gekocht werden maar jeans. De andere koper liet zich deze keer van zijn goede kant zien en moeiteloos werden er 2 jeans , 3 sweatres, en 2 overhemden aangeschaft van grote merken. voor lachertje's van prijzen. Als vervolg aankoop kon een tas uiteraard niet uitblijven om al het moois in te vervoeren. Moe maar voldaan werd de tocht naar de Flamingo (ons hotel) ingezet om de avond te besteden aan labeltjes knippen en kaarten schrijven.
Cochise stronghold
Wederom een vroege ochtend om de langste etappe van de vakantie in te zetten. De tocht zou ons van El paso naar Tucson brengen. De rit was wederom niet echt spannend dus toen er onderweg een bordje met Cochise stronghold, historisch punt, gepasseerd werd, werd moeiteloos van de weg afgeweken. In dit gebied hield Apache opperhoofd Cochise zich verscholen voor de blanken en hier ligt ergens ook zijn ongemarkeerde graf.
De tocht voerde door onherbergzame gebieden met wilde dieren (roofvogels, mini herten en nog veel meer), ranches en wildernis. Onderweg passeerden we diverse stukken tralies over het wegdek. Deze bleken er voor te zijn om te zorgen dat de runderen en het wild zich niet buiten het gebeid van de ranches zouden begeven. Waar we in het begin van de tocht nog aardig wat auto's passeerden werd het hoe verder we kwamen steeds rustiger. Eerst allen nog maar four wheel drives en later niets meer. Op een gegeven ogenblik werd de weg dusdanig onbegaanbaar dat we besloten om terug te gaan richting de snelweg. Na deze uitstekende tussenstop werde de weg naar Tucson vervolgd.
De tocht voerde door onherbergzame gebieden met wilde dieren (roofvogels, mini herten en nog veel meer), ranches en wildernis. Onderweg passeerden we diverse stukken tralies over het wegdek. Deze bleken er voor te zijn om te zorgen dat de runderen en het wild zich niet buiten het gebeid van de ranches zouden begeven. Waar we in het begin van de tocht nog aardig wat auto's passeerden werd het hoe verder we kwamen steeds rustiger. Eerst allen nog maar four wheel drives en later niets meer. Op een gegeven ogenblik werd de weg dusdanig onbegaanbaar dat we besloten om terug te gaan richting de snelweg. Na deze uitstekende tussenstop werde de weg naar Tucson vervolgd.
maandag 16 juli 2001
El Paso
In El Paso werd meteen het uit de Denny's meegenomen coupon boekje ingezet. Wij trokken de kortingsbon voor de Travelodge er uit en kregen een kamer voor 35 buckies (40 met belasting). Vervolgens gingen wij richting downtown waar, ondanks diverse pogingen, het visitor centre niet gevonden werd. Een korte wandeling door de wijk San Francisco, inderdaad leek deze wijk heel erg op het echte San Francisco, volgde. Aangezien de helft van het duo dit niet echt wereld's vond (en het erg warm werd) werd, opnieuw tevergeefs, het visitor centre gezocht.
Als compromis werd er wat door de barrio gewandeld waar, uiteraard, een t-shirt gekocht werd. Dit leverde natuurlijk veel spot op met kreten als "Zo haal je Dennis nooit in" en "Wie koopt er slechts een t-shirt". Als reactie werd er dan ook direct een andere winkel betreden waar nog vier t-shirts gekocht werden en het dag totaal op vijf gebracht werd. Daarna werd een mall bezocht waar, wonder boven wonder, NIETS gekocht werd. Bij het verlaten van de mall kwam er stormy weather aan. Dit bleek een aardig stormpje te zijn en de dag werd dan ook besloten met een bezoek aan de pizza hut en een avondje tv (raw is war), waarna de planning voor de volgende dag (Tucson) werd gemaakt.
Als compromis werd er wat door de barrio gewandeld waar, uiteraard, een t-shirt gekocht werd. Dit leverde natuurlijk veel spot op met kreten als "Zo haal je Dennis nooit in" en "Wie koopt er slechts een t-shirt". Als reactie werd er dan ook direct een andere winkel betreden waar nog vier t-shirts gekocht werden en het dag totaal op vijf gebracht werd. Daarna werd een mall bezocht waar, wonder boven wonder, NIETS gekocht werd. Bij het verlaten van de mall kwam er stormy weather aan. Dit bleek een aardig stormpje te zijn en de dag werd dan ook besloten met een bezoek aan de pizza hut en een avondje tv (raw is war), waarna de planning voor de volgende dag (Tucson) werd gemaakt.
zaterdag 16 september 1995
Yuma
De volgende ochtend verlieten we ons motel in Tucson. We sloegen het gratis ontbijt (donut's en koffie) over en stapten in onze auto voor het vertrek naar Yuma. We maakten al snel de eerste stop van de dag om bij de plaatselijke Denny;s een ontbijt te doen. Ik ging daar voor the all American slam, meer dan genoeg om de ochtend en een groot deel van de middag door te komen. Mijn vriendin deed het een stuk rustiger aan met een sapje, koffie en pancakes. Met een meer dan voldaan gevoel kropen we weer achter het stuur om naar Yuma te reizen, onze laatste pleisterplaats in Arizona.
De rit verliep verder zonder uitstapjes dus we waren tegen een uur of twee op de plaats van bestemming. Wederom vonden we snel een hotel en na onze spullen op de kamer gezet te hebben gingen we de stad verkennen. Er was echter niet al te veel te beleven in Yuma dus we gingen vlot weer terug naar ons hotel om de rest van de warme middag in het zwembad door te brengen. Daarna was het een hapje eten en weer terug naar de kamer alwaar we een film op HBO, het film kanaal van Amerika, keken alvorens we ons ter ruste begaven.
De rit verliep verder zonder uitstapjes dus we waren tegen een uur of twee op de plaats van bestemming. Wederom vonden we snel een hotel en na onze spullen op de kamer gezet te hebben gingen we de stad verkennen. Er was echter niet al te veel te beleven in Yuma dus we gingen vlot weer terug naar ons hotel om de rest van de warme middag in het zwembad door te brengen. Daarna was het een hapje eten en weer terug naar de kamer alwaar we een film op HBO, het film kanaal van Amerika, keken alvorens we ons ter ruste begaven.
vrijdag 15 september 1995
Tucson
Na een heerlijke middag doorgebracht te hebben op de Apache trail vervolgden wij onze tocht weer. Na enkele uurtjes rijden kwamen wij aan in Tucson, de volgende stop op onze reis. Na wat rond zoeken hadden wij al snel een motel gevonden waar we onze intrek namen. Het motel sloot goed aan op de film cultuur die Houston vroeger had want de kamers hadden naast de nummers op de deuren ook namen als Clint Eastwood en Sharon Stone. We zetten onze auto voor de deur en namen een duik in het zwembad om ons op te frissen.
Nadat we het zwembad uitgekomen waren en ons weer aangekleed hadden was het tijd om een hapje te gaan eten. We besloten het vanavond lekker simpel te houden en reden naar een pizza hut toe. Het was mijn eerste sinds 1994 en ik genoot weer van de uitstekende pan pizza. Voor mijn vriendin was het haar eerste pizza hut en ook bij haar kon de keten een stempel van goedkeuring krijgen. Na de maaltijd reden we terug naar ons motel om te gaan slapen.
Nadat we het zwembad uitgekomen waren en ons weer aangekleed hadden was het tijd om een hapje te gaan eten. We besloten het vanavond lekker simpel te houden en reden naar een pizza hut toe. Het was mijn eerste sinds 1994 en ik genoot weer van de uitstekende pan pizza. Voor mijn vriendin was het haar eerste pizza hut en ook bij haar kon de keten een stempel van goedkeuring krijgen. Na de maaltijd reden we terug naar ons motel om te gaan slapen.
Abonneren op:
Posts (Atom)




