Bokketochie

Het is inmiddels oktober en zoals elke bierliefhebber weet is het dan weer tijd voor het bokbier. Afgelopen donderdag had het elfde gebod al het eerste Duitse bokbier op de tap staan waar wij van konden genieten.

Dit weekend was het tijd voor het Zaanse bokketochie, de 27e editie, om precies te zijn. Dit is een samenwerking van 7 cafés in de Zaanstreek die dan allemaal minimaal 2 bokbieren van de tap schenken. Je kunt een stempelkaart krijgen en per café (het lijkt de Elfstedentocht wel) een stempel scoren bij het scoren van een biertje. Met een volle kaart kun je een aandenken aan de bokketochie krijgen (dit jaar een schort met logo van de tocht en alle deelnemende cafés erop).

Zoals je kunt zien was het overal (dit was proeflokaal konicksplein) een drukte van vanjewelste. Wat je niet ziet op de foto is het standaard vervoermiddel, de fiets. De cafés liggen in de zaanstreek dus je moet nogal wat kilometers maken om ze allemaal te bezoeken. Dat betekent dat er kuddes (half)dronken fietsers door de zaanstreek toeren, dat er geen ongelukken gebeuren in de smalle straatjes waar ook bussen rijden mag een wonder heten.

Wij zijn uiteraard geen grote drinkers en hielden het beperkt tot 3 cafés, het al genoemde konicksplein, Gambrinus op de dam en de kapiteinshut. Deze laatste had als echt Amsterdams feestcafé een podium buiten met een optreden van Ed Vermeulen. Diverse top nummers van Hazes en anderen zorgden dat de stemming bij de aanwezigen er goed inzat.

Wij hebben ons prima vermaakt en een 5 tal verschillende bockbieren door het keelgat laten glijden. Volgend voorjaar gaan wij dan ook meedoen aan de 28e versie die dan voor de lentebok gehouden wordt.

Etentje part deux

Ging de vorige post nog over een etentje bij mijn zus en zwager deze keer was ik gastheer want een vriendin kwam bij mij eten. Van te voren het menu samengesteld; Een lauwwarme salade van eendenborst, zalm met gebakken aardappeltjes en diverse salades en ijs met verse vruchten na, dit alles begeleid door een mooie Pouilly-Fuissé . Ik zou zorgen dat ik op tijd thuis was uit mijn werk om boodschappen te doen (ja, bij Albert Heijn) en alles voor te bereiden.

De best laid plans of men and mice werden echter volledig teniet gedaan door een bezoekje van onze vriend Murphy en rennend en vliegend was ik net op tijd thuis met de boodschappen voor de visite zou komen. Gelukkig was die ook wat verlaat zodat ik nog even de boel aan kant kon maken en tot rust kon komen. Toen de visite er was werd er licht fronsend gereageerd op mijn voorstel om maar wat te halen (uiteraard bij Suvarnaphum), maar ik kreeg het spontane aanbod om dan maar samen te koken. Gezellig keuvelend en kokend (en uiteraard etend) was de avond zeer gezellig en in no-time voorbij. Op naar de volgende (vr)eet-date!

Oost Europa

De afgelopen zomer ben ik samen met een vriend van mij een weekje naar het oude Oost-Duitsland geweest. Uiteraard is daar een blog van bijgehouden voor diegenen die dat nog na willen lezen.

De vakantie is ons uitermate goed bevallen en er worden ideeën geopperd voor 2010. Het idee is om nog verder naar het oosten te trekken en Polen werd al gauw geopperd. Dit was de helft van het duo nog niet ver genoeg die begon over de Baltische staten; Letland, Estland en Litouwen. Deze drie zijn relatief nog ongerept waar Polen al veel meer verwesterd is.

Een eerste kort onderzoekje op Google Maps leverde 2 routes op. De ene gaat via Polen en Warschau, toch leuk voor een tussenstop. Vervolgens ga je dan van onder naar boven door de 3 Baltische staten heen. De 2e loopt via Kopenhagen en Stockholm met een bootreis en het doorlopen van de staten van boven naar beneden. Ook dit klinkt als twee leuke tussenstop plaatsen.

Uiteraard is een week tekort daar de reis alleen al 24 uur kost dus 2 weken is echt wel noodzakelijk. Ook hier geldt, binnenkort wat onderzoekjes doen!

De Indonees

Als ik geen zin heb om te koken bel ik niet naar de pizzalijn, de shoarmalijn of welke afhaalservice dan ook. Tevens breng ik geen bezoek aan de Febo, de McDonald’s of andere vette kledder tenten maar ga liever uit eten bij een restaurant. Als ik echter daar ook geen zin in, of tijd voor, heb dan haal ik (in tegenstelling tot laat ik bezorgen) wat. 9 van de 10 keer is dat Aziatisch eten, denk aan keukens als Chinees, Thai, en Indonesisch. Met stip op 1 staat uiteraard Suvarnaphum, reeds eerder genoemd in een blogpost.

Vandaag had ik weinig tijd om te koken en besloot een hapje te gaan halen bij een van de betere toko’s in Amsterdam, Asian Delight. De toko ligt in het hart van winkelcentrum Osdorp, de Shoperade. Het is altijd een probleem als je voor de mooie uitstalling staat om je keuze te maken want alles is even lekker. Of het nu gaat om de rendang, de ajam rica (of een van de vele andere varianten) het is allemaal top, Deze keer gekozen voor bruine mie, rendang (toch mijn persoonlijke favoriet bij een Indonesisch restaurant), saté, kip in zwarte peper saus en uiteraard atjar, boontjes en wat andere gezonde zaken. En, hoe niet verrassend, het was weer smullen geblazen.

Stedentrip

Tijdens de stripdagen (zie de blogs van de afgelopen dagen) hadden we het uiteraard ook over een gezamenlijk vakantie in het voorjaar van 2010. De trip naar Florida gaat niets worden i.v.m. de financiën van de helft van de boys maar een stedentripje zag iedereen wel zitten.

Het basisidee is om in het voorjaar 4 dagen weg te gaan. Vertrek is dan vrijdag in de namiddag/avond na het werk van iedereen om dan maandagavond weer terug te keren. Belangrijkste daarnaast is uiteraard waar willen we heen. Het blijkt dat er niet al te veel Hooters in Europa gevestigd zijn. Het blijft dan beperkt tot Nottingham, Zurich, Athene en Tenerife.

Uit dit rijtje is Athene de enige die ons wat lijkt maar dat is meteen een flink stuk vliegen. Andere opties die voorbij kwamen zijn Lissabon, Barcelona, Madrid, Rome en Belfast. Binnenkort maar eens een onderzoekje doen naar de diverse steden en de mogelijkheden.

St. Feuillien

Zoals uit de diverse logjes al blijkt ben ik een groot liefhebber van lekker eten en drinken. Op drank gebied uiteraard mooie Schotse single malt whisky’s, goede wijnen en lekkere biertjes.

Dit gaat dan niet over de normale soorten pils maar over de diverse speciaal bieren die al enige jaren een steeds groter mate van populariteit krijgen. Mijn favoriete brouwerij is die van St. Feuillien uit België. Men brouwt hier een kerstbier, paasbier, tripel, bruin. Allen zijn erg lekker maar blijven mijlen achter bij het topproduct van de brouwerij. De St Feuillien blond.

Het enige nadeel van dit bier is de verkrijgbaarheid. Mijn stamcafé, het elfde gebod, heeft het soms op de tap maar dan houdt het wel op. De verkrijgbaarheid in diverse winkels en slijterijen is ook minimaal dus daar wordt ik niet gelukkig van. In januari waren wij naar België gereden met de bedoeling, naast een leuke 3 dagen Antwerpen, om diverse kratten in te slaan. Helaas bleef ook dit beperkt tot een minimaal aantal flesjes…

Gelukkig kwam dit jaar de ultieme oplossing in de vorm van slijterij Vonk in Zaandam. Deze zeer goede slijterj beweert alles te kunnen leveren en de vrouw van mijn maat besloot ze dan ook voor de ultieme test te zetten. Zij bestelde een kratje blond en een kratje trippel en, wonder boven wonder, dit werd binnen 2 weken geleverd.

Hulde aan Vonk en hulde aan Nicky!!!!!!!

Naschrift: Ik werd er fijntjes aan herinnerd dat niet Nicky maar mijn stapmaat verantwoordelijk was voor deze feestvreugde. Waarvan akte!

Hypotheek

Mijn hypotheek begint op zijn eind te lopen dus het werd tijd om een afspraak met de bank te maken. Dat is tegenwoordig stukken makkelijker dan vroeger want je stuurt via de website van de bank gewoon een mailtje dat je een hypotheek afspraak wenst en binnen 2 dagen wordt je teruggebeld om een afspraak in te plannen.

Zo zat ik een paar dagen later met mijn account manager om tafel om de hypotheek en de algehele financiële situatie door te spreken. Na een goed gesprek besloten wij dat de beste aanbieding van de bank een 5 jarige hypotheek was tegen een percentage van 4.9%. Dat is een stuk beter dan de 6.2% waar ik nu op zit.

Nu de komende week even kijken of het ergens anders beter kan en daarna het boeltje voor de komende jaren weer vastzetten.

Etentje

Gisteren een gezellig middag/avond bij mijn zus en zwager doorgebracht. De eerste vreugdekreten bij aankomst waren van mijn neefje bij het zien van de Albert Heijn puzzelstukjes en de C1000 gogo's. Vroeger werd je begroet als je langskomt, tegenwoordig gaat het om de goodies die je meebrengt. Iedereen kwam binnenstromen (eerst een vriendin en toen mijn nichtje) en vertrok weer (mijn neefje had een verjaardagspartijtje in het zwembad) en het werd tijd om het voorgerecht klaar te maken. Dat was mijn onderdeel van de maaltijd en daar ik tegenstrijdige verzoeken had gehad "wij willen vis of eend maar die lust dat niet", en "wij zijn aan de lijn" had ik besloten tot carpaccio. Niet al te veel werk, iedereen lust het en het is mager genoeg voor de lijners onder de aanwezigen.

Vervolgens kwam het hoofdgerecht, een pasta met o.a. spek en crème-fraîche, klaargemaakt door de aanwezige vriendin. Dit was erg lekker maar deed me al twijfelen over het "we zijn aan de lijn" verhaal. Toen mijn zusje het nagerecht op tafel zette, diverse Mona puddingen, vroeg ik ook met mijn allervriendelijkste stem hoe het ging met het lijnen. Onder wat schaapachtig gelach werd dan ook de opmerking gemaakt van "ach, dat was toen (2 weken geleden....), dit is nu". Lekker koffie drinkend en na-tafelend werd het tegen een uur of 10 tijd om richting het eigen stulpje af te taaien.

Feestje

Dit jaar was er een groep collega's die gezamenlijk hun jubileum wensten te vieren. Sommige waren 5 jaar bij de zaak terwijl anderen al 20 jaar in dienst waren. Normaal geef je dan een etentje of een borrel voor een groep directe collega's maar zij besloten gezamenlijk een groot feest te geven voor een grote groep (oud)collega's met aanhang.

Zij hadden hiervoor de ambiance houtrust in Hooglandenveen uitgekozen. Centraal gelegen vlak bij Amersfoort is dit goed te bereiken. Voor mij is het bv. een ritje van nog geen drie kwartier.

We werden ontvangen met een aperitiefje en de bekende hapjes (kaasvlinders, nootjes, stengels) op de tafel. Al snel stond de band op het podium om te starten met een grote rij van soul, funk en motown classics. De bezetting bestond uit zanger, zangeres, drums, bas, gitaar, keyboards en 3 blazers en had behoorlijk wat power. De naam van de band hebben ze nooit genoemd (of heb ik gewoon niet gehoord). Prima dansbare muziek vooral bij de wat meer up tempo nummers.

Zoals gewoonlijk bij dit soort feesten vertrok een aantal van de gasten al snel onder het motto, ik heb mijn neus laten zien en kan veilig weer huiswaarts keren. De die-hards werden om 1 uur 's nachts naar buiten geveegd om weer huiswaarts te keren.

Casablanca

De zoveelste editie van het doorlopende feuilleton donderdagavond stapavond gaat over een van de oudste cafés op de Zeedijk.

Casablanca bestaat al sinds de jaren veertig en begon als jazzclub waar alle groten der aarde optraden. Anno 2009 is er weinig veranderd want er treden nog steeds jazz grootheden op. Hans Dulfer is bv vaste speler in het muziekcafé. Maar ook in Casablanca is het moderne leven doorgedrongen want op donderdag, vrijdag en zaterdag is er ook karaoke. De laatste keer dat ik daar geweest was had ik bezworen dat dat ook echt de laatste keer zou zijn. Wij kwamen met Bobby Farell binnen, destijds stamgast in ons café en ja hoor dat werd Rivers of Babylon karaoke. (en alhoewel ik absoluut niet kan zingen, zing ik beter dan Bobby).

Fast forward naar nu. Wij kwamen twee zusjes tegen in een van onze vaste cafés, gezellige dames waar we leuk mee stonden te praten. Op een gegeven ogenblik zeiden de dames, laten we gezellig naar Casablanca geen. Tsjakka, daar werd weer een belofte aan mijzelf doorbroken, het vlees is zwak. De avond was gezellig, dansen, drinken, meezingen met diverse nummers en kijken naar de karaoke. Het hoogtepunt was echter samen met de dames Papa van Stef Bos ten gehore brengend. En het is wederom bewezen, ik kan nog steeds niet zingen.