Cachet

De jarige

Tijd vliegt en we waren al weer een jaar verder sinds de laatste verjaardag van mijn vriendin en dat betekende dus een etentje. De keuze was op dichtbij gevallen want in Badhoevedorp had sterren chef Lars Scharp een bistro geopend en die zouden we dus gaan proberen.

Het was erg mooi weer en dus namen we net zoals de andere gasten plaats op het terras waar we al snel aan de wijn (sauvignon en riesling) zaten en keuzes moesten maken uit de kaart. Dat werd vooraf steak tartaar en fois gras om te delen en als hoofdgerechten kreeft en ribs zonder beentje vergezeld van frieten en kropsla. Maar we begonnen met een half dozijn oesters als snack. En we eindigden met desserts, ik kaas en zij ijs.

Bediening was erg goed, het eten was ontzettend lekker en de prijs viel mee voor de kwaliteit die we kregen. Er was een dingetje dat we beter hadden kunnen doen, de porties waren nouvelle cuisine dus de volgende keer (en die gaat er komen) worden er iets meer snacks aan de voorkant besteld.

Observaties: Maximum snelheid

Collectie Amerikaanse verkeersborden

De neeste dingen die mij opvielen tijdens onze Amerikaanse trip hadden te maken met hotels en auto's in het algemeen en snelwegen in het bijzonder. Dit stukje gaat dan ook weer over snelwegen en de maximum snelheid in het bijzonder.

Tijdens eerdere vakanties was de maximum snelheid op de snelweg redelijk variabel 55 mijl per uur, 60 mijl per uur, 65 mijl per uur en heel incidenteel 70 mijl per uur. Deze vakantie viel het op dat zodra je op een snelweg kwam die wat verder van de steden af lag de maximum snelheid overal naar de 70 mijl (105 kilometer) per uur ging. Dat betekende niet alleen minder opletten hoe hard je ergens mocht rijden maar ook kortere reistijden naar onze bestemmingen, een erg positieve ontwikkeling.

La paella

Echt Spaans

De kinderen konden in hun drukke bestaan nog een dagje vrijmaken om met ons uit eten te gaan, twee dagen voor ze naar Thailand vertrokken. Hun keuze was op Spaans gevallen en dan kom ik al heel snel uit op La paella, een authentiek Spaans restaurant in de Warmoestraat, maar als je binnen was waande je je in Spanje want personeel, eigenaar en aankleding kwamen allemaal uit Spanje vandaan. Afspreken deden we uiteraard in de hartjes waar we eerst een drankje namen voor we het korte stukje naar het restaurant liepen.

Binnen werden we, tot mijn verrassing, in accentloos Nederlands begroet door onze jonge serveerster maar het mysterie werd heel snel opgelost want ze was tweede generatie en hier geboren maar haar Spaans was net zo goed als die van de rest van het personeel. We besloten de voorgerechten te delen en uiteraard kwam er kaas en worst op tafel maar ook olijven, calamares en nog veel meer. Daarbij dronk ik Spaans bier en de drie anderen sangria. De hoofdgerechten waren, uiteraard, paella maar ook een heerlijke visschotel waarbij de tweede kan Sangria aangerukt werd. Iedereen zat goed vol na afloop maar uiteraard hadden de andere drie nog ruimte voor een toetje terwijl ik aan de koffie ging. We wensten de jeugd een hele fijne vakantie toen we het restaurant verlieten en we zien de foto's wel verschijnen. 

Observaties: Schoonmaak

Uitstervend ras

Naast het vertrek van de mini's waren er meer dingen in onze Amerikaanse hotels die mij opvielen en dat was het gebrek aan kamermeisjes. De eerste keer dat wij weer in de good old US of A waren na corona waren er hotels waar de kamer niet meer elke dag schoon gemaakt werd maar om de dag of zelfs soms elke drie dagen.

Dit jaar was het zelfs zo ver gekomen dat geen enkel hotel waar we twee nachten verbleven (we bleven nergens drie nachten) een kamermeisje op bezoek hadden. Kortom de standaard (voor in ieder geval drie sterren hotels) is in ieder geval niet meer elke dag schoonmaken geworden en alhoewel we daar prima mee kunnen leven is dit na de mini's het volgende bezuinigingspunt van de drie sterren hotels.

Feestje

Gezellig

Vrienden van ons hadden een dubbele verjaardag te vieren en daarvoor waren wij uitgenodigd om bij 
 Hany's grill langs te komen om te feesten, te eten en uiteraard te drinken.

Het was mooi weer dus waren er tafeltjes buiten klaargezet en bij aankomst werden we hartelijk ontvangen, cadeautjes gegeven en drank besteld. Zij aan de cocktail, ik aan het bier. Stukje bij beetjes arriveerden de andere gasten en toen iedereen aanwezig was werd het buffet geopend met salades, calamris, wings, en andere lekkere hapjes. Daarna kwam echter de tweede ronde met pizza, lasagne, gegrild vlees en nog veel meer zodat iedereen goed vol zat en er weinig ruimte meer was voor het gebak waarmee afgesloten werd. Er was nog een optreden van een Thaise dansgroep, er was muziek en er werd gezongen, kortom een ontzettend gezellige avond met dank aan de gastheer en gastvrouw.

Observaties Hotel Mini's

Zeldzaam

Wij slapen op onze vakanties in Amerika meestal in drie sterren hotels, een enkele keer een twee sterren of een vier sterren hotel maar door de bank genomen slapen we in drie sterren hotels.

Nu was vroeger een van de verschillen tussen een twee sterren en een drie sterren hotel de verzorgingsproducten. Bij een twee sterren hotel waren dat grote vastgeschroefde knijpflessen, bij een drie sterren hotel had je kleine flesjes met o.a. shampoo douchegel en lotion die elke dag ververst werden. Op deze vakantie viel het ons op dat ook de drie sterren hotels een bezuiniging hadden doorgevoerd want op twee van onze overnachtingen na hadden we overal knijpflessen aan de muur. Weer is er een van de verschillen tussen twee en drie sterren hotels weggevallen, wat zal de volgende zijn.

Carnivorenfestival editie 2026

Vlees

Het is juli en dan is het dus tijd voor het jaarlijkse vlees festival dat vijf oud collega's een maal per jaar houden bij het beste Griekse restaurant van Almere. De afgelopen twee jaar waren het helaas maar vier deelnemers geweest i.v.m. zieke auto en zieke kat maar de 2026 sessie was weer voor de hele club.

Ik arriveerde als eerste en het mooie weer vroeg maar een ding en dat was een tafeltje buiten op het grote terras. De anderen arriveerden een voor een en het gezelschap was er klaar voor, klaar om bij te praten want we hadden het zo druk dat we het biertje dat we bestelden wel aandacht gaven maar de kaart die er bij kwam kreeg geen enkele aandacht. Onze serveerster kwam dus tevergeefs vragen wat we wilden eten waarna de kaart wel aandacht kreeg en er vijf maal dezelfde grill schotel gekozen werd. Die arriveerden samen met een tweede biertje en een glas ouzo van het huis waarna het een tijdje stil was want het eten kreeg, net zoals het drinken, wel aandacht van ons. Bij de koffie, espresso en cappuccino na afloop was het wel weer tijd om te praten maar aan alle goede dingen kwamen een eind en dus werd er vervoer opgezocht om naar huis te gaan maar wel met de belofte dat editie 2027 er zeker zou komen.

Bourbon proeverij

De linker

Een ven de dingen die we de afgelopen trip naar de Midwest hadden gedaan was een bezoek aan de Buffalo Trace bourbon distillery en uiteraard had ik een fles aangeschaft in de gift shop.

Nu had ik de fles netjes dicht gelaten om samen met een vriend de bourbon eens te gaan proeven en nu was het dam zover. We begonnen met een biertje, kaas, worst en bitterballen maar daarna werd de fles Weller ontkurkt. De eerste was uiteraard puur proeven en het smaakte niet slecht maar we vonden beiden dat de volgende poging met ijs moest zijn en daar kwam de bourbon beter tot zijn recht zodat we verder on the rocks bleven genoten met een zak chips. Een prima proeverij en een gezellige avond beter kan het niet.

Verkeersborden

Times they are a changing

Een tweede observatie die ik tijdens onze vakantie maakte was er misschien al jaren maar hij viel me nu op. Overal langs de snelweg had je broden met de tekst buckle up en phone down, hiernaast wat voorbeelden.

Vroeger stond hier buckle op it's the law maar ook op de snelwegborden heeft de komst van de mobiele telefoon 
 

Thailand grand festival

Mooi weer, mooi feest

De volgende dag stapten we in de auto en toetsten de parkeergarage in als bestemming. Eenmaal daar aangekomen stond het elektronische bord op vol maar ik reed vol vertrouwen naar beneden want we hadden gereserveerd. Beneden waren er twee rijen maar in elke rij stond een auto stil voor de slagboom die niet openging, pas toen er een auto naar buiten ging, ging de boom open. Gelukkig ging hij voor mij wel meteen open dus met tien minuten wachten stonden we dan toch binnen.

De hele Lange Voorhout was omgebouwd tot festival terrein met kraampjes met Thaise goederen, eten en drinken en een groot podium waar optredens plaatsvonden. Het programma was aardig gelijk aan de andere jaren maar er was Chang, Moo Ping, Noodlesoep en nog veel meer lekkers en vrienden en bekenden om een goed gesprek mee te hebben. Het duurde dan ook tot het einde van de dag en jet festival voor we de auto weer opzochten voor de reis naar huis.