Opleider

Daar waren we weer

Ik had vandaag mijn volgende bezoek aan een van onze klanten en deze keer was ik niet alleen maar had ik een nieuwe collega bij me die pas in dienst was en het een en ander moest opsteken.

We arriveerden vlak na elkaar ter plekke en betraden gezamenlijk het pand van onze klant waar we, ik kende de weg inmiddels,onze spulletjes installeerden en ons klaar maakten voor de tweede sessie. Alles liep lekker en het was erg fijn om een collega bij me te hebben want die maakte de noodzakelijke aantekening zodat ik me kon concentreren op het verhaal. Na een paar uur namen we afscheid na een goede sessie kon ik mijn collega met het huiswerk opzadelen wat mij weer wat extra werk scheelde. De klant was tevreden en mijn collega gaf aan dat hij er ook het een en ander van had opgestoken wat het tot een win win situatie maakte. Ik moet nog een keer langs om het project af te sluiten maar dat ga ik alleen doen want daar steekt mijn collega een stuk minder van op dan van deze sessie.

Woongenoot

Goed bezig

In mijn rol van consultant mocht ik weer een bezoekje brengen aan een van onze klanten en deze keer hard ik een van onze account managers mee om het een en ander te leren.

Ter plekke aangekomen gaf ik, ondanks wat technische probleempjes die door kantoor prima opgelost werden, een verhaal met demonstratie aan de klant van wat we over twee weken gingen doen. De accountmanager had voldoende informatie om een introductie te geven aan een andere klant die in dezelfde functionaliteit geïnteresseerd was en de klant was blij verrast met wat er allemaal mogelijk was om hun proces te ondersteunen dus het was wederom een erg geslaagde middag die we over twee weken met het volgende bezoek gaan afronden.

Het oosten

Daar zitten ze

Vandaag mocht ik met een collega een klant bezoeken en zoals eigenlijk altijd was het ook nu weer een flinke reis, de bestemming was Nijmegen. Een rit van anderhalf uur maar je hebt wat over voor de goede zaak.

Ik was voor de eerste keer samen met deze collega op pad maar het was zeker voor herhaling vatbaar want we hadden een erg goed gesprek bij de klant om uit te leggen hoe we zijn wensen op de beste manier konden invullen. Na anderhalf uur stonden wij dan weer buiten een tevreden klant achterlatend/ Er was maar een nadeel aan deze mooie middag, ik mag in februari nog twee maal langs om de boel af te ronden, maar zoals ik al zei, je moet iets over hebben voor de goede zaak.

David Bowie

In betere tijden

Ik heb het, denk ik, nog nooit gehad over het heengaan van een bekende persoon maar toen ik er maandagochtend achterkwam dat David Bowie was overleden. Ik maak echter graag een uitzondering over een van de grootste muzikanten (voor mij dan) aller tijden. Ik kende zijn muziek al eerder maar werd pas echt fan bij het verschijnen van de plaat Heroes met het weergaloze optreden bij toppop. Vanaf dat moment volgde ik Bowie met als hoogtepunten het concert in het Goffartpark in Nijmegen in 1990. Ik ben altijd fan van Bowie gebleven alhoewel ik lang niet al zijn albums even goed vond. het noopte mij echter wel tot het schrijven van dit stukje want voor mij is en blijft Bowie een van de beste vijf artiesten aller tijden en ik draai momenteel zowel zijn nieuwe plaat Blackstar als veel van mijn favoriete nummers. David dank je wel voor alle herinneringen, ze zullen nooit meer verdwijnen.

Bruce Springsteen

Een tribunekaartje van toen

Ik las een review van het concert dat Bruce Springsteen afgelopen weekend had gegeven in het Goffert park in Nijmegen op 22 juni. De oude rocker (63 inmiddels) zette wederom een show neer waarin de band meer dan dertig nummers uit het oeuvre van de boss speelde, ondanks de stromende regen. Dat deed mij weer terugdenken aan een mooie zomeravond in 1988, toen ik voor de eerste (en helaas enige) keer een Bruce Springsteen concert bezocht.

Enkele maanden daarvoor kreeg ik op een zaterdagochtend een belletje van mijn zuster dat ze in de krant had gezien dat NU de kaartverkoop van de tunnel of love express tour was begonnen. Ik liet direct alles uit mijn handen vallen en spoedde mij naar het kantoor van de VVV bij het centraal station van Amsterdam. Het nieuws was kennelijk nog niet doorgesijpeld want er waren geen rijen en ik kon probleemloos veldkaarten kopen. Op de middag van het concert reden we dan ook naar Rotterdam en alhoewel we ruim op tijd waren vertrokken was het erg druk op de weg en kwamen we pas om zeven uur bij de Kuip aan. Toen we buiten stonden hoorden we de tonen van een Springsteen nummer. Het bleek dat de boss waar voor zijn geld gaf want strak om zeven uur was de show gestart die zo'n vier uur zou duren en waar de band alleen een break van een half uur bleek te nemen tussen de eerste en de tweede set in.

De show was een aaneenschakeling van hoogtepunten waarbij de vaste begeleiders van de boss, Clarence Clemons en de rest van de E-street band, gigantisch in vorm waren. Memorabele momenten waren Hungry heart waar het publiek het eerste couplet mocht doen (alhoewel in onze directe omgeving er weinig mensen waren die het nummer kenden), war en born in the usa die de eerste set afsloten en uiteraard klassiekers als born to run en tenth avenue freeze out. Bruce speelde zo'n drie en een half uur en ik genoot van elke seconde. Dit concert staat probleemloos bij de tien beste concerten die ik ooit gezien heb en door dat ene nieuwsberichtje herbeleefde ik die mooie juni avond uit 1988 weer.