Nieuwe woning

Nee niet ik, mochten jullie denken dat ik wel heel erg in het geheim bezig ben geweest met het verkopen van mijn huidige woning en het verkrijgen van een nieuwe, maar een hele goede vriendin van mij. Zoals ik eind vorig jaar al verteld had was zij op zoek naar een nieuwe verblijfplaats en had zij deze gevonden zoals hier verteld. Inmiddels waren de klussende Polen vertrokken en lag de vloer er in. Het was dan ook hoog tijd om eens te gaan kijken hoe de boel er voorstond en daarom was tweede paasdag geen bezoek een een meubel boulevard maar een bezichtiging van haar nieuwe woning.

Ik reed dan ook naar Hogewerf, het adres van haar nieuwe woning. Uiteraard op een steenworp van het Groot Gelderland plein gelegen, een buurt waar zij zich een stuk beter thuisvoelde dan in Amstelveen. Ondanks de prima navigatie van de Tom Tom reed ik er de eerste keer langs want de inrit lag dusdanig verscholen dat missen geen keus maar een zekerheid was. Na even verderop gekeerd te zijn reed ik dan toch de juiste afslag in en stond even later voor de deur. Welnu niet alleen de vloer lag er, ook de lampen hingen, de badkamer en keuken waren klaar en er stonden al enkele kasten. Kortom het schoot aardig op en de andere meubelen zouden binnenkort arriveren zodat zij ruim voor 1 mei haar nieuwe woning kon betrekken. Mij benieuwen of er een house warming party komt of dat alles low key zal gaan. Ik verwacht het laatste maar vieren zullen we het in elk geval.

Paas brunch

Zondag was het eerste paasdag en dan is het dus tijd voor een relatief nieuwe familietraditie. Enkele jaren terug had mijn zusje mij en mijn ouders uitgenodigd voor een paas brunch en sindsdien doen we dat elke jaar met Pasen.

Dit jaar was het een echte brunch voor mij want ik kreeg rond een uur een boodschap of ik al onderweg was. Aangezien ik net uit de douche kwam kon ik mededelen dat ik er binnen het half uur was en bij binnenkomst vond ik dan ook een mooi gedekte tafel met allerlei heerlijkheden. Je kon wel zien dat mijn zusje er niet alleen voor stond want de (overigens erg lekkere) quiche was door mijn nichtje gemaakt. Verder waren er diverse broodjes, vers sap, gerookte zalm, vele soorten beleg, hapjes als mozzarella,tomaat,basilicum etc. etc. Gewoon teveel om op te noemen. Uiteraard was er voor de liefhebbers een wijntje, een mooie soave, want dat hoort natuurlijk bij een goede brunch. Iedereen ging meer dan voldaan van tafel en ik vermoed dat niemand die avond erg veel gegeten heeft, ik in ieder geval niet.

Het was allemaal weer prima verzorgd, op naar de editie van 2013.

Nieuwe kennissen

Deze vrijdag was het rustig in het elfde gebod. Mijn vaste stapmaat was afwezig omdat hij op die dag jarig was en verder waren er niet al te veel bekenden aanwezig. Diegene die er wel was vertrok binnen een half uur omdat hij met een vriendin een hapje ging eten. Ik raakte dus in gesprek met mijn buren waarvan de een, een net uit Den Haag overgekomen anesthesist was die in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis werkte, de ander was kinderpsychiater en ze bleken erg veel gemeenschappelijke kennissen uit zowel studie als werk te hebben. Gelukkig werkt ik niet al te veel buitengesloten en hadden we een gezellige avond met gesprekken over vakanties (Amerika was bij ons alle drie een geliefde bestemming) en restaurants. Alhoewel er later nog een bekende opdook (die ook jarig was op deze dag en eerst met zijn vrouw uit eten was geweest) bleek voor de zoveelste maal dat er altijd prima gesprekspartners te vinden zijn in het elfde gebod.

Flashback Amerikaanse staten 2001

Het kon natuurlijk niet uitblijven. Na het verbloggen van het reisverslag dat Dennis, Frank, Simon en ikzelf hadden gemaakt in 1993 had ik nog een tweede reisverslag op de plank liggen. In 2001 maakte ik namelijk mijn vierde Amerika trip met mijn goede vriend René en ook daar was een reisverslag van. Dit keer geen groepsverslag daar René een minder fanatieke schrijver was dan ik maar een volledig door mij gemaakt verslag. Eigenlijk een voorloper van mijn blog zou je kunnen zeggen.

De trip van 2001 ging door het zuidwesten van Amerika en was een rondreis die begon en eindigde in Las Vegas. We zwierven toen twee weken door het zuidwesten en dat zal ik in twee flashback's naar het blog brengen. Beide flashback's zullen een periode van ongeveer een week beslaan. De eerste zal onze reis door Nevada, Arizona, New Mexico en Texas beschrijven en is met ingang van heden terug te vinden in het jaar 2001 in het archief. De tweede, die binnenkort zal volgen zal zich in Californië en wederom Las Vegas afspelen. Als je geïnteresseerd bent maak dan de trip naar 2001 en geniet van het eerste deel van onze rondreis.

Return of the shoppinglist

De vakantie begint steeds naderbij te komen en dan wordt het uiteraard tijd om de shoppinglist weer op te gaan bouwen. Zoals altijd is een vakantie naar de Verenigde Staten een trip naar het kleding paradijs. Voornaamste element op de lijst is dan ook allerlei soorten kleding maar ook koelkast magneten, koffiebeker's, Jack Daniel's BBQ saus en comics mogen uiteraard ook niet ontbreken. Op kleding gebied praten we over polo's, t-shirts, korte broeken, sneakers, riemen, broeken, sweaters en wat al niet meer.

Tel daar dan nog de lijsten met aankopen die familie en vrienden gaan vragen en je bent een stevige verhuiswagen verder. Gelukkig ben ik sinds vorige jaar in het bezit van een nieuwe koffer, gekocht in Orlando op de terugreis naar Nederland. Kortom de shoppinglist voor 2012 is geopend.

Afscheid

Zoals dat zo mooi heet in de volksmond "Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan". Zo krijgen wij er elk jaar nieuwe collega's bij maar zijn er ook elk jaar collega's die, om welke reden dan ook, besluiten hun geluk elders te gaan beproeven.

Zo had ook een van de leden van ons team aangegeven ons te zullen gaan verlaten om bij een andere werkgever zijn carrière voort te zetten. Zijn laatste werkdag was aangebroken en onze afdelingsmanager was er niet, deze zat in Putten om bij een ander bedrijf op visite te gaan. Daardoor was het mijn beurt om zijn afscheid speech te houden en gelukkig hadden wij de afgelopen tweeënhalf jaar intensief samengewerkt zodat ik niet met de bek vol standen stond, zoals een ander oud gezegde luidt. Uiteraard had ik het over de prettige tijd die we als team gehad hadden, maar uiteraard ook over het darten waar hij toch wel een fanatiek deelnemer in was. Het afscheid was zeker niet voor altijd want hij heeft beloofd bij de volgende BBB zeker aanwezig te zijn. Ik wens hem in ieder geval veel succes in het vervolg van zijn loopbaan.

Onverwachte ontmoeting

Toen ik vanochtend de deur uitstapte om naar mijn werk te gaan zag ik een aantal mannen met de onderdelen van een stijger de flat naast de onze binnen lopen. Niet iets echt spannend's en ik liep dan ook door naar mijn auto deed de deur open en legde mijn laptop tas achterin. Toen ik echter zelf wilde instappen hoorde ik opeens mijn naam roepen en ik keek dan ook om me heen wie dat was. Het bleek een van de stijger bouwers te zijn die met een stapel pijpen onder zijn arm naar mij stond te zwaaien.

Het bleek een oud collega te zijn die ik al tien jaar niet meer gezien had. De laatste keer dat ik het over hem gehad had was in deze blogpost waar een oude foto van het internet was opgedoken waar hij (en enkele andere oud collega's op stonden). Uiteraard stonden we even bij te praten en hij vertelde dat hij toen hij de IT verliet op zoek was naar 'simpeler' werk. Hij had het eerst als masseur geprobeerd en was toen na enkele jaren jobhoppen in het klus werk terecht gekomen. Het beviel hem allemaal erg goed het werken met zijn handen i.p.v. met zijn hoofd. Na enkele minuten moesten we het gesprek beëindigen want zijn collega's vonden dat hij wel heel erg aan het lanterfanten was. Toen ik mijn auto wederom instapte op weg naar mijn werk besefte ik me voor de zoveelste maal dat de wereld heel erg klein is!

The bluebird café

Heel stiekem heeft Dennis nog een activiteit aan ons bezoek aan Nashville toegevoegd. Hij had al eens eerder gememoreerd dat hij op diverse plekken iets gelezen had over het Bluebird café.

Dit is een legendarisch café (waar hoor je dat soort woorden niet in Nashville) waar vele grootheden van de country (en western) hun debuut hebben gemaakt. Op de maandag na ons diner bij Margarittaville van van Jimmy Buffet heeft hij nog een bezoek aan het Bluebird café in de agenda gepropt. Kortom maandag 21 mei is wederom een hele volle dag in de vakantie agenda geworden.

Dit gaat echt wel de meest muzikale vakantie aller tijden worden maar daarnaast hebben we ook nog een week extra rust nodig als we terugkomen om bij te komen van alle vermoeienissen van deze vakantie. Gelukkig heb ik vakantiedagen genoeg en had al twee volle weken vrij genomen voor deze vakantie dus dat gaat wel goed komen.

Omleiding

Afgelopen vrijdag was ik van plan geweest om met mijn ouders te gaan lunchen maar door de drukte op kantoor moest ik die dag werken. Mijn andere afspraak van de dag zou geen probleem zijn want samen met Dennis zou ik naar een nieuwe kapster gaan om onze snelle coupe bij te laten werken.

Ik verliet redelijk laat ons kantoor maar zou nog ruim op tijd zijn om Dennis op te halen. Toen ik echter de snelweg op wou rijden zag ik een bord met daarop parallel weg afgesloten. Ik kon de snelweg wel op maar dan naar Lelystad. Gelukkig was er nog een baan de goede kant uit en die nam ik dan ook vol goede moed. Het was er hel erg druk maar het reed gelukkig wel door. Tot mijn grote teleurstelling kon ik echter niet de snelweg op maar leidde dit mij naar de afgesloten plek waar zowel La place als McDonalds gevestigd zijn. Er zat niets anders op dan te draaien en weer terug te rijden maar dat duurde dusdanig lang dat ik de kapster niet meer haalde. Nu ja dan maar een nieuwe poging over vier weken bij onze nieuwe babe.

De laatste tickets

Er moest nog een set aan kaarten gekocht worden voor onze vakantie baar Amerika in 2012 en dat waren tickets voor een tour door Elvis Presley's huis Graceland. De reden dat deze tickets erg laat gekocht zijn is dat je ze op een vast start tijdstip moest kopen, eigenlijk hetzelfde systeem als bij ons bezoek aan het Vaticaan in Rome in 2010.

Omdat we een druk programma hebben in Memphis was het de bedoeling de kaarten voor een zo gunstig mogelijk tijdstip te reserveren. Na een berekening van Dennis zijn we op een tijdstip van half twee uitgekomen, dat wordt wel vroeg opstaan in Nashville, maar je moet wat over hebben voor een welbestede dag. We vertrekken dan ook 8 uur uit Nashville voor de rit van 3½ uur naar Memphis. Tel daar twee uur bij op om in het hotel in te checken, onderweg nog een simpele doch voedzame maaltijd te verbruiken (wie roept er Subway) en naar Graceland te rijden en je komt op een start van half twee uit voor onze tour.

Er zijn trouwens drie verschillende tours te boeken , als je haast hebt de mansion tour, dan bezoek je alleen het huis en de grond, de platina tour, die hebben wij, dan komen daar ook de vliegtuigen, auto's en tentoonstellingen bij of de vip tour, dan krijg je een extra tentoonstelling, een extra kamer en mag je de hele dag terugkomen. Wij vinden dat toch wel wat overdreven en slaan die dan ook over. Qua souvenirs zet ik in op een koffiemok (mijn zusje heeft de paus en de president al dus daar kan Elvis wel bij) en een koelkast magneet voor mijn moeder. Of ik zelf iets koop? Ik acht de kans klein maar zeg nooit nooit!