zaterdag 31 mei 2014

X-men: Days of future past

De hoofdrolspelers
Na de maaltijd reden we naar Beverwijk om in Cineworld naar de nieuwste X-men film te gaan kijken, days of future past. Mijn verwachtingen waren hooggespannen want het verhaal waar de film op gebaseerd is vind ik uitstekend. Dit was echter ook zo met de laatste Wolverine film en die vond ik echter tegenvallen. We zochten onze plekken op en na de plaatselijke reclames, die langer duurden dan de landelijke reclames, begon de film. Het plot kwam goed overeen met het originele verhaal alleen waren er wat dingen gecombineerd met andere verhaallijnen van de X-men. Ik verveelde me geen seconde en na de wat mindere ervaring met Wolverine kan ik X-men days of future past van harte aanbevelen. Ga kijken zou ik zo zeggen als je van het genre houdt.

vrijdag 30 mei 2014

Brasserie Denk

De steak tartaar
Woensdagavond was het weer tijd voor een film en diner avond met een oud collega en deze keer was de restaurant keuze op brasserie denk in Santpoort gevallen. Deze brasserie hoort bij het sterren restaurant de vrienden van Jacob dus de verwachtingen waren hooggespannen.

We arriveerden op het landgoed Duin en kruidberg en liepen via de tuin de brasserie binnen waar we een mooi gedekte tafel met twee heerlijke stoelen kregen. Met beide een glas prosecco (eerste fout), de rode wijn van mijn disgenoot was niet helemaal begrepen, bij de amuse namen we de kaart door en onze keuze viel op het drie gangen markt menu dat net zijn prijs van €35 aantrekkelijk geprijsd was.

De zeebaars
Als eerste gang kwam er een erg mooie steak tartaar met de dooier van een kwartelei en eigengemaakte limoenmayonaise op tafel en daarbij (tweede fout), werd het brood op tafel gezet. De steak was werkelijk top en nadat die op was besloten wij over te schakelen op een glas witte huiswijn omdat het hoofdgerecht vis zou zijn.

Wij hadden aangegeven half negen weg te moeten en de vis arriveerde bijna direct nadat het voorgerecht op was (derde fout), de timing was niet optimaal te noemen. Ook degene die deze gang serveerde (vierde fout) gaf aan dat het vis en asperges bestond. Het was dus een heerlijke op de huid gebakken zeebaars met daarover droge parmaham en daaronder asperges en couscous en een saus, die erg lekker was maar waar ik de samenstelling niet van wist. ook het dessert kwam in hetzelfde rappe tempo, dit bestond uit een cakeje, ijs, schuim, met tropische smaken als ananas en mango. In een woord voortreffelijk. Aangezien het nog erg vroeg was bleven wij lang natafelen met onze espresso en cappuccino aangezien we ruim de tijd hadden. Toen we wilden afrekenen (vijfde fout) zag de bediening ons niet en dit duurde best wel even. Daarna stonden wij op om het pand te verlaten maar de bediening wist nog een zesde fout te scoren want alhoewel ik zonder jas stond kwam er niemand vragen of mijn jas uit de garderobe gehaald moesten worden. Pas toen ik wat nadrukkelijk naar iemand keek werd er gevraagd of er nog iets van onze dienst was. Samenvattend heb ik voortreffelijk gegeten voor een prima prijs (we waren in totaal €100 kwijt) maar de bediening moet duidelijk nog een stukje opleiding krijgen.

donderdag 29 mei 2014

Roos

IJs met een surprise
Afgelopen zondag vierden wij het 53 jarige huwelijksjubileum van mijn ouders. Zij trakteerden ons op een etentje bij steakhouse Roos. een plek waar ik al eerder met mijn neefje gegeten had. Om zes uur waren ik en mijn ouders er en even later arriveerden mijn zusje, zwager, neefje en nichtje en zaten we gezellig aan de gedekte tafel. Eerst werden de bloemen, wijn, slagroom truffels en bonbons overhandigd maar daarna was het tijd om te bestellen.

De kaart was prima dus een aantal mensen had grote moeite om een keuze te maken uit al het lekkers maar tenslotte was het toch zover en kon de bestelling opgenomen worden. Voor had ik de pittige Argentijnse worstjes (een favoriet van mij bij een goed steakhouse) en als hoofdgerecht ging ik voor de gegrilde zalmmoot. De zee was erg populair want ik was niet de enige en ook bij de voorgerechten waren de schaaldieren populair. De vleeseters lieten zich echter ook niet onbetuigd en zo kwam er een mooie dwarsdoorsnede van de kaart op tafel. De enige kalcht over het eten kwam bij mijn neefje vandaan want de twee stukken kipschnitzel waren gewoon te veel voor hem om op te krijgen en dat vond hij best wel zonde. Na afloop nog een toetje voor diegenen die dat wilden, waarbij mijn ouders, een feestelijke versie opgediend krijgen. We namen na een prima maaltijd afscheid van het restaurant. Volgend jaar gaan we het uiteraard weer doen maar dan in een nieuw restaurant.

woensdag 28 mei 2014

Lunch

Een gebakken eitje
Donderdag was het tijd om te gaan lunchen bij een goede vriendin. We hadden om half twaalf bij haar afgesproken maar ik was wat later bij haar binnen want er was geen parkeerplek in de omgeving meer te vinden. Zij vertelde mij later dat men de parkeerplaatsen van de bedrijven nog maar voor korte tijd gebruikt mochten worden en daarom werd er heel veel in de wijk geparkeerd.

Iets later zat ik op het balkon want het was schitterend weer met wat te drinken en haar hond als gezelschap terwijl zij de keuken indook. Het was deze keer een simpele maaltijd want de volgende dag vertrok zij naar Griekenland. Net zoals elk jaar hebben we een week tussen onze vakanties in mei inzetten. Ik kom terug en een week later vertrekt zij. De maaltijd bestond uit een gebakken eitje met ham en champignons op een bruin broodje en een beker yoghurt mango en honing. Simpel maar heerlijk en het was zoals altijd heel erg gezellig. Inmiddels zie ik op Facebook de eerste foto's en berichten van haar uit Griekenland voorbij komen en zo te zien heeft ze het heel erg naar haar zin. Volgende week komt ze weer terug en dan hoor ik alle verhalen wel.

dinsdag 27 mei 2014

Europese verkiezingen

De oproepkaart
Afgelopen woensdag mocht Nederland, als eerste EU land stemmen voor het nieuwe Europese parlement. Voor de eerste keer in mijn stemgerechtigde leven twijfelde ik heel erg had of ik van mijn democratisch recht gebruik zou maken. Ik ben niet zo'm voorstander van het merendeel van de maatregelen die Brussel neemt en het misbruik dat sommige Europarlementariërs maken van hun voorrechten stuit mij regelmatig regen de borst (niets ten kwade van zij die wel hun uiterste best doen/

Daar kwam nog een keer bovenop dat Brussel verbood dat de uitslag van de stemming bekend gemaakt werd na afloop omdat dat anders de rest van Europa zou beïnvloeden, ja right, en het feit dat ik het met geen enkel partijprogramma echt eens was en ik nam het besluit om niet te gaan stemmen en ik was de enige niet want de opkomst was wederom lager dan bij de vorige maal. Als dit zo doorgaat ligt het failliet van ons politiek systeem op de loer en de politiek zal eens heel goed moeten nadenken over eventuele maatregelen.
Wat ik trouwens wel weer heel leuk vond aan het circus was de door Geenstijl opgezette actie om mensen naar de stembureaus te sturen en de uitslagen te noteren, iets waar iedere burger volgens onze grondwet het recht toe had. En hun uitslag die netjes na de verkiezing bekend gemaakt werd had maar een verschil met de uitslag die pas dagen later bekend gemaakt werd.

maandag 26 mei 2014

Dinet at Mekhong river

Som tam, Tod man pla en Spare ribs
Na het bezoek aan Volendam bracht ik de dames naar hun hotel in Amsterdam, The Regal. Een budgethotel in de binnenstad dus je weet dat je weinig kunt verwachten maar ik hoorde later van de dames dat het zelfs nog minder was dan verwacht. Mijn advies is dan ook om hier geen kamers te huren.
De reden dat ze hier verbleven was dat de dame van Guernsey de volgden ochtend terug vloog naar huis en dat was het wel zo prettig om valk bij het station te zitten.

Na de dames bij het hotel gebracht te hebben reed ik naar huis, liet de auto daar staan en ging enige tijd later met het openbaar vervoer weer naar het centrum want we hadden afgesproken om samen te dineren voordat een van hen naar huis ging en ik op vakantie ging. Voor het diner hadden we afgesproken bij de Mekong river omdat daar de originele Isaan cuisine geserveerd werd en dat was de streek waar twee van de drie dames vandaan kwamen. Zoals normaal bestelden de dames van alles en nog wat en al gauw werd onze tafel volgeladen met allerlei soorten eten en was er even geen tijd meer om de afgelopen dag te bespreken. Na afloop van de prima maaltijd dronken we nog wat alvorens ik afscheid nam van de dames want de volgende morgen zou tenslotte mijn eigen vakantie beginnen.

zondag 25 mei 2014

Volendam

De lunch
Mijn toeristische dag was nog niet ten einde want na de Keukenhof was het tijd voor een bezoek aan Volendam. Alhoewel ik vaker in Volendam ben geweest was dat in de huizen van mijn vrienden Frank & Simon en het huis van hun ouders dus het stuk waar de toeristen komen was mij volledig onbekend. In de auto belde ik dan ook Simon op om te vragen hoe ik in het centrum moest komen en waar ik mijn auto het beste kon parkeren. Zijn advies was prima en erg simpel (eerste twee rotondes eerste afslag en parkeer dan bij de havenhof en je loopt zo naar de haven.

Al gauw stonden we dan ook in de haven van Volendam maar het was begonnen met regenen en daarom gingen we een drankje en een hapje doen bij Lotje aan de haven (de tweede tip van Simon). Er kwamen bitterballen, het Volendammer vispalet en chicken wings op tafel en wederom was de tip van Simon top want alles smaakte prima. Ondanks de regen werd toch de haven betreden. Deze bestond uit souvenirwinkels en fotowinkels waar je in kostuum op de foto kon. De dames twijfelden over dat laatste maar besloten er toch van af te zien. Waar ze niet vanaf zagen op de terugweg was een bezoekje aan enkele kledingwinkels en zo werd Volendam toch iets rijker van ons bezoek.

zaterdag 24 mei 2014

De keukenhof

Bloemen en nog veel meer bloemen
Nu ik weer bij ben met de vakantie avonturen zou je verwachten dat we weer verder gaan waar we zijn oftewel blogposten van de afgelopen week. Er was echter voor de vakantie ook nog het een en ander gebeurt dus dat gaan we nu inhalen, te beginnen met een bezoek aan de Keukenhof, maar we gaan langzamerhand weer inlopen en binnenkort zitten we weer in het heden.

Op acht mei, een dag voor het vertrek naar Amerika, ging ik voor het eerst van mijn leven een bezoek aan de Keukenhof brengen en wel met drie dames. Een vriendin had twee andere vriendinnen op visite, een uit Guernsey en een uit Brabant en uiteraard moest de Keukenhof aangedaan worden. Zo betrad ik samen met vele andere toeristen op een niet al te warme donderdag Nederlands bloemenparadijs. Het seizoen liep al ten einde dus de grootste pracht en praal van de tuinen was al vergaan maar de dames amuseerden zich kostelijk. Met alleen maar een break voor koffie, thee en broodjes brachten we een aantal uren in het park door waarbij ook het Hollandse plein, met molen, klompen, kanaal en bootje het erg goed deed. De dames hadden zich kostelijk geamuseerd en ik had ook een keertje de Keukenhof bezocht, maar verwacht niet dat ik nog een keer terugkom.

vrijdag 23 mei 2014

Op weg naar huis

Het nieuwe entertainment systeem
Aan boord van het toestel naar Detroit konden we ons tijdens de vlucht van anderhalf uur zorgen gaan maken over onze volgende uitdaging. Onze totale overstaptijd in Detroit was namelijk 51 minuten en dat was best wel krap te nomen en alhoewel onze koffers aromatisch verplaatst zouden worden van het ene toestel naar het andere moesten we ook nog maar zien of dat zou lukken. Tijdens de vlucht werd er dan ook al uitgezocht aan welke gate we zouden aanleggen en op welke we weer moesten vertrekken en dat gaf goede hoop. Beide waren namelijk op de A pier en lagen vlak bij elkaar. Na het landen verlieten we dan ook snel het vliegtuig, betraden de luchthaven en zagen de andere gate in de verte. Toen we arriveerden hadden we nog dik tijd over dus alle zorgen waren voor niets geweest.

Voor de laatste maal werd de gold status van Dennis gebruikt om ons door de elite rij naar binnen te loodsen en namen we plaats aan boord. Het entertainment systeem aan boord was van een nieuwe generatie want in plaats van de ouderwetse schermen met de in je stoel zittende afstandsbediening hadden we nieuwe, ontzettend scherpe schermen met een touchscreen bediening. Een grote vooruitgang met de schermen die we op de heenweg hadden. Ook was Delta kennelijk van zijn twenty years of eperience programma afgestapt want niet alle stewardessen waren ruim over de uiterste houdbaarheidsdatum heen. De vlucht verliep soepeltjes en de volgende ochtend arriveerden wij in het stralende Hollandse zonnetje waar de vrouw van Dennis en een vriend van Simon al vlot arriveerden om ons weer naar huis te brengen. Zo kwam er een einde aan Amerika 2014 maar de plannen voor Amerika 2015 worden al weer gesmeed door de boys.

Opschieten

Ons toestel naar Detroit staat aan de slurf
Het was half twee aan het einde van de tour en over drie uur zou onze eerste vlucht, we hadden een overstap, vertrekken dus opschieten was het devies. We namen dan ook een taxi naar het hotel, pikten onze koffers op en liepen naar de halte van de EL. Helaas konden we deze alweer niet vinden maar een behulpzame voorbijganger wees ons in de juiste richting. We betraden het station, kochten kaartjes en liepen door de poortjes waar we net de metro misten.

De volgende arriveerde redelijk vlot en was lekker leeg zodat we probleemloos onze spullen kwijt konden voor de trip van vijftig minuten naar het vliegveld. Onderweg zagen wij dat wij wederom de juiste keuze hadden gemaakt want er stond wederom een file in de richting van het vliegveld. Na aankomst verlieten wij de trein en gingen in een straf tempo naar de balie waar wederom een probleem optrad. Mijn internetverbinding werkte niet meer en daarom had ik geen boardingpas. We hadden nog maar een uur en er stond een aardig rijtje bij de controle van de TSA. We checkten de koffers in en vroegen de dame achter de balie om mijn boardingpassen te printen. Helaas lukte dat niet want hij gaf een fout op mijn frequent flyer nummer en weigerde te printen. De dame was niet voor een gat te vangen en liep naar een van de publieke terminals en wist daar alsnog mijn passen uit te printen.Vervolgens was het naar de rij voor de TSA waar Dennis wederom gebruik maakte van zijn gold status en ons door het korte rijtje heen loodste zodat wij ruim op tijd aan de gate waren en op ons gemak op het boarden van het vliegtuig te wachten.