Amelander bierbrouwerij

Ook dicht

Uiteraard wou ik iets meenemen van mijn visite aan Ameland maar ook de lokale bierbrouwerij was dicht vanwege de Covid19 pandemie. Gelukkig hadden mijn gastheren een gouden tip voor mij want vlak bij de boot naar het vasteland was ook een Jumbo te vinden en die verkocht plaatselijke producten.

Zo reed ik een klein stukje om op weg naar de boot om een bezoekje aan de Jumbo te brengen. Ik had geen tijd om uitgebreid te shoppen dus het bleef bij wat lamsvlees en bier van de plaatselijke brouwerij en dat een kleine vier uur later thuis uitgepakt werd na een saaie reis naar huis.
 

Laatste ochtend

Fijne badkamer

De tweede ochtend week weinig af van de eerste. De wekker ging wederom om zeven uur en om half acht werd er wederom op de deur geklopt om mij van een veel te uitgebreid ontbijt te voorzien, deze keer wel met wat aanpassingen. Ik had ei, worstjes en spek vervangen door champignons en tomaat (toch iets gezonder) en men had mijn tips van de vorige dag ter harte genomen want ik beschikte over een lepel voor de yoghurt en voldoende extra koffie om goed wakker te worden.

Daarna was het de bafkamer gebruiken (prima douche overigens) en inpakken want dit was mijn laatste dag op het eiland. Ik had een cursus sprinkhaan van mijn vriendin gekregen dus alle bewaarbare onderdelen van het ontbijt werden in de tas gestopt waarna ik de kamer afsloot en naar de receptie vertolk om mijn check out te regelen. Conclusie, Westcord is een prima hotel maar de vier sterren die zij krijgen vindt ik het net niet, maar je kan zeker stukken slechter doen voor een bezoekje aan Ameland.

Tweede avond

Weer niet naar toe gegaan

Avond nummer twee was een vrijwel exacte kopie van avond nummer een. Wederom dronk ik een van huis uit meegebracht en op het balkon gekoeld biertje terwijl ik mijn mail en nog wat andere zaken via mijn laptop uitvoerde.

Daarna was het wederom een beetje tv kijken plus wat gamen en lezen op de iPad voordat ik mijn tanden ging poetsen en mijn bed opzocht voor de tweede en gelukkig laatste nacht op Ameland in Corona tijd.
 

Mr. Sandman op herhaling

Dus niet

Voor mijn tweede diner had ik Frankie's uitgekozen maar die bleek alleen in het weekend open te zijn, net zoals ongeveer elk ander restaurant dat ik bekeek. Dus dat werd wederom een diner van Mr. Sandman en na het doornemen van het menu koos ik deze avond voor de drie bereidingen van uit met flank steak en aardappelpuree vergezeld van een stevige rode wijn.

Net zoals een dag eerder werd er om zeven uur netjes op de kamerdeur geklopt en kreeg ik wederom het taske, bestek en een glas wijn om mijn avondmaal mee te doen. Wederom niet slecht alhoewel ik de maaltijd van gisteren iets hoger waardeerde en na schoonmaken van bord en bestek en het plaatsen van het afval op het balkon was het tijd voor de tweede wilde avond op mijn hotelkamer.

Schoonmaak

Toen was het nog netjes

Ik nam de lift naar boven en liep naar mijn kamer maar na het openen van de deur had ik een minder aangename verrassing, de kamer was niet schoongemaakt. Ik nam het corona protocol nog even door maar dat zei duidelijk als je niet wilde dat je kamer schoongemaakt werd moest je het bordje niet schoonmaken op de deur zetten en dat had ik duidelijk niet gedaan.

Dus was het omkleden naar makkelijke kleren en terug naar de receptie om te informeren wat er aan de hand was. Uiteraard verontschuldigde de receptioniste zich en vroeg of er alsnog wat moest gebeuren. Aangezien ik in mijn eentje was, was er nog een complete set handdoeken en was er nog een onbeslapen helft van het bed dus gaf ik aan dat alleen extra koffie voldoende was voor mij. Prompt kreeg ik een bekertje met extra cups mee en ging ik terug naar mijn kamer voor mijn tweede avond in Nes.

Ontbijt

Mega veel

De wekker ging om zeven uur en om half acht stipt werd er op de deur geklopt, het ontbijt was gearriveerd. Deze maal kreeg ik wederom een tas met schuimplastic dozen, een bord met bestek en daarnaast een hele grote doos. Ik had worstjes met spek en scrambled eggs besteld en die zaten in de tas maar kennelijk was men bang dat ik zou verhongeren want dat was al een mega portie. Voeg daaraan de gigantische doos met brood, broodjes, croissant, heel veel hartig en zoet beleg, boter, fruit, roggebrood, knäckebröd, fruit , yoghurt, noten en haver, melk een sapje en nog veel meer toe en je begrijpt dat ik voor een schier onmogelijke opgave stond.

Wat dan wel weer ontbrak was een lepel voor de yoghurt, en veel ernstiger, extra koffie voor het Nespresso apparaat, zodat ik het met een koffie moest doen voor het ontbijt. Thee daarentegen was er meer dan genoeg zodat ik met volle buik het hotel verliet voor een dagje bij de klant.

De avond

Ik ben niet naar de vuurtoren gegaan

De eerste avond op het eiland was nu niet echt een aaneenschakeling van feestelijkheden. Je kon nergens heen dus bracht ik de avond op mijn kamer door met een combinatie van werken, de TV en mijn iPad waar ik wat boeken op gezet had.

De kamer bleek niet over een minibar te beschikken, vreemd voor een vier sterren hotel, maar ik had wat te drinken van huis meegenomen en het was koud genoeg zodat het balkon als ijskast kon dienen. Ik kwam de avond door maar om nu te zeggen dat het gezellig was, ws toch overdrijven van de omstandigheden. Tegen half twaalf besloot ik om te gaan slapen zodat ik na het opstaan fris aan de tweede dag kon beginnen.

Mr. Sandman

Gewoon op mijn kamer

Het hotel deed zijn uiterste best om gastvrij te zijn in deze Corona tijden en dus had ik de menukaart mee naar mijn kamer gekregen om een keuze voor mijn avond maaltijd te maken waarna ik deze telefonisch kon bestellen. Ik besloot om kabeljauw met spinazie en risotto als hoofdgerecht te nemen en een kaasplankje als dessert vergezeld van een glas Sauvignon Blanc.

Stipt om zeven uur werd er op de deur geklopt en kreeg ik van de met mondkapje uitgeruste serveerster een bord met bestek, een glas wijn en een tasje met de maaltijd. Deze bleek in piepschuim bakjes geleverd te zijn maar eenmaal op het bord neergezet zag het er nog best wel appetijtelijk uit. Het smaakte in ieder geval prima alhoewel ik bij het kaasplankje zelf mocht gokken welke kazen het waren want uiteraard ontbrak de uitleg die je aan tafel wel kreeg. Na afloop spoelde ik het bestek en bord om en zette alles op het balkon om te zorgen dat mijn kamer niet heel erg naar vis en kaas ging stinken.

Hotel

Het restaurant ben ik niet in geweest

Het hotel lag aan de noordzijde van Nes en druk kon je het niet noemen. De balie was verlaten want de receptioniste had pauze maar ik werd geholpen door een medewerkster van het restaurant die mij incheckte en van de keycard voorzag.

De kamer bleek netjes te zijn met een grote badkamer, een Nespreso apparaat en twee bedden die tegen elkaar aan geschoven waren. Aangezien ik twee nachten bleef pakte ik mijn spulletjes uit en hing pak en overhemden in de kast. Daarna was het tijd om aan de avondmaaltijd te gaan denken.

Op reis

50 minuten

Het was dan zover, ma in de ochtend eerst nog gewerkt te hebben vertrok ik om een uur of een richting Friesland. De enige onderbreking was het bordje Let op ernstige verkeershinder maar dat bleek over een stuk weg te gaan dat over een lengte van 100 meter nog maar een rijstrook had.

Ik was dan ook ruim op tijd voor de overtocht en na een half uur kon ik de auto het schip op rijden waarna ik vijftig minuten in diezelfde auto zat te wachten voor ik er weer af kon rijden. Op het eiland was het nog een kleine vijf minuten voor ik bij mijn bestemming arriveerde. De reis zat er op.

Ameland

Wereld erfgoed

Ik was eens in mijn leven op een van onze Waddeneilanden geweest voor een vakantie met een groep vrienden en daarna had ik, helaas, nooit meer een van de eilanden bezocht tot vandaag.

Samen met een collega moest ik namelijk een bezoek brengen aan een van onze klanten en jawel, deze was gevestigd in Ballum. We vertrokken vroeg van huis want de reis was meer dan drie uur inclusief de veerboot van Holward naar Nes. Ter plekke werden we opgepikt want het meenemen van een auto naar her eiland is heel er prijzig en reden naar het gemeentekantoor in Ballum waar onze sessie begon, alleen onderbroken door lekkere broodjes met kaas en vleeswaren en jus d'orange. Men was behoorlijk geïnteresseerd in wat wij te vertellen hebben en hopelijk komt er een vervolg aan maar dan met mooier weer en wat mij betreft op een maandag of een vrijdag want dan knoop ik er meteen een weekendje op de wadden aan vast samen met mijn vriendin.

De terugreis

Na ons eerste uitstapje met echt mooi weer was het tijd om huiswaarts te keren. We hadden nog een laatste uitstapje naar Nes gemaakt en bij de terugkeer was de ploeg uit elkaar gevallen. Een van de dames en ik besloten terug te lopen terwijl een tweede groepje stiekem de bus nam. Daarnaast gingen twee man de fietsen terug brengen. Wij hadden als lopers het nadeel dat we veel later bij de boerderij terug kwamen maar als voordeel dat alles opgeruimd was en we niets meer hoefden te doen.

We konden dan al gauw terug naar de haven waar we de boot pakten terug naar Holwerd waar onze auto's netjes klaar stonden op het parkeerdek. Wat opviel tijdens de reis was dat hoe dichter we het vasteland naderden hoe slechter het weer was. The island life is simpelweg beter dan het leven op het vasteland.

We namen afscheid op het parkeerdek en iedereen vertrok richting eigen thuishaven. In Amsterdam aangekomen nam ik afscheid van onze Zaanse vrienden die voor de laatste etappe hun eigen auto namen om aar Zaandam te rijden. We hadden wederom een top weekend gehad en het was afwachten wat we de volgden keer gingen doen,.

Avond in de boerderij

We keerden terug uit Nes naar de boerderij om daar de avond door te gaan brengen. Alle boodschappen werden netjes ingeruimd en enkelen van ons gingen aan de slag om de maaltijd te bereiden. De anderen dekten de tafel en hielden zich bezig met de muziek. Nu bood de boerderij dat niet, er was wel een tv toestel maar daar hadden we geen behoefte aan. Gelukkig had iemand een iPod met boxen bij zich en algauw gingen de opgewekte klanken van Manu Chao door de boerderij heen.

Binnen afzienbare tijd zaten wij met zijn allen aan de grote tafel om van de spaghetti te gaan genieten met een bijbehorend wijntje. Iedereen liet zich het eten (en drinken) goed smaken en de pannen werden dan ook leeggeschraapt. Er werd afgewassen en opgeruimd en de tafel werd in gebruik genomen voor het avond gebeuren, het spelen van spelletjes. We gingen ezelen en we hadden lol, en niet z'n klein beetje lol ook. Niet alleen om het spel maar ook om het schudden en delen. Ik en een ander deden dat samen in een dusdanig razendsnel tempo dat niemand geloofde dat het klopte maar we waren op geen enkele fout te betrappen. Andere duo's probeerden ons na te doen maar maakten en er een dergelijke zooi van dat wij gigantisch aan het lachen sloegen. Het was op een gegeven ogenblik zelfs zo erg dat ik de woonkamer invluchtte omdat ik het letterlijk bestierf van het lachen. De jolijt was erg hoog en pas toen de laatste fles wijn soldaat was gemaakt besloten we, erg laat, om te gaan slapen.

Nes

We verlieten onze boerderij voor ons eerste uitstapje en dat leidde uiteraard naar het meest nabijgelegen dorp (er zijn er vier) Nes. Er werd onderweg gestopt voor koffie met gebak want de inwendige mens moest uiteraard ook gesterkt worden. Het weer was niet al te best (eigenlijk ronduit slecht) dus we zouden geen lange tocht houden. In het dorp aangekomen werd er gewandeld en gewinkeld en uiteraard viel ons oog op de plaatselijke snackbar. Hier geen frieten maar heerlijke vis hapjes als kabeljauw, mosselen en uiteraard kibbeling, alles met saus.

We zouden koken die avond dus we moesten ook boodschappen doen. Nu is de keus op de eilanden niet al te groot maar er was een spar gevestigd en hier sloegen wij dan ook onze voorraden in. Aangezien er voor een grote groep gekookt moest worden kozen we voor spaghetti, makkelijk te bereiden voor grote groepen. Daarnaast uiteraard brood en beleg, koffie, thee, melk en uiteraard wijn. Bepakt en bezakt verlieten we de supermarkt voor de weg terug naar de boerderij om daar de stormachtige avond door te gaan brengen.