Politieke vrienden

De gemeenteraadsverkiezingen staan weer voor de deur, op 3 maart is het weer zover en uiteraard ga ik stemmen. Ik maak geen geheim van mijn voorkeuren en ga wederom VVD stemmen. In mijn jeugd gingen mijn eerste stemmen nog naar de PVDA maar daar ben ik redelijk vlot op teruggekomen om de switch naar de VVD te maken. Dit jaar is er grote kans dat mijn stem naar een man gaat want van de 10 kandidaten voor mijn stadsdeel is er slechts een één vrouw De reden voor dit stukje is echter niet de VVD in Amsterdam Nieuw West maar de VVD Zaanstad.

Een van mijn beste vrienden heeft namelijk na jaren van wikken en wegen besloten om de stap naar de politiek te zetten en is enige jaren geleden lid geworden van de VVD. Zoals iedereen weet is politiek een zaak van compromissen sluiten en ook mijn vriend kon hier niet omheen. Hij heeft ooit gezegd dat hij nooit van zijn leven aan hyves zou beginnen maar onder lichte druk van de partij is inmiddels zijn eigen hyves in de lucht. Het wachten is op facebook, twitter etc. etc. Hij is toegetreden in zijn woonplaats Zaandam en de partij zag voldoende in hem om hem op de lijst voor de gemeenteraad van Zaanstad te zetten. Uiteraard staat hij als nieuweling niet op plaats 1, de lijsttrekker is de huidige fractievoorzitster, maar hij is absoluut niet kansloos. Hierbij dus een oproep aan de Zaandammer (en uiteraard de andere inwoners van Zaanstad) om een stem op René uit te brengen.

2010, tien jaar na de millennium bug

Eind jaren 90 maakte de hele wereld zich druk om de millennium bug die er voor zou zorgen dat de hele wereld stil zou komen te liggen. Ook in mijn bedrijf werd er veel geld en tijd besteed om te zorgen dat er geen problemen zouden komen. Ik was onderdeel van het team dat de strategie en oplossing bepaalde na een gedegen analyse van de kwetsbare punten in onze systemen. Op een paar kleinigheden na ging er niets fout in de hele wereld en was de millennium bug onderwerp van erg veel grappen.

Bij het ingaan van 2010 kwamen er echter berichten uit Duitsland dat miljoenen bankpassen niet meer werkten na de jaarwisseling, een soort van verlate millennium bug. Net als vele andere moest ik hier hartelijk om lachen. Nu ben ik echter ook slachtoffer van versie 2.0 van de millennium bug want mijn thuisoplader voor mijn chipknip werkt niet meer. Als ik mijn pas er in steek krijg ik sinds 1 januari 2010 de mooie kreet “onjuiste pas”. Aangezien in onze kantine alleen maar met de chipknip betaald kan worden ben ik nu ook verplicht om mij naar een chipknop oplaadpunt te begeven om mijn chipknip op te laden en kan ik dat niet meer op mijn gemak thuis doen.

Het alternatief

Zoals vermeld ging het drie persoon eten niet door maar er bleven er nog 2 over. We besloten ons niet in de depressie te laten praten en zouden alsnog een hapje gaan eten. Op mijn voorstel de sneltram te nemen (nog geen minuut lopen) werd met hoongelach gereageerd. Ik ga niet met het openbaar vervoer en het wordt een makkie om met de auto naar de stad te rijden. Onder het motto dat natuur stormen en vrouwen niet van hun pad af te brengen zijn kroop ik wederom achter het stuur voor de etappe Amstelveen Amsterdam. Het viel inderdaad mee, we deden nog geen uur over het stukje naar de Stopera alwaar ik de auto in de parkeer garage plaatste. Vervolgens een glibber en glijd tocht en we waren op de zeedijk gearriveerd. Na eerst even bij de Little Thai Prince binnengelopen te zijn met de vraag of het goed was dat we over een half uurtje kwamen betraden we het elfde gebod. Uiteraard was het een druk nieuwjaarswensen festival naast het biertje (Corsendonk kerst bier) en de cola light. Als stamgast heb je voordelen want we konden de rekening laten staan toen we zeiden even een hapje te gaan eten en daarna terug te komen.

Het eten was weer fantastisch, het was al laat op de avond en nadat zes Engelse jongedames waren vertrokken waren we de enige gasten. Onze maaltijd bestond uit een papaja salade, koe met knoflook en witte peper en garnalen in oestersaus, dit begeleid met witte en gebakken rijst. Singha bier en cola light bij het eten (nu omgekeerd de bier drinker zat aan de cola light en de cola light drinkster aan het bier) espresso en groene thee na en dat alles voor nog geen €55. Vervolgens nog even terug naar het elfde gebod voor ice tea en cola light en we besloten dat het een avond was. De voettocht naar de auto was moeizaam, het was inmiddels erg glad op straat, de rit naar Amstelveen was een makkie. Ik zette mijn vriendin thuis af en deed de laatste etappe naar huis. Alles bij elkaar zal ik toch een 5 uurtjes in de auto gezeten hebben dus dat was wel weer even genoeg. Een lekkere douche en een whisky later was het tijd om het licht uit te doen.

A-fusion here we aren’t again

Deze keer was er een afspraak tussen de interim college die als service manager bij ons gewerkt, had, de huidige afdelingsmanager en mijzelf om na werktijd een lekker hapje te gaan eten. Ik had de mensen kennelijk goed geïndoctrineerd want ik hoefde niets te zeggen, de manager kwam zelf met het voorstel om A-fusion aan te doen. Mijn enige inbreng was om als ontmoetingspunt het elfde gebod in te zetten. Aangezien het een werkdag was werd er vroeg afgesproken, we zouden ons om 6 uur bij Ben & Ien vervoegen om daar een biertje te drinken voor we naar het restaurant zouden gaan.

Helaas het mocht niet zo zijn. Wederom waren de weergoden de spelbreker in een gezellig uitstapje. De “sneeuwstorm” die Amsterdam teisterde zorgde voor een nieuw populair woord in de Nederlandse taal; Verkeersinfarct! Er stond op het hoogtepunt vele tientallen kilometers file op de A9. Ik was dusdanig op tijd van het werk vertrokken dat ik slechts drie uur deed over de afstand Almere Amstelveen, waar ik mijn vriendin zou oppikken. De collega was echter een half uurtje later uit Almere vertrokken en is nooit aangekomen. Op een gegeven ogenblik is hij omgedraaid en heeft de weg terug naar huis ingezet. Kortom om er moeten nieuwe plannen gesmeed worden voor en door het gezelschap!

Grill-bar Baby

Zoals enige tijd geleden beloofd heb ik deze keer opgelet toen wij ons broodje shoarma na het stappen gingen halen. En dat heeft succes tot gevolg gehad want de naam van onze shoarma tent is nu bekend en zelfs de website is gevonden. Wat kan ik zeggen over de grill tent, het personeel is uiterst vriendelijk, ze hebben het bekende “uitgebreide“ menu van een grill restaurant zoals lamskotelet, biefstuk, kip, shaslick, kebab, de mixed grill en uiteraard (want daar komen wij tenslotte voor) het broodje shoarma. Natuurlijk is er geen alcohol vergunning dus, net zoals in vroegere tijden, drink je een glas melk bij je eten.

Shoarma hoort uiteraard met saus gegeten te worden en wel veel saus. Deze wordt hier niet in de bekende bakjes bij je eten neergezet (met alle risico’s van dien als de niet lege bakjes weer terug gaan naar de keuken, maar in knijpflessen, een met knoflook en een met hete rode saus. Uiteraard halen deze het voor geen meter bij de sausjes van mijn vader maar zo midden in de nacht en na een portie drank doen ze het uitstekend bij de shoarma. Kortom mocht je even rustig op je gemak (want er zijn voldoende zitplaatsen) wat willen verorberen na een avond en/of nacht stappen dan val je je geen buil met een bezoekje aan deze zaak.

Guns N’ Roses

Net zoals vele andere mensen heb ik in de laatste week van het jaar geluisterd naar de top 2000 en de vele andere varianten die de diverse zenders uitzonden. Luidkeels in de auto meeblèren met diverse nummers en in stilte luisterend en terugdenkend bij andere nummers. Hoog in de top 10 stonden nummers van een band die eind jaren 80 en begin jaren 90 verketterd werd door de gevestigde orde en waar ik een grote fan van was: Guns N’ Roses. In de zomer van 1988 was Paradise City een gigantische hit die op het eiland Kos, waar ik mijn zomervakantie vierde, in onze stamkroeg elke avond gedraaid werd.

Bij terugkeer in Amsterdam schafte ik meteen de cd aan (we hebben het nog over de tijd voor de mp3 bestanden) en genoot met volle teugen. Het was een cd met louter top nummers en hij was niet uit mijn cd speler weg te slaan. Het duurde echter tot de volgende plaat (Use your illusion 1 & 2) voor ik een concert kon bijwonen. We vertrokken met z’n vieren naar de Kuip in Rotterdam en wachten op alles wat komen zou gaan. Wachten ja, want na de 2 uitstekende voorprogramma’s duurde het lang, erg lang voor de heren hun opwachting maakten. Toen ze kwamen was het wachten echter de moeite waard geweest het optreden spetterde van begin tot eind. Soms letterlijk want het podium ontplofte in een gordijn van vuurwerk bij hun versie van Live and let die. Het concert duurde tot middernacht en we gingen moe maar voldaan naar huis.

Daarna ging het langzaam bergafwaarts met de band. Het ene na het andere bandlid kreeg ruzie met Axl en liet de band in de steek. De huidige bezetting, met alleen Axl als man van het eerste uur, heeft na erg veel jaren wachten eindelijk de cd Chinese democracy afgeleverd. Ik heb deze uiteraard gedownload (cd’s kopen gebeurt niet veel meer tegenwoordig) en beluisterd. Waar appetite alleen top nummers heeft kon ik geen enkel nummer op deze cd vinden die mijn hart sneller deed slaan. Kortom de huidige versie van de band heeft voor mij afgedaan, ik mag echter nog graag naar Appetite luisteren op mijn iPod.

Router

Het 2e goede voornemen voor 2010 is gemaakt en meteen uitgevoerd. Waar ik het 1e goede voornemen pas in december kan aantonen (het niet meer bezoeken van de kerstmarkt op mijn werk), kon het 2e goede voornemen direct uitgevoerd worden. Ik had vroeger een draadloze router voor mijn computer om op het internet te komen. Deze overleefde de kennismaking met een glas wijn niet en dat leidde tot het wederom uit de kast trekken van mijn oude trouwe USB modem. Nu kreeg ik een paar maanden geleden een nieuwe router cadeau van mijn provider maar het aansluiten had geen al te hoge prioriteit. Onder de aanmoedigende kreten van een vriendin, die lichtelijk verbaasd en teleurgesteld was toen zij op haar eigen laptop niet kon surfen toen ze bij mij was, heb ik alle spulletjes uit de kast gehaald en heb mijn router geïnstalleerd. De volgende stap is het aanvragen van een voip nummer en het beëindigen van mijn KPN abonnement. Dat zou toch wat vlotter moeten gaan dan het installeren van de router!

Van Tallinn naar Stockholm

Ik heb het al eerder gehad over een mogelijk vakantie naar Oost Europa deze zomer. De reis naar de Baltische staten zou dan op de heenweg via Duitsland en Polen gaan en de optie op de terugweg was met de nachtboot via Zweden en dan verder via Denemarken en Duitsland. Aangezien een vriendin van mij laatst in Stockholm was en daar erg enthousiast uit terug kwam werd het tijd om een verder onderzoek naar de nachtboot te doen. Mijn auto rijdt tenslotte gratis en als de nachtboot dan relatief duur is moet er even goed gekeken worden. In de huidige tijd en eeuw is dat een makkie want het intikken van ferry Talinn Stockholm in de zoekmachine brengt je meteen al naar een website van een Engelse ferry maatschappij waar je alle benodigde informatie kan vinden. De reis en vertrektijden zijn ideaal. De afvaart is om 18:00 en de tocht duurt 17 uur zodat je ’s ochtends om 10:00 uur in Stockholm bent, ik zeg dat kan niet beter.

Het enige nadeel is dat als je om een prijsopgave vraagt de website je vertelt om het kantoor op te bellen. Ik zou zeggen dat hier nog wat verbeteringen zijn door te voeren. Dan maar naar de website van de lokale ferry maatschappij Tallink. Hier is wel alle benodigde informatie te vinden, waaronder de schepen waar we mee varen. Het wordt of de Victoria I of de Baltcic Queen, beide grote ferry’s met alles erop en eraan. Er is een vroeg boek korting van 15% (minimaal 28 dagen van te voren boeken) en de prijs hangt helemaal af van de luxe van de accommodatie die je kiest. Even snel alles invullen levert een quote op van €214 voor een simpele cabine voor 2 personen en de auto is dan ergens in het ruim geparkeerd. Omdat we een overnachting missen kun je hier de hotelprijs van aftrekken en dan is het kostenplaatje compleet. Binnenkort maar eens in de groep gooien om te kijken wat het wordt.

Tom Clancy

Deze keer gaat het niet over science fiction boeken maar over thrillers. In dit genre is Tom Clancy een van mijn, en misschien wel de, favoriete schrijvers. Zijn eerste boek was The Hunt for Red October, bij het grote publiek echt bekend geworden door de film met Sean Connery in de rol van kapitein Ramius van de onderzeeër Red October. Met de regelmaat van de klok volgde bijna elk jaar een nieuwe thriller van Clancy met in bijna elk boek een hoofdrol voor Jack Ryan, begonnen als analist bij de CIA. Nog drie van de boeken werden verfilmd en Clancy liep binnen zoals dat zo mooi heet. Hij breidde uit met een video game company en ook dit was een doorslaand succes. Een deel van zijn miljoenen investeerde hij in het (deel)eigenaarschap van de Baltimore Orioles, waar ik ook een wedstrijd van heb gezien.

In de latere boeken begon Clancy aan een tik te leiden waar ik wel meer succesvolle schrijvers op betrap, zoals bv. David Weber. De boeken worden dikker en dikker terwijl dat naar mijn mening weinig toevoegt aan het leesgenot, het had best met een paar honderd pagina’s minder gekund! In 2003 is het laatste boek van zijn hand verschenen en sindsdien is er niets meer bekend gemaakt over nieuwe thrillers. Alhoewel er onder zijn naam diverse series boeken gepubliceerd worden is geen daarvan door Clancy zelf geschreven, ik heb er een geprobeerd maar het is niet mijn ding. Ik wacht dus al een hele tijd op een nieuwe Clancy en ik heb toch wel last van onthoudingsverschijnselen. Voor diegenen die eens een begin willen maken kan ik Clear and Present Danger of Rainbow Six aanraden als goede kennismaking met het werk van Clancy.

Oudjaar

Voor de meeste families is het traditie om (een gedeelte van) oudjaar gezamenlijk door te brengen, zo ook in de onze. Bij ons zijn er echter twee redenen (of drie als je oudjaar en nieuwjaar apart wil noemen), mijn vader is nl. ook nog jarig op 31 december. De familie komt dan ook in de namiddag gezellig binnen om het feest te vieren en mijn vader te feliciteren. Omdat oudjaar, voor ons in ieder geval, een dag van hapjes en niet van maaltijden is hebben we daarom altijd een eenvoudige doch voedzame (hapjes)maaltijd. Zo was er dit keer een heerlijke verse soep en een mooie zalmsalade, beide uiteraard door mijn vader gemaakt. Dit begeleid met broodjes e.d. was prima binnen te houden.

Op cadeau gebied werd mijn vader blij verrast door mijn moeder met een midweek Parijs. Wij waren hiervan al op de hoogte en gaven bijpassende cadeaus, zoals een etentje voor tijdens de vakantie. Het zal echter nog even duren want de vertrekdatum is in april, het weer zal dan in ieder geval aangenamer zijn dan het huidige weer. Het was in ieder geval een gezellige avond en middag en een mooie afsluiting van 2009, op naar 2010 was dan ook de gedachte bij vertrek.