Het corporatieplein

Leuke ochtend

Eens per jaar wordt het corporatieplein gehouden, de beurs waar onze klanten iedereen kan ontmoeten die hun kan helpen met hun dagelijkse werkzaamheden. Dit jaar was ik, in mijn nieuwe rol, gevraagd om ook aanwezig te zijn en uiteraard had ik daar heel veel zin in.

Zo arriveerede ik dus om negen uur in Houten om mij aan te sluiten bij mijn collega's die samen met mij de ochtend zouden verzorgen. Het was een prima dag waar ik zowel met klanten als partners goede gesprekken had maar tegen twaalf uur moest ik weg want ik had die middag ook een sessie ergens anders. Wat mij betreft volgend jaar weer want ik (en hopelijk ook onze klanten en partners) hebben veel aan het corporatie plein gehad.

De stripbazaar

Zoals al eerder vermeld zijn wij enige jaren geleden gestopt met het gaan naar strip beurzen. De laatste keer dat we op een beurs stonden was op 29 en 30 september 2009 in Houten. De uitspraak was toen dat het de laatste keer was dat wij ooit op een beurs zouden staan maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Toen er enkele maanden geleden dan ook een uitnodiging kwam om op een totaal nieuw evenement te staan, de stripbazaar,  begon de twijfel dan ook. Het evenement zou plaatsvinden in een hal op de zwarte markt van Beverwijk die de mooie naam de bazaar had gekregen. Ik had het er met Dennis over en ook hij zei niet meteen nee. Ook Simon had de uitnodiging gekregen en zag het wel zitten. Voeg daar aan toe dat het om de hoek is (Beverwijk) en de kraam huur  goed te doen was en de kogel was (bijna) door de kerk.

De plannen werden dan ook gemaakt om twee stands te huren en gevieren weer een strip weekend te gaan doen. Tot ik er achter kwam dat ik in hetzelfde weekend een PV uitje naar Duitsland had waar ik me al voor opgegeven had. Met pijn in het hart moet ik dus deze beurs aan me voorbij laten gaan en zullen Simon, Frank en Dennis gedrieën de eer hoog moeten houden. Uiteraard is dat wel aan hun toevertrouwd en ben ik bezig om te selectere van welke dingen ik afscheid kan nemen om toe te voegen aan onze beurs collectie. Uiteraard zal ik via Whatsapp op de hoogte gehouden worden van de stand van zaken maar dat is heel wat anders dan er bij te zijn. Het zal een vreemd weekend worden op 3 en 4 november.

Fozzies

Zaterdagavond zou een boys night out worden maar het Volendams contingent moest helaas afhaken. Desondanks besloten Dennis en ik toch weg te gaan en ons oog viel op Beverwijk. We zouden daar een hapje gaan eten en een filmpje pakken. Qua restaurant was ons oog gevallen op Fozzies, een restaurant dat het zelfde concept bood als Plein 22 in Houten, namelijk alle hapjes in hetzelfde formaat zodat je veel verschillende dingen kon proeven.

Tegen acht uur zaten we aan tafel en bespraken met de serveerster hoeveel gangen we konden nemen daar we om half tien alweer naar de bioscoop moesten vertrekken. Zij gaf ons aan dat vier toch echt wel de limiet was en dus besloten we beiden tot twee koude en twee warme voorgerechten. Deze keer was er geen enkele doublure en zo kwamen er dus acht verschillende gerechten, drie side dishes en brood en boter op tafel. Dennis liet dat uiteraard vergezeld gaan door spa rood, ik had de witte huiswijn bij mijn drie gangen van vis (een van forel en een van zalm) en schelpdieren (coquille, gamba en krabcake) en de rode huiswijn bij mijn lamsburger. De maaltijd was prima, het restaurant gezellig en de bediening prima. Kortom mocht je in Beverwijk zijn dan kun je het een stuk slechter doen dan een bezoek aan Fozzies brengen!

Het corporatie plein

Vrijdag had ik een nieuwe ervaring voor mijn werk. Ik geef wel vaker demo's naast mijn normale werkzaamheden maar deze keer was mij gevraagd om op een beurs te staan. Mijn team had speciaal voor deze beurs een demo gemaakt en samen met een van de teamleden zou ik meehelpen op de beurs om alles te laten zien en uit te leggen. De wekker ging een uurtje vroeger dan normaal en ik stapte om half acht de auto in voor de rit naar de Expo in Houten. Geen onbekende plek voor mij want samen met Dennis, Frank & Simon had ik hier al meerdere strip beurzen gedraaid. Na een vlotte rit kwam ik ruim op tijd aan en liep naar onze stand die, ik moet het zeggen, er erg fraai uitzag.

Toen het hele beurs team gearriveerd was werd er een korte kick off gehouden en maakte ik zelf eerst een kort rondje over de beurs om diverse bekenden even te begroetten. Om half tien gingen de poorten open en stapten de eerste bezoekers de beurs binnen. Ik was al gauw in druk gesprek en dat zou zo door blijven gaan tot drie uur. De catering was gelukkig goed verzorgd want door de hitte en het vele praten gingen er aardig wat liters water doorheen. Na drie uur begon de beurs leeg te lopen en was er tijd om met kennissen van partner bedrijven te praten over hun beursdag. Even later gingen de bitterballen, vlammetjes, wijn en bier het water, fris, jus en de sandwiches vervangen die tot die tijd rondgebracht werden en werd het tijd om uit te puffen want het was een vermoeiende dag geweest. Om vijf uur stapte ik de auto in (wat een luxe in tegenstelling tot de strip beurzen hoefde ik n iet zelf de stand af te breken).

Het enige slechte aan de dag was de verschrikkelijke file die er stond om Houten te verlaten. Het duurde een tijdje voor ik op de snelweg was maar toen ik daar was kon ik full speed naar Amsterdam rijden. thuisgekomen was het eten, koffie en slapen want de beurs dag had mij behoorlijk vermoeid. Ik had het echter voor geen goud willen missen want naast de successen die we gescoord hadden had ik me ook ontzettend vermaakt.

Return of the demo dagen

Na een wat rustigere periode gedurende de zomer (welke zomer?) maanden zijn de demo dagen weer geopend. Alhoewel ik niet van plan ben om net zoveel demo's te geven als voor de zomer staan er toch weer diverse stuks gepland. De eerste was bij een advies bureau voor onze markt in Houten en dat was op het christelijke tijdstip van vier uur in de middag. Samen met ons hoofd commercie gaf ik daar een goede presentatie en tevreden vertrokken we dan ook iets na zes uur terug naar huis.

Er is echter iets mis met de rit van Houten naar Amsterdam want ik pakte de verkeerde afslag op de snelweg. Net zoals Dennis dat tot 2 keer aan toe deed toen wij de laatste keer op de stripdagen in  datzelfde Houten stonden. Dacht ik toen nog dat het aan Dennis lag, nu ben ik er van overtuigd dat het ligt aan de slechte borden die op de snelwegen rond Houten geplaatst zijn. Nu maar hopen dat het beter gaat als ik de volgende week wederom naar Houten reis, nu voor een beurs i.p.v. het bezoek aan een advies bureau.

Stripdagen

Afgelopen weekend waren de stripdagen in Haarlem, een evenement waar ik altijd te vinden was. Maar zoals vermeld besloten wij af te haken na de editie van september 2009 in Houten. Ik heb er geen seconde spijt van gehad dat ik dat gedaan heb want waar ik vroeger ver van te voren wist wanneer de beurs zou zijn en wie acte de presence zouden geven had ik er geen idee van dat de beurs dit weekend was. Maar kennelijk sta ik nog op de een of andere mailing list want vrijdag kwam er een mailtje binnen van een uitgeverij over hun activiteiten tijdens de beurs (rijkelijk op tijd denk ik dan).

Dat doet je er toch even bij stilstaan en je beslissing evalueren. Nu luttele seconden was ik er al achter dat het een goede beslissing was. Het vroeg opstaan, auto laden en naar de beurs vertrekken en dan de stand opbouwen mis ik niet. Aangezien er geen compensatie meer is met hoge omzetten mis ik ook de financiële vergoeding niet. Het enige wat ik wel mis is het traditionele etentje met de mannen op de zaterdagavond maar aangezien ik net een etentje voor ons vieren heb ingepland is ook dat niet erg. Kortom we hebben vorig jaar een wijze beslissing genomen.

De stripdagen dag 2

Tijd voor alweer de laatste episode in het epos dat de stripdagen 2009 was. De start van dag 2 was stukken relaxter dan de start van dag een. De auto hoefde niet ingepakt te worden en de stand hoefde niet opnieuw opgebouwd te worden. We konden dus lekker uitslapen en om 9 uur vertrekken zodat we op tijd waren voor de opening om 10 uur.

We hadden ook makkelijk anderhalf uur later kunnen vertrekken want de eerste sale vond pas kwart voor twaalf plaats, kortom geen veelbelovende start van de tweede dag. Het werd gedurende de dag niet veel beter en het was dan ook een voortslepen naar het einde van de beurs om 5 uur.

De dag werd dan ook voornamelijk doorgebracht met gesprekken met collega's zoals de bemanning van de stand van het Gele Teken, de winkel waar ik vroeger altijd stond te helpen. Deze winkel staat nog steeds trouw op de beurs, in tegenstelling tot Wonderland waar Frank, Simon & Dennis vroeger stonden te helpen. Verder uiteraard een gesprek met de familie Mokken van Art of comics. Waar vroeger alleen Mark met een vriendin op de beurs stond omdat zijn vrouw op de kinderen moest passen staat tegenwoordig de hele familie, man, vrouw en drie kinderen hun weekend in de stripwereld door te brengen.

Hoe gezellig dit soort gesprekjes ook is, het is niet de reden om 2 dagen op een stripbeurs te staan. Het gaat tenslotte ook om de pegels. Deze zondag heeft mij dan ook versterkt in mijn besluit dat dit de laatste stripbeurs was waar ik standhouder ben. Dit betekent niet dat ik nooit meer een stripbeurs zal bezoeken maar dat zal dan als bezoeker zijn i.p.v. als deelnemer.

Plein 22

In mijn continuing story of the stripdagen volgt hier deel 3, en als we de bijdrage van Simon meetellen is dit zelfs deel 4. Zoals elk jaar wordt de zaterdag afgesloten met een etentje. Vroeger was dit elk jaar een ander restaurant met toppers als de (helaas gesloten) satehut in Breda, maar ook af en toe wat mindere zaken. De laatste paar jaar zetten wij echter automatisch de gang in naar Plein 22 in Houten.

Plein 22 heeft een leuk concept, alle gerechten hebben dezelfde prijs en je bepaalt zelf hoeveel gangen je wilt hebben. Daarnaast hebben zij gezellige dames in de bediening waar onze sacherijnige ober uit de Roskam een voorbeeld aan mag nemen.

We zaten vroeg aan tafel en starten met de kaart en een drankje, na een goed gesprek met onze serveerster besloten wij tot 5 gangen en zouden daarna beslissen hoeveel dessert gangen daar achteraan zouden komen. Uiteraard bestelde iedereen andere dingen dus we hebben (bijna) de hele kaart geprobeerd. Er zaten een paar toppers tussen (de haringtartaar met zalm, de zeewolffilet en de kalfstong), maar de overige gerechten waren zeker niet slecht. Kortom iedereen liep uitgebreid te smullen van zijn eten.

Er werd zelfs dusdanig gesmuld dat een dessert gang meer dan genoeg was voor het gezelschap. Uiteraard werd er afgesloten met koffie en friandises, maar dat mag geen naam hebben ;-). Om een uur of 12 was iedereen weer thuis om te gaan slapen voor de 2e en laatste beursdag.

De Roskam

Zoals gemeld waren wij het afgelopen weekend op de stripdagen in Houten. Na de sluiting van de beurs (5 uur) begaven we ons dan ook meteen naar het sprankelende hart van Houten, het dorpsplein. Zoals (bijna) elk jaar waren de weer goden ons ook dit jaar zeer gunstig gezind en was het schitterend weer. Dit gaf ons de gelegenheid om voor het diner lekker in het zonnetje te gaan zitten op het terras van de Roskam. Wij raakten al snel in gesprek met 2 dames aan het tafeltje naast ons en besloten goed voorbeeld te volgen want hun schaal bitterballen zag er top uit.

De eerste teleurstelling was het tempo van de bediening. Het terras was bij lange na niet vol maar in de tijd die onze ober nodig had om bij ons te komen kun je makkelijk een paar rondjes om het plein heen hollen. De volgende verrassing kwam bij het opnemen van de bestelling. Bij Simon's vraag of ze Corona hadden zei de goede man "Ja, maar ik weet niet of die wel koud is." Voor we konden reageren was zijn volgende opmerking of Simon meteen wou aangeven wat hij wilde drinken indien er geen koude Corona was want dan hoefde hij niet 2x te lopen.


Eindelijk was de bestelling opgenomen, inclusief 2 bittergarnituur en wij gingen ons verheugen op de hapjes en de slokjes. Echter wederom konden er meerdere rondjes rond het plein afgelegd worden voordat onze vriend met de bestelling kwam. Hij wilde duidelijk zijn schoenen niet verslijten want alle drankje en de hapjes werden op één tafeltje gezet en hij vertrok, ons in verbijstering achterlatend. Nadat we zelf de drankjes verdeeld hadden was het bittergarnituur de volgende surprise. Ten eerste waren onze ballen stukken minder dan de ballen van onze vriendinnen aan het tafeltje naast ons, maar nog veel mooier, de goede man had er 2 schaaltjes ketchup bijgedaan. Nu zijn Frank & Simon halve Amerikanen, dus ketchup is goed, maar ook zij vinden dat er mosterd bij een bitterbal hoort.

Het tempo waarin wij onze vriend erop attent konden maken dat wij ook mosterd wensten en waarin hij de mosterd bracht afgezet tegen het leegeten van de schaal met hapjes ontlokte aan Frank de mooie kreet dat dit nou de uitbeelding van het spreekwoord mosterd na de maaltijd was. Wij weten niet hoe het kwam maar onze vriend begreep niet waarom hij geen fooi kreeg toen wij de rekening betaalden. Dus mocht je op een mooie dag behoefte hebben aan een terras met slechte bediening, je weet waar je moet zijn.

De stripdagen

Sinds 1985 ga ik al naar de stripdagen, de jaarlijkse 2 daagse beurs voor de stripverzamelaars van Nederland. Waar ik in vroeger jaren ging om in de stand van een vriend te staan die zelf een winkel had en de aantallen bezoekers in de tienduizenden geteld werden is het tegenwoordig wel anders. In die jaren ging het om een gezellig weekend, lekker eten en drinken met zijn allen en grote omzetten te halen. De rijen mensen stonden zaterdagochtend voor de opening te dringen voor de deur om maar naar binnen te kunnen stormen. Na de openingsbel was je de eerste uren zo druk dat je pas na 13:00 uur tijd had om tekeningen van bekende tekenaars te scoren voor jezelf. De uitgeverijen hadden grote stands en de goden van de stripwereld waren aanwezig om boeken te signeren en tekeningen voor de gelukkigen te maken.

Tegenwoordig is het een heel ander gebeuren. De bezoekers worden in de duizenden geteld, de uitgeverijen komen (bijna) niet meer en de tekenaars die nog komen zijn meestal niet van de eerste garnituur. Ook ga ik niet meer met de vriend met de winkel maar heb ik met drie vrienden een eigen standje om onze eigen collecties in te laten krimpen. De enige overeenkomst met vroeger is eigenlijk het gezellig uit eten en drinken gaan na afloop van de beurs.

De omzetten kelderen gelijk op met de bezoekersaantallen en met pijn in het hart (en portemonnee) heb ik besloten dat 2009 de laatste editie van de stripdagen is voor mij. Grootste aanwijzing was de komst van Herman. Een van de goden van de stripwereld die ik nog nooit gezien had en waar ik nog geen tekening van had. Waar in de gouden jaren er rijen van honderden mensen stonden die elkaar bijkans de hersens insloegen om een tekening van deze man te bemachtigen stond er nu een lullig rijtje van nog geen 10 man. En ik zag dit rijtje en besloot om niet aan te sluiten....

Zo komt er een ruw eind aan een traditie van 23 jaar.