A little bit more shopping

Veel laarzen bij RCC Western Clothing

Op de terugreis van Lebanon, keken we naar het plan voor de rest van de dag. Dat bleek redelijk ambitieus te zijn, want we zouden voor ongeveer een uurtje naar Broadway gaan (langer kon vandaag niet ivm ons bezoek aan de Grand Ole Opry later deze dag) en dat was echt niet de moeite waard. What to do? We besloten om het plan een beetje om te gooien om het meeste uit de dag te halen. Dicht bij de Grand Ole Opry ligt het winkelcentrum Opry Mills. Dat staat voor maandag gepland qua bezoek, maar als we er nu heen zouden gaan, konden we daar een aantal zaken alvast afhandelen, zodat we maandag tijd voor Broadway over zouden hebben. Flexibel als we zijn was dat plan snel werkelijkheid geworden en nadat we onze achterbak geleegd hadden in de Best Western, reden we snel door. Heel snel had ook weer niet gehoeven, want de Opry Mills ligt op minder dan vijf minuten rijden van ons hotel, dus we waren er zo.

Rene met zijn tweelingbroer Calvin

Wat kun je zeggen over Opry Mills na een eerste bezoek van ongeveer anderhalf uur? Nou, het is in ieder geval groot. Sterker nog: het is heel erg groot!! Minimaal zo groot als Sawgrass Mills in Fort Lauderdale en groter dan alle outlets die ik eerder gezien heb. Maar wat Opry Mills nog "drukker" maakt is dat enerzijds er een aantal grote winkels zitten, maar anderzijds er op sommige stukken echt heel veel kleinere winkels op elkaar gepakt zitten, waardoor je om de paar meter met een andere etalage en andere indrukken geconfronteerd wordt. Dat is niet mis, zelfs niet voor een ervaren shopper als ikzelf ben! Voor zaterdag (dan zal het uiteraard nog drukker dan normaal geweest zijn), was er een duidelijk target en dat was om aan de Lego vraag van Daan en Jeroen te voldoen en dat is gelukt. Maar we bezochten twee andere winkels ook met wat meer dan gebruikelijk aandacht. De eerste was RCC Western Stores, een walhalla voor de lieverhebber van western kleding. De prijs was helaas niet de onze, maar een noodzakelijk item konden we niet laten liggen, namelijk onze cowboy hoeden. Drie van de vier musketiers deden hier hun aanschaf, de vierde weigerde structureel (inzendingen voor wie degene is die verzaakt kunnen op het blog ingeleverd worden).

Na dit bezoek aan RCC wilden we naar de Jeep terug lopen, maar per ongeluk liepen we langs de outlet van Tommy Bahama en daar moesten we natuurlijk wel even binnen vliegen. En daar kwamen de koopbeesten in Rene, Frank en Simon los (ik moest natuurlijk zelf ook nog twee kleine dingetjes kopen). Grootste opvallers: de colberts van Frank en Simon, met een korting van 70%. Looking very good!! Maar los van de kleding, viel hier ook echt de "southern hospitality" op. Bijzonder aardige mensen die je advies geven, maar ook gewoon een praatje maken en advies geven over de dingen in hun stad. Een van de dames was er echt van overtuigd dat Nashville veel beter is dan Memphis en deed er alles aan om ook ons hiervan te overtuigen. De kroon werd gespannen door Calvin, die zich als tde zwarte weelingbroer van Rene doopte en ons diverse tips gaf over hoe de avond goed door te kunnen brengen. Met een blik op de klok zagen we dat we als de rappe hazen weg moesten gaan, omdat we snel moesten gaan dineren om om 19.00 uur op onze plek in de Grand Ole Opry moesten zitten. Grote kans dat Rene in ieder geval maandag hier nog even aan zal wippen.....

Bongo Java

Duurde even om er te komen, maar goede plek!

Onze eerste stop buiten het Best Western van deze dag zou Bongo Java worden. Een tentje dat door veel inwoners van Nashville als een van de trendy hotspots gezien wordt om een ontbijt te nuttigen. Het kon natuurlijk niet zo zijn dat we daar niet heen zouden gaan. Om ongeveer kwart voor negen vertrokken we richting de wijk Hillsboro, waar Bongo Java gelegen is. Het eerste stuk ging heel voorspoedig, totdat we op een gegeven moment bij een deel van Nashville kwamen waar er veel werk aan de weg uitgevoerd werd. Daardoor kwamen we in een mega file verzeild die ook nog eens mega vast bleek te staan. Met behulp van de kaart van het navigatie systeem, konden we er echter uiteindelijk toch nog aan ontsnappen, hoewel het wat caperiolen van de chauffeur van deze rit, Rene, nodig had. Helemaal buitenom gereden, maar dat ging een stuk sneller dan in de rij te blijven staan, wat ertoe leidde dat we een kleine tien minuten nadat we aan de file ontsnapt waren de auto voor de deur van Bongo Java konden parkeren. Heerlijk rustig gelegen, met een echt klassieke veranda met oude houten meubels. Daar schoven we dan ook aan, lekker in de schaduw en een koel briesje. Frank en ik namen de bestelling op die binnen doorgegeven moest worden. Drie maal een bagel en een maal een burrito (voor Simon), vier jus d'orange en vier cappuccino, dat was uiteindelijk het ontbijt voor de hele groep en ik moet zeggen: het was de moeite waard om even in de file voor te hebben gestaan. Lekkere biologische bagels met dito beleg en een erg ontspannen sfeer waarin we ze konden nuttigen. Een fijn begin van de dag, hier in Nashville (waar de temperatuur inmiddels op aan het lopen was tot 33 graden....).

Lebanon premium outlets

Er waren nog twee gaten te vullen voor de Amerika trip van mei. Een van die gaten blijft open, namelijk een dag in St. Louis, de andere is inmiddels opgevuld. Na ons ontbijt bij Bongo java stappen wij de auto in voor een ritje van een half uur naar het mooie dorp Lebanon. De stad lokt ons niet met de Nashville superspeedway waar tot en met vorig jaar Nascar races op gehouden werden noch met de vele ceder bomen die de plaats rijk is maar wel met een premium outlet. Na een paar uur shoppen en lunchen stappen we de auto weer in om terug te rijden naar Nashville waar we de stad gaan verkennen voordat we naar de Grand Ole Oprey afreizen voor het muzikale avoned programma.

En mochten we nog tijd over hebben in Nashville op deze of een andere dag dan kunnen we ook nog een historische plantage bezoeken. De belle meade plantation ligt namelijk een kwartier rijden ten westen van Nashville. Kortom het Nashville programma is ook gereed.

Ontbijtje

Dennis is druk bezig om een nieuwe traditie te scheppen voor Amerika vakanties. Naast de dingen die traditioneel gezien al op de kaart staan zoals winkelen, live muziek, goede diner's, graven bezoeken en comic shops bezoeken is hij sinds zijn vakantie van het afgelopen jaar tot de ontdekking gekomen dat ontbijten ook een leuke vakantie activiteit kan zijn. Nu hebben de hotels waar wij verblijven een gratis ontbijt buffet in de aanbieding maar daar zijn niet alle reisgenoten even enthousiast over. Simon vond bijvoorbeeld ons ontbijt in de Marriot springhill suites te Tampa prima maar Dennis en ik vonden dat een stukje minder.

Zo staat inmiddels in Nashville de pancake pantry op de kaart. Nu zijn pannenkoeken niet helemaal mijn ding maar er staan genoeg andere lekkernijen op de kaart dus ik ga hier wel genieten. Voordat hij met de pancake pantry aan kwam zetten had hij echter de arcade in Memphis al gespot. Dit is een echte Amerikaanse diner waar men ook een echt southern ontbijt serveert. De kwaliteit van deze ontbijten schijnt dusdanig goed te zijn dat Amerikaanse zenders als The travel channel en The food network hier al specials aan gewijd hebben.

Maar Dennis zou Dennis niet zijn als hij niet onverdroten aan het door speuren was. Inmiddels heeft hij een tweede ontbijtspot in Nashville gespot en het is, hoe verrassend, een keten. Het gaat om Bongo Java, een koffie keten maar dan wel een koffie keten waar je ook kunt ontbijten. Het menu ziet er prima uit dus ook de derde ontbijt plek ziet er goed uit. Aangezien het lijkt alsof Dennis on a mission for god (eh breakfast) is verwacht ik dat er nog meerdere ontbijt restaurants gaan verschijnen.