Verkeersborden

Times they are a changing

Een tweede observatie die ik tijdens onze vakantie maakte was er misschien al jaren maar hij viel me nu op. Overal langs de snelweg had je broden met de tekst buckle up en phone down, hiernaast wat voorbeelden.

Vroeger stond hier buckle op it's the law maar ook op de snelwegborden heeft de komst van de mobiele telefoon 
 

Thailand grand festival

Mooi weer, mooi feest

De volgende dag stapten we in de auto en toetsten de parkeergarage in als bestemming. Eenmaal daar aangekomen stond het elektronische bord op vol maar ik reed vol vertrouwen naar beneden want we hadden gereserveerd. Beneden waren er twee rijen maar in elke rij stond een auto stil voor de slagboom die niet openging, pas toen er een auto naar buiten ging, ging de boom open. Gelukkig ging hij voor mij wel meteen open dus met tien minuten wachten stonden we dan toch binnen.

De hele Lange Voorhout was omgebouwd tot festival terrein met kraampjes met Thaise goederen, eten en drinken en een groot podium waar optredens plaatsvonden. Het programma was aardig gelijk aan de andere jaren maar er was Chang, Moo Ping, Noodlesoep en nog veel meer lekkers en vrienden en bekenden om een goed gesprek mee te hebben. Het duurde dan ook tot het einde van de dag en jet festival voor we de auto weer opzochten voor de reis naar huis.

Interparking

Meer meer meer

Het jaarlijkse Thaise festival van de ambassade kwam er weer aan en normaal nemen we dan de trein naar Den Haag en een stukje tram en lopen maar dit jaar besloot ik met de auto te gaan aangezien er een grote parkeergarage onder de Lange Voorhout zit.

De garage bleek van Interparking te zijn met Amsterdamse tarieven van €6.30 per uur. maar als je online een parkeerplek reserveerde was je €20 voor de hele dag kwijt, kortom maar ietsjes duurder dan drie uur parkeren zonder reservering. Ik aarzelde dus geen seconde en maakte een reservering voor de dag dat we het festival gingen bezoeken.

Powerbank

Bijna overbodig

Tijdens onze laatste vakantie zijn mij een aantal dingen opgevallen en daar ga ik in de komende weken op terugkomen. En de eerste in de reeks wordt de powerbank.

Vroeger had je telefoon lang niet genoeg accu lading om een hele vakantie dag opgeladen te blijven met al het filmen, fotograferen berichten versturen dat je op zo'n dag deed. Dus zonder powerbank op vakantie gaan betekende halverwege de dag geen werkende telefoon meer. Deze vakantie hebben we onze powerbank exact nul keer gebruikt want zowel de accu's zijn vele malen krachtiger dan vroeger als het opladen met usb aansluitingen in je auto en op vele andere plekken maakt dat de primaire manier van extra stroom pakken. De komende vakanties gaat de powerbank nog wel mee op reis maar ook dit gaat een accessoire worden dat in de vergetelheid gaat raken.

Bloeddruk meter

Slecht slapen

Een van de voordelen die ik na mijn hartaanval heb is dat ik jaarlijks controles krijg om te zien hoe alles er bij staat en dat er niet opeens verrassingen boven tafel komen. In dat kader kreeg ik via mijn huisarts een bloeddruk controle.

Dat is niet langsgaan en meten en klaar maar langsgaan, een meter omgehangen krijgen en dan weer vertrekken. Die meter blaast zichzelf elk half uur op en houdt netjes de waarden vast wat even ongemakkelijk voelt maar snel weer weg is. Het nadeel is dat hij dat ook 's nachts doet en dat merk je wel degelijk ondanks dat de nacht frequentie terug gaat naar eens per uur. Na een slechte nachtrust leverde ik het ding de volgende dag in en werd in de middag al teruggebeld met de mededeling dat mijn bloeddruk prima in orde was en dat ik dat bij het volgende bezoek aan mijn cardioloog door kon geven.

Parkeergarage

Krengen

Bij het boodschappen doen kwam ik wederom een wijziging tegen in de parkeergarage van de Albert Heijn en waar ik met de eerste erg blij was vond ik deze een stuk minder.

Bij het in en uitrijden van de garage (en op het dak waar ik mijn auto eigenlijk altijd neerzet) waren opeens drempels neergelegd en behoorlijk venijnige. Kennelijk zijn er te hard rijdende idioten in de garage en zal dat de reden van de drempels zijn maar ik ben er niet blij mee. Je moet er heel zachtjes over heen rijden en zelfs dan voel je nog een forse schok. Kortom wat mij betreft een achteruitgang maar veranderen gaat het niet.

Duiker

Maar dan op het land

Uiteraard waren we met de tram naar de stad gegaan voor de afspraak met onze vrienden want parkeren en Amsterdam centrum gaan niet samen. Bij de dam aangekomen zag ik iets zeer vreemds, daar stond een hele grote afvalcontainer en daar staken twee broekspijpen met schoenen uit.

Na enige tijd werd met mijn verwondering ingevuld want de kleding bleek aan een blikjesduiker toe te horen. Iemand was de container ingedoken om statiegeld flesjes en blikjes er uit te vissen en zo wat geld te verdienen. Wederom een duidelijk bewijs dat er over het statiegeldplan niet al te beste was  nagedacht door onze overheid want de duiker liet behoorlijk wat rotzooi op straat achter na zijn succesvolle vis actie.

The seafood bar

Genieten

Zo'n beetje het eerste wat we deden nadat we de ijskast en de wasmachine gevuld hadden en de jetlag verslagen was uit eten gaan met een stel goede vrienden die we veel te lang niet gezien hadden.

We hadden bij de hartjes afgesproken voor een drankje en hadden een tafeltje buiten waar we van een biertje of cocktail genoten en het hadden over onze vakantie en hun nieuwe huis. Daarna was het tijd voor het belangrijkste gedeelte van de avond, het diner bij the seafood bar in de beurs van Berlage. Al snel stond de wijn op tafel en het gezelschap had vooraf tonijn, zalm, garnalenkroketjes en zalm dat gevolgd werd door twee maal mosselen en een maal mixed grill voor twee. We sloten af met koffie, espresso, thee, scroppino en chocolade ijs en waren het er allemaal over eens als je goed van vis wilt genieten moet je bij de seafood baar zijn. Met na afloop nog een drankje in de hartjes werd de heerlijke avond beëindigd en namen we afscheid met de belofte dat we de volgende keer hun nieuwe woning zouden bezoeken.

De reis naar huis

Lang wachten

 De rit naar O'Hare airport in Chicago verliep probleemloos, in het middaguur waren er geen files dus we konden overal doorrijden. We namen de afslag naar de auto inlever locatie waar we onze auto achterlieten bij Thrifty en onze koffers meenamen naar de trein die ons naar het vliegveld zou brengen.

Op de heenweg hadden we de eerste halte maar voor de terugweg was het de laatste halte maar heel lang duurde het ritje niet. We zochten en vonden de balies van United waar we de koffers afgaven en na security konden we op ons gemak wachten tot onze vlucht ging vertrekken.

We vertrokken wat later dan gepland maar dat werd onderweg ingehaald zodat we ruimt op tijd op Schiphol waren en bij de lopende band wachtten op onze bagage. Nadat die eindelijk arriveerde was het een korte wandeling naar de taxi standplaats voor het allerlaatste stukje van de reis en het einde van de vakantie.

De laatste dag

First watch

De volgende dag werden we wakker en hadden absoluut geen haast want onze vlucht was pas om 18:00. We besloten om ons laatste hotel ontbijt over te slaan, verlieten het hotel en legden onze koffers in de auto. 

Daarna bezochten we als eerste het filiaal van de plaatselijke First Watch te bezoeken om met een goed ontbijt de dag te beginnen. Dat werden koffie, thee, verse sapjes, Benedikt eieren met zalmen een omelet met avocado toast. Stukken beter dan het standaard hotel ontbijt. Daarna was het tijd voor de e winkels in de omgeving van het restaurant waar wederom een, helaas niet geslaagde, tassenjacht bij Trader Joe's gehouden werd, er een Barnes & Nobles bezocht werd. Daarna was het toch echt wel tijd om naar Chicago te reizen voor de reis naar huis.