Restaurant problemen

Na het verlaten van het festival was het tijd om een hapje te gaan eten. Aangezien we voor een snelle hap wilden gaan hadden we van te voren al besloten om Kam Yin met een bezoek te vereren. Goedkoop en altijd goed zijn toch wel de twee hoofdkenmerken van deze Surinaamse Chinees. Zij serveren in mijn ogen de beste value for money maaltijd in de omgeving.

Tot onze grote schrik stond er echter een rij voor de deur, wij zijn kennelijk niet de enigen die de kwaliteiten van Kam Yin hoog inschatten. Het deed mij enigszins denken aan Rome waar wij voor de deur van Pizzeria la montecarlo ook in de rij stonden (zie hier voor dat verslag). Dan maar op naar de little Thai prince maar uiteraard was deze ook vol en gingen ze al om 9 uur dicht daar de baas jarig was en een feestje gaf. Next stop dan maar, restaurant Wellcome. Ook hier een volle tent en wanhopig geworden gaven we het dan ook maar op.

We besloten maar een uurtje in de roode baron door te brengen in de verwachting dat Kam Yin dan wel weer plek zou hebben. En inderdaad, toen wij voor de tweede maal naar Kam Yin liepen was er plek te vinden. We zetten ons neder, namen de kaart door en binnen de vijf minuten stonden er twee porties eten voor onze neus. Nog geen half uur later stonden wij voldaan weer buiten na het aftikken van de somma van €20 voor twee maaltijden met twee drankjes. Zoals gezegd je gaat hier niet heen om uitgebreid te dineren maar een betere value for money ken ik niet.

Het bockbier festival

Dit weekend was weer het jaarlijkse bockbier festival van stichting Pint. Wijs geworden door vorige jaar (de rijen waren op zaterdagavond zo lang dat we niet eens naar binnen zijn gekomen) besloten we zaterdagmiddag al te gaan.

Ontmoetingsplek was het nabijgelegen in de wildeman zodat we bij eventueel wachten dat onder het genot van een biertje konden doen. Aangezien we binnen de halve minuut van elkaar aankwamen liepen we meteen door naar de beurs van Berlage. Onze planning was goed want er was geen rij en we konden meteen doorlopen, onze jas bij de garderobe achterlaten en het glas en de munten kopen. De zaal was vol maar er was voldoende loop ruimte en zo proefden wij diverser bockjes en genoten tussentijds van een paar klanken van de beide bands die nu in een andere zaal speelden i.p.v. in de hoofd zaal. Voor de liefhebbers, het ging om Wouter Kiers en The old firm (ze stoppen er trouwens mee dus je hebt nog maar enkele mogelijkheden om ze te zien).

Zoals elk jaar dronken we vijf bockjes (men schenkt hier kleine glaasjes van 0.20 centiliter voor de mooie prijs van €2) en stonden dus na zo'n twee uur weer buiten. De start was een vrij bittere bock en alhoewel niet slecht duidelijk de minste van de avond. Zelfs het Paulaner bockbier (en Duits bier is normaliter bitterder dan Nederlands) was minder bitter. De twee lekkerste voor mij waren in ieder geval de Zondebok en de winnar voor mij, Leeuw najaarsbock van brouwerij de Leeuw. na de teleurstelling van het niet binnenkomen van vorig jaar werkt onze nieuwe tactiek prima en dus gaan wij volgende jaar wederom om 5 uur naar het bockbier festival.

Drinken, eten en gokken

Eens per jaar is er een reünie van (oud) collega's van mijn bedrijf waar we de bovengenoemde activiteiten gaan uitvoeren. Dit jaar was de datum wederom aangebroken en de start is in café de zon op de nieuwmarkt. Aangezien het op vrijdagavond is stop ik zelf altijd eerst even in het elfde gebod maar dat is iets dat het merendeel van de groep inmiddels ook weet. Zodoende zag ik al diverse mensen voor we bij de zon waren.

Na een gezellige borrel (waarbij nog een laatste afzegging binnenkwam), vertrokken wij naar Wing Kee waar de organisator (zelf ook Chinees) een tafel voor ons gereserveerd had. Al snel komen de kannen met jasmijn thee en de schalen met soep op tafel en zit iedereen te snullen. Na de soep blijven de soepkommen op tafel want die fungeren als borden. De schalen met soep worden echter vervangen door schalen met eten. Wederom zit zelf bestellen er niet bij want, zoals het hoort bij Aziatische etentjes, worden alle gerechten door iedereen gedeeld. Er komt eend, octopus, rund, varken en diverse variëteiten aan garnalen (tot de jumbo) voorbij en op een gegeven moment zit ook de grootste eter onderuitgezakt aan tafel.

Vervolgens is het tijd voor het laatste onderdeel een wandeling naar het leidseplein en het holland casino aldaar. Er was deze keer echter weinig animo voor het casino en dus ging de groep met mij mee voor een laatste afzakkertje in de roode baron. Na een (of meer) laatste drankjes namen we afscheid met een welgemeend tot volgend jaar voor het merendeel van de groep. Met dank aan onze organisator was het wederom een erg gezellige avond.

Sensei

Gisteren hadden we een etentje van het werk. Het werd teppanyaki bij Japans restaurant Sensei in Almere haven. Eigenlijk was het de bedoeling dat we een echte teambuilding activiteit zouden gaan doen deze zomer, en wel in Zandvoort. Hier kun je actief bezig zijn  met een wervelend piraten spel. Nu is dat echt niet mijn ding maar ja je moet wat voor je werk over hebben. Nu was het niet alleen niet mijn ding maar er waren dusdanig weinig aanmeldingen dat het feest niet doorging.

Om diegenen te belonen die wel mee wilden doen werd er daarom een etentje gepland in een goed restaurant. Aangezien we met slechts een zesde van de afdeling waren was er meer dan genoeg budget aanwezig en dus werd er voor het luxe menu van de chef gegaan. Welnu het was genieten geblazen want zaken als coquille en kreeft, sashimi van zalm en tonijn en ontzettend malse ossenhaas maakten onderdeel uit van het menu. Iedereen genoot me volle teugen en a wonderfull time was had by all zoals dat zo mooi heet. Ik heb in ieder geval genoten en als we dit volgend jaar weer gaan doen zal ik dan ook geen enkel bezwaar maken.

Studio Spaan

Ik word regelmatig geïnspireerd door de blogposten van mijn goede vriend Dennis en zo bracht zijn stukje over de televizier ring voor het programma VI wederom een mooie herinnering bij mij boven. Tussen 2000 en 2003 werd het tv programma studio Spaan uitgezonden vanuit het Olympisch stadium in Amsterdam. Op een gegeven ogenblik nam Dennis contact met mij op, hij had toegangsbewijzen voor een van de opnames en of ik zin had om mee te gaan. Natuurlijk was dat niet tegen dovemansoren gezegd en op een mooie dag reisden wij af naar het Olympisch stadion. Uiteraard waren wij ruim op tijd aanwezig en konden nog even rondkijken buiten de studio. Zo zagen wij Pierre van Hooijdonk (aha dus dat werd de eregast) arriveren in een zwarte Audi A6.

Het was tijd om naar binnen te gaan en na wat geschuif en gedoe hadden wij beiden een kruk en konden gaan genieten van de show. De opnamen verliepen probleemloos, er hoefde niets over te gaan en alles ging lekker vlot. Een van de leukste onderdelen van het programma was echter niet life maar opgenomen, een filmpje in de reeks coken met Maradona. Ik kon er nog eentje terugvinden via het internet, (helaas niet diegene waar hij oliebollen bereidde met als hoofdingrediënt VEEL poedersuiker). Mijn eerste (en enige) aanwezigheid bij de opname van een tv programma was erg leuk, zelfs nu nog roept het prettige herinneringen op.

Athene & Madrid

Zoals vermeld werd er tijdens het Zaanse uitje al gespeculeerd over de zomervakantie 2012. Er werd deze keer niet over Oost Europese landen gepraat maar in Zuid Europa werden al een aantal opties genoemd. Er kwamen meerdere Spaanse streken en steden voorbij in de discussie maar ook de andere landen bleven niet ongenoemd. In de komende tijd gaan we dan ook maar eens rustig kijken (we hebben tenslotte nog eventjes voor we moeten beslissen) wat de diverse plekken te bieden hebben. 

De eerste twee kosten gelukkig niet al te veel onderzoek daar ik beide steden al bekeken had voor een trip in de meivakantie van 2010. Ik zou toen samen met Frank, Simon & Dennis weggaan en na het bekijken van een aantal steden viel de keuze toen op Rome. Tot de steden die toen afvielen behoorden o.a. Athene en Madrid. Van beide steden is toen al een eerste onderzoekje gedaan en aangezien er niet zo veel veranderd in 2 jaar tijd zijn hier links naar de artikelen over Madrid & Athene. Naar de andere plekken moet het onderzoek nog opgestart worden maar hier zijn alvast de eerste twee resultaten.

MLB: Het seizoen is bekend

Berichtte ik een week geleden over het aanstaande seizoen van Major League baseball, inmiddels is het seizoen met alle wedstrijden bekend gemaakt. Dit zou ons helpen om de keuze voor de laatste vakantieplaats in Amerika te bepalen. Welnu, zoals dat zo mooi heet, alle opties zijn nog open. Kampioenskandidaat de St. Louis Cardinals (momenteel 2-2 tegen de Texas Rangers in de best of 7 voor de world series).

We zouden niet in de meivakantie gaan dus dat is vertrek op 11 mei of 18 mei. Gaan we op 11 mei dan kunnen we op 14 t/m 17 mei naar de Braves (tegen de Reds of de Marlins) of op 12 t/m 15 mei naar de Cardinals tegen de (jawel) Braves of de Cubs. Een week later wordt het krap voor de Braves, vrijdag de 25e tegen de Nationals, maar de Cardinals hebben een ruime keuze. Die spelen van maandag t/m zaterdag tegen de Padres en de Phillies. Eerst eens kijken welke week ons het beste uitkomt en dan een stad kiezen. Ik kan beide maar wat mij betreft de week van de 18e. Atlanta wordt waarschijnlijk onze laatste stad dan zou die dus afvallen voor de eerste week, terwijl we in de tweede week beiden nog kunnen kiezen.

Sint

Dit weekend zat ik naar een film te kijken die totaal niet tot het rijtje films behoord waar ik van plan was naar te gaan kijken. De reden was een gesprek met een van de stamgasten van de roode baron. We kwamen via Paris Hilton op in Nederland gemaakte filmopnamen en wat dat voor overlast voor omwonenden betekende. Tijdens het gesprek vertelde hij mij dat een stukje van Sint opgenomen was in onze kroeg. Uiteraard besloot ik direct om de film te downloaden en te gaan kijken.

De film begon in 1492 en alhoewel de beelden (met name de boot) erg nep waren, was het wel leuk om zaken als schoenen voor de deur en door schoorstenen klimmende mannen met baretten te zien. Vervolgens een sprong naar 1968 waar we, wederom op 5 december, de moord op een boerenfamilie zien. Volgende scene, Amsterdam 5 december anno nu. Op 23 minuten in de film loopt een groep toeristen met gids de zeedijk op en we krijgen het eerste shot van de buitenkant van de roode baron. Vervolgens gaan we naar binnen waar een politie inspecteur aan de bar zit. Uiteraard een acteur als barkeeper en de enige gast is ook een acteur maar toch leuk om je eigen kroeg te zien. En ook leuk om de verborgen reclamex te zien want de geschonken jenever is een andere dan die normaal geschonken wordt.

En de film, ach anderhalf uur pretentieloos vermaak en dat is een betere beoordeling dan de gemiddelde Nederlandse film van mij krijgt. Als je hem niet ziet mis je niet veel, maar als je anderhalf uur over hebt dan kun je die best besteden met het kijken naar Sint!

Breugems brouwerij

Het was tijd voor het tweede deel van de avond een optreden van de Zaans Hoornse formatir The untuned in Breugems brouwerij. Het was een formatie die voornamelijk rock speelde en ik had een mega grote flashback naar New York 1993, waar ik in Bleeker street ook een dergelijke cover band aan het werk had gezien.

We gingen uiteraard verder met het proeven van de eigen gemaakte bieren van Breugems en ik genoot deze ronde van een blondje nadat ik eerder al de bock had geprobeerd. Prima bier, een leuke locatie. lekkere muziek en goed gezelschap kortom het kan slechter op de vrijdag avond.

Een van die gespreksonderwerpen die avond was trouwens het altijd populaire onderwerp vakantie. De vrouwe van mijn goede vriend vroeg of we al plannen hadden voor de komende zomer en uiteraard hadden we die nog niet. Er vlogen dus wat suggesties heen en weer over o.a. Zuid/Europese landen en steden. Het ging zowel over stedentrips als over rondreizen in die landen. Net zoals twee jaar terug toen ik met andere vrienden een trip naar Rome gemaakt heb wordt de eerste activiteit de komende periode een onderzoek naar de diverse opties zodat we een weloverwogen keuze kunnen maken.

De koperen bel

Zaterdag had ik met vrienden in Zaandam afgesproken. Ik zou tussen vijf en half zes arriveren maar met dank aan mijn vrienden van de NS werd het een beetje later. Ik liep dus alvast naar de dam om daar op hun te wachten. Ik was van plan dat te doen met een biertje in de juffer, maar de bardame had meer aandacht voor bekende mensen dan voor klanten zodat ik naar de overkant vertrok, Breugems brouwerij. Terwijl ik genoot van hun eigen gebrouwd amber bier kwamen mijn vrienden binnen en al gauw was het tijd om naar de overkant te vertrekken, de koperen bel.

Zij gaven van te voren hoog op van het restaurant en de start was prima, mooie zaak, prettige plaatsen en goede bediening (hier kan ML nog iets van leren). De kaart zag er mooi uit en ik ging als voorgerecht voor de proeverij. Een mooie blauw ader kaas soep (ik denk dat een normale kom te veel was geweest), een trip van garnaal, paling en zalm en carpaccio. Ook het hoofdgerecht gewokte ossenhaaspuntjes liet niets te wensen over en ook de gerechten van mijn vrienden waren erg smakelijk (ik had mee geproefd van de kabeljauwfilet met kreeft saus en garnalen). Afsluitend zoet voor hen en een kaasplankje met erg mooie kazen voor mij en je kunt zeggen dat ik blij verrast was me de kwaliteit van dit restaurant. Deze staat zeker in mijn top twee van Zaandam. Het was inmiddels tien uur geworden en we vertrokken wederom naar Breugems voor het tweede onderdeel van het programma.