Verlate verjaardag

Deze zondag werd de verjaardag van een van mijn beste vrienden gevierd. Slechts 12 dagen na zijn verjaardag dus dat viel allemaal best wel mee. Ik was erg laat want ik wou thuis eerst de verrichtingen van ons aller Ajax volgen. Mocht Twente kampioen zijn geworden dus was ik misschien zelfs thuis gebleven. Gelukkig won Ajax met 4-0 en daar ook Twente won zal het slotakkoord in de laatste competitie ronde klinken.

Ik reisde dus naar Zaandam af en vond de overige gasten in de tuin genietend van het mooie weer en het gitaarspel van zijn zwager. Tegen een uur of zes werd er geïnformeerd wie er een hapje mee wilde eten want dan zou er een bestelling bij de breng Chinees gedaan worden. Dit bracht onmiddellijk herinneringen aan een vorige keer naar boven waar dit ook gebeurd was. Een aantal mensen zeiden toen “ik eet wel een hapje mee bestel niets voor mij” (je bestelt tenslotte altijd teveel bij de Chinees). Daarop besloot toen iemand (we noemen geen namen) vijf loempia’s als extraatje te bestellen zodat er genoeg te eten zou zijn. En wel een paar grote loempia’s om niet de kleine Vietnamese rolletje te krijgen. Welnu de grote loempia’s bij deze Chinees zijn GROOT. Ongeveer de lengte van je onderarm en goed gevuld. Er bleef dan ook heel veel eten over op die gedenkwaardige dag. Kortom er werd weer veel gelachen bij de herinneringen aan de vorige keer en voor de nieuwkomers werd er toch één loempia besteld om ze te bewijzen dat dit echt grote loempia’s waren.

De maaltijd konden we nog net in de tuin gebruiken want als de zon verdwijnt is het toch wel erg fris. Vooraf was er een door hem vers bereiden ganja soep (erg lekker) en daarna een stukje loempia met nasi namens afhaalcentrum Peking. Voor de liefhebbers was er nog sparerib en saté maar zoals gewoonlijk bleef er genoeg over zodat zij morgen niet hoeven te koken. De koffie werd binnen gebruikt (het was echt te koud geworden), hun dochter werd naar bed gestuurd en de laatste gasten vertrokken naar huis.

De financiële crisis voorbij

Gesterkt door alle goede berichten van de beurs besloot ik ook weer eens een blik op mijn effectenrekening te werpen. Bij het begin van de crisis was de koers achteruit gehold en waren eerst alle winsten verdampt en vervolgens was ik in de verliezen terecht gekomen. Nu is deze rekening voor later bedoeld dus ik ondernam geen wanhoopsacties om te pogen de verliezen te compenseren (en dan vervolgens meer verlies te lijden).

Tot mijn prettige verrassing bleek de rekening weer een lichte winst te vertonen en kan ik dan ook beamen dat de financiële crisis voorbij schijnt te zijn. Diegenen die echter een jaar terug een effectenrekening geopend hebben kunnen een ware vreugdesprong maken. Binnen een jaar vertoonde de rekening namelijk een rendement van 25%. Niet slecht zou ik zo zeggen.

Chang-I

Gisteren voor het eerst in dit aanbevolen Chinees Franse restaurant gegeten. We zouden met z’n vieren gaan maar een van de vier, zoals hier valt te lezen, was door de weergoden verhinderd. Probleemloos werd de 1e reserve van de bank getrokken zodat we alsnog gevieren konden gaan genieten. Ik zou om 6 uur met een vriendin vertrekken en een andere vriendin had om 7 uur gereserveerd. Nu ken ik deze dames al een tijdje en ik had er een hard hoofd in dat wij gezamenlijk om 7 uur aan tafel zouden zitten. Mijn voorspellende gaven zijn erg goed want de eerste dame redde 6 uur niet, (alhoewel wij stipt om 7 uur aan tafel zaten) en nummer twee belde tegen 6 uur uit de auto met de mededeling dat zij net uit Utrecht was vertrokken. Gelukkig houdt ze van opschieten zodat we om kwart over zeven al gezellig gezamenlijk om tafel zaten.

De kaart was mooi, te mooi eigenlijk want ik kon geen keuze maken bij de voorgerechten. Dan maar voor het vier gangen verrassingsmenu gegaan. Deze werd nog 1x gekozen, daarnaast het drie gangen verrassingsmenu en een persoon die wel van de kaart bestelde want zij wilde perse wagyuhaas (die bier drinkende en gemasseerde koe) proeven. Dit alles begeleid door een wijnarrangement. Ik kan niets anders zeggen dan dat ik erg fijn gegeten heb. Het verrassingsmenu bleek eigenlijk een proeverij te zijn dus ik heb ongeveer 15 verschillende zaken gegeten. Zo’n beetje alles van de kaart waar ik over stond te twijfelen kwam wel voorbij zoals coquille, sashimi van zalm, dorade, zeebaars en black agnus. De bijbehorende wijnen waren erg goed, met een erg mooie complexe witte wijn bij de 2e gang en een tokay pinot gris combinatie bij het dessert. Ik kan zeggen dat het zeker niet voor de laatste keer zal zijn geweest want het was allemaal erg prettig en fatsoenlijk geprijsd. Kortom good food and good company, wat wil je nog meer van een avond.

De Baltische staten : Amsterdam - Poznan

Onze zomervakantie naar de Baltische staten begint met een forse reis die uit meerdere overnachtingen zal bestaan. Op dag 1 willen we door Duitsland heen rijden en zo ver mogelijk in Polen terecht komen zodat we op dag 2 een kort ritje naar Warschau hebben. De stad die het beste aan deze voorwaarden voldoet is Poznan Het is een trip van 9 uur, aangezien we met z’n tweeën rijden is dat goed te doen. Vertrek om 8 uur ’s ochtends, een uurtje lunch break en een uurtje aan pauzes betekent dat we om 7 uur ’s avonds in kunnen checken in een hotel. Vervolgens avondeten in de stad gevolgd door een goede nachtrust zodat we de volgende ochtend vroeg op kunnen staan voor een rit van vier uur naar Warschau.

Deze reis trouwens geen dollars of euro’s maar vele uiteenlopende valuta. We beginnen hier met de Poolse Zloty die ongeveer 25 euro cent is. Makkelijk rekenen dus want we kunnen alles door vier delen. Zo kost het Novotel in het centrum ons bijna 300 Zloty dus zo’n 75 euro. Minder goed dan destijds de prijzen in (het oude oost) Duitsland maar nog steeds prima te doen. Als onze reis data vaststaan gaan we een hotel boeken. De volgende etappe en dus de volgende blog episode wordt Poznan - Warschau.

Alsof de duvel er mee speelt

Vanavond stond voor de tweede keer een etentje gepland met een ex collega van mij. De eerste keer, en toen was hij nog een collega van mij, zouden we met z'n drieën uit eten gaan maar de weergoden verhinderden dat gezellig samenzijn. Uiteraard laten wij ons niet tegenhouden door de weersomstandigheden en plannen we gewoon een nieuwe afspraak in. Deze keer zou het een etentje voor vier worden in Chang-i. maar net zo goed als wij ons niet tegen laten houden laten ook de weergoden zich niet tegenhouden. Mijn, inmiddels ex-collega, zat in Zweden en zou gisteren terug vliegen naar Nederland. Om dat te verhinderen werd er een vulkaan uitbarsting op IJsland ingezet en alle vluchten werden gecancelled. Vanavond dus wederom geen gezamenlijk etentje. Ik vraag mij af wat de weergoden voor onze volgende afspraak gaan verzinnen.

Pulcinella

Woensdagavond ging ik met mijn team een hapje eten om ons eerste succesvolle project te vieren dat wij in Q1 conform tijd, kosten en inhoud hadden opgeleverd. We hadden zelf al afgesproken om het slot van het project te vieren bij Pulcinella in Almere haven. Pulcinella is een pizzeria die naast het afhaal gedeelte ook een klein restaurant heeft. Met onze 7 plekken hadden we meteen een kwart van het restaurant in beslag genomen.

Eenmaal gezeten en met een drankje voor ons werd zowel de kaart als de dag specialiteiten aan de muur doorgenomen. Mij hadden ze met de muur gevangen, carpaccio van wilde zalm en een ossenhaas met truffelsaus konden mijn goedkeuring wegdragen, Toen het voedsel kwam bleken we in 3 kampen onderverdeeld te zijn. Kamp 1 was 2x tomatensoep en pizza, kamp 2 ging voor 2x paddenstoelensoep en pizza en kamp 3 was 3x de dag specialiteiten (alle drie de zalm maar daarna 2x ossenhaas en 1x zeebaars). Het eten was prima en werd vergezeld van een karaf huiswijn (velen waren met de fiets gekomen), water en fris. Een klein minpunt mag echter niet onvermeld blijven. Er kwamen mensen met een lief klein hondje eten. Hun plek bleek achter ons te zijn. De serveerster bracht een bakje water voor de hond. En hield dit iets te scheef toen zij achter mij langs liep. Het gevolg is denk ik te raden. Dit was echter het enige minpunt in de hele avond die met ijs voor sommigen en espresso voor anderen werd afgesloten. En daarna uiteraard nog een rondje koffie voor allen.

Ik had nog een afsluitende surprise voor het team want gezien de succesvolle afronding van het project vond ik dat het bedrijf de rekening wel mocht betalen en ik kon hun dus prettig verrassen met de mededeling dat ze niets hoefden te betalen. Er werd meteen geroepen dat we dus binnenkort weer uit eten konden gaan. Aangezien we deze ronde op kosten van de zaak hadden gegeten konden we de volgende probleemloos zelf betalen. Kijk dat is nu teamspirit!

Tom Tom trubbels

De geplande zomervakantie is een uitstapje naar de Baltische staten en dus, zoals normaal voor mij, begin ik tijdig met de voorbereidingen. Een van de eerste stappen was dan ook mijn Tom Tom Europa uit de kast halen en eens kijken welke landen nu tot Europa behoren. Nu blijkt dat er wel met grote letters EUROPA op de doos stond maar in een veel kleiner lettertype bleek er ook west te staan. En daar behoren Zweden, Duitsland en Denemarken wel bij maar geen Polen, geen Letland, geen Estland en geen Litouwen. Daar moet je de kaart van Oost Europa dus voor hebben. De komende tijd maar even zoeken wat er op het net te vinden is want op de reis door Duitsland is de Tom Tom ideaal geweest.

Wie goed doet goed ontmoet

De afgelopen periode hadden wij 5 dagen cursus in Putten. Vanaf de 2e dag pikte ik een collega in Almere op om met mij mee te rijden. Dit omdat zijn vrouw de auto nodig had en ik na de eerste filerijke dag had besloten de omweg via Almere en dan binnendoor naar Putten te nemen omdat dit aanzienlijk minder file in de aanbieding had. Het was gezellig samen rijden met als voornaamste gespreksonderwerp muziek (hij is de collega van de pubquiz en de muziekquiz.) Deze dag was dan ook de voorlopig (we gaan later nog wat cursussen volgen) laatste dag van ons gezellige ritje. Tijdens de cursus stelde hij mij opeens de vraag of ik vanavond wat voor het eten had geregeld. Zijn vrouw had hem een sms gestuurd met de vraag mij voor het eten uit te nodigen gezien mijn belangeloze chauffeurs werk. Nu is voedsel een prima methode om mijn attentie mee te vangen en ik zei dan ook meteen ja en gezellig. Alhoewel zij vegetariërs zijn mocht dat de pret niet drukken vond ik.

Na afloop van de cursus dus terug naar Almere en bij mijn collega naar binnen. Zijn vrouw was al druk bezig met de maaltijd. Tomaat, mozzarella, olijf, aubergine en nog enkele andere ingrediënten maakten een mooie ovenschotel. Samen met een verse salade en heerlijke ciabatta was dit een genot om te eten. Vergezeld van een lekkere rode wijn uit de streek van haar ouders (rechtstreeks van het land gebotteld) besefte ik weer eens dat af en toe vegetarisch helemaal niet fout is. Na de koffie vertrok ik weer rond half tien met een erg onverwachte en gezellige avond achter de rug.

De laatste avond

Na het laatste avondmaal is het tijd voor de laatste avond in de eeuwige stad. Het nachtleven bestaat vanaf het begin van april (dan is het goed weer in Rome) uit het flaneren over de straten en het bezoeken van meerdere pubs en clubs. Ierse pubs zijn er tegenwoordig overal in Europa en ook Rome heeft er meerdere zoals the fiddlers elbow, the druid’s rock pub (met pool tafel) of Flann O’Brien. Ik laat het aan Frank, onze expert op dit gebied over om een keuze te maken uit deze lijst.

The End

Een van de cafés die nog nooit aan de beurt gekomen is in de rubriek vrijdagavond stapavond is the End. De reden is dat wij dit café zeer zelden bezoeken, er komt een merendeels jeugdig publiek (en dat redden wij echt niet meer) om gezellig te zingen, karaoke wel te verstaan en dan nog veel Thaise karaoke liedjes. Kortom niet echt ons ding. De reden dat wij er op een februari avond wel terecht kwamen was dan ook meer uit nood geboren dan uit lust.

Met de roode baron dicht, een vervelende vent in de Mekhong River en twee Thaise dames in het gezelschap was er weinig keus over en kwamen wij weer eens in The End terecht. Het was nog vroeg (11 uur) en dus leeg en koud, kennelijk wordt er op de kachel bezuinigd. Het kon de dames in ons gezelschap niet echt tegenhouden. De map met liederen werd opgehaald en keuzes werden gemaakt. Zeer snel was een van de dames terug met een microfoon en er werd een gevoelige Thaise ballade gezongen onder aanmoediging van de andere dame. Het was allemaal wel gezellig maar ik denk dat het wel weer een tijdje duurt voor wij The End opnieuw bezoeken.