Scrambled eggs

Het pannetje op het vuur

Een van de dingen die ik standaard op mijn hotel menu heb staan zijn scrambled eggs, ik vind dat altijd heel erg lekker en als het hotel waar ik verblijf het heeft neem ik altijd een portie (en soms zelfs twee). De ene keer (bv het NH in Madrid) zijn ze een stuk lekkerder dan de andere keer (bv. het best western in Luxemburg). Thuis had ik het echter nog nooit gegeten, sterker nog ik wist niet eens hoe je het gerecht moest bereiden.

Ik had mij dan ook voorgenomen om afgelopen zondag te ontbijten met scrambled eggs en als voorbereiding had ik eerst het recept even opgezocht op internet zodat ik in ieder geval alle ingrediënten in huis zou hebben. Na het lezen bleek dat het maken van scrambled eggs niet al te veel voorstelde. Ik besloot de extra ingrediënten als tomaat en kaas eruit te laten en en ging aan de slag met melk, eieren, boter, zout, peper en bieslook. Nog geen tien minuten na de start kon ik al van het gerecht genieten en ik moet zeggen dat ik er over te spreken was. Vele malen beter dan Luxemburg (te waterig) maar nog niet de klasse van Madrid (de mijne waren iets minder luchtig). Een ding staat vast, deze gaan vaker terugkomen op het weekend menu.

Nix18

Het logo van de campagne

Schreef ik kot geleden al een stukje over de nieuwe drankleeftijd vandaag volgt er alweer een tweede artikel over deze campagne.

Ik stond in de supermarkt in de rij en voor mij was er een moeder met haar dochter (ik schat een jaar of 16) aan de beurt. Onderdeel van de boodschappen was een sixpack bier (waarschijnlijk voor haar man). De cassière vertelde haar echter dat ze het bier niet mocht kopen omdat zij haar dochter bij zich had, tenzij die een ID kon tonen dat aangaf dat ze 18 jaar of ouder was. Kennelijk zijn de straffen voor de supermarkten dusdanig streng geworden bij het potentieel verkopen van drank aan minderjarigen dat er dit soort van belachelijke instructies aan het personeel wordt gegeven. Het gevolg van dit soort acties is dat je geen boodschappen met je kinderen kunt doen als je ook wijn (om te koken bijvoorbeeld) nodig hebt. De waanzin ten top gedreven mijns inziens.

Sensei

De sushi boot

Donderdag was het niet three strikes and your out maar wel de derde dag op rij dat ik uit eten ging. De reden deze keer was het afscheid van een collega die ons ging verlaten en we hadden besloten om zijn vertrek met zijn vieren met een hapje te begeleiden. De keuze was op Sensei gevallen, een Japans restaurant waar ik al eerder gegeten had.

Helaas bleek op de woensdag dat de vertrekkende collega niet kon maar wij besloten om toch met zijn drieën te gaan. We hadden een mooi plekje aan het raam met uitzicht op de haven en na bestuderen van de kaart besloten we te beginnen met de sushi boot voor vier personen (ja we waren met zijn drieën) en als extraatje een portie sashimi van zalm en tonijn. Het smaakte allemaal even goed en was een goed begin van een fijne maaltijd. Als tweede gang kozen we voor warme gerechten, eend, koe en zeebaars waren de keuzes en alhoewel ze alle drie prima smaakten was de winnaar de eend. Ik had op dat moment wel genoeg gegeten maar mijn collega's waren nog in de race en zij besloten met een sashimi gang van vier vissen (zalm, tonijn, zeebaars en coquille), met een rondje koffie namen wij afscheid van Sensei en besloten spontaan om binnenkort de gezellige avond nog een keer te herhalen in Amsterdam en dan wederom zonder de ex-collega die niet was komen opdagen.

Thaicoon

Het voorgerecht

Woensdagavond moest ik helaas opnieuw uit eten. Deze keer had ik met een vriendin afgesproken om na het werk bij Thaicoon in Almere een hapje te gaan eten. Ik pikte haar dan ook bij haar huis en vervolgens reden we naar het centrum van Almere waar Thaicoon gevestigd is. Het bleek een mooi ingericht restaurant te zijn met een open keuken. Zij kende de eigenaresse en liep vrolijk de keuken in om hallo te zeggen voordat we aan een tafeltje gingen zitten voor een van de vreemdste etentjes die ik ooit gehad heb.

Ik liet de bestelling aan haar over want er is weinig wat ik niet lust en volgens mij lust ik alles uit de Thaise keuken. Vervolgens liep zij vrolijk de keuken in om persoonlijk ons voorgerecht (de mix van Thaise hapjes) te regelen en die kwam zij ook brengen inclusief wat te drinken. Alles smaakte prima maar zij verliet onze tafel om zich wederom in de keuken aan het werk te begeven. Zij had namelijk besloten om een Thaise specialiteit te maken die niet op de kaart stond en die ik nog nooit gegeten had. Het was in een zijn geheel (dus met kop en staart) gebakken witvis in een salade. Ik moet zeggen, heel erg lekker. Daarnaast hadden wij een gerecht van rundvlees met Thaise basilicum, pepers en knoflook met een zoetige smaak en een pittige salade met garnalen en inktvis. Alles was prima van smaak en ik complimenteerde mijn vriendin met de vis. Na ijs voor haar en espresso voor mij verlieten we na het tweede rondje koffie Thaicoon. Zoals ik al zei een van de meest verrassende diners die ik ooit had meegemaakt want waar kom het je tegen dat je tafelgenoot meerder malen de tafel verlaat om in de keuken de gerechten te bereiden.

3 days to kill

Kevin Costner

Na de maaltijd werd de auto weer betreden voor de rit naar Beverwijk maar aangezien de maaltijd behoorlijk lang geduurd had, hadden we niet al te veel tijd. Het was dan ook parkeren, de kaartjes halen, twee flesjes water en één zak snaai (niet voor mij) kopen en de zaal betreden. Daar bleken de reclame en trailers al voorbij te zijn en was de film net begonnen, kortom een optimaal minimaliseren van de wachttijd.

De film gaat over een oudere CIA agent (Kevin Costner) die na zijn laatste opdracht erachter komt dat hij nog maar een paar maanden te leven heeft en besluit naar Parijs te gaan om die tijd met zijn van hem vervreemde vrouw en dochter (waarvan hij jaren terug afscheid genomen heeft vanwege zijn werk) door te brengen. Dan wordt hem een experimentele kuur aangeboden in ruil voor een laatste klusje. De film is een uitstekende mengeling van actie, humor en drama en de twee uur die de film duurde vlogen voorbij. heel simpel dit is een aanrader ga ernaar kijken!

La cucina di Georgia

De primi zoals de Italianen zeggen

Dinsdagavond was het weer tijd voor een diner en film combinatie en het diner gedeelte vond in Haarlem plaats bij een erg goed Italiaans restaurant, la cucina di Georgia. OP de dinsdag en woensdag hadden zij een drie gangen arrangement voor de mooie prijs van 27,50 en dat wilden wij gaan proberen.

Het was een klein restaurantje maar met goede stoelen en mooi gedekte tafels met echt tafellinnen. De bediening bestond uit de chef die zelf de gangen bij ons kwam opbrengen, de sous chef en de maître, maar ja met 24 couverts is dat prima te doen. Het restaurant serveert alleen maar echte Italiaanse gerechten en dan ook nog uit de streek waar de chef vandaan komt. Alles gemaakt van verse\biologische producten  De start was een lekkere prosecco met twee mooie amuse, eerst een hartig taartje en vervolgens een stukje huisgemaakte worst in een gelei. Daarna kwam drie soorten brood (net zoals alles zelfgemaakt met een mooie olijfolie. Ondertussen hadden wij onze keuze bepaald (het hoofdgerecht was of vis of vlees) en daar een mooie fles rosé en een fles plat water bij uitgezocht.

De secondi

Na enige tijd kwam de primi piatti aan (we hadden de optie van een voorgerecht overgeslagen i.v.m. de film( en die bestond uit een mooie spaghetti met knoflook, olie en pepertjes in een 36 maanden oude Parmezaanse kaas. Verrukkelijk is de enige omschrijving die hierop van toepassing is Na gepaste tijd (op de kaart staat dat lekker eten uit een passievolle kokkin en geduldige gasten bestaat) kwam de kalfshaas met foie gras in Marsala wijn met krokante parmaham. Ik had het niet verwacht maar de eerste gang werd probleemloos overtreffen door wederom een top gerecht. Gezien de tijd verzochten wij de maître om iets meer haast met het nagerecht, een merengue van bloedsinaasappel met gember,  te maken omdat wij naar de film moesten. Drie maal geschoten en drie maal prijs want weer kwam er een uitstekend gerecht op tafel. Met dankzegging aan de chef en de maître moesten we helaas de deur uit want de film startte al om 9 uur. Ze hadden echter ook een zes gangen menu degustazione en dat wil ik eigenlijk ook wel een keer gaan proberen en dan uiteraard daar de hele avond voor nemen.

The frozen ground

(een deel van) de dvd cover

Gisteravond besloot ik naar een film te kijken die ik al een tijdje had liggen maar waar ik nog steeds niet aan toegekomen was. Het ging om de film frozen ground, een thriller over een seriemoordenaar met Nicholas Cage in de hoofdrol. De trailer beloofde een film gebaseerd op ware gebeurtenissen en meestal kan je dit met een flinke korrel zout nemen maar bij de aftiteling werd de link met de realiteit gelegd en begreep je dat dit inderdaad een waargebeurd verhaal was.

Terug naar de film, deze gaat over een state trooper in Alaska die pal voordat hij de dienst verlaat nog een laatste klus krijgt. In tegenstelling tot de meeste van dit soort films waarin je je tot het laatste moment afvraagt wie de dader is weten zowel de kijkers als de politie al snel wie de dader is. Het probleem is echter om dit te bewijzen en daar gaat deze film over. Ik heb van begin tot einde genoten en kan iedereen dan ook van harte aanraden om naar frozen ground te gaan kijken.

Werkherinneringen 19: Lekke band

Zij kwamen ons dus redden

Gisteren kwam er een mail van een collega binnen met de mededeling dat hij wat later zou zijn omdat hij met een lekke band langs de weg stond en zijn auto bleek geen reservewiel of thuiskomer te hebben, hij moest dus op de ANWB wachten.Dat deed mij terugdenken aan een van de weinig lekke banden die ik zelf meegemaakt heb.

Een collega had net haar rijbewijs gehaald en meteen een auto gekocht aangezien zij dicht bij mij woonde reden we vaak samen naar het werk en op een mooie zomerdag reden we terug naar huis. Ik vond dat de auto slecht reed maar zij had niets in de gaten alhoewel haar handen krampachtig aan het stuur zaten. Ik zei tegen haar dat we volgens mij een lekke band hadden en nadat ze op de vluchtstrook gestopt was bij Muiden bleek de linker voorband aan flarden gescheurd te zijn. Zij belde de ANWB en wij zaten lekker in het zonnetje te wachten tot onze redder in nood verscheen. Na de bandenwissel nam ik het stuur over voor het laatste stukje want zij was nog wat nerveus na het moeizame rijden met één lekke band. Wat mij altijd aan deze gebeurtenis bij zal blijven is hoe het in hemelsnaam mogelijk is om een paar kilometer met een lekke band te rijden zonder dat je dat doorhebt, hoe onervaren je als chauffeur ook mag zijn.

Zaterdagavond stapavond

De toiletdeuren van de burgerbar

Door het vrijdagetentje van de boys was het deze week zaterdagavond stapavond en zou gecombineerd worden met een eenvoudige doch voedzame maaltijd. Voor het zover was had ik echter al genoeg problemen om in de stad te komen want op lijn 1 stond de tekst omleiding naar het tropenmuseum. Bij navraag bleek dat dit het eerste effect van de NSS was want de binnenstad was afgezet voor het openbaar vervoer. Gelukkig reed de metro wel en met wat overstappen kwam ik alsnog in het centrum aan Amsterdam aan en betrad het startpunt van de route. Al gauw werd onder een goed glas bier (eerst Leffe blond en daarna Karmeliet) De politieke consequenties van de gemeenteraadsverkiezingen besproken alvorens we naar de burgerbar vertrokken om van een goed stuk koe te genieten. Toen ik het toilet bezocht moest ik eigenlijk best wel lachen om de bordjes op de deuren, duidelijk in de stijl van het restaurant gedaan.

De volgende halte was een bezoekje aan de Zon waar diverse bekenden zich bevonden en we even gezellig bleven hangen. De royal taste en de hartjes werden deze ronde overgeslagen maar wel om twee verschillende redenen. Bij de eerste waren namelijk geen bekenden aanwezig en bij de tweede was het dusdanig druk dat we besloten om de avond bij de Mekhong river te beëindigen.

Fan's kitchen

De sushi

Vrijdag was er weer tijd voor een diner met de boys en zoals gebruikelijk was dat via een Groupon geregeld. De keuze was gevallen op een vijf gangen diner voor €20 per persoon bij Fan's kitchen op de overtoom.

Half acht zaten we aan tafel en onder het genot van eerst Chinese en later Japanse biertjes wachtten we op wat de chef zou brengen. Welnu dat begon met een rundvleessoep met groenten waarvan de algehele mening flauw was, maar dankzij Simon verdwenen toch alle vier de kommen soep. De volgende gang waren vier stukke mooie sushi en die bevielen iedereen wel heel erg goed. Daarna een gang met kip hoisinsaus en groenten en wederom allemaal erg prettig.

De eend

Tijdens het wachten op gang vier, de eend (die Dennis liet vervangen door koe' besloten de anderen dat er nog wel een sateetje bij kon maar aangezien het hoofdgerecht al kwam werd die voor na het hoofdgerecht besteld. Wederom prima te eten en, gelukkig tegen de verwachtingen in, voorzien van nasi i.p.v. witte rijst. Na de teriyaki saté gang, die ik aan mij voorbij liet gaan, kwam toch wel het hilarische hoogtepunt van de avond. Een naamloze onverlaat had namelijk bij het tafellichtje een strak opgevouwen papiertje gestopt en dat stond flink te fikken en weigerde uit te gaan ondanks gard geblaas van de mannen. OP een gegeven ogenblik liet Simon echter zo´n machtige wind waaien dat het glaasje in tweeën brak maar het vuur bleef doorgaan. Met vereende krachten werd de vlammenzee tenslotte gedoofd zodat we rustig van ons dessert konden genieten.

Bij het natafelen bleek dat de chef ook schilderde naast het koken en de twee andere bezoekers die er nog waren (het was inmiddels erg laat) kochten een schilderij van hem. Daarna maakten wij nog kennis met de chef die een aardig visje op een schaal had liggen. Hij wist er alleen de Chinese naam van maar ik zou geen kennis met de vis willen maken, het was een grote joekel van een vis met een behoorlijk afschrikwekkend uiterlijk. Na elven verlieten we tenslotte het restaurant na een wederom erg fijne avond.