Winterkrassen

GRATIS

Albert Heijn voert zijn jaarlijkse krasloten wedstrijd weer, dit jaar onder de naam winterkrassen. Het principe is simpel, bij elke 15€ aan boodschappen krijg je een (digitale) kraskaart die goed is voor een gratis product.

Bij mijn eerste kraskaarten zaten dingen die we gebruiken (een blikje Coca-Cola, dingen die we nooit zullen gaan gebruiken (Becel haver en vezels), dingen die we misschien gaan gebruiken (een Danio duo toetje) en, zeldzaam, dingen waar wij misschien blij van worden. In die laatste categorie mocht ik een Crosta Mollica pizza in ontvangst nemen, de Rolls Royce onder de diepvriespizza's volgens recensenten. Hij zit nu in de diepvries en gaat binnenkort geprobeerd worden, verwacht daarna een review van de Crosta Mollica salami Napoli.

Wonder Man

Wonder Man en The Mandarin

Disney heeft weer een nieuwe Marvel TV series gedropt en deze keer zijn alle acht episodes van Wonder Man tegelijk verschenen. Ik ging er dan ook eens voor zitten om te kijken of deze serie wat beter was dan de laatste Marvel series en dat kan ik met een volmondig ja beantwoorden. De eerste drie episodes gingen er in sneltreinvaart doorheen en de andere vijf zullen gauw volgen. 

Het verhaal gaat over D acteur Simon Williams die probeert door te breken en Daarbij Travor Slattery ontmoet, de man die in Iron Man deed of hij the mandarin was. Slattery blijkt ingehuurd te zijn door Damage Control die Simon als een gevaar zien en in hun cellencomplex willen opsluiten. Ondertussen solliciteren beiden voor een rol in de remake van de superhelden film Wonder Man. Zonder superhelden en schurken en met een minimale scène met superkracht vind ik de serie geweldig en kan hem aan iedere Marvel fan aanbevelen maar ook aan diegenen die van een goede serie houden.

Dental clinics

Wel erg veel

Ik had een afspraak bij de mondhygiëniste en zoals altijd kreeg ik twee dagen van te voren een email met de mededeling dat ik mijn afspraak niet moest vergeten. Een dag later ging de telefoon en ik zag dat het de praktijk was dus ik vermoedde dat mijn afspraak niet door zou gaan.

Wat bleek, ik werd ook telefonisch herinnerd aan de afspraak naast de email van een dag eerder. Op mijn vraag of er zo veel mensen niet op kwamen dagen dat zij nu ook gingen bellen naast de email werd er bevestigend geantwoord. Ik kreeg wel meteen de vraag of ze dit niet meer moesten doen maar het blijft droevig dat dit soort dingen nodig is omdat mensen hun afspraken niet nakomen.

Parkbee

Werkt als een tierelier

 Dinsdag moest ik in de buurt van Sloterdijk zijn en het aantal parkeerplaatsen daar is beperkt, zeer beperkt. Het advies was dan ook om met de trein of metro te komen en daarna een stukje te lopen.

Er bleek echter ook een parkeergarage te zijn die samen werkte met ParkBee. Met hun app kun je, met korting, een parkeerplaats reserveren en zo gezegd zo gedaan. Ter plekke aangekomen maakte ik via de app de slagboom open en bij vertrek idem. Het enige nadeel is dat je betaalt voor de tijd die je gereserveerd hebt ook al ga je eerder weg. Mijn favoriete parkeermethode gaat het dus niet worden maar het is wel een mooie optie als er geen openbare parkeerplekken zijn.

Wederom min een

Snacks

Vandaag was wederom een heugelijke dag want, zoals afgesproken met mijn cardioloog, ging mijn medicijn gebruik wederom met een omlaag. De resultaten van mijn laatste onderzoek waren dusdanig positief dat ik afscheid mocht nemen van een van mijn twee bloedverdunners en ik nu terug ging van zes verschillende medicijnen naar vijf. Geen idee of de nul haalbaars is, ik vermoed van niet, maar minder, minder, minder is hiervoor een prima stelregel!

Mercy

De held

 Zoals gebruikelijk bij onze avondjes was het na het diner tijd voor de film en we liepen dus de 100 meter naar de Pathé waar we kaartjes hadden voor Mercy, een thriller in de nabije toekomst waar een AI als rechter functioneerde.

Een politie detective (Chris Pratt) wordt wakker als de rechter hem 90 minuten geeft om te bewijzen dat hij zijn vrouw niet heeft vermoord anders wordt hij geëxecuteerd. Het was echt een prima thriller waar we van genoten, het enige waarvan ik vond dat het beter kon was het einde, dat was een typisch Hollywood einde maar vergalde zeker niet het plezier van de film. Kijken zeg ik!

De beren

Simpel eetcafé

Het was veel te lang geleden dat ik met een vriend van mij naar de bioscoop was geweest maar vanavond was het eindelijk weer een keer zo ver. Plaats van handeling was gewoontegetrouw het Raakskwartier in Haarlem en even voor zessen zagen we elkaar bij de uitgang van de parkeergarage midden op het plein.

De start was een simpele doch voedzame maaltijd bij de beren waar we begonnen met bier en brood met dips, daarna twee maal kip, eenmaal de (niet zo) spicy crispy en een maal de saté om af 5te sluiten met een dubbele espresso en een latte macchiato. De start was goed nu eens zien wat de film ons te bieden had.

115

Te gezond

Een van mijn doelen na mijn revalidatie was om af te gaan vallen en daar heb ik dan ook werk van gemaakt. Ik sta braaf elk weekend op de weegschaal en dat is een slimme weegschaal die alles in mijn telefoon opslaat.

Zo zie ik een mooie neerwaarts gaande lijn en dit weekend is voor de eerste keer de 115 grens genomen. Even van genieten en dan op naar het volgende doel de 110.

Gangkast

Neerlands trots

Na het succes met de Hue lampen en sensor in de gang was het nu tijd voor het volgende vertrek, de gangkast. Ook hier een simpele operatie door het bolletje aan het plafond los te schroeven, de oude lamp te verwijderen en de nieuwe Hue lamp er in te schroeven, waarna het bolletje weer terug kon..

De sensor werkte deze keer wat minder tegen dis die was ook snel geactiveerd, waarna alles met elkaar verbonden werd en de lamp netjes aan ging als de deur geopend wordt. Nu op naar de lichtslang maar die gaat, vermoed ik, iets meer uitdaging geven.
 

Aftermath

Druk, drukker, drukst

We verlieten voor het einde van de wedstrijd het stadion, niet omdat Ajax inmiddels met 1-2 achterstond maar omdat ik uit het verleden nog wist hoe groot de chaos was als de Arena leegstroomt.

Het stadion verlaten ging snel maar de laatste uitgang bleek nog dicht te zijn, zodat een van de vele supposten een deur voor ons openmaakt zodat we de laatste hindernis konden nemen. Op het station stonden de dranghekken en personeelsleden al klaar om de deuren te sluiten als het te vol was op de perrons maar nu ging alles nog prima. Het perron bleek al wel aardig vol te zijn, kennelijk waren wij niet de enigen met deze tactiek. De metro kwam snel, wij vonden een plekje en zo eindigde mijn eerste bezoek aan Ajax in meer dan tien jaar.