Vietnam

Been there done that

Om de een of andere reden kwam ik weer eens op het, helaas niet meer bijgehouden, blog van mijn vriend Simon terecht en daar vond ik het verslag van zijn trip in 2013 naar Vietnam. Ik had het destijds met veel plezier (en een beetje afgunst' gelezen want ik wilde daar ook naar toe.

Inmiddels zijn we meer dan vijf jaar verder en ben ik daar ook geweest met mijn vriendin en dus besloot ik zijn reisverslag opnieuw te lezen met mijn eigen ervaringen in het achterhoofd. Een stukje waren mooie herinneringen (Ha long bat, Hanoi) en andere gedeelten was ik nooit geweest (Ho Chi Minh City) maar het lezen bracht wel een glimlach op mijn gezicht en deed mij nog meer verlangen naar onze vakantie van dit jaar. Nog vijftien dagen en dan stappen wij aan boord van een grote vogel voor de 2019 trip naar verre landen. Zin in!

Weg uit Vietnam

Erg rustig

We liepen terug naar het hotel waar onze taxi al snel aankwam en ons naar het vliegveld bracht. De rit verliep eerst uiterst traag met het gekkenhuis dat het verkeer van Hanoi is maar toen we eenmaal de stad uit waren ging het van een leien dakje en werden we netjes op het vliegveld afgeleverd.

We hadden een avondvlucht en het was erg stil op het vliegveld, we waren dus snel ingecheckt en door de immigratiedienst heen. Achter de douane slaagden we er toch nog in om van onze laatste dong's af te komen (bier en een laatste souvenir) en daarna was het bij de gate wachten tot we aan boord konden gaan van onze vlucht met Thai airways. Deze keer was het een volle kist dus we hadden hier wat minder ruimte dan op de heenweg maar de vlucht duurde minder dan twee uur dus dat was best te overleven.

Sightseeing

De laan van de bomen

We gingen weer aan boord van de bus en deze keer stapten we niet meer uit maar luisterden naar de audio tour terwijl de stad aan ons voorbij trok. We stapten bij onze beginhalte weer uit, gaven de hoeden af en brachten een allerlaatste bezoek aan Legend beer voor een late lunch bestaande uit gebakken groenten met knoflook, een tonijn salade en uiteraard het eigen Legend bier.

Ik deed een manhaftige poging om van onze laatste dong's af te komen (de taxi was al betaald via het hotel) maar de prijzen zijn hier dusdanig dat het een hopeloze zaak was. Van het restant werd in ieder geval elk biljet van 1000 tot 50.000 dong opzij gelegd voor de dochter van mijn vriendin maar er bleef nog steeds het een en ander over en buiten Vietnam kun je niet echt heel veel met dong's beginnen. Welnu het vliegveld was er ook nog.

Tran Quoc

ook hier een bonsai

Onze volgende bestemming was een bezoekje aan de Tran Quoc pagode die aan de volgende halte van onze bus bleek te liggen. De pagode was nog gesloten maar zou binnen een half uurtje opengaan dus we liepen nog even langs het meer om de tijd te vullen. Hierbij kwamen we in aanraking met een volgende oplichter (Vietnam is wat wilder dan Thailand). Het begon met een nep enquête over hoe onze tour was (tour? we waren zelf op stap) en eindigde met een verhaal dat hij zelfgemaakte lucifers verkocht om zijn nichtje (of zo iets) te helpen met het financieren van haar studie. We namen vriendelijk lachend afscheid van onze oplichter want pagode was inmiddels opengegaan.

Het wachten was de moeite waard geweest want deze pagode was een stuk groter en mooier dan die in het schildpadden meer en bleek bovendien nog eens gratis toegankelijk te zijn, wat wil je nog meer als Nederlander.

Highlands coffee

Koffiedame

De eerste helft van de tour zat er op en we besloten om bij het tweede meer van Hanoi uit te stappen. Hier lag ook een mooie vestiging van Highlands coffee in het water en we besloten daar wat te gaan drinken. Terwijl mijn vriendin een plekje zocht in de volle tent bestelde ik drinken en wat lekkers voor ons en kreeg een pieper mee na het afrekenen.

In de tussentijd had mijn vriendin een mooi plekje gevonden en na enige tijd ging onze pieper af en haalde zij het dienblad met niet alleen de drankjes erop maar werd zij ook nog verrast wat lekkers. Na een uurtje besloten we Highlands te verlaten maar niet nadat we nog een souvenir gekocht hadden. Voor wij de zaak uitgingen zag mijn vriendin nog dat ze hier de typische Vietnamese koffiekopjes verkochten. We namen er dan ook twee mee plus een pak koffie voor thuis.

Hop-on hop-off bus

Uitzicht uit de ontbijtzaal

Vandaag verlieten we Vietnam maar onze vlucht was een avondvlucht dus we hadden nog de hele dag om leuke dingen te doen. Dat begon met het bekende ritueel van opstaan, douchen en ontbijten en daarna volgde het inpakken van de koffers. We belden de receptie om de koffers naar beneden te laten brengen en gingen zelf ook naar de receptie om uit te checken, een taxi te bestellen voor ons vertrek om 17:00 uur en de koffers op te laten bergen tot het vertrek.

We hadden gisteren al een advertentie gezien voor de toeristenbus en liepen dan ook naar de dichts bijzijnde halte en kochten twee kaartjes voor vier uur. De bus stond al klaar (dit was het startpunt van de route) en we begaven ons aan boord waar we een koptelefoon, een flesje water en een leenhoed kregen. We besloten om boven op het open dek te gaan zitten, plugden de audio in en waren klaar voor onze laatste trip in Hanoi.

De laatste Vietnamese avond

Einde van de dag, alles is leeg

We werden door onze gidsen de bussen weer in geholpen voor de terugtocht en maakten voor de vierde maal de inmiddels meer dan beruchte tussenstop bij het restaurantje annex gehandicapten souvenircentrum. Deze keer was het een sapje en een smoothie voor ons alvorens we wederom in de bus stapten voor de laatste rit naar ons hotel.

We werden keurig voor de deur afgezet en na ons opgefrist te hebben op de kamer doken we de stad weer in want we hadden best wel trek. Omdat we geen zin hadden om iets nieuws te gaan zoeken besloten we bij hetzelfde restaurant te gaan eten als op dag een maar nu bij hun Kantonese keuken. We kozen voor allerlei dim sum hapjes om te delen, alleen het bier hield ik gelijk Vietnamees en geen Chinees. De keuken bleek net zo goed te zijn als de Vietnamese van dag een. het enige verschil was dat dit restaurant een stuk lager zat in het gebouw en we dus niet het mooie uitzicht op het meer hadden. Het was best een drukke dag geweest dus we namen wat chips en wat te drinken mee voor op de hotelkamer uit een van de vele winkeltjes om de dag rustig te beëindigen.

Excursie

Prima ontbijt

Vandaag ging de wekker vroeg want we hadden een excursie met Aloha voor de hele dag staan. Het was dus in een rap tempo opstaan,douchen, aankleden en ontbijten geblazen want de bus wacht op niemand.

In ons geval bleek dat een van de alomtegenwoordige minibusjes te zijn waar we als een van de eersten instapten. De bus vulde langzaam maar zeker met de andere gasten en de tweede gids die naar de naam Phoenix luisterde. Naast ons kwam er nog een tweede Nederlands stel aan boord waar we gezellig mee aan het praten sloegen terwijl Phoenix enthousiast uitlegde wat we die dag allemaal ging doen en onderweg ook nog het een en ander vertelde over het boeddhisme. We moest een flink eind de stad uit en hadden onderweg de inmiddels bekende en kennelijk onvermijdelijke tussenstop bij een restaurant souvenir combinatie waar gehandicapten werkten maar daarna kwamen we bij de eerste halte van de reis uit.

Muziekfestival

Er waren zelfs foodtrucks

Vandaag bleek het centrum helemaal afgezet te zijn want er was een festival met eten, drinken en muziek. Overal traden plaatselijk artiesten op, zowel semi professionele bandje als jeugd die allerlei dansen uitvoerden in wisselende samenstellingen want het publiek deed gewoon mee.

Wij hadden ondertussen wel trek gekregen en wel in niet Aziatisch eten. Dat was geen probleem want op het centrale plein waren ook allerlei Amerikaanse opties en onze keuze viel dan ook op de KFC waar we een cola deelden, zij voor de chicken wings ging en ik de zinger burger nam. Daarna was het een rondje maken over het festival terrein en een laatste drankje bij onze favoriet Legend beer. We gingen op tijd terug naar ons hotel want de tour die ik geboekt had duurde de hele dag en vertrok ´s ochtends vroeg.

May de ville

Zwembad was niet al te groot

Na het verlaten van de boot werden we verdeeld over minivans voor de terugtocht naar Hanoi met wederom het verkeer dat ons in verwondering bracht. Het record dat we zagen was een brommer waar 10 kratten bier op vervoerd werden. De tussenstop was wederom bij een centrum waar gehandicapten werken en waar alle mogelijke meuk verkocht werd. Wij hielden het bij het restaurant waar we een hapje aten en ik een Vietnamese koffie nam. Dit is een wonderbaarlijke kopje waar een filter kopje met een deksel opzit. Nadat alles door het filter is gegaan zet je het dekseltje op zijn kop, daar het filter in en je hebt een prima kop koffie.

We werden netjes bij ons nieuwe hotel afgezet dat iets luxer bleek te zijn dan het vorige. Maar net zoals dat hotel hadden zij ook een tourdesk waar ik heen ging om een mooie excursie voor de volgende dag uit te zoeken. De tourmanager liet me het een en ander zien en ik koos voor een mooie trip voor de volgende dag.

Cruise

Vertrek

Het was vroeg opstaan vandaag want we gingen drie dagen cruisen in Halong bay. De cruise maatschappij zou ons tussen half acht en acht ophalen in ons hotel dus het was vroeg opstaan, vlot ontbijten en uitchecken om op tijd klaar te zitten in de lobby van het hotel.

De minivan kwam op tijd aanraden en onze koffers werden ingeladen waarna wij een rit van drie uur voor de boeg hadden. Er werd nog twee keer gestopt om andere passagiers op te pikken en halverwege was er een stop om wat te eten en te drinken maar tenslotte kwamen wij aan in de haven van vertrek. Onze koffers werden gelabeld en werden naar de juiste boot gebracht terwijl wij een drankje kregen om even bij te komen. Wij bleken in de blauwe groep te zitten en volgden dan ook braaf het blauwe bordje dat ons aan boord van ons schip bracht. De start was een drankje en een briefing in de eetzaal waarna we naar onze hut gingen. Deze bleek lekker ruim te zijn en na het inrichten gingen we terug naar de eetzaal waar de lunch geserveerd werd. Dat was een werkelijk uitstekend buffet waar we ontzettend van genoten en waar we ook kennis maakten met enkele van onze medepassagiers met name een Zwitser-Frans stel dat naast ons zat. Daarna was het een rondje maken over de boot terwijl we naar onze eerste bestemming op weg waren.

De eerste souvenirs

Lekker

Het was inmiddels etenstijd geworden en alhoewel ik erg veel zin had om bij een van de vele restaurantjes aan de straat te eten was dat geen haalbare kaart vanwege de krukjes die op babyhoogte waren. Het restaurant waar we gisteren een drankje gedronken hadden, Legend beer, had ook een uitgebreide kaart hadden we gezien dus we besloten om daar weer heen te gaan, nu voor het diner.

De keuze viel op noodle soep voor haar en inktvisringen voor mij aangevuld met een schaal met groeten en knoflook uit de Chinese keuken. Dat vergezeld met een biertje ging er prima in en verzadigd verlieten we Legend beer om de winkeltjes eens te gaan verkennen. Uiteraard werd er veel kitsch verkocht maar een in een van de wat grotere winkels vonden we wat leuke dingen waaronder een schildpadje voor de dochter van mijn vriendin, toch wel een verplichte aankoop met het meer voor de deur. Daarna was het terug naar het hotel want de wekker ging de volgende ochtend vroeg, we zouden tussen namelijk tussen zeven uur en half acht in ons hotel opgehaald worden.

Thang long theater

Het theater

Pal naast de tempel lag het theater waar  de water poppen show opgevoerd werd, een van Vietnam´s oudste vormen van vermaak. We kochten alvast kaartjes maar hadden zoals gezegd wat tijd over en die besloten we door te brengen bij een vestiging van Helios die naast het theater lag. Ze hadden gelukkig ook bier en gezeten aan een echt Vietnamees biertje brachten we de tijd door met het kijken naar mensen.

Tenslotte was het tijd om twee deuren verder te gaan naar het theater waar we al gauw naar binnen konden en plaats namen in de zaal. Er waren muzikanten en zangeressen en in de grote bak met water was een gordijn geplaatst waarachter de poppenspelers verstopt waren. De show begon met een solo van de zangeres en daarna kwamen de poppen die van klein (met een speler) tot groot (met drie spelers) bediend werden. We kregen ook nog een dvd met de voorstelling erop meer zodat we thuis nog na konden genieten van de show. Een erg aparte vorm van vermaak die ik nog nooit eerder had gezien en zeker iets war bij een bezoek aan Vietnam thuishoort.

Ngoc son tempel

Een bonsai omdat er geen berg is

We namen een taxi terug en het eerste dat opviel was dat de meter een stuk harder ging dan die van de eerste taxi, het ritjes was dan ook drie keer zo duur (zes euro i.p.v. twee). Ik had geen zin om ruzie te maken alhoewel mijn vriendin flink protesteerde en betaalde de ritprijs zonder een fooi te geven waarna we uitstapten.

Volgende halte was een bezoekje aan de tempel van de jade berg, gelegen in het meertje in het centrum van de stad. De legende vertelt dat er een reuzenschildpad in het meer leeft die het zwaard van de goden in ontvangst nam van de koning en het weer terugbracht naar die goden. Het is een erg mooie tempel en naar we later leerden waren de vele bonsai bomen er geplant omdat er geen bergen in de buurt waren. om het ying en yang in evenwicht te houden. De tempel was niet al te groot maar de moeite meer dan waard en toen we vertrokken hadden we dan ook nog wat extra tijd over.

Ho Chi Minh

Het gastenboek wordt getekend

We sliepen lekker uit vandaag en dat betekende dat we het staartje van het ontbijt meepakten maar dat was nog steeds prima te noemen. Voldaan gingen we dan ook naar de receptie om een taxi te bestellen voor ons eerste uitstapje, een bezoek aan het Ho Chi Minh memorial, bestaande uit een museum, park, pagode en mausoleum. De taxirit kostte ons trouwens het kapitaal van 50.000 dong wat minder dan twee euro is.

Eenmaal aangekomen brachten weeen aantal uurtjes door in het complex en, niet echt gehinderd door de gekleurde verslaglegging, leerde ik het een en ander bij over deze zwarte periode in de geschiedenis. We dronken (ijs)koffie bij een tentje dat, naar we later ontdekten, de grootste koffieketen van Hanoi was in de grote tuin om het complex heen waar we ook nog wat foto´s namen bij de one pillar pagoda.

Legend beer

Klein podiumpje

We besloten nog iets te gaan drinken bij de buren van Legend beer die een uitzicht over het plein voor het meer boden. Hier vonden we een tafeltje op het terras en terwijl we wachten op onze drankjes, een Mai Thai voor haar en een lager van het eigen biermerk voor mij, viel ons oog op een gigantisch podium dat opgebouwd werd op het plein. Ik verwachtte dat er een optreden van Guns 'n Roses plaats zou gaan vinden maar dit bleek gewoon bijna wekelijks te gebeuren want er was een plaatselijk muziekfestival. Duidelijk een van de laatste overblijfselen uit de socialistische heilstaat van vroeger.

Wij besloten dat het genoeg was geweest voor vandaag en keerden via de kleine en levendige straatjes terug naar het hotel. Overal zaten wel restaurantjes en bierhuizen die hun tafeltjes op straat hadden staan met daarbij de kinderkrukjes zoals je ze uit de films kent. Dat gekoppeld met het nog steeds waanzinnig drukke verkeer maakte het toch wel een uitdaging om heelhuids in het hotel terug te komen maar we kwamen er zonder ongelukken en zo kwam er een einde aan onze eerste dag in Vietnam.

Diner

Ons uitzicht

Het was tijd geworden om de lichtjes rammelende magen te gaan vullen en onze keuze viel op een complex met vijf verschillende restaurants bov
en elkaar.. Bij binnenkomst werd gevraagd welke cuisine wij beliefden en uiteraard werd dat de Vietnamese.

We werden met de lift naar drie hoog gestuurd waar we plaatsnamen aan de voorkant van het restaurant dat een open voorgevel bleek te hebben zodat we een schitterend uitzicht op het meertje met de pagode hadden. Er werd uiteraard plaatselijke bier besteld (bia ha noi) en we besloten tot een gezamenlijk voorgerecht van allerlei koude hapjes en ik nam als hoofdgerecht pho (de plaatselijke noodle soep) en mijn vriendin had een gerecht met garnalen. We genoten van een heerlijke maaltijd, goede bediening en een mooi uitzicht voor een vriendenprijsje en alhoewel ik nog steeds niet weet hoe het restaurant heet kan ik het je wel van harte aanbevelen. Om het te vinden ga je naar het water puppet theater en daar ligt het naast. Niet te missen met deze duidelijke aanwijzingen.

Verkeer

Gekkenhuis

Het was tijd om de stad een beetje te gaan verkennen en het eerste wat opviel was het verkeer. Hadden wij ons tijdens de taxirit al verbaasd, nu werd het nog vele malen gekker. Zowel het tweewielige als het vierwielige verkeer gebruikte alle kanten van de wegen en stoppen zat er niet echt bij.

Er waren zebra's om over te steken maar waar bij ons de voetganger voorrang krijgt stopt er hier niemand voor een zebra, ook verkeerslichten werden meer genegeerd dan dat men stopte bij rood dus oversteken was echt wel een uitdaging. Na het even bestudeerd te hebben was de methode duidelijk, je begon te lopen en stopte niet (hoogstens even inhouden) waarbij het verkeer aan alle kanten om je heen zwierde. Het was best wel uitdagend maar op den duur wende het wel alhoewel ik gedurende de tijd dat wij er waren diverse toeristen vertwijfeld aan de kant heb zien staan zich afvragend hoe ze in hemelsnaam levend aan de andere kant van de straat moesten komen.

Boss legend hotel

Nette kamer

Ik had een taxi via het hotel geregeld want, in tegenstelling tot Thailand, is het oplichtersgilde erg actief in Hanoi. Na de douane stonden er inderdaad allemaal mensen te wachten met bordjes met namen en op een van die bordjes stond inderdaad mijn naam. We maakten kennis met onze chauffeur die de bagage in zijn auto laadde waarna wij instapten en begonnen aan onze Vietnamese avonturen.

Het eerste avontuur was de autorit want het verkeer in Vietnam is gestoord. Er passen altijd meer auto's op de weg dan er banen zijn, overal schieten brommers en scooters tussendoor en de toeter is het onderdeel van de auto dat het eerste versleten is, kortom een avontuur.

Het hotel zat perfect in het centrum van de stad, was schoon en netjes maar wel een klasse minder dan wat wij in Bangkok gewend waren geraakt. Dat mocht de pret niet drukken en na ons geïnstalleerd te hebben en even tot rust gekomen werd er beneden geld gewisseld (100€ wat een koele 2.5 miljoen dong bleek te zijn) zodat we op stap konden gaan.

Immigratie

Best wel druk

Na de landing moesten we als eerste ons visum ophalen want wij hadden voor een visum on arrival gekozen. Dat betekende dat je naar een grote balie moest met twee bureaus. Aan het ene bureau moest je je paspoort met pasfoto en officiële aanvraagdocument afgeven en daarna kon je gaan staan wachten.

Er hing een groot scherm boven de andere balie waar, als je aan de beurt was, de pagina van je paspoort met je foto getoond werd en eveneens je naam omgeroepen werd. Het was even wachten maar tenslotte werd ik ook opgeroepen en tegen afgifte van $50 kreeg ik onze paspoorten terug voorzien van een paginagrote sticker met allemaal Vietnamese tekst. Daarna volgde het kleine rijtje bij de douane en de bagageband voor onze koffers. We waren klaar voor het tweede gedeelte van onze trip.