Schipholtaxi

Mijn beurt

Mijn ouders waren op hun september stedentrip geweest en dit jaar hadden zij, net zoals in het voorjaar, hun oog op Portugal laten vallen, en wel op de havenstad Porto. Mijn zusje en ik hadden de werkzaamheden verdeeld, mijn zusje had ze naar Schiphol gebracht en ik zou ze ophalen bij terugkomst.

Ik had de vlucht in de Schiphol app gezet zodat ik op de hoogte was van de vluchtgegevens. Dat was maar goed ook want de vlucht bleek een uur vertraging te hebben. Daarna liep alles van een leien dakje, van het parkeren in P1, het even een drankje nemen in de juggle juice bar en het oppikken van mijn ouder bij aankomsthal 1 en hun vervolgens naar huis brengen. Dat was dus eerst mijn nichtje en nu mijn ouders. Mijn zusje en zwager kunnen het echter schudden met hun nachtvlucht in oktober, daar trappen we echt niet in.

Corral de la Moreria - de show

De ster van de show

Pablo kwam ons halen en bracht ons naar de zaal waar de show gehouden werd. Net zoals vorig jaar in Lissabon was de ruimte helemaal volgepropt met tafeltjes om maar zoveel mogelijk gasten te kunnen herbergen. Wij kregen een tafeltje recht voor het podium op rij vijf met prima zicht en ons flesje wijn werd mee verplaatst naar de zaal. Algauw begon de ruimte te vullen en was elk tafeltje bezet. De lichten dimden en de show begon.

Als eerste kwamen de drie gitaristen op die kort speelden en plaats namen op stoeltjes. Vervolgens de drie zangers en als laatste drie van de vier danseressen gekleed in Spaanse gewaden en en gewapend met castagnetten. Dit was de start van een wervelende show die anderhalf uur duurde en waar wij (en de rest van het publiek van genoten). Halverwege kwam de mannelijke ster voor een solo en de show eindigde met het complete gezelschap op het podium en een gezamenlijke dans van de mannelijke en vrouwelijke ster. Onder luid applaus namen de artiesten afscheid en aangezien het al half een was pakten wij een taxi terug naar het hotel. Mocht je in Madrid een flamenco show willen bezoeken ga dan naar de corral de la Moreiro, je zult genieten.

Corral de la Moreria - De maaltijd

De zeebaars

Vanavond was ons luxe avondje uit. Zoals we vorig jaar een goed fado restaurant bezocht hadden in Lissabon zouden we nu een goed flamenco restaurant bezoeken. Navraag bij het hotel leerde ons dat Corral de de la Moreria de beste show van de stad bood en uiteraard was de conciërge bereid om voor ons te boeken.

Zo pakten we 's avonds een taxi naar de zaak alwaar een portier netjes de deur voor ons openden. Onze ober, Pablo, bracht ons naar het restaurant gedeelte (er waren weinig tafeltjes) maar de zaal voor de eerste show van de avond was afgeladen zagen wij in het voorbijgaan. De kaart werd gebracht en dat beloofde veel goeds. Ik ging voor Iberico ham met foie gras, zeebaars en een selectie van Franse kazen. Mijn makker ging voor de Iberico ham zonder de paté, uiteraard een stukje vlees en na ijs. Pablo vertelde dat hij even moest checken of er nog zeebaars was want alle vis werd dagelijks vers binnengevlogen en de zeebaars was vandaag hard gegaan. Gelukkig was er nog en hoefde ik mijn keuze niet aan te passen.

Het eten was werkelijk niets op aan te merken, prima van smaak en mooi gepresenteerd, De zeebaars was netjes op de huid gebakken en de bijbehorende saus complementeerde de vis mooi. Pablo vertelde ons toen wij hem complimenteerden over het eten dat de eigenaars van de zaak de beste show boden van Madrid en het eten op hetzelfde pijl wilden brengen. Welnu dat beloofde wat voor de show, evenals het luide applaus dat wij regelmatig uit de grote zaal hoorden komen. Toen we uitgegeten waren en van onze tweede fles wijn (dezelfde rosado die wij al eerder gedronken hadden deze vakantie, genoten vertelde Pablo dat men binnen de zaal in gereedheid aan het brengen was voor de tweede show en dat hij ons zou ophalen zodra we naar binnen konden.

Qwiki

Het Qwiki logo

Tijdens onze laatste vakantie was Dennis druk aan de weer met een nieuw stukje software op zijn iPhone, Qwiki. Hiermee kon je een soort filmpje maken van een aantal foto's dat via allerlei effecten in elkaar overvloeide en kon je er vervolgens wat teksten bij zetten en een muziekje onder zetten. Op de terugreis zat ook Simon er mee te experimenteren maar ik besloot het even met rust te laten tot ik er wat meer tijd voor had.

Welnu ik heb eindelijk de tijd genomen om er iets mee te doen en het bleek verrekte eenvoudig te zijn. Ik selecteerde wat foto's van de vakantie naar Portugal van vorig jaar en koos als muziekje het mooie Dos dias en la vide van Celia Cruz. Vervolgens wat teksten bij de foto's zetten, uploaden en klaar was René. Uiteraard bestond de mogelijkheid om het op Facebook en Twitter te linken zodat je hele vriendenkring mee kan genieten van je geknutsel. Voor diegenen die alleen het blog lezen ook hier de link naar de Qwiki (het geheel duurt 38 seconden dus wees niet bang dat het je veel tijd kost). Ik vond het in ieder geval leuk, makkelijk en snel om te maken dus er zullen wel meer Qwiki's van mijn hand in de toekomst verschijnen.

Alma taxi

Ik zelf had al een keer eerder gebruik gemaakt van de diensten van de dames van Alma taxi toen ik met Dennis naar Schiphol moest voor een van onze Amerika vakanties. Toen mijn ouders dan ook vertelden dat zij op 12 april om half zeven in de ochtend van Schiphol vertrokken naar de Algarve moest ik dan ook meteen aan de dames denken, want op een werkdag midden in de nacht naar Schiphol rijden ging mij niet lukken.

Ik belde dan ook met de dames of zij mijn ouders om vier uur op konden pikken op de 12e en dat bleek geen enkel probleem te zijn. Zij zouden op de vrijdag ochtend een half uurtje van te voren (om kalf vier dus) even mijn ouders opbellen om de rit te bevestigen en ze vervolgen netjes naar Schiphol te brengen. Kortom prima service van een prima bedrijf voor een prima prijs en mocht je zelf een taci naar Schiphol zoeken dan kan ik de dames van harte aanbevelen.

Verjaardag

De zalmsalade trots in het midden

Het was een lekker drukke vrijdag want nadat ik bij mijn vriendin vandaan reed kon ik meteen door naar mijn ouders waar we de verjaardag van mijn moeder zouden vieren. Eigenlijk was ze een dag later jarig maar aangezien dan niet iedereen kon besloten we het op vrijdagmiddag en vrijdagavond te vieren. En mijn moeder zou op haar verjaardag ook nog aanloop krijgen want dan zouden er enkele vriendinnen langskomen. Toen ik aankwam waren mijn zusje, neefje en nichtje er al, alleen mijn zwager ontbrak nog. Hij was namelijk de enige die moest werken. Korte tijd later arriveerde hij echter ook en nam een punt van de door mijn moeder gebakken taart.

Al gauw was het tijd voor zoutjes, hapjes, bier, fris, wijn en koetjes en kalfjes. Zoals vaak was vakantie een van de gespreksonderwerpen en inmiddels wisten mijn ouders de tijden van hun vluchten van en naar Portugal toe. De aankomst tijd op Schiphol was prima, maar het vertrek betekende midden in de nacht naar Schiphol vertrekken. Ik stelde dan ook voor om de rit naar Schiphol via Alma taxi te regelen. Ik zelf was eerder door de dames van en naar Schiphol gebracht tijdens een van mijn vakanties naar Amerika en dat mij was prima bevallen. Ondertussen was op de eettafel het voedsel neergezet met daaronder de gepatenteerde zalmsalade van mijn vader. Alle discussies hielden dan ook direct op toen iedereen (nu ja iedereen, mijn neefjes ging aan de broodjes met knakworst) zich met de salade en overige lekkernijen bemoeide. Na de koffie was het alweer tijd om afscheid te nemen na een bijzonder gezellige middag. Het weekend was uitstekend begonnen.

Royal olympic

Het uitzicht vanuit de bar van het hotel

Zoals reed eerder gememoreerd is Athene een van de (zoal niet de meest waarschijnlijke) bestemmingen voor de zomervakantie van 2013. Nu heeft Griekenland, net zoals Portugal waar wij vorig jaar waren het grote voordeel dat het land erg goedkoop voor ons is. Eten, drinken, hotels en taxi's zijn gewoon goedkoop te noemen en dat betekent dat het allemaal ietsje luxer kan.

De vrouw van mijn reisgenoot weet dat ik een beetje luxe op zijn tijd kan waarderen en zij kwam dan ook met een voorstel voor een hotel waar ik mij, na een korte blik op de website van het hotel, volledig kan vinden. Het royal olympic is een vijf sterren hotel gelegen in het hartje van de stad met uitzicht op de Acropolis, de tempel van Zeus en nog veel meer. Het hotel biedt alles wat ik belangrijk vind aan extra's dus er is free wifi, een mooi buitenzwembad (dat niet op het dak ligt), een mooi ontbijt en uiteraard de luxe die bij een vijf sterren hotel hoort. Mocht het Athene worden voor de zomer van 2013 dan zullen andere hotels een zware dobber krijgen om het royal olympic van de eerste plaats te stoten.

Op visite

Zondag middag om vier hadden mijn zus en ik afgesproken om bij onze ouders langs te gaan. Ze waren vrijdagnacht van vakantie teruggekeerd en opgehaald door hun privé taxi en we hadden elkaar al enkele weken niet samen gezien.

Toen ik om kwart voor vier binnen kwam waren de anderen net gearriveerd en mijn moeder was meteen begonnen met het geven van de cadeautjes die zij tijdens hun vakantie in Lissabon hadden gekocht. Vrouwen dingetjes voor mijn zusje en nichtje, Donald Duck voor mijn neefje en voor mijn zwager (ik had de mijne al gehad toen ik ze van Schiphol opgehaald had) een miniatuur setje port met een ruby, een tawny en een white.

Het was erg gezellig maar ik moest om half zes alweer vertrekken omdat ik met een goede vriend van mij in de stad had afgesproken om een hapje te gaan eten. Ik nam dan ook van iedereen afscheid en stapte de auto in om naar mijn volgende afspraak te kunnen gaan.

Taxi

Vrijdagavond kwamen mijn ouders terug uit Lissabon en aangezien mijn zusje ze naar Schiphol gebracht had viel de eer van het ophalen aan mij. De vlucht zou om 23:45 landen en overdag vertelde de Schiphol app mij netjes hoe het met de vlucht ging. De laatste boodschap was dat ze een kwartiertje eerder zouden landen.

Ik was dus netjes op tijd op Schiphol maar het ontschepen en bagage ophalen duurde uiteraard nog enige tijd. Gelukkig had ik mijn Nook bij me en zat dus relaxed te lezen totdat ik mijn ouders naar de bagage band zag lopen. Enige tijd later kwamen ze de aankomsthal binnen en liepen we samen naar mijn auto. Onderweg werd er al honderduit verteld want ze hadden het erg fijn gehad. Tegen een uur 's nachts zette ik ze voor hun huis uit en reed zelf terug naar mijn eigen huis. De rest van de verhalen komt wel als we rustig met de hele familie bij elkaar zijn want ik wil uiteraard horen en zien wat zij van Lissabon vonden aangezien ik er in juli was geweest.

Op visite

Zaterdag was ik even op visite bij mijn ouders, daar waren twee hele goede redenen voor. De eerste was dat ik al een paar weken niet langs geweest was en dat valt dan toch wel in de categorie slechte zoon. De tweede was dat zij vandaag (zondag) vertrokken voor een weekje Lissabon en ik ze uiteraard nog even wou zien en een prettige vakantie wou wensen voor ze vertrokken.

Nu had mijn zusje het ophalen en brengen van mijn ouders naar Schiphol prima geregeld. Zij vertelde mij dat zij onze ouders zou wegbrengen en dat ik ze dan kon ophalen als zij op vrijdag weer terugkwamen. Nu was dat heel wat beter dan hun vorige vakantie naar Dublin want toen bracht en haalde ik ze en dat was ook nog eens vanaf Eindhoven airport. Het enige waar ze wat traag mee was, was mij uitleggen dat de kwart voor twaalf dat ik ze moest ophalen om middernacht ging. Nu ben ik gelukkig geen vroeg naar bed gaander maar ze had misschien nog even kunnen overleggen over wie ze zou gaan halen en wie ze zou gaan brengen.

Game over

Meer dan een jaar geleden vertelde ik over de game crooked house die ik op mijn iPhone aan het spelen was. Een grappig spel om af en toe een paar momenten mee door te brengen en dan een poging te doen om een van de tweeënzeventig levels uit te spelen.

Ik had het spel op drie verschillende vakanties mee. Eerst naar Istanbul, daarna naar het zuidwesten van de Verenigde Staten en tenslotte afgelopen augustus naar Lissabon. Tijdens al die vakanties zijn er wel enkele levels gesneuveld maar het uitspelen van alle levels was nog niet gelukt. Een volgende vakantie gaat de game echter niet meer meemaken want de afgelopen tijd trok het spel toch wel aan me en speelde ik af en toe een leveltje uit totdat ik opeens bij het laatste level was aangekomen. Welnu weer een game uitgespeeld zullen we maar zeggen en ruimte om aan een nieuwe te beginnen.

BBQ

Dit weekend was de hele familie weer terug van de diverse vakantie bestemmingen. Ik uit Lissabon, mijn nichtje uit Sunny Beach en mijn zusje, zwager en neefje uit Frankrijk. Mijn ouders vonden het dus de hoogste tijd om weer eens gezellig bij elkaar te komen en zij organiseerden dan ook een BBQ. Nu was het weer niet slecht maar ook niet echt goed te noemen en onder wat gepush van de dames besloten we binnen te gaan eten zodat alleen mijn vader op en neer pendelde naar de tuin waar de BBQ opgesteld stond. Het was trouwens best wel een gezonde BBQ want naast het vlees stonden er ook gangen als aubergine en champignons op het menu.

Naast het eten was er ook tijd voor verhalen en een waar ik heel erg bij moest glimlachen was er een over mijn neefje. Hij begint eindelijk beter te eten en had op de camping een schnitzel van 2 ons met frites helemaal verorberd. Op de vraag of hij het lekker vond was het antwoord ja, maar... De schnitzel die hij meer dan een jaar terug bij de bokkedoorns had verorberd was toch lekkerder geweest. Dat deed mijn hart heel veel goed dat hij nog steeds wist hoe lekker hij daar gegeten had.

Vrijdagavond stapavond De gay edition

Het feest op de dijk

Toen ik op vrijdagavond de tram in stapte voor onze stapavond was het na een afwezigheid van twee weken i.v.m. ons bezoek aan Lissabon. Het was warm en ik ging dus lekker zonder jas de stad in. In de tram viel me wel op dat er veel homo stelletjes in de tram zaten maar ik had nog niks in de gaten.

Dat veranderde toen ik de zeedijk opliep wamt de daar zittende homo kroegen hadden  flink uitgepakt met een podium, dj, zangers, versiering en verlichting. Toen besefte ik pas dat het de gay pride week was en dat betekende dat de zeedijk veranderde in de nichten dijk. Bij het elfde gebod viel het nog mee, we konden redelijk ongestoord buiten zitten want de herrie viel nog mee. De enige spelbreker was de regenbui van epische proporties die ons naar binnen dreef en ook de feestende kudde deed afdruipen. Na een half uurtje was de regen echter weg en ging het feest in volle gang door.

Dat merkte ik in de roode baron die stukken dichter bij de feestende massa lag. De herrie was redelijk oorverdovend buiten (en homo muziek is niet mijn muziek) zodat we de rest van de avond binnen doorbrachten. Daar zaten echter een hoop bekenden dus de avond was erg gezellig te nomen maar ik ben blij dat volgende week weer een normale week op de dijk zal zijn.

Lissabon, een retrospectief

Lissabon vanaf de Taag

Inmiddels ben ik al weer een paar dagen thuis en zit ik in mijn normale ritme. Dan is het dus de hoogste tijd om een terugblik op de afgelopen vakantie te werpen en die neer te pennen. Daarom hierbij de retrospectief op Lissabon. Omdat dit wederom een een stad vakantie is geweest is er op een aantal gebeiden geen vergelijk te trekken maar we gaan ons best doen.

Vervoer:
Alhoewel we per vliegtuig naar de stad zijn gegaan en een boottocht hebben genaakt was er een vervoersmiddel wat ons zeer aansprak, de taxi. Van te voren wilden we nog met metro en tram gaan maar de prijs van de taxi maakte dit tot ons favoriete vervoermiddel. Voeg daar de vriendelijke chauffeurs aan toe en je klaagt niet over de soms wat oudere Mercedessen waar je in reed. Duidelijk de winnaar op vervoersgebied.

Hotel:
Alhoewel we maar een hotel hadden is het Tiara een eerste klas aanrader. Service, kamers, ontbijt, werkelijk geen enkele klacht. Mocht je naar Lissabon gaan kijk dan of je een goede deal kan scoren bij dit hotel via bv. booking.com.

Cultuur:
De stad biedt veel met diverse kerken, kloosters, een kasteel, en vele oude straatjes. Voor mij was winnaar hier toch wel het klooster van de heremieten, naar de stad heef vele interessante bezienswaardigheden.

Drank:
Boven aan de lijst stonde geen alcohol maar water was hier het meest gedronken vocht. Nummer twee was bier, drie was cola (in alle vormen).

Eten & Muziek:
Een dubbele categorie met een hele duidelijk winnaar, fado restaurant o'faia. Alhoewel ik nergens in Lissabon slecht gegeten heb en vaak zelfs goed (je moet dan wel van vis houden) was de maaltijd bij o'faia met voorsprong de beste van de stad. Goede bediening, uitstekende gerechten (pata negra) en mooie amuse' s waren duidelijk het beste wat ik in Lissabon gegeten heb. Koppel dat aan een uitstekende avond met fado muziek en je hebt meteen mijn beste belevenis in Lissabon gehad.

Kortom Lissabon is een fantastische stad die heel veel te bieden heeft. Ik kan iedereen dan ook een bezoek aanraden en heb een gouden tip voor bezoekers, begin je gesprek altijd met een bon dia dat doet wonderen.

Weer thuis

Na een diepe slaap werd ik tegen elf uur weer wakker helemaal fris en fruitig zoals dat zo mooi heet. Uiteraard had ik gisteren na de thuiskomst niets meer gedaan en alleen mijn rugzak en tas in de huiskamer neergezet dus was de eerste taak na het ontbijt duidelijk.

De tassen werden uitgepakt en de wasmachine werd meteen aan het werk gezet om de vuile was om te toveren naar een schone was. Uiteraard had ik de koelkast netjes geleegd voordat ik vertrok dus de tweede taak op deze dag, namelijk boodschappen doen. Ook dat lukte probleemloos en ik was blij verrast met het weer. Het was niet best maar in ieder geval beter dan wat ik verwacht had gezien de weerberichten die ik in Portugal gezien had.

Toen de huishoudelijke taken uitgevoerd waren werd het tijd voor de zwaarste post vakantie klus die er is. Het uitzoeken van de foto's. Het waren er weer ruim 600 geworden (leve de digitale camera) en dat moest tot een veel kleiner stapeltje terug gebracht worden. Tenslotte lukte het om het terug te brengen tot minder dan 40 foto's en deze op facebook en mijn iPhone neer te zetten zodat ook de rest van de wereld er van kon genieten. Vandaag nog even bij mijn ouders op visite gaan en maandag weer werken, het normale leven is dan weer begonnen.

De terugreis

Vertrek hal 2

Nadat we in het hotel teruggekeerd waren hadden we nog een paar uur over die we in de lobby doorbrachten met iPad en Nook. Tegen zes uur liepen we naar de taxi standplaats (die lag vijf meter verder om de hoek van het hotel en zelfs ik vond het te ver gaan om een taxi te bestellen) eb vertrokken naar het vliegveld. Op de vraag van de chauffeur welke vertrek hal we moesten hebben kon ik alleen maar Transavia antwoorden en daar kon de goede man ook niets mee. Hij zette ons dan ook maar af bij terminal 1 en dat bleek uiteraard de verkeerde te zijn. na wat navraag waar terminal 2 was bleek deze een flink stuk verder te liggen en moesten we daar met de shuttle bus van het vliegveld heen.

Was terminal 1 al geen bruisende luchthaven, terminal 2 was nog vele malen erger. Een grote kale ruimte (waarschijnlijk vroeger dienst doend als hangar) en een rij balies dan had je het wel gehad. Oh ja en het mini barretje waar je wat te drinken en sandwiches kon kopen. Mensen begonnen zich al meteen voor de lege balie op te stellen maar wij gingen zitten met een broodje en een drankje. De rij staanders waren niet blij want het duurde heel lang voordat de balie openging. Pas toen iedereen er doorheen was liepen wij naar voren (we hadden tenslotte onze boarding passen al) en liepen vlot door. We kregen alleen wel de mededeling dat de vlucht een half uur vertraagd was.

Daarna verliep alles voorspoedig, snel door de controle, even shoppen in de ene tax free winkel en aan boord. De vlucht verliep voorspoedig en even na half twee in de nacht landden we op Schiphol. Daar werden we door de vrouw en dochter van René opgepikt (dank!) en werd ik thuis afgezet. Tegen half drie kroop ik dan ook in bed na een erg mooie week in Lissabon. Ik kan iedereen de stad van harte aanraden voor een bezoek, het is meer dan de moeite waard!

De laatste dag

De kabelbaan

Het was onze laatste dag in Lissabon maar omdat onze vlucht pas om kwart over negen 's avonds ging hadden wij nog de tijd om het een en ander te doen. Uiteraard werd ook deze dag met een ontbijtje gestart maar daarna werden de tassen in gepakt en checkten we uit aan de balie. Vervolgens gaven we onze koffers af aan de conciërge zodat we de handen vrij hadden voor onze laatste activiteiten. Voor iedere Lissabon ganger kan ik het Tiara van harte aanbevelen. Prima service, goede kamer en, het mag niet onvermeld blijven, een uitstekend ontbijt.

We vertrokken naar de wijk die speciaal voor de wereldtentoonstelling van 1998 was ingericht met veel moderne bouwwerken en het winkelcentrum Vasco Da Gama Dit was dan ook onze start maar het was stukken kleienr dan het eerder bezochte centrum en we gingen er dan ook vrij vlot doorheen. Toen we bij de foodcourt waren was ik niet echt hongerig maar René haalde zijn hart op bij Taste of Asia aan biefstuk en broccoli, laat de broccoli maar zitten. Daarna liepen we naar buiten om het terrein van de wereldtentoonstelling te gaan bekijken. Dit lag aan de waterkant met veel terrasjes en restaurants. René was ijvrig en liep het hele terrein af, ik begon nu toch wel trek te krijgen en zette me neer op het terrras van Orizon waar ik, wederom deze vakantie, vis bestelde. Deze ronde werd het zwaardvis zodat ik elke dag een andere vis heb verorberd. Terwijl ik net de laatste hap liet verdwijnen kwam René terug van zijn expeditie en namen we een taxi terug naar het hotel.

Seta pecados

Het niet volle restaurant

NA een lange wandeling kwam René vol met verhalen en zijn camera vol met foto's terug uit de bario alto. Hij was best wel moe van de klimpartijen en de lange wandeling terug naar het hotel en deed de oogjes dan ook even toe.

Nadat hij weer boven kwam drijven was het tijd om te beslissen waar we zouden gaan eten. Ik had nog een uitdaging staan om een Thai bar in Lissabon te vinden en begon dus maar eens te zoeken naar een Thais restaurant. Het bleek dat op nog geen kilometer van het hotel het beste Thaise restaurant van Lissabon gevestigd was dus de keuze viel daar op. (er waren trouwens exact twee Thaise restaurants in Lissabon). We liepen er dan ook naar toe en vonden het restaurant. Zoals je aan de foto kunt zien kostte het moeite om een plekje te vinden. Gelukkig arriveerde er na ons nog een stel zodat we niet de enige gasten waren maar daar bleef het dan ook bij. Het eten was zeker niet slecht maar haalde het niet bij mijn favoriete Thaise restaurants in Amsterdam. Daarnaast was de bediening ook nog  eens een Portugees en geen Thaise en je begrijpt, mocht ik ooit nog een keer in Lissabon komen dan ga ik hier niet meer naar toe.

Bairo alto

Het mooiste uitzicht van de stad

Het begint saai te worden maar na wederom een erg goed ontbijt werden de plannen voor vandaag gemaakt. We zouden de wijk waar we gisteren ons fado restaurant bezoek hadden gedaan gaan verkennen, Bairo alto. Dit is de hippe en trendy wijk waar alle uitgaans gelegenheden zich bevinden.

We startten met een taxirit, onverslaanbaar met de prijzen hier, naar de basiliek van estrella. Een mooie en oude kerk, dit zou echter wel onze laatste kerk zijn deze vakantie. Daarna een wandeling naar het lapa en sao bente met het parlementsgebouw gelopen. Dit was veel dalen en stijgen maar de relatief vlakke dagen maakten het allemaal weer haalbaar. 

Op weg naar de Bairo stopten we voor onze lunch bij een tentje in een mini park. Het personeel was niet al te snugger maar tenslotte waren we in het bezit van een mooie tonijnsalade met cola en een sangria. Een prettiger stop na al het klimmen en dalen. Toen kwamen we bij de bairo zelf en dat startte met het mooiste uitzicht over Lissabon dat er maar is. Een grote ruimte met bankjes die een vrij uitzicht over de stad hebben (zie de foto hiernaast). Daarna doken we de bario in en waar het eerst klimmen en dalen was werden de hellingen nu echt stijl. Met name de afdalingen gingen heel stijl en heel diep en met mijn hoogtevrees voelde ik met niet echt prettig meer. Daarom besloot ik een taxi naar het hotel terug te nemen en René ging de rest van de Bario verkennen.

Mannen met oortjes

Sinds twee dagen lopen er heel veel mannen met oortjes rond in ons hotel. Ook staat er nu politie voor de deur van het hotel. Dit viel samen met de komst van een aantal in zwart pak gehulde zwarte mannen met gezin.

Uiteraard had het een met het ander te maken want toen wij het hotel 's ochtends verlieten stonden er motor agenten en zwarte limousines voor de deur van het hotel. De zwarte mannen in de zwarte pakken stapten in de auto's en vertrokken onder begeleiding. Een van de auto's bleek echter een vlaggetje te voeren en dat deed ons vermoeden dat het diplomaten uit een Afrikaans land zouden zijn. De eerste gokjes waren uiteraard de Portugese koloniën Kaap Verdië, Mozambique en  Angola.

We vergaten het hele gebeuren en gingen de stad weer in. Toen we echter bij het parlementsgebouw kwamen, met wederom veel politie bewaking, zag René echter weer enkele van de mannen met oortjes. Deze keer had hij ook een goed beeld op de vlag. Via een Google onderzoek vond hij tenslotte uit dat het om de republiek Sao Tome ging, ook een voormalige Portugese kolonie. Inmiddels is de rust weer wedergekeerd en zijn de mannen met oortjes vertrokken maar we zaten toch even mooi in het internationale diplomatieke verkeer.