Nebraska

Een hele aparte stop

Vandaag verruilden we Kansas voor Nebraska en met een vers gevulde koelbox begon onze volgende roadtrip. Vandaag was een korte rit met weinig tussenstops want deze middag was de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal op het WK en die wilde ik wel zien als het mogelijk was.

We reden vlot naar onze eerste stop, Sabatha waar we de lunch zouden gebruiken. Hier geen rest area maar het terrein van een kleine lokaal basebaal team waar niemand was. Er waren picknick tafels en er was een schone wc aanwezig dus alles wat we nodig hadden maar het was wel de vreemdste stop van de hele vakantie.

De tweede stop was niet voor ons maar voor de auto en na het passeren van de grens met Nebraska. We maakten de stop dan ook bij Love's waar getankt en gesnackt werd voor we het laatste half uur van de trip vandaag gingen.

Kansas City Legends Outlet

Genoeg bier

De middag stond in het teken van shoppen en dus werd de auto naar de Legends outlet in Kansas City gestuurd. De rit verliep voorspoedig en dus waren we al gauw in het outlet centrum aanwezig dat een heel andere bouwstijl had dan een typische outlet en onder andere een imax bioscoop bevatte.

Na een lange middag shoppen die we af en toe onderbraken voor een pauze op een van de vele bankjes met een drankje om gehydrateerd te blijven kwam er een einde aan het winkelen. Tijdens dat winkelen hadden we echter ook gezien dat er een filiaal van de Yard House in de outlet aanwezig was en we besloten, na het succes van ons eerste bezoek, om daar de dag te eindigen. Deze keer hadden we een plaatsje aan de bar, want het was anders lang wachten op een vrije tafel, bestelden we beiden bier en deze keer hielden we het bij hapjes. Uiteraard de poke nachos van de vorige keer met daarbij wings en salade, dingen die we best wel vaak eten deze vakantie. De derde maaltijd van de dag was wel uitstekend ondanks onze hoge verwachtingen en de Yard House staat vanaf nu dan ook op onze vaste lijst van te bezoeken restaurants in de States.

State capitol en Tuptim

De senaat

Vandaag bestond het ochtendprogramma uit het standaard hotel ontbijt, een bezoek aan de state capitol en de lunch bij een plaatselijk Thais restaurant. De start was exact zoals verwacht, het hotel ontbijt was prima binnen te houden maar absoluut geen topper zoals een echt ontbijt restaurant.

Daarna was het de auto in voor het korte ritje naar de state capitol die, alhoewel het zaterdag was, gewoon open was voor bezoekers. Het parkeren ging prima maar het duurde even voor we de ingang gevonden hadden en het indrukwekkende gebouw konden betreden. We besteden een paar uur aan het bezoek alvorens we weer vertrokken voor de lunch.

Daar hadden we Tuptim voor uitgekozen dat prima reviews had en echt Thais was maar dat bleek anders te zijn. Het personeel sprak geen woord Thais en de gerechten waren duidelijk niet door een Thaise chef bereid. Zelfde conclusie als bij het ontbijt, goed binnen te houden maar zeker niet wat we van te voren verwacht hadden.

Topeka

De hot tub

Na de laatste anderhalf uur rijden kwamen we op onze eindbestemming Topeka, waar we weer een ketenhotel hadden, deze keer een Ramada. Onze kamer was op de begane grond en had een soort van mini promenade aan de achterkant die naar het zwembad leidde. Ook de rest van de indeling van het hotel was apart want er was een soort van binnenplaats met o.a. een heel erg klein militair museum, de ontbijtruimte en een hot tub waar de balkons van de kamers op uitkeken.

Voor het diner vielen wij ook weer terug op een bekende keten, Applebees. Keuze voor een locatie hadden wij niet aangezien er slechts een Applebees overgebleven was in Topeka maar gelukkig lag deze op tien minuten rijden van het hotel. De drankkeuzes waren standaard voor deze vakantie, lokaal bier en een cocktail maar voor het eten kozen we allebei voor pasta, zij de klassieke kip met fettuccini en parmezaan en ik penne met kip in een cajun bereiding. We waren al een paar jaar niet meer bij Applebees geweest en dat gaan we op komende trips zeker weer herstellen want alles was prima.

Het tweede deel van de langste reis

Picknick

Hoe mooi ons hotel ook was het ontbijt was helaas slechter dan wat we gewend waren dus daar kregen ze een flinke lading minpunten voor van ons. Daarna was het de spullen in de auto laden en vertrekken voor de tweede etappe van de langste reis van deze vakantie.

De eerste halte werd de resting place in Wrigth city waar we na een ruim uur aankwamen. Even de benen strekken, de toiletten bezoek en wat rek en strek oefeningen verder vervolgden we onze reis naar de tweede stop. Wederom een rest area maar deze was een stuk groter met een grote picknick weide en een afgescheiden honden uitlaatplaats en van beide werd druk gebruik gemaakt. Wij genoten hier ook van onze traditionele picknick, maakten kennis met diverse honden want ons tafeltje was niet ver van de uitlaatplek, en gingen wederom op weg. Vlak voor de staatsgrens met Kansas maakten we onze laatste stop, deze keer niet bij een rest area maar bij de Quicktrip om onze auto van verse brandstof te voorzien en om zelf wat snacks in de winkel te halen.

Wildwood

Onze kamer

Wildwood was een klein stadje maar aangezien het alleen een halte was op de langste trip van de vakantie zochten we alleen een overnachting en een maaltijd. Die overnachting was in een boetiek hotel en dat was heel wat anders dan in de ketens waar wij tot nu toe overnacht hadden, erg mooi en een stuk formeler.

Ook de maaltijd gebruikten wij in een lokaal restaurant maar dat bleek een soort van combinatie restaurant te zijn. Uiteraard hadden ze de standaard gerechten van elk Amerikaanse diner zoals salades, hamburgers, vlees, vis enzovoorts enzovoorts maar ze hadden ook een pizza oven waar je pizza's kon bestellen. Het werd koe voor haar en varken voor mij met aardappelpuree, boontjes, salade en frietjes, alles homemade volgens de kaart, en uiteraard cola en lokaal bier. Het eten was acceptabel maar geen reden om hier naar toe te gaan, de aankleding van de zaak was echter wel een reden voor een bezoek met zijn indiaanse inrichting.

De langste reis

Resting area met rechts de picknick tafels

Onze volgende bestemming lag op ruim acht uur rijden en ik had geen zin om de hele dag in de auto te zitten dus hadden we deze trip in tweeën geknipt met vier uur rijden per dag, wat samen met de stops zes uur zou duren, en een overnachting er tussen in.

Het eerste stuk reden we stug door en na zo'n twee uur rijden kwamen we bij de eerste geplande stop van deze rit. Dit was de rest area van Dale waarbij we terug waren in Indiana. De koelbox werd uitgeladen na het bezoek aan de toiletten en we installeerden ons op een winderige picknick plek waar we moesten oppassen dat er niets wegvloog.

Stop twee en drie lagen vlak achter elkaar want eerst gingen we bij de volgende rest area wederom een toiletbezoek afleggen en nog geen tien mijl verder stopten we bij een benzinepomp om de auto van de hoognodige benzine te voorzien. Daarna stopten we nog een keer bij een rest area om tenslotte ontspannen Wildwood binnen te rijden, onze eindbestemming van de dag. We hadden vandaag vier staten doorkruist met Kentucky, Indiana, Illinois en Missouri, morgen gaan we verder naar Kansas.

Hooters

Niet al te gezond

Deze avond was het tijd voor een klassieker in de restaurants en meteen ook het eerste fastfood restaurant van de vakantie, Hooters. Onze serveerster zag er stukken minder sexy uit dan vroeger en ook het menu was versimpeld. De keten bleek in 2025 failliet te zijn gegaan en was teruggekocht door de oorspronkelijke eigenaren die een back to the roots actie ingezet hadden met nog steeds sexy geklede serveersters maar niet meer zo overdreven als de vorige eigenaren het hadden gemaakt.

Wat bleef waren de uitstekende wings, een goede salade, frietjes en mijn eerste hamburger van de vakantie. En daarnaast uiteraard het andere grote verschil met de standaard hamburgerketens, men schonk alcohol. Ik had dus een prima bier en mijn vriendin een lekker cocktail om de maaltijd mee weg te spoelen.

Wassen

Het dynamische duo

Terug in het hotel zagen we dat we nog voldoende tijd hadden om wat kleren te wassen. Dat was noodzakelijk omdat we drie weken weg waren maar geen kleren voor drie weken bij ons hadden, we gingen het zonder een wasbeurt niet redden.

Nu hadden we de wasser en de droger al gespot in het hotel, wat er nog ontbrak was waspoeder. Gelukkig werd dat in de lobby verkocht en dus pakte de een de was in een tas en ging de ander naar de lobby om een zakje met wasmiddel voor een beurt te kopen. We ontmoetten elkaar weer in het washok. De wasser ging open en daar stonden de simpele instructies op het deksel geschreven. De machine werkte op kwartjes maar daar hadden we er genoeg van dus al gauw draaide onze was. Het enige wat ontbrak was een tijdsindicatie maar een korte vraag aan mijn vriend Chatgpt leverde de verwachte tijd zodat we op het juiste moment terug waren om de was naar de droger te verplaatsen. Diezelfde vriend had ook de tijdsduur van de droger gegeven en zo waren we dus snel weer voorzien van voldoende schone kleding.

Daniel Boone

Het uitzicht

Bij het wegrijden van Buffalo Trace kwamen we een bord tegen met daarop de tekst Frabkfort cemetary met daarbij de tekst dat het graf van Daniel Boone hier te vinden was. Ik vond het wel de moeite waard om het graf van deze pionier van het wilde westen te bezoeken dus besloten we naar het kerkhof te rijden.

Eenmaal aangekomen bleek dat we echt in Amerika waren want zelfs het kerkhof mocht je per auto betreden, iets wat gezien de hitte wel heel erg prettig was. Stapvoets volgden we dan ook de bordjes tot we bij het graf aankwamen waar al een andere auto geparkeerd stond. Uitstappen het heuveltje op en daar was inderdaad een monument en veel tekst en uitleg. Wat er echter ook was, was een fantastisch uitzicht over het landschap met de Kentucky rivier, die een grote rol had gespeeld in het leven van Daniel. Daarna was het weg uit de hitte terug in de airco om onze reis voort te zetten.