Pizzeria Capri

Eten top, bediening top, muggen waardeloos

Vanavond was  onze laatste avond in Jesolo en op wave island en er stond pizza op het menu, goede pizza. We vertrokken naar pizzeria Capri, Ze hadden zowel tafeltjes binnen als op het terras en die laatste kozen wij. Binnen was best wel warm maar buiten bleken er heel veel hongerige muggen te zijn, ik weet niet wat de betere keuze was geweest.

Het vriendelijk personeel bracht ons drankjes, de kaart en anti mug maar die hielp niet heel veel tegen de zwermen die trek in vers bloed hadden. Al snel arriveerden er twee pizza's en een sandwich (mijn vriendin is niet dol op pizza) en die pizza's waren top, ik had een diavola en dochterlief had een vegetarisch en we waren het er allebei over eens, dit waren uitstekende pizza's. Capri is een aanrader als in Jesolo bent en een redelijk muggen verdraagzaamheid hebt.

Caorle

Siesta

Vandaag was een relaxte dag geworden want wij wilden tegen de lunch in het vissersdorp zijn en dochterlief bleef op het complex. Dus het was laat koffie en ontbijt voor ons waarna we de douche opzochten om vervolgens de auto naar Caorle te pakken. De rit verliep voorspoedig met een leuke onderbreking de navigatie stuurde ons via binnenwegen en op een gegeven ogenblik stonden we voor een privé tolbrug. Een ondernemende Italiaan had een privé brug aangelegd waar je voor de somma van een euro over heen kom om een lange omweg te vermijden. Na het betalen van een contante euro konden we onze weg vervolgen en vonden een parkeergarage in het hartje van de stad.

We zaten al gauw aan tafel van een heerlijk visrestaurant waar mijn vriendin voor een bord gegrilde vissen ging en ik tonijn had met daarnaast gegrilde groenten en salade. Zeker niet goedkoop maar zeker zijn geld meer dan waard. Daarna een rondje door het dorp waar de highlights op de gevoelige plaat gingen en wij nog een lekker ijsje hadden alleen de souvenirs werden het niet want alle winkels gingen pas om half zes, of nog later, weer open. De Siësta is heilig in Italië.

Appartement

De pool was klaar voor een nieuwe dag

Ons dagje Venetië was best wel vermoeiend geweest dus eenmaal terug op Wave island werd het besluit genomen dat we het complex vandaag niet meer zouden verlaten. Mijn vriendin bleef, met een uit Nederland meegenomen spy, op het balkon zitten en dochter en ik zochten het zwembad op. Zij liep naar de andere kant van de rivier want daar scheen de zon nog en ik bleef aan onze kant waar ik mijn inmiddels twee jaar geleden gekochte zwembroek voor het eerst kennis liet maken met water. Ik begon aan een rondje rivier maar na een kwart van de afstand besloot ik om te draaien en eenmaal terug op mijn startpunt ging ik opdrogen op een van de ligbedden.

We kwamen beiden ongeveer gelijkt terug in het appartement en namen beiden een drankje, zij ook een spy, ik een plaatselijk gekocht biertje. Terwijl wij uitpuften dook mijn vriendin de keuken in en de koekenpan mocht wederom aan het werk, deze maal voor een moot zalm die we gisteren in de supermarkt hadden aangeschaft.

De volgende dag stond er een uitstapje naar het glasblazerseiland op het programma maar de zin was niet echt aanwezig en dus spraken we af dat dochterlief lekker op het resort bleef om een dag echt van strand en zwembad te genieten en wij zouden een uitstapje naar een vissersdorpje maken om souvenirs te kopen en te gaan lunchen.

Afscheid

Bye bye Venetië

We konden teruglopen naar het San Marco plein want heel ver was het niet maar er was hier ook een halte van de Vaportetto, lijn 1, die we namen want een tochtje over het Grande Canale hoort wel bij een bezoek aan Venetië. We stapten wel iets eerder uit zodat we nog een stukje konden wandelen, winkelen (wederom zonder souvenirs te kopen) en dat laatste verplichte ding te doen in Venetië, een echte Italiaanse gelato eten.

We kwamen tenslotte weer bij het San Marco plein uit waarna we de halte van de vaporetto 14 weer opzochten want de reis terug was sowieso een uur met de auto en een half uur met de vaporetto exclusief wachten. De steiger bleek twee rijen te kennen, een voor gewone passagiers en een voor VIP klanten en de kleine vaporetto dat wij zagen ging niet eens alle passagiers van de VIP rij meenemen. Gelukkig kwam er een tweede en grotere vaporetto aan zodat iedereen aan boord kon en we afscheid van Venetië namen. 

Grande canale

Inderdaad een groot kanaal

Onze wandeling bracht ons verder door de smalle straatjes van de stad naar het Grande Canale waar er flink geshopt werd, alhoewel wij deze vakantie geen souvenirs kochten en dat was echt een wonder. Ter compensatie had de jeugd een flinke shoppinglist waar forse gaten in geschoten werd.

Onderweg zagen we vele gondels passeren, die zelfs aan file vorming deden bij de krappe bochten. De prijs bleek best wel mee te vallen (80€ voor een half uur) maar met mijn balans vond ik de kans op een duik in de rivier toch te groot dus dat deden we niet. De trip eindigde dus bij de Rialto brug die over het grande canal heen liep en waarmee wij dus het kanaal overstaken.

Aan de oever van het kanaal lag de osteria Bancogiro waar wij neerstreken. Een osteria is geen restaurant om te dineren maar een restaurant om hapjes en drankjes met je gezelschap te eten. Dat werd bier en cocktails, wat kleinere hapjes en een schaal met Italiaanse vleeswaren waar wij op het terras met uitzicht op het kanaal en het drukke verkeer van genoten.

Het San Marco plein

Het San Marco plein

Eenmaal ontscheept was het even oriënteren en daarna liepen wij naar links richting het San Marco plein, maar voor we het plein betraden streken we neer op een terrasje voor een cola die goedkoper bleek dan verwacht en zelfs goedkoper was dan tijdens onze Middellandse zee cruise op de Griekse eilanden. 

Daarna was het verder wandelen over de ponte della Paglia waar de de beroemde brug der zuchten konden vastleggen  en het drukke en indrukwekkende San Marco plein waar de basilisk alleen te betreden was via een online reservering en die zat de eerstkomende uren helemaal volgeboekt. We liepen dan ook verder de stad in waarbij we stopten bij een pizzapunten winkeltje waar we drie verse punten kochten om op straat op te eten. 

De vaporetto

Aan boord

Deze keer kwamen we wel door de poort heen en stonden we in de rij te wachten tot de volgende water taxi naar Venetië arriveerde. Binnen een kwartier was de boot (al onze tweede op deze vakantie) ter plekke en konden we aan boord gaan voor de trip van dertig minuten naar onze bestemming.

We konden de stad al zien bij het vertrek vanuit Ponte Sabbioni en de vaporetto zette er aardig de sokken in. De rit zou ongeveer een half uur duren maar na ruim twintig minuten legde de boot al aan, mij in verwarring achterlatend. Er stapten wat mensen uit en in maar het merendeel, en wij ook dus, bleef gewoon zitten. Het blijkt dat er een tussenstop is op een klein eiland dat ook onderdeel van Venetië is en even later zette de boot weer af voor het laatste stukje van tien minuten. We werden afgezet op de steiger Zan saccaria gelegen in het historische hart van de stad.

Punte Sabbioni

Druk

We pakten de auto om naar Punta Sabbioni te rijden waar we de Vapoeretto konden nemen naar onze eindbestemming. Vanaf het moment dat we het dorp inreden werden we van alle kanten toegeroepen om onze auto op deze parkeerplek te parkeren maar we reden zover mogelijk door naar het vertrekpunt waar we een parkeerplek met schaduw konden scoren voor de somma van 8 euro.

Er waren forse rijen bij de kaartjes, zowel de loketten als de machines maar daar trokken wij ons niets van aan want ik had elektronische kaartjes gekocht. Helaas hielden de mensen bij de boot ons tegen want net zoals op de snelwegen had je hier papieren kaartjes nodig en we konden dus terug naar de rij bij de automaten om onze elektronische tickets naar papieren variant (wel met chip) om te zetten.

Tweede ontbijt

Gebakken eieren (met spek)

Onze tweede ochtend in Wave island verliep eigenlijk aardig hetzelfde als onze eerste ochtend. We werden in dezelfde volgorde wakker, van oud naar jong. Dat betekende dat ik als eerste op het balkon zat en daar met water en een sapje de dag begon. Mijn vriendin was nummer twee en, zoals elke vakantie, zorgde zij voor de koffie die we gezamenlijk op het balkon opdronken terwijl wave island aan het ontwaken was.

Nummer drie was de jeugd en die had gebakken eieren beloofd en die ging dus druk aan de slag met onze kookplaat, de verse koekenpan en alle ingrediënten die nodig waren, boter, brood, eieren en spek om een werkelijk uitstekende gebakken ei af te leveren ondanks het feit dat dit de eerste keer was dat ze spek bakte. Daarna was het tijd om ons voor te bereiden op de belangrijkste trip van deze vakantie.

Tweede avond

Lekker

Op de terugweg naar huis werd wederom een supermarkt bezocht voor het inslaan van nog meer drankjes, huishoud artikelen en de avond maaltijd maar na de zeer uitgebreide lunch hielden we die heel beschaafd want de calorie inname in het land van melk en honig was vele malen hoger dan thuis, dat wordt schrikken als ik terug ben en op de weegschaal ga staan. Na de supermarkt gingen we terug naar ons resort waar we, zoals beloofd, een verse koekenpan op ons balkon vonden, laat die gebakken eitjes maar komen morgen ochtend. 

Mijn vriendin pakte een spy om op het balkon van te genieten terwijl ik mijn zwembroek ging aantrekken want uiteraard moest ik een rondje in de rivier maken. Ook dochterlief kleedde zich om voor een verfrissende duik maar waar ik een van de ligbedden voor ons appartement pakte liep zij naar de andere kant want daar was veel meer zon dan aan onze kant. Na een sportieve (ik had de volgende ochtend zelfs spierpijn ondanks dat ik geen compleet rondje in de rivier had gemaakt) keerde iedereen terug naar het appartement waar de avond maaltijd bereid werd en iedereen een drankje nam alvorens het tijd was om te relaxen.