Verkiezingen

Gisteren was het de grote dag. Na eindeloze televisie debatten, artikelen, facebook spam en reclame filmpjes waren dan eindelijk de tweede kamer verkiezingen. Net zoals bij de gemeenteraad verkiezingen in maart ging ik voordat ik naar mijn werk vertrok even langs bij het stembureau om mijn stem uit te brengen. En net zoals bij de vorige kamer verkiezingen was mijn stem voor de VVD maar deze keer voor een ander persoon. Ik stem meestal niet op de lijsttrekker maar op een andere persoon die mij om de een of andere reden opgevallen is. Vier jaar terug was dat op Laetitia Griffith die toen net uit de Amsterdamse gemeente politiek vandaan kwam. Deze keer viel de keuze op een andere vrouw die niet uit de gemeente maar uit Europa terug kwam, Jeanine Hennis-Plasschaert. Jeanine is een vrouw die volledig in de wereld staat en goed gebruik maakt van internet. Zo zit ze op twitter, facebook, linkedin, hyves en youtube. De combinatie internet en (knappe) vrouw was voor mij onweerstaanbaar en daarom is mijn stem deze keer naar Jeanine gegaan.

Botsing

Ik reed, zoals bijna altijd, na vijf uur het terrein van mijn werk in Almere af om over de dreef naar de snelweg te gaan. Op het laatste stukje is het vierbaans, twee linksaf de snelweg naar Lelystad en twee rechtdoor om onder het viaduct door te rijden en dan de snelweg richting Amsterdam op te gaan. Het was erg rustig, ik reed op de rechterbaan en voor mij reed een Hyundai Atos. De bestuurder kwam er echter heel erg laat (hij stond al bijna bij het stoplicht) achter dat hij naar Lelystad moest. Hij deed dus zijn knipperlicht uit en ging op zijn rem staan. Een op zich kansloze actie maar hij besloot het toch te proberen. Onder wat gevloek en gemompel over sukkels remde ik netjes af en stopte ook. Achter mij werd echter wat minder opgelet want de dame achter mij stopte al wat moeizamer, de jongen daarachter in zijn golf had niets in de gaten en klapte vrolijk op zijn voorgangster. Ik had geen enkele schade maar stopte toch. Onze vriend in de Atos had (of deed alsof) echter niets in de gaten en ging op een gegeven moment vrolijk naar links en naar Lelystad. De politie was snel ter plaatste en regelde de zaken met bestuurder en bestuurster. Helaas had ik het nummerbord van onze Atos vriend niet want die had ik graag aan de politie doorgegeven.

Zakenlunch

Ik heb wel vaker een zakenlunch. Gezien de grote van ons bedrijf en de aard van onze klantenkring zijn dit geen etentjes bij sterrenrestaurants maar gebruiken we gewoon een broodje op een kamer terwijl we vergaderen. De broodjes worden wel vers bereid en door de kantine gebracht met een sapje en een stukje fruit maar stel je er niet al te veel van voor. Als het iets luxer wordt laat ik me fêteren door een zakelijke kennis op een broodje en een sapje in La place maar dan heb je toch wel het huidige hoogtepunt bereikt. Toen de tijden nog goed waren (zeg maar voor de crisis) kreeg ik wel eens een lunch in brasserie bakboord maar dat gebeurt nu echt niet meer.

Deze week had ik echter een mooie zakenlunch in het centrum van Almere haven. Een, inmiddels ex, collega is enige tijd terug bij een partner van ons gaan werken. We doen ook buiten het werk om jaarlijks een aantal activiteiten zoals onze tapas avond, een pretpark en een spelletjes avond. De contacten zijn dus wel wat minder geworden maar niet verwaterd. Zo stuurde hij van de week een mailtje of het geen tijd werd om weer eens bij de slager te gaan eten zoals we wel vaker deden. Het was mooi weer dus iedereen was er voor te vinden. Zo stonden we deze middag dus lekker in het zonnetje een broodje bal te verorberen en bij te praten. Er werden meteen nieuwe plannen gesmeed over boottochten op de vecht, vrijgezellenavonden in Mijas en een bezoek aan Movie World in Duitsland. Kortom een prima idee van hem waar we allemaal zeer verguld mee waren.

Stripdagen

Afgelopen weekend waren de stripdagen in Haarlem, een evenement waar ik altijd te vinden was. Maar zoals vermeld besloten wij af te haken na de editie van september 2009 in Houten. Ik heb er geen seconde spijt van gehad dat ik dat gedaan heb want waar ik vroeger ver van te voren wist wanneer de beurs zou zijn en wie acte de presence zouden geven had ik er geen idee van dat de beurs dit weekend was. Maar kennelijk sta ik nog op de een of andere mailing list want vrijdag kwam er een mailtje binnen van een uitgeverij over hun activiteiten tijdens de beurs (rijkelijk op tijd denk ik dan).

Dat doet je er toch even bij stilstaan en je beslissing evalueren. Nu luttele seconden was ik er al achter dat het een goede beslissing was. Het vroeg opstaan, auto laden en naar de beurs vertrekken en dan de stand opbouwen mis ik niet. Aangezien er geen compensatie meer is met hoge omzetten mis ik ook de financiële vergoeding niet. Het enige wat ik wel mis is het traditionele etentje met de mannen op de zaterdagavond maar aangezien ik net een etentje voor ons vieren heb ingepland is ook dat niet erg. Kortom we hebben vorig jaar een wijze beslissing genomen.

Buiten, Birthday en BBQ

Deze zaterdag vierden we de verjaardag van mijn neefje en zoals eigenlijk bijna elk jaar was het ook nu weer schitterend weer. Dat betekende uiteraard buiten zitten in de ruime tuin van mijn zus en zwager en een BBQ. Geen slechte vooruitzichten. In tegenstelling tot andere keren hoefde ik deze keer mijn ouders niet op te halen voor het ritje naar Amstelveen want mijn moeder zat met enkele vriendinnen in Rome.

Zo reed ik behoorlijk laat in de middag weg van huis, ik wou eerst de laatste oefenwedstrijd van het Nederlands elftal voor de start van het WK zien. Het was een walkover (6-1) maar Robben viel geblesseerd uit. Hopelijk is het niet ernstig en kan hij mee naar het WK. Ik kwam dan ook pas na vijfen aan bij mijn zus en zwager en het was al behoorlijk druk in de tuin. Het was erg gezellig en er werd flink gediscussieerd over van alles en nog wat, maar politiek was toch wel een van de belangrijkste topics in de hoek waar ik zat. Tegen half acht moest de politiek het echter afleggen tegen de BBQ want iedereen had het eventjes te druk met belangrijkere zaken. Niet nadat ik echter met mijn nichtje had afgesproken dat ik haar op de hoogte zou stellen wanneer ik naar Movie park in Duitsland zou gaan. Als ze tijd had wou ze namelijk graag mee gaan. Ik vertrok weer op tijd naar huis want ik moest tenslotte de stad nog in.

Total body care

Vrijdag was het verwendag voor mij. Zo mocht ik in de ochtend met zwetende handjes naar de tandarts afreizen, bij de controle was namelijk ontdekt dat er een stukje van een vulling was afgebroken. Ik had een afspraak om tien uur en vanwege de file gevoeligheid, zowel binnendoor als over de snelweg, ga ik altijd ruim op tijd weg. Helaas (ja helaas) was er geen auto op de weg te bekennen vanochtend en was ik dus ruim op tijd aanwezig. Dat betekende dus een half uurtje extra zweten voor de zware operatie van start zou gaan. Zoals altijd zat ik volledig gespannen in de stoel gedurende het half uur dat de behandeling duurde (bij mij kost het altijd wat langer vanwege de pauzes die mijn tandarts moet inlassen omdat ik te gespannen ben) en liep het zweet me letterlijk van het voorhoofd. De assistente was zo aardig om het halverwege op te deppen anders was het in straaltjes naar benden gelopen. Ik verliet met licht trillende handen de stoel na afloop en wederom vroeg ik me af hoe dat nou komt. Ik voelde niets (alleen de prik van de verdoving), mijn tandarts is uiterst kundig en de reparatie verliep dan ook probleemloos. Maar ja dat is de rationele kant, de irrationele kant zorgt er over een halfjaar weer voor dat ik volledig gespannen bij mondhygiëniste en tandarts zit.

’s Avonds was het een stuk beter te doen. Ik bezocht samen met Dennis onze vriendinnen de kapsters van Nassau kappers om, zoals elke vier weken, onze strakke coupe bij te laten werken. Zoals meestal pikte ik Dennis thuis op en gezamenlijk reden we naar de kapsalon. Altijd weer even gezellig en in no time zijn we weer de frisse mannen die het (zaken)leven de komende vier weken weer met volledige zekerheid aankunnen. Na afloop gingen we nog even loungen op het nieuwe terras van Dennis. We namen een wijntje mee en kozen een mooie Saint Emillion uit. Bij het nuttigen van de wijn kwamen we er, wederom, achter dat de vrouw van Dennis een totaal andere wijn smaak heeft dan ik. Ze proefde en, alhoewel niet vies, was dit niet haar wijn. Ze wist trefzeker de wijn als een Bordeaux te herkennen en gaf aan dat de Merlot meer haar druif is. Het was echter een prima afsluiting van een dag die, voor mij, een zwaar begin had gehad.

Bier, Bitterballen en Bullseye

Ik vond het weer tijd geworden voor een leuke na-werkse activiteit en besloot een drietal dingen te combineren waar wij allen wel interesse in hebben (alhoewel met twee vegetariërs in de groep zijn de bitterballen ook niet voor iedereen). Tijdens een winkel tocht in het kloppend hart van Almere Buiten was ons een dart café opgevallen dus de locatie was al snel gevonden, Café de bruine. Een datum werd ook vastgezet en ’s middags om vier uur vertrokken wij dan ook naar het café.

De opkomst bestond uiteraard uit vijf van de zes dart fanaten (een had er vrij omdat hij druk aan zijn nieuwe woning aan het klussen was) en nog drie anderen. Het café begon erg positief, vier dart lanes (en een pool tafel), Jupiler van de tap en een vriendelijke bar dame die op de vraag of we konden darten meteen de spots aandeed zodat we goed beeld hadden. Het enige wat er niet was waren bitterballen, we kregen van de bar dame wat chips maar daar bleef het bij. Zij vertelde ons echter dat als we een volgende keer terugkwamen er wel het e.e.a. met de snackbar geregeld kon worden zodat er toch schalen met bitterballen (en andere hapjes) aangerukt konden worden. De tijd vloog voorbij en voor we het in de gaten hadden was het alweer half zeven en besloten we de boel op te breken. We waren het er allemaal over eens dat het een erg gezellige middag was geweest en we zouden zeker binnenkort een vervolg inplannen.

Winterbanden

Een van de voordelen van een lease auto is dat er veel dingen vanzelfsprekend geregeld zijn. Zo heb ik voor mijn auto winterbanden als onderdeel van het leasecontract. De afgelopen twee jaar vond ik dat zwaar onzin maar met de winter van dit jaar was ik er wel erg blij mee. Waar ik van veel vrienden en bekenden hoorde dat ze erg moeizaam ergens wegreden en slippend over de weg gingen heb ik werkelijk geen centje pijn gehad. Ik ben nergens met zwetende handen over de wegen gereden, heb nergens vastgezeten en heb eigenlijk erg prettig gereden deze winter. Na de winter wordt het echter tijd om de winterbanden weer te vervangen door je normale banden en zo belde ik in april met euromaster om een afspraak te maken voor de banden ruil. Ik was al wat later in het seizoen dus verwachtte geen enkel probleem. Tot mijn grote verbijstering moest ik zes weken wachtten voordat mijn banden vervangen konden worden. Hoe bedoel je gouden handel die winterbanden!

De klos

Uiteraard moest er gegeten worden na het proeven van de whisky afgelopen zondag. Mijn zwager had van te voren al aangegeven graag voor een stuk vlees te gaan en zijn voorkeur ging uit naar DE biefstukken tent van Amsterdam, Loetje. Bij controle op de website bleek Loetje niet open te zijn op zondag dus het moest wat anders worden. Nu zit vlak bij, in de kerkstraat, eetcafé De klos een plek waar ik regelmatig kom, alhoewel het al meer dan een jaar geleden was dat ik hier voor het laatst at.

De eerste keer dat ik hier kwam was zo’n 25 jaar geleden en er is nog niets veranderd. Nog steeds hetzelfde interieur en nog steeds hetzelfde concept. Je kunt niet reserveren, er zijn een paar tafeltjes en de rest van de zitplaatsen, de beste, zijn aan de grote bar. Het menu bevat altijd het bakje salade, de knoflooksaus, de whisky saus en het mandje met brood. Optioneel is er een gepofte pieper te krijgen en daarnaast moet je een keuze maken welk stuk vlees je wilt gaan verorberen. Dat vlees komt van de grote houtskoolgril die in de open keuken staat en er zijn meerdere keuzes maar vanaf dag een ben ik voor de gerookte spareribs gegaan. Deze zijn zo verschrikkelijk lekker dat ik niet eens hoef na te denken als ik binnenkom over wat ik ga eten. Mijn zwager deed mee en zo kwamen er twee porties op tafel. Het is niet onbeperkt vreten maar na één portie zit ik helemaal vol en kan er geen hap meer bij. Koffie en espresso na en voor €50 (inclusief fooi) stonden we voldaan weer buiten. Ik zette hem af op lijn 5 en nam zelf lijn 1 naar huis om stilletjes na te genieten.

Werken aan de weg

Een collega had mij vorige week al gevraagd of ik nu problemen had om van Amsterdam naar Almere te rijden. Ik gaf aan net zo makkelijk als altijd op en neer te rijden en vroeg waarom hij deze vraag stelde. Het bleek dat afgelopen donderdag grootscheepse werkzaamheden aan de A1 waren begonnen om een extra rijstrook tegen de files aan te leggen. Ik had er niets van gemerkt maar toen ik deze maandag van de A9 de A1 wou oprijden zag ik een angstwekkend bord. Dit bord gaf aan dat de reistijd tot het eerste file knooppunt van de normale 15 minuten naar 45 minuten was gestegen. Wat bleek, bij Muiden, waar ik de A1 oprijd waren de rijstroken versmald om ruimte te maken voor de wegwerkers die een extra rijstrook aan het aanleggen waren. Helaas is de Nederlandse automobilist niet echt sterk als de rijstroken wat smaller worden. Iemand in een Kia picanto is al gauw bang dat haar (of zijn) bolide niet past op dezelfde strook waar een bus van connexxion probleemloos kan rijden. Kortom er wordt fors op remmen getrapt en zwetend wordt er met zeer trage snelheden over de weg gereden. Resultaat is dus inderdaad een file en flinke vertragingen. Het kost mij nu 15 minuten extra om op mijn werk te komen en de bordjes van Rijkswaterstaat langs de weg geven aan dat deze grap tot 2011 gaat duren en daar wordt ik niet blij van.