Tweede dartbord

Zoals in meerdere blog posts al te lezen was is ons team vanaf (bijna) de eerste dag dat wij als team opereerden aan het darten geslagen. Het begon met een dartbord op onze kamer en ging verder met de BBB (bier, bitterballen en bull's eye) avonturen in de, inmiddels gesloten, Bruine en 't Lieverdje.

Enkele weken geleden stonden wij op de vrijdag middag nog een pijltje te gooien voor we naar huis zouden gaan toen de financieel directeur binnenkwam. Hij zag ons bezig en vertelde zelf ook met zijn zoon wel eens een spelletje te darten. Hij gooide een paar pijltjes met ons mee en wou het best wel vaker doen. Wij suggereerden dan ook meteen om een dartbord in de vide te plaatsen zodat er tijdens de vrijmibo ook gedart kon worden.

Donderdag bleek hij de daad bij het woord gevoegd te hebben want er hing opeens een dartbord in de vide waar eerst een doek met teksten hing. Toen we naar huis gingen konden we het dan ook niet laten om het bord meteen in te wijden. We gooiden een spelletje 301, dat ik trouwens won, om het bord zijn vuurdoop te geven. Nu nog wachten op de bedrijfskampioenschappen en het kan echt niet meer stuk.

Kookboek

Ik ben langzaam maar zeker bezig met het opruimen van mijn huis. Zo ben ik druk bezig met het weggooien van dingen waar ik al in geen jaren gebruik van maak. Voorbeelden daarvan zijn  een kaas fondue set die ooit in mijn kerstpakket zat en de beker van de banana bubgalow waar ik zelfs een blog post aan gewijd heb.

Tijdens de laatste opruim actie kwam ik langs het plankje waar de kookboeken op staan en toen realiseerde ik mij dat ik al in heel veel jaren geen kookboek opengeslagen had. Als ik tegenwoordig iets wil weten duikt ik het internet op en zoek daar naar gerechten, recepten en ingrediënten. Mocht ik het recept heel erg interessant vinden dan maak ik een kopietje op mijn harde schijf en heb het voor eeuwig bij de hand. De beslissing was dan ook erg snel genomen om afscheid te nemen van deze plank en wederom een aantal dingen op te ruimen waar ik geen gebruik meer van maak. Ik liep dus ook vrolijk boeken weg te gooien totdat ik bij het grote kookboek voor elke gelegenheid kwam van Margrit Gutta.

Toen stopte ik even want er kwamen aardig wat herinneringen boven toen ik het kookboek ter hand nam. Het was namelijk een cadeau van mijn ouders toen ik het ouderlijk huis verliet en op eigen benen ging staan. In de eerste jaren heb ik het regelmatig ter hand genomen om te kijken hoe je bepaalde basis dingen zoals bijvoorbeeld aardappelpuree maakt en daarnaast uiteraard voor recepten. Na de verhuizing naar mijn huidige woning heb ik het boek echter nooit meer ingekeken en daarom mag het nu dan ook weg. Toch blijf ik mijn ouders erg dankbaar voor dit geschenk want toen ik het ouderlijk huis verliet heeft het me erg goed geholpen.

Word on

Ik ben al een tijdje een redelijk fanatiek Wordfeud speler en daarnaast speel ik tegenwoordig ook social chess. Dat zijn echter de enige twee multi player games die ik op mijn iPhone speel. De huidige rage, draw something, is niets voor mij. In dit spel maakt de ene speler een tekening die vervolgens door de andere speler geraden moet worden. Ik heb totaal niets met tekenen, dys logischerwijs is dit niet mijn game. Dat anderen daar wel wat mee hebben moge duidelijk zijn want de makers van dit spelletje hebben hun bedrijf voor 200 miljoen dollar verkocht aan Zynga.

Toen er echter een variant op Wordfeud uitkwam was ik echter wel degelijk geïnteresseerd. Het spel, met de naam, Word on, werd dan ook door mij gedownload en geïnstalleerd op mijn iPhone. Een collega met wie ik wel eens Wordfeud speel installeerde de game ook op zijn telefoon en we begonnen met spelen (uiteraard zonder de handleiding te lezen). Het eerste spelletje was er eentje van uitvinden maar na afloop hadden we de regels door en konden voor een echt potje beginnen. Het spel komt er op neer dat je net als bij Wordfeud een plankje met zeven letters hebt en de pot waaruit je nieuwe letters krijgt. In tegenstelling tot Wordfeud is er echter geen bord maar een plankje van zeven letters met bonussen waar je een woord kunt leggen. Na elke beurt wordt het plankje weer geleegd. Het is duidelijk simpeler van opzet dan Wordfeud en speelt daardoor sneller. Tijdens zowel het oefenpotje als tijdens onze eerste echte game kon ik er echter niet al te opgewonden over raken. Ik vermoed dan ook dat Word on geen blijvertje voor mij wordt.

Flashback Florida 1993

Het reisverslag Amerika 1993 is tenslotte in vier delen geplaatst en niet in vijf. De verhouding in Florida lag dusdanig in het voordeel van Orlando dat die twee dagen Miami wel heel erg als mosterd na de maaltijd gekomen zouden zijn. Daarom zijn nu in augustus 1993 de laatste delen van het dagboek (zoals een blog in de pre internet dagen heette) Amerika 1993 te vinden.

Deze episodes spelen zich af in Orlando, Miami, Daytona beach en (zeer kort) in Atlanta. Hoogtepunt van deze verslagen is voor mij toch wel de drie dagen die wij in de pretparken van Walt Disney World doorbrachten, the Magic Kingdom, the MGM studio's en EPCOT. Voor mij is Disney toch wel het symbool van Amerika. Toen ik als kind naar afleveringen van de Walt Disney show op tv zat te kijken had ik een grote wensdroom, daar wil ik ook heen. Het heeft zo'n 25 jaar gekost voordat het zo ver was maar, hoe ongelooflijk het ook klinkt, deze vakantie heeft al mijn verwachtingen overtroffen en staat onbedreigd op nummer 1 in mijn vakantie hitparade.

Thai Isaan

Samen met Kai achter de balie van Thai Isaan

Zaterdagavond was wederom Thais eten. Na vrijdag met de boys al bij Suvarnaphum gegeten te hebben stond er nu een bezoek aan het voor mij onbekende Thai Isaan op de agenda.

Ik had afgesproken met een vriend die ik al erg lang niet gezien had, de laatste keer was tijdens een whisky proeverij van bijna een jaar geleden. De reden dat hij voor Thai Isaan had gekozen was erg simpel, dit was namelijk de plek waar Kai tegenwoordig de scepter zwaait. Kai behoort tot de beste Thaise koks van Amsterdam en toen hij nog in de Butterfly werkte genoot ik elke keer weer van zijn kookkunst. Via een aantal omzwervingen in andere Thaise zaken (waarbij hij bij een van die zaken een 9+ van Johannes van Dam had gehad) was hij nu hier neergestreken.

Thai Isaan is een klein restaurant (28 plaatsen) op de Spuistraat en ziet er prima uit. Ik kwam als eerste binnen en wachtte op de komst van mijn vriend. Al gauw kwam hij binnen en startte een erg gezellige avond waarin we meer dan genoeg bij te praten hadden. Hij was onlangs voor het eerst in Thailand geweest en dat vormde toch wel een erg belangrijk onderdeel van het gesprek, maar ook de situatie van diverse vrienden en kennissen passeerden de revue. Dat gesprek werd trouwens vergezeld van een uitstekende maaltijd, Kai heeft niets van zijn magie verloren. We genoten van saté, soep, eend en gamba's vergezeld van een karaf witte wijn. Het was een lange en erg gezellige avond en pas na tien uur braken wij de tenten op. Echter niet na nog twee belangrijke zaken besproken te hebben. Als eerste kreeg ik van hem nog de tip om voor een toekomstige Amerika vakantie eens naar Austin te kijken, de plaats waar hij gestudeerd had en de belofte dat onze volgende afspraak minder lang zou duren.

Memphis

Na de gezellige avond met de boys zaten Dennis en ik de volgende dag in de chat en het onderwerp was uiteraard de komende Amerika vakantie daar die de avond daarvoor ook al diverse malen voorbij was gekomen. Dennis wilde wat kleine zaken wijzigen en wat dingen toevoegen en dat laatste dan met name in Memphis. Als eerste werd er een strakke planning opgesteld voor de reis naar Memphis zodat wij vroeg naar Graceland kunnen en dan nog een stukje dag over hebben voor een bezoek aan de sun studio's. Dit is de fameuze rock studio van Sam Phillips waar de rock & roll geboren is met sterren als Elvis Presley, Johnny Cash en vele anderen. Eigenlijk mag je de sun studio's niet missen als muziek liefhebber.

Daarnaast moest er nog een echte diner plek in Memphis geregeld worden daar Dennis het voedsel in de BB King's blues club niet al te zeer zag zitten. Hij kwam dan ook aanlopen met Outback een keten waar hij al eerder een bezoek aan had gebracht en die wij vorig jaar in Orlando zagen maar niet bezochten. Dennis beval de tent aan, de kaart zag er prima uit en we scoorden meteen al een coupon voor $10 korting, dan kun je geen nee meer zeggen. Kortom Memphis gaat een erg drukke maar ook een hele leuke dag worden tijdens onze 2012 trip.

John Carter

Na het verlaten van het restaurant stapten wij in de auto en reden naar de stad. Tot onze grote vreugde vonden wij een parkeerplek in de Vijzelstraat op loopafstand van de bioscoop. Aangezien we nog ruim de tijd hadden (de film begon om vijf over tien), werd er nog een poging gedaan om koffie te drinken. Helaas bleek de koffie zaak die in de Reguliersbreestraat zat vervangen te zijn door een burger bar dus dat werd niets. Frank ging dan toch nog voor een ijsje bij de McDonalds maar toen werd dan ook de bioscoop betreden.

De film was al zwaar geflopt in Amerika maar dat deerde ons niet daar wij allemaal de boeken jaren terug gelezen hadden en benieuwd waren naar de versie op het witte doek. De film duurde ruim twee uur en ondanks dat ik een drukke week achter de rug had en vrij moe was verliep de tijd erg snel. De film was niet echt een topper maar ik vond hem best wel aardig, maar ik kan me heel goed voorstellen dat als je de boeken niet gelezen hebt en niets hebt met het karakter dat je niet met een voldaan gevoel de bioscoop verlaat. Alhoewel de film bedoeld is als de eerste in een serie van drie vermoed ik dat het vervolg er niet gaat komen aangezien Disney verwacht een verlies van $200 miljoen te gaan lijden. Gelukkig was de eerste film een afgerond verhaal en alhoewel ik best naar een tweede deel was gegaan zal ik die ook niet al te hard missen. Welnu op naar the avengers, de volgende supergelden film die op 26 april in de bioscoop komt.

Suvarnaphum

Frank & Simon bestuderen de kaart

Het was weer eens tijd voor een boys night out en in de voorafgaande week was er druk gediscussieerd tussen Dennis en mij waar we zouden gaan eten en of er eventuele vervolg acties zouden komen. De uitkomst werd eten bij Morita-Ya en een afzakkertje in het elfde gebod. Ik zou de reservering maken en we zouden aan de rol gaan.

Totdat een onschuldig mailtje van Simon roet in het eten gooide. Hij had namelijk uitgezocht hoe laat John Carter in de diverse bioscopen draaide en hoe dat rond het eten paste. Daarop herinnerden wij ons dat het dit keer een eet en film avondje zou worden en de plannen dus aangepast moesten worden. Na wat heen en weer bleven er twee opties over Billy Thai of Suvarnaphum en daarna Pathé de munt voor de film. Ik koos voor Suvarnaphum aangezien het daar de laatste paar keren dat ik er was erg stil was geweest en we willen tenslotte niet het risico hebben dat de beste Thai van Amsterdam west moet sluiten.

Zo zaten we daar om zeven uur aan tafel en besloten tot een drie gangen menu. Daar de Aziatische keuken niet echt beroemd is voor haar nagerechten besloten we tot voorgerecht, soep en hoofdgerecht. Zoals gewoonlijk was alles weer van uitstekende kwaliteit van de saté (daar kozen de mannen voor) en de loempia's (daar koos ik voor), via de diverse soepen naar de diverse hoofdgerechten. Kortom een uitstekend begin van de avond, een begin dat smaakte naar meer.

Für Elise

De afgelopen weken hield mijn zusje een aftelling op facebook. Op 4 februari verscheen er een bericht dat uit de simpele tekst 45 bestond. Niemand begreep er wat van en op de vragen die gesteld werden reageerde zij niet. De volgende dag verscheen er 44, wederom zonder enige reactie van haar. De ene na de andere dag ging de teller omlaag en steeds meer mensen begonnen zich af te vragen wat dit toch betekende. Deze week kwam de aap uit de mouw toen mijn zusje op maandag vertelde dat ze de dagen tot de lente aan het aftellen was. Ze had veel lol aan de hele episode gehad en dan met name aan de mensen die zich wanhopig afvroegen wat al dat aftellen betekende.

Voor mij is vandaag de lente ook begonnen want toen ik thuiskwam hoorde ik van ergens uit de wijk de tonen van für Elise klinken en dat betekent dat de ijscoman weer rondrijdt. Kortom de lente is nu officieel begonnen en het is verboden om nog sombere gedachten te hebben.

De terugkeer van Valiant

Toen begin jaren negentig de eerste comics van het Valiant universe uitkwamen was ik een comic veelvraat en ik probeerde deze nieuwe comic lijn dan ook. Ik was meteen verkocht want de verhalen die Jim Shooter en zijn mannen maakten waren geweldig. Helaas werd Jim al vrij snel de deur uit gewerkt en de series begonnen langzaam maar zeker achteruit te gaan in kwaliteit.

Pal na het ontslag van Jim was ik in New York met mijn trouwe matties en we brachten toen een erg mooi bezoek aan Valiant (en trouwens ook aan Defiant Jim's nieuwe bedrijf). Het versterkte mijn link met Valiant fors. Toen het bedrijf door Acclaim overgenomen werd was de kwaliteit dusdanig slecht geworden dat ik afhaakte en de comics niet meer las. Rond 2008 werden de rechten van het bedrijf (dat al lang niets meer publiceerde) overgenomen door enkele investeerders en zij brachten drie hardcover's uit van de originele series met korte nieuwe verhalen van Jim in die boeken. Daarna werd het wederom erg stil rond het bedrijf. Deze zomer echter komen er opnieuw Valiant comics in de winkel. Vanaf mei tot augustus zal er elke maand een nieuwe serie gelanceerd worden, X-O manowar, Harbinger, Bloodshot en als laatste Archer & Armstrong. Ik ben benieuwd wat de nieuwe mensen met deze series gaan doen. En alhoewel ik al lang geen losse comics meer koop is de kans heel groot dat ik, als ik in mei in Amerika ben, het eerste deel van X-O aanschaf.