Restaurant problemen

Na het verlaten van het festival was het tijd om een hapje te gaan eten. Aangezien we voor een snelle hap wilden gaan hadden we van te voren al besloten om Kam Yin met een bezoek te vereren. Goedkoop en altijd goed zijn toch wel de twee hoofdkenmerken van deze Surinaamse Chinees. Zij serveren in mijn ogen de beste value for money maaltijd in de omgeving.

Tot onze grote schrik stond er echter een rij voor de deur, wij zijn kennelijk niet de enigen die de kwaliteiten van Kam Yin hoog inschatten. Het deed mij enigszins denken aan Rome waar wij voor de deur van Pizzeria la montecarlo ook in de rij stonden (zie hier voor dat verslag). Dan maar op naar de little Thai prince maar uiteraard was deze ook vol en gingen ze al om 9 uur dicht daar de baas jarig was en een feestje gaf. Next stop dan maar, restaurant Wellcome. Ook hier een volle tent en wanhopig geworden gaven we het dan ook maar op.

We besloten maar een uurtje in de roode baron door te brengen in de verwachting dat Kam Yin dan wel weer plek zou hebben. En inderdaad, toen wij voor de tweede maal naar Kam Yin liepen was er plek te vinden. We zetten ons neder, namen de kaart door en binnen de vijf minuten stonden er twee porties eten voor onze neus. Nog geen half uur later stonden wij voldaan weer buiten na het aftikken van de somma van €20 voor twee maaltijden met twee drankjes. Zoals gezegd je gaat hier niet heen om uitgebreid te dineren maar een betere value for money ken ik niet.

Programma uitje

Na een wat langere zomerstop was het weer tijd voor een etentje van het oude programma team. Zoals altijd op de Amsterdamse zeedijk en uiteraard als startpunt het elfde gebod. Aangezien de leden nu redelijk door Nederland verspreid zitten (Utrecht, Almere en Eindhoven was de start om 7 uur gepland. Ik en ons Eindhovense lid waren netjes op tijd binnen en zaten van een Karmeliet te genieten terwijl Utrecht, ook zoals altijd, te laat kwam. Rond half acht was iedereen dan ook aanwezig en na nog een drankje was het tijd om aan tafel te gaan.

De keus viel op Morita-Ya maar hier bleek het afgeladen te zijn (ook niet moeilijk met slechts 24 plaatsen). Op de zeedijk is er echter meer dan genoeg keuze en we gingen dan ook naar Vietnamees restaurant Wellcome. Nieuw voor mijn tafelgenoten maar voor mij een plek waar ik vaker met veel genoegen was geweest. We hadden een mooi plekje aan het raam met uitzicht op de zeedijk en de kaart werd doorgenomen. Na enig onderhandelen gingen we voor vooraf oesters en coquille en als hoofdgerecht de crispy duck, de hot beef en de pittige garnalen. Het was druk en dus duurde alles wat langer maar de bediening ving dit goed op en wij hadden alle tijd om de afgelopen maanden te bespreken. Ik had als leuk nieuwtje dat ik in contact was gekomen met een van de andere projectleiders uit de tijd van het oude programma en dat hij graag wou aanschuiven bij een volgende sessie.

Na een prima maaltijd en goede gesprekken was het tijd om de avond te beëindigen waar hij begonnen was, in het elfde gebod. Het weer was intussen dusdanig prettig geworden dat we zelfs buiten konden zitten. Na genietend op een, eindelijk, mooie zomeravond, een prima einde aan een prima avond.

Wellcome again

Na de muziek quiz werd de bekende vraag gesteld, wie gaat er mee een hapje eten. Ondanks protesten in de vorm van "Mijn vrouw komt zo meteen op Schiphol aan" en "Ik had beloofd thuis te gaan eten" vertrokken wij toch gezamenlijk naar de zeedijk richting Little Thai Prince. Deze was de vorige keer zo goed in de smaak gevallen dat hier weer naar toe gegaan moest worden. Het was er echter net zo druk als altijd dus we moesten zeker een half uur op een tafeltje wachten. Gezien de afspraken werd er dus maar verder gezocht en kwamen wij bij Wellcome, het Vietnamese restaurant waar ik oog graag een hapje mag eten. Hier was wel genoeg plek en we gingen de kaart bestuderen. Er waren 2 echte Vegetariërs bij (geen vlees en geen vis) en deze hadden toch wat problemen met de keuze. De serveerster bracht echter uitkomst met een aantal dingen die niet op de kaart stonden en even later had iedereen zijn keuze gemaakt. Ik ging weer eens voor eend, deze keer in citroen, iets dat ik zeker bij de helft van mijn bezoeken aan een Vietnamees restaurant doe. Onder het genot van een drankje verschenen de gerechten en iedereen liet het zich goed smaken. Zo goed dat er geen kruimel overbleef en iedereen eenstemmig besloot dat het eten hier erg goed was. Met een rekening van €100 voor vijf personen  (inclusief fooi) was het ook deze keer weer goed eten voor weinig geld op een van de vele restaurants op de zeedijk. Bij het verlaten van Wellcome namen wij afscheid van elkaar met de kreet tot de volgende muziek quiz want het was een erg leuke dag geweest.

Welkom in wellcome

Na het drankje bij de zon besloten we nog een bezoek te brengen aan de roode baron. Gezamenlijk vertrokken wij dan ook daar heen en benaderden iets dat meer op een restaurant leek dan een bar. Er zaten ongeveer 10 mensen te eten toen wij binnenkwamen en verder waren er bijna geen klanten. Dat gaf mij mooi de kans om de muziek keuze te bepalen en, gezien het vroege tijdstip, ging ik voor diverse soul klassiekers zoals deze. Op een gegeven ogenblik was het echter tijd om te gaan eten en we splitsten ons in drie tweetallen om dat te gaan doen.

Wij kozen voor de Vietnamees, voor mij de derde keer pas nadat ik deze keuken in 2009 in Duitsland had leren kennen. Aangezien ik maar een Vietnamees restaurant in deze buurt ken, dit in tegenstelling tot de hordes Chinese en Thaise restaurants, werd het wederom Wellcome. De zaak was bijna leeg maar wij gingen vol goede moed aan tafel zitten en kregen al snel de kaart van onze tafeldame. Aangezien we alleen complete voorgerechten zagen en geen combi zoals bij de Thai vroegen we de dame om het e.e.a. te brengen. Als hoofdgerecht ging ik deze keer voor koe en aangezien ik geen keuze kon maken vroeg ik wederom om advies, de dame beval de chili en citroengras koe aan en ik kon mij daar in vinden. Mijn tafelgenoot ging voor de eend, een keuze die ik niet nam want bij alle twee mijn Vietnamese restaurant bezoeken had ik eend gegeten. De voorgerechten kwamen en waren een feest. De man twee mini loempia’s die in het onderliggende slablad met blaadjes munt gerold moesten worden en daarna opgegeten konden worden, een kipsaté de man, een dumpling garnaal de man en tenslotte een koude rol van garnalen met rijst en munt in deeg. Alles was even goed en ik kan geen winnaar aanwijzen (nou ja als het moet de sla met munt loempiaatjes). De hoofdgerechten waren al even top en ik blijf het jammer vinden dat ik deze keuken pas sinds een jaar ken. Ach er zullen nog genoeg gelegenheden volgen!

Wellcome

Deze keer besloten we op koninginnedag een fatsoenlijke hap te gaan eten om de inwendige mens te versterken. Dit was niet de eerste gedachte maar mijn maat had een portie Aziatisch voedsel op straat gekocht en ondanks het feit dat je daar niet al te veel van mag verwachten was het eigenlijk ronduit smerig. De eerste keuze viel op de Little Thai Prince maar hier zat het voller dan vol. Op zijn suggestie gingen we een hapje eten bij Vietnamees restaurant Wellcome. Aangezien ik slechts een keer eerder bij een Vietnamees restaurant had gegeten, in Dresden, en dit zeer goed bevallen was, was ik het direct met hem eens.

Het restaurant ligt tussen de geldersekade en de zeedijk en heeft twee ingangen. Het is redelijk groot en heeft een goede en snelle bediening. Aangezien ik niet al te veel honger had vond ik alleen een hoofdgerecht met een spa rood voldoende, mijn maat ging voor voorgerecht en hoofdgerecht met een cola light. Het eten en drinken werd vlot op tafel gezet en beviel uitstekend. Gezien de zeer goede ervaring in Duitsland ging ik voor de crispy duck met lemon aangevuld met mie. Het bestek was normaal Europees maar op verzoek kregen wij allebei een set chopsticks, Aziatisch voedsel moet uiteraard met stokjes. De eend was uitstekend en ook de tweede keer Vietnamees beviel dus uitstekend. Keer drie moet dus maar niet al te lang op zich laten wachten.

Koninginnedag

Koninginnedag begon waar koninginnenacht ophield, met regen. De weervoorspelling zei echter dat het zonnetje in de middag zou gaan schijnen. Piet Paulusma bleek gelijk te hebben en in de middag werd het tijd om de stad in te gaan. Een vriend kwam bij mij langs zette zijn auto neer en we vertrokken met de tram. Ondanks de lange reistijd met het openbaar vervoer, de enige manier om in de binnenstad te komen was de zeer trage metro, liet ik me niet tegenhouden daar ik vorig jaar voor het eerst in tijden koninginnedag miste. Ik zat toen samen met Dennis, Frank & Simon in Amerika. Na meer dan een uur arriveerden wij in het centrum om aan koninginnedag te beginnen. De eerste stop was de butterfly waar net zoals elk jaar een flinke show opgevoerd werd. Er waren flink wat bekenden en onder het genot van een biertje zaten wij naar de show te kijken, inclusief in het water springende toeristen. Bijgevoegde link zijn de foto’s van vorig jaar, die van dit jaar zullen later op de site verschijnen.

Na deze start was het richting nieuwmarkt en zeedijk, de standaard plek waar ik mijn koninginnedag doorbreng. Ook hier was het gezellig in onze stamcafés en brachten wij een prima dag door. De diverse homo cafés brachten uiteraard vele smartlappen en foute nummers ten gehore maar de andere cafés maakten dit goed met wat prettigere muziek. Tussendoor een uitstekende maaltijd gegeten in Vietnamees restaurant Wellcome om te zorgen dat we niet zouden omvallen en we waren klaar voor het vervolg van de avond. Daarna nog een rondje kroegen en het was tijd om naar huis te gaan. Het vinden van een taxi kostte nog behoorlijk wat problemen maar eindelijk vonden we een taxi die ons naar huis kon brengen. Ik vond het een ontzettend gezellige middag en avond maar het koninginnedag gevoel had ik niet echt. Geen idee wat de oorzaak daarvan was maar we gaan volgend jaar uiteraard weer.