Bahama's - Amerika

Vandaag was alweer de laatste dag van onze vakantie en we pakten dan ook licht weemoedig onze koffers in. Vervolgens was het naar de receptie gaan en uitchecken waar we afscheid van de manager namen en haar bedankten voor de goede zorgen. Even later stond de laatste van die goede zorgen klaar, de taxi die ons van Port Lucaya naar Freeport zou brengen.

Na de korte rit stonden we even later op het vliegveld en liepen naar de balie om in te checken voor onze vlucht naar Miami. Maar terwijl we naar de balie liepen viel ons oog op de borden met vertrek tijden en daar stond onze vlucht naar Miami gevolgd door het woord cancelled. In lichte paniek liepen we naar de balie toe want onze vlucht van Miami naar Amsterdam sloot vrij vlot aan op deze vlucht en allerlei visioenen van gestrand zijn kwamen bij ons op. Het meisje achter de balie begreep onze problemen maar al te goed (we waren niet de enigen met een probleem) en we werden omgeboekt op een vlucht naar Fort Lauderdale.  Ze verzekerde ons dat we ter plaatse goed opgevangen zouden worden en dat er transport voor ons klaar stond naar Miami zodat we onze intercontinentale vlucht niet zouden missen. Enigszins (als in niet helemaal) gerustgesteld gingen we aan boord van het toestel dat ons naar Amerika zou brengen.

Freeport - Port Lucaya

Bovenaanzicht van Coral beach

De luchthaven van Freeport was wel iets anders dan we van Amerika gewend waren. Ook hier waren de controle's streng (de Bahama's zijn taxfree en men wil inwoners met geld) en het zag letterlijk zwart van de menens. De politie agenten waren met lange wapenstokken uitgerust en die zagen er uit alsof ze gebruikt werden.

Na het verlaten van de luchthaven vonden we een taxi (een oud beestje) met een vriendelijke chauffeur die ons naar Port Lucaya bracht, een rit van zo'n tien kilometer. Aldaar aangekomen werden we netjes voor de deur van ons hotel, het coral beach hotel and condo's, afgezet. Het bleek een combinatie van een hotel met door Amerikanen gekochte appartementen op het terrein te zijn. We checkten in (alles ging qua taal trouwens probleemloos omdat de Bahama's een oude Engelse kolonie zijn en Engels nog steeds de voertaal is) en legden onze spullen op de kamer neer. We waren klaar om een week in een tropisch paradijs door te brengen.

Amerika - Bahama's

Een jet op de startbaan

Vandaag zouden we Amerika verlaten voor de vlucht naar de Bahama's. We pakten onze spullen in en stapten in de auto naar Miami International Airport, met gezoek vonden we de plek waar we onze auto achter moesten laten en betraden even later het gigantische vliegveld. Na de bagage afgegeven te hebben en door de paspoort controle heen gegaan te zijn gingen we op zoek naar onze gate.

Welnu dit bleek een heel klein achteraf kamertje in de catacomben van het vliegveld te zijn waar nog geen twintig mensen zaten te wachten. Toen onze vlucht aangekondigd werd, werden wij naar een deur begeleid die rechtstreeks naar de startbaan leidde. Als een kudde makke schapen werden wij naar een heel klein vliegtuig gebracht. Bij het instappen zagen we dat er slechts één stoel per kant was met een middenpad er tussendoor. Iedereen kon deze keer dus bij een raampje zitten. Ook de afscheiding tussen cockpit en passagiers was zeer ruimhartig te noemen, namelijk een gordijntje waarachter piloot en co-piloot zaten. Een stewardess behoorde ook al niet tot de inventaris zodat wij het broodje dat op onze Nederlandse reispapieren stond maar niet meer verwachtten.

Dat klopte maar we mistten ons broodje ook niet heel erg aangezien de vlucht slechts zo'n drie kwartier in beslag nam. We kwamen netjes tot stilstand op Grand Bahama International Airport en de deuren van het toestel gingen open zodat wij de Bahama's konden betreden.