Yellow rose

Uiteraard mochten er geen foto´s gemaakt worden

Na het bezoek aan de vleermuizen was het tijd voor een bezoek aan de menselijke vampiers en wel in de vorm van de dames in een strip club. We hadden hier een filiaal van XTC (ja ook dit is een keten) uitgezocht maar bij aankomst bleek dit een BYOB (bring your own booze) tent te zijn. Uiteraard vonden Simon en ik dat niets dus vertrokken we weer. Maar niet nadat ik de portier om het adres van een andere club gevraagd had.

Dit bleek the yellow rose te zijn en de route hier naar toe was snel gevonden. Ondanks Simon zijn mouwloze shirt mochten we toch naar binnen (de portier zei dat Simon een good guy was en dat hij voor deze keer een oogje dicht kneep) en werden na het betalen van de entree ($10) door een serveerster naar onze plek gebracht. Het was een mooie upscale club en we kregen een tafeltje met drie mooie fauteuils vlak voor het podium zodat we een goed zicht op de danseressen hadden. We bestelden een rondje (twee bier en een cola) en de prijs viel absoluut niet tegen ($16)- Al gauw kwam er een dame op schoot zitten voor een geanimeerd gesprek waarbij er uiteraard geprobeerd werd een drankje ($8) los te peuteren en een dansje ($20) te verkopen. Gaf je aan geen interesse te hebben dan vertrok de dame weer om haar kunsten ergens anders te gaan vertonen.

We vertrokken op tijd aangezien we de volgende dag ´s ochtends vroeg zouden vertrekken naar onze volgende stop maar hadden een leuke tijd in de club. Een club die ik iedereen kan aanraden want de entertainers zien er goed uit en kunnen ook nog een goed gesprek voeren, de danseressen geven een leuke show weg en de bediening is vriendelijk en vlot. Kortom een aanrader voor elke (mannelijke) Austin bezoeker.

Het begijnhof

De kerk op het begijnhof

Nadat we de boot verlaten hadden was het tijd om even na te genieten en dat deden we in het waterhuis aan de bierkant. In dit bierhuis heeft me veertien bieren van de tap en meer dan honderd bieren van de fles en wij gingen hier dan ook met veel plezier heen. Helaas was het inmiddels geen terrasweer meer en dus gingen we binnen zitten maar de biertjes waren lekker en de portie ganda ham erbij maakte het af. Onder het genot van de biertjes maakten we plannen voor de rest van de middag en die behelsden een bezoek aan een ander stadsdeel.


We namen dus voor het eerst de tram (het openbaar vervoer is prima geregeld in Gent en zeker niet duur) en stapten uit bij het glazen straatje. Dit is zowel een architectuur wonder als de hoerenbuurt van Gent en dat moet je gezien hebben. Welnu was het de moeite qua architectuur? Nee, Als rosse buurt? Nee. Het was zelfs heel erg klein (een mini straatje) maar we kunnen het van de lijst met things to see in Gent afstrepen. Vlak daarbij zat het begijnhof en ook dat moesten we uiteraard even bezoeken. Rustiek en mooi en een stuk beter dan de hoerenbuurt maakte dat dit tripje toch de moeite waard. Vervolgens was het terug richting hotel waarbij René wederom ging winkelen (deze keer voor hemzelf en zijn dochter) en ik alvast naar het hotel terugkeerde voor een powernap.

Wilde Russin

Dit bericht gaat over een gebeurtenis van alweer een behoorlijke tijd geleden (vier januari om precies te zijn) en ik heb geruime tijd getwijfeld of ik hem zou plaatsen maar heb dan alsnog besloten om dat te doen.

Die bewuste dag waren we tijdens onze reguliere stapavond in Molly Malone beland alwaar we aan een tafeltje zaten en naar de band aan het luisteren waren. Aan het tafeltje achter ons waren twee dames gaan zitten en die zochten al zeer snel contact met ons, althans een van de twee, de andere was behoorlijk verlegen. Het bleek om twee Russinnen te gaan, een blonde (de schuchtere) en een zwarte (de luidruchtige). De dames hadden duidelijke een flinke slok op en de zwartharige maakte al gauw duidelijk (alhoewel ze erg slecht Engels sprak en daarnaast bijna niet te verstaan was) dat ze een heel slecht huwelijk had en hier zonder haar man op vakantie was. Aangezien beide dames echter niet aan het voor ons stereotiepe beeld van de Russische bruidskandidate (slank en knap) voldeed besloten we na een dansje met onze vriendin om Molly zeer snel te verlaten en andere contreien op te zoeken. Kortom de Nederlands - Russische toenaderingen laten nog enige tijd op zich wachten.

Call me

Een van de vaste onderdelen van de muziek quiz waar wij aan deelnemen is de weekend quiz. Hierbij hoor je negen verschillende fragmenten die volgens een thema bij elkaar horen. Aan de luisteraar uiteraard de opdracht om de negen verschillende fragmenten te herkennen. Een vaker terugkerend thema is het jaartal. Er wordt dan een jaartal genoemd en alle fragmenten komen uit dat jaar. Deze keer was het thema dan ook het jaar 1987.

Uiteraard weten we (bijna) nooit alle nummers en dan worden er hulplijnen ingezet. Een van die hulplijnen is de Google zoek machine en een andere is de site met de top 40 jaar lijsten. Deze site toont per jaar elk nummer dat in de top 40 heeft gestaan. Met een jaartallen vraag gaan we altijd meteen naar deze site en kijken dan of we iets zien waardoor we een van de fragmenten kunnen herkennen. Door de lijst bladerend kwam ik het nummer boys van Sabrina tegen en dat bracht wat herinneringen terug. Niet naar het nummer maar wel naar de videoclip. Hierdoor besloot ik wat te googelen en de dame is nog steeds actief. Zo nam ze in 2010 nog een duet op met Samantha Fox, het was een cover van het Blondie nummer Call me. Dat moest ik uiteraard zien want ook Samantha Fox riep warme herinneringen bij mij op. Zowel van haar videoclips als van het commodore 64 spel Samantha Fox strippoker. Voeg daar de cover van een Blondie nummer aan toe en je begrijpt dat ik de clip moest zien.

De vraag was het een toppertje is makkelijk te beantwoorden, uiteraard niet, maar de dames zien er allebei nog erg goed uit en ik heb dan ook genoten van de nog geen vier minuten die de clip duurt. Voor de liefhebbers zou ik zo zeggen!

Verkenning Key west op diverse manieren

Nee, wij zijn echt geen toeristen

Omdat we in principe maar een uur of acht in Key West zouden verblijven, moesten we de meest efficiënte manier van kennis maken met Key West vinden. Uit een eerder bezoek, wist ik nog dat dat de Conch Train was. En ja, dat is inderdaad een suf treintje (of eigenlijk een klein autootje dat een aantal karretjes voortrekt), dat je de hotspots van Key West laat zien, met begeleidende tekst. In anderhalf uur werden we het eiland overgebracht en was er inderdaad bij veel plekken een leuk verhaal dat verteld werd. Wat overigens opviel was dat Simon zonder problemen alle drie de "adult entertainment" locaties wist te spotten (dat hadden Rene en ik natuurlijk nooooooooooit voor elkaar gekregen :-)).  Na de tocht met de trein gingen we te voet verder. Niet een echte uitdaging, want Key West is echt een klein eiland en zeker hetgeen waar "het te doen is", is goed te belopen.

Het meest zuidelijke punt van de good old US of A

De belangrijkste ader van Key West is Duval Street. We besloten daarom deze gewoon van noord naar zuid af te lopen. We passeerden interessante winkels, restaurant, koffieshops (een Starbucks moesten we even binnen gan voor Simon zijn nieuwe liefde, een Vanilla Latte), bars en, oh ja, adult entertainment :-). Duval Street eindigt bij een ander toeristen trekpleister, namelijk het zuidelijkste punt van de Verenigde Staten, vanwaar op 90 mijl afstand Cuba ligt. Daar stond ook een rijtje mensen die op de bekende foto te nemen en ik vond Rene en Simon bereid om te poseren (ik heb de foto al samen met Ans, toen genomen door de plaatselijke zwerver). Op weg terug was het wel erg warm geworden, met een bijzonder hoge luchtvochtigheid, dus kochten we snel even een koele versnapering bij "de zuidelijkste giftshop van de USA, nadat we het zuidelijkste huis van de USA en de zuidelijkste school via de zuidelijkste parkeerplaats waren gepasseerd (ik hoor hier een terugkerend thema....). Stond een leuke vent achter de toonbank, een echte Islander (noemen zichzelf Conch, deze eiland bewonders die hier ook geboren zijn), die een Boston Red Sox fan  bleek te zijn. Tja, je kan niet alles hebben, maar het water smaakte er niet minder om.

Inmiddels was het half zes en tijd om weer terug Duval Street in te gaan om een speurtocht te beginnen naar ons avondeten.

Phat Phong

Deze avond zouden we naar Phat Phong gaan, de nacht markt van Bangkok. Een taxi bracht ons al snel naar deze beruchte plek waar je zo ongeveer ieder namaak artikel kon kopen wat je maar kon bedenken en waar louche uitziende kereltjes je een pingpong show probeerden in te lokken. Je moest niet laten blijken dat je ergens iets (zowel kraampje als show) interessant vond want de verkopers probeerden je meteen alles aan te smeren. We aten in een simpel tentje op de markt. Geen slecht eten maar voor de eerste keer waren we niet echt te spreken over de maaltijd. Vervolgens wandelden we verder de markt over en scoorde ik een koelkast magneet. De vraagprijs was 97 baht maar ik wist in no time naar 50 af te dingen. Ook dit had vast wel goedkoper gekund maar ik vond het wel goed zo. Daarna een kop koffie bij world coffee, een kopie van een Amerikaanse diner.

We eindigen de avond met een biertje in een beer bar waar diverse dames met ons in gesprek wensten te komen en om drankjes liepen te bedelen. Ik was hard en zei genadeloos nee maar Ron had het er moeilijk mee. Dit gekoppeld aan de band die op een te hard niveau jaren 80 muziek stond te verkrachten deed ons besluiten om na het eerste biertje om de rekening (check bin please) te vragen. De dames waren zeer teleur gesteld dat we vertrokken want op dit tijdstip (10 uur) van de avond waren er slechts vier klanten op ruim 40 vrouw en 10 man personeel. We liepen echter rustig naar buiten (het voordeel van een beer bar is dat hij open is tegen het geslotene van een gogo) en scoorden een taxi terug naar ons hotel. Morgen gelukkig weer lekker uitslapen.

Kuala Lumpur

Het was tijd om een eerste verkenning van de stad te gaan doen en we verlieten dan ook het hotel. Uiteraard werden de deuren voor ons geopend (heb ik al vermeld dat ik na deze vakantie heel erg verwend zal zijn). Wij liepen richting de stad en kwamen als eerste voorbij Pavillion, een van de meeste luxe shopping centra van Kuala Lumpur. Zo was de eerste winkel die ons opviel er een die Bentley's verkocht. Daarna kwamen we in het rumoerige deel van de stad. Het tempo lag trouwens erg traag want het was WARM, ondanks het late tijdstip. Het stikte van de souvenirshops (nog geen koelkastmagneet gespot), eettentjes, massage salons (zowel normale als diegenen die wat extra's aanboden) en uitgaansgelegenheden. Op een gegeven ogenblik werd het echter een herhaling van zetten en dus liepen we via een andere route terug.We kwamen door Pavilion heen en hier zaten vele leuke tentje waar we bij een Duitse stübe besloten een hefeweise en een Beck's te drinken. Toen was de koek echt wel op en tegen half twaalf kwamen we teerug bij het hotel. Morgen stadswandeling door Little India en/of Chinatown en kaartjes voor de Petronas towers scoren.

Warschau - Vilnius

Deze keer geen hotelontbijt maar een ontbijtje buiten de deur. De uitgekozen vers shop was erg warm van binnen dus we gingen ergens anders heen en eindigden met cropisants, frappe en latte macchiato. Daarna was het tijd om uit te checken en de rit naar Vilnius te beginnen. Geen grote afstand maar wel via allemaal binnenwegen zodat het relatief lang duurde. De opwindenste dingen onderweg waren toch wel de diverse schaars geklede Poolse dames die op diverse plekken langs de snelweg stonden en kennelijk op dingen stonden te wachten ;-) In Vilnius bracht de Tom Tom ons probleemloos naar het uitgekozen hotel, deze maal een duidelijke budget tent Ach het was schoon, we hebben 2 bedden, een douche en een toilet en er is free wifi, dus we kunnen rustig doorbloggen. We blijven hier twee nachten zodat we alle tijd hebben om alles te bekijken.

Wilde wijven

Na het eten was er uiteraard nog tijd om even een drankje te gaan drinken en dat werd (natuurlijk) de roode baron. Hier was het wel degelijk te merken dat het woensdagavond was want naast ons drieën en de eigenaresse waren er slechts twee bezoekers. Toen deze vertrokken waren we met z’n vieren over en was het erg saai zoals de eigenaresse zei. Het werd echter wat drukker want er stroomden diverse Thaise dames binnen, eerst een groepje van drie en later een groepje van twee. De dames hadden zin in een feestje want er werd dansbare muziek geëist. Madonna en La Lopez doen het erg goed bij de dames en ze begonnen steeds wilder te dansen. Ondanks dat er vele mannen door het raam naar binnen staarden kwam er vreemd genoeg niemand naar binnen. Zelfs niet toen een van de dames meerdere malen haar broek liet zakken en aan de wereld toonde dat zij een mooie string droeg. Het duurde lang maar eindelijk durfden een aantal (mannelijke) bezoekers het café te betreden en onder het genot van een pilsje naar de wervelende show te kijken. Voor ons was het toen echter laat genoeg geworden en we besloten een einde te maken aan een erg gezellige avond.

Programma etentje

Het was weer tijd voor een etentje van het oude FWS programma. Wederom werd de Aziatische keuken uitgekozen en mijn voorstel was de Butterfly na de prima ervaring van de vorige keer. Het voorstel viel niet verkeerd dus het werd dan ook de Butterfly voor deze afspraak. De before dinner borrel was uiteraard in het elfde gebod waar ik als eerste arriveerde. Normaliter zijn daar wat lichtere bieren op de tap in het voorjaar maar het laatste staartje winter was nog aanwezig met een Chimay en St. Bernardus van beide 10%. De andere deelnemers kwamen ook binnendruppelen en tenslotte werd de wandeling naar de Butterfly ingezet, die dwars door het red light district ging (tegenwoordig meer een kleding dan een seks gebied) en we betraden ons restaurant.

Ondanks dat ik gereserveerd had (weliswaar een week geleden staande aan de bar) was er nog geen plekje bij binnenkomst maar dit werd door de eigenaresse, Sara, snel opgelost. Het was wederom een gezellige avond met heerlijk eten. Voor een van de aanwezigen was de Thaise keuken nieuw dus het voorgerecht was de schotel met allemaal Thaise hapjes. Daarna kwamen drie uitstekende hoofdgerechten (garnalen in peper, vis en een spicy rundgerecht) die we gezamenlijk deelden. De sfeer zat er zelfs dusdanig goed in dat de langskomende polaroid fotograaf aan het werk werd gezet om de avond te vereeuwigen met een mooie Boeddha op de achtergrond.

De avond werd afgesloten met een drankje in de roode baron die afgeladen was op deze vrijdagavond. Gezien het grote succes van de avond werd er meteen een vervolg afspraak gemaakt. Deze zou echter in de zomer plaatsvinden zodat we van mooi weer een terrassen konden gaan genieten. Dame & heer het was weer erg gezellig en ik kijk uit naar de volgende editie.

Wilde avond

Het was wederom een wilde avond in de roode baron, na de flashende dame van de vorige keer stond deze avond in het teken van het strip geweld. En dan hebben we het niet over de Donald Duck en aanverwante artikelen.

Toen uw DJ op een gegeven ogenblik aan de wat meer opzwepende nummers toekwam beklom een Braziliaanse eerst haar kruk en vervolgens de bar om een showtje weg te geven. Dit tot grote vreugde van een groepje mannelijke bezoekers dat in haar buurt stond en volop stond te genieten. Het was te zien dat dit niet het vaste beroep van de dame was want bij het stoer uittrekken van haar overhemd (uiteraard zonder het merendeel van de knoopjes los te maken) bleef het zaakje steken bij een van haar polsen en moest zij door een andere dame geholpen worden want de boel zat muurvast. Zij liet zich echter niet tegenhouden door dit soort kleine tegenslagen en ging vrolijk verder aangemoedigd door zowel de mannelijke als vrouwelijke clientèle. Ze kreeg op een gegeven ogenblik versterking van een Thaise dame. Toen deze echter continue de rits van haar truitje omlaag en wederom omhoog deed greep een van haar vriendinnen resoluut in. Zo resoluut dat de hele inhoud van het truitje op straat lag. Dit beëindigde het optreden van de tweede artieste waarna de Braziliaanse weer het alleenrecht op de bar had. De andere dames in de bar stonden ook behoorlijk zwoel te dansen maar zij kregen niet al te veel aandacht daar de Braziliaanse duidelijk de ster van de avond was. Toen zij op een gegeven moment weer terug op aarde (ok de vloer van het café) keerde was dit een zware teleurstelling van haar fans. Deze bleven echter wel de hele avond hangen in de hoop op meer actie maar ze ging niet verder dan af en toe haar riem afdoen en de knoopjes van haar broek los te maken.

Rare meiden die vrouwen

Afgelopen vrijdag gebeurde er iets in de roode baron waardoor ik wederom gewezen werd op het feit dat mannen vrouwen maar slecht begrijpen. Het volgende vond plaats. Er was een Aziatische dame aanwezig die flink stond te flirten met een man, beide partijen hadden er zin in en hadden duidelijk lol. Totdat er een andere dame binnenkwam die vond dat ze oudere rechten op de man had. De man had (logischerwijs) wat problemen met de situatie maar het leek goed af te lopen tot de eerste dame een opmerking plaatste dat ze geen reserve keuze was en aan de andere kant van de bar ging zitten mokken. Wat er daarna gebeurde deed mij inzien dat ik vrouwen slecht begrijp. De dame ging staan flashen (zowel richting de bar als richting de straat). Nu had zij een duidelijke aanbieding want de chirurg had haar van een paar ferme jongens voorzien (500cc per stuk aldus de dame), maar waarom je gaat staan flashen als je je afgewezen voelt?

Het muisje had echter een zeer onverwacht staartje want een oude kennis van ons was door het geflash uiteraard naar binnen aan het kijken en zag toen (kostte wat moeite gezien de afleiding) ons staan. Aangezien we elkaar al een paar jaar niet gezien hadden zaten we even later gezellig met een drankje bij te praten. En ook met de dame is het goed afgelopen want toen de concurrente vertrok kon zij het weer prima met haar gezelschap voor die avond vinden.

San Francisco

Dit stukje is een onderdeel van donderdagavond stapavond en niet iets over de Amerikaanse stad aan de westkust, alhoewel dat een mooie plek is om te vertoeven zoals ik in 1993 zelf mocht beleven. San Francisco is zo’n beetje de laatste halte op een avond (nacht) voor de echte diehards, de kroeg sluit nl. pas om vier uur, met als consequentie dat het tussen drie (de sluitingstijd voor de andere kroegen) en vier heel erg druk is.

Ik kwam zo’n twintig jaar geleden voor het eerst in deze kroeg en toen was het een café waar het nachtleven zich verzamelde, horeca mensen, pooiers, dealers en werkende dames kwamen na werktijd nog een afzakkertje nemen en de dag doornemen. De sfeer was erg leuk en ook wij waren regelmatig bezoeker. Spoel een aantal jaren vooruit en de kroeg is ontdekt. Er kwamen wat stukjes in het Parool en de studenten begonnen toe te stromen. Voor de eigenaresse een goede zaak want er kwam zelfs een pasjes systeem om het aantal bezoekers niet te hoog te laten worden. Voor ons het einde want de sfeer was weg en wij kwamen er niet meer.

Spoel weer vooruit naar nu en ik kom weer af en toe in San Francisco. Een vriendin die ik al jaren niet meer gezien had bleek nog steeds in de horeca te werken. Ik kwam haar vlak voor sluitingstijd tegen in The End en we raakten in gesprek. Omdat The End sloot gingen we door naar San Francisco om verder bij te praten. Het is nog steeds een (te) drukke tent waar nu wat werkzame dames uit de Afrikaanse gebieden nog een klant proberen op te pikken, en er is nog steeds een pasjes systeem. Nu ontmoet ik eens in de zoveel tijd deze vriendin in The End en vervolgen we de nacht in San Francisco. Het enige wat gelijk gebleven is over al die jaren is dat ik nog nooit een pasje nodig heb gehad om de kroeg te betreden.

Vreemde visite

Ik zat afgelopen zaterdag rustig thuis naar een film te kijken. Ik had de hele dag Dragon Age lopen spelen en wou lekker relaxed de avond doorbrengen. De nieuwe Star Trek leek me wel wat dus ik zette alles klaar en ging kijken. Om half elf ging de deurbel echter en ik dacht al welke gek staat er onaangekondigd om deze tijd aan de deur. Het bleek een goede bekende te zijn die tegenwoordig een wat apart baantje had, chauffeur voor een escort bedrijf. Nu had hij deze avond een van de dames bij mij om de hoek afgezet en dacht hij kom laat ik eens een bakkie doen bij René.

Bij de koffie kreeg ik een goed inzicht over zaken die zich achter de schermen in de escort branche afspelen. Zaken als klanten die als de dame voor de deur stond afzegden, klanten die opeens te weinig geld hadden (uiteraard na afloop van de bewezen diensten), klanten waarbij de dame al na 5 minuten vertrok omdat alles “klaar was” passeerden de revue. Toen ging echter zijn telefoon, de dame was klaar bij haar klant en hij moest haar weer oppikken. Met een stevige handdruk en een tot ziens nam ik afscheid van mijn vriend onderwijl nadenkend over alle nieuwe dingen die ik deze avond had geleerd over het oudste beroep ter wereld

Reserve agent

Een van mijn kennissen is rechercheur in Amsterdam, hij is werkzaam in het wallen gebied en ik ga vaak met hem uit eten en daarna wat drinken. Ook op donderdagavond stapavond is hij regelmatig aanwezig en meestal zijn wij dan de laatste die huiswaarts keren. Sinds enige tijd sluiten wij de avond af met een broodje shoarma bij een prima tentje op de Oudezijds Achterburgwal en lopen daar dan gezellig over de wallen naar toe. Aangezien mijn kennis al heel veel jaren in het gebied werkzaam is kent hij bijna iedereen. Hij groet altijd vriendelijk de werkende dames en anderen en wordt even vriendelijk (wat is echt en wat is niet echt gezien zijn beroep) door iedereen teruggegroet. Ik besteed hier niet al te veel aandacht aan alhoewel de tocht van de kroeg naar de shoarma tent best wel een tijdje kan duren op deze manier en lach vriendelijk naar de dames waar mijn kennis soms een gesprekje mee aangaat.

Wat ik mij niet realiseerde en wat hij mij laatst vertelde is dat ik door deze gezamenlijke wandelingen nu ook het stempel van rechercheur (in de dop) opgeplakt heb gekregen. Als hij alleen rondloopt wordt hem vaak door diverse mensen gevraagd of ik zijn nieuwe collega ben en of ik ook in deze buurt werk. De mensen die dit vragen werken in de buurt, ofwel als horeca ondernemer of in de seks industrie (diegene die in de mode ateliers werken zijn niet meer aanwezig op het late rijdstip dat wij over de gracht lopen). Hij lacht dan vriendelijk en zegt verder niets tegen de vragensteller. Ik begin, ongewild, dus ook een bepaalde reputatie in deze buurt op te bouwen (naast die van notoir restaurant en café bezoeker) of dat gunstig is? De toekomst zal het leren.

Miss Chloe Vevrier

Mijn goede vriend René vroeg in een reply op een eerder bericht wie Chloe Vevrier was. Mijn antwoord was dat je het kon googlen, maar dat is eigenlijk niet zo klantvriendelijk en ook niet zo heel erg service gericht. Dus, vriendelijk als ik ben, toon ik hier een leuke foto van mevrouw Vevrier. Voor een bio kun je hier klikken en voor haar eigen site, ben je via deze link aan het juiste adres. Enjoy

De hotel bar

Op de terugweg van het hotel kwamen we langs nachtclub "The Goddess". Mensen van bedenkelijk allooi probeerden ons naar binnen te trekken met teksten als "no cover charge" en "best girls in Baltimore are in here". Maar alleen aan de buitenkant gezien wilde je hier al niet naar binnen (nou vooruit, alleen voor een sneak peak dan :-)).

Uiteindelijk gingen we naar de hotelbar, Frank achterlatend in de hotel kamer kijkend naar de WSOP 2008 finale. In de bar was een mini feestje aan de gang van een aantal mensen die spullen voor dierenartsen verkopen. Laten we zeggen dat account managers in de USA net zo veel kunnen drinken als in Nederland! Van de barman een aantal gouden tips voor de dag van morgen, nl gewoon de dag met de watertaxi doorbrengen. Gaan we zeker doen!

Casino tocht

Na goed eten, goed drinken en een mooi decolleté was het tijd om een tocht langs de diverse casino's te maken. De eerste stop was de Mirage waar elk half uur de vulkaan die in het tropische park ligt uitbarst en de waterval en de rest van de omgeving in vuur en vlam zet. De tweede stop was het daarnaast gelegen Treasure Island. Dit piraten nest heeft een slotgracht waar meerdere malen per avond twee oorlogsbodems uit de periode 1700-1750 in een hevig gevecht verwikkeld raken en waar de verliezer tenslotte onder water verdwijnt.

De volgende stop op onze route was het Bellagio waar de kwartjes die we de hele vakantie netjes bewaard hadden vergokt werden. Hier bleek weer een van de fijne dingen van Las Vegas, als je gokte was de drank gratis, uiteraard afgezien van de tip aan degene die je de drank bracht. (Tip voor toekomstig bezoekers: Betaald drinken is goedkoper!) De avond werd besloten waar hij begonnen was. Met een bezoek aan de bar van het diepe decolleté, maar toen haar shift om middernacht afliep keerden wij ook huiswaarts.

Bourbon street

In Las Vegas aangekomen bleek onze coupon voor het Excalibur niet te werken waarna door de ene reiziger schuimbekkend en de andere reiziger opgewekt (het kan goedkoper) een nieuw motel gezocht werd. We kwamen uit bij de Days Inn voor slechts 35 buckies per nacht zodat de tweede reiziger gelijk kreeg.

Er werden weer diverse casino's bezocht waar bleek dat de prijzen voor het eten duurder waren dan verwacht. Bourbon street, een wat ouder casino had echter prima prijzen. Onze maaltijd, met fooi was slechts 25 buckies, de biertjes aan de bar waren slechts een buckie en de dame achter de bar had een diep decolleté, meer konden we ons niet wensen.

Pat O'Brien

De avond bracht ons zoals gewoonlijk naar bourbon street waar wij deze keer Pat O'Brien met een bezoek wilden vereren. Frank en René kwamen moeiteloos naar binnen, Dennis en Simon werden echter naar hun id gevraagd zodat deze eerst gehaald moesten worden. Het was een aardige bar met voor het eerst fatsoenlijke prijzen (wodka jus $2.50, whisky $2.50, bier $2 en fris $1). Na een gezellige avond waarbij een zwaar beschonken del Frank probeerde op te pikken werd de bar verlaten. Tijdens de wandeling op bourbon street had ook René beet want een niet beschonken del vroeg waarom hij met de kids (Frank, Simon en Dennis) op stap was en het niet leuker vond om met haar weg te gaan. Daar René (en de rest ook) het vermoeden had dat dit een werkende vrouw was ging hij niet op de uitnodiging in en gingen onze musketiers gezamenlijk verder (PS deze dame was plusminus 35 maar zag er uit als 14).