Disneyland Paris

Afgelopen zaterdag tijdens onze meer dan gezellige brood en spelen avond hadden wij het ook over de uitjes die wij gezamenlijk gedaan hadden. Zo waren daar bezoeken aan Disneyland Parijs, Duitsland, België en Ameland. We hadden nog steeds het idee om een bezoek aan Phantasialand te brengen maar de mei optie zou niet meer gaan lukken i.v.m. andere geplande vakanties. September was echter ook een optie en dus werd dat besproken.

Maar toen kwam er een ander idee op tafel. Namelijk wederom een bezoek brengen aan Disneyland Parijs maar dan eind november, begin december als het park in kerstsfeer was. Deze keer geen overnachting in een Disney hotel maar een goedkoop hotelletje in de buurt van Parijs en dan twee dagen park bezoek. Iedereen zag dit eigenlijk wel zitten en door het feit dat er tegenwoordig twee parken zijn, zijn er genoeg nieuwe attracties voor iedereen. We zullen echter wel de zingende misthoorn missen, toch wel een van de toppers van toen (als ik de trip van 2000 ga verbloggen dan zal er een speciaal stuk over de zingende misthoorn komen.)

Red Bull babes

Zoals bekend werk ik in de IT en dat betekent een overvloed aan mannen en een (groot) tekort aan vrouwen. Nu besloot een van mijn collega's dat het tijd was om daar iets aan te doen en hij had een aanvraag gedaan om het Red Bull wings team bij ons langs te laten komen.

Dit is een actie van Red Bull waar je via de website aan kan geven waarom een collega wel wat extra energie kan gebruiken om hem vleugels te geven. Als je aanvraag dan goedgekeurd wordt kun je een bezoek van het wings team tegemoet zien. Dit bestaat uit een auto (een in de red bull kleuren gespoten mini met een red bull blik er aan bevestigd) en twee jonge meiden die elk met een grote koeler vol met blikjes Red Bull binnen komen.

Dinsdag kreeg hij te horen dat de dames ons op woensdag een bezoek zouden brengen en alles werd in gereedheid gebracht zodat degene voor wie het bezoek bedoeld was nergens van op de hoogte zou zijn. Alles ging prima en hij zat in overleg met de afdelingsmanager toen de babes binnenkwamen. Hij was behoorlijk verrast maar ving het redelijk goed op. Uiteraard moesten er foto's gemaakt worden en na het slachtoffer moesten ook andere mensen met de babes op de foto. Vervolgens gingen zij afdeling ovr en trakteerden iedereen op een blikje Red Bull of Red Bull suikervrij. Binnen een half uur was alles voorbij maar het was een leuke afleiding van de normale werk omstandigheden.

Autobrand

Gisterochtend liep ik, zoals op elke normale werkdag de deur uit om mij naar mijn auto te begeven en naar mijn werk te rijden. Deze keer redde ik de afstand tot mijn auto niet in een keer want ik liep voorbij een andere auto die er zo te zien niet best uitzag. Wat heet niet best, bij een tweede blik bleek de voorkant finaal in de hens gegaan te zijn en ook het middenstuk zag er niet fraai uit. Ik pakte mijn telefoon om 112 te bellen maar men was al op de hoogte van de brand. Er waren in de tussentijd nog wat buren naar buiten gekomen en samen spraken we onze verbazing uit over wat er gebeurd was. Niemand wist of het aangestoken was of dat er sprake was van een ongelukje. Iedereen brak tenslotte het kamp op om weer naar binnen cq. naar het werk te gaan.

Toen ik 's avonds thuis kwam was de auto inmiddels weggesleept maar een drietal parkeerplaatsen was nog een behoorlijke bende met stukjes auto en zwart geblakerde stoep. Mij benieuwen of we hier nog iets van horen en wanneer de parkeerplaatsen weer schoongemaakt zijn. Voorlopig AT5 maar even in de gaten houden of er nog iets over gemeld wordt.

Rand McNally

Zoals in eerdere blog posts al gememoreerd brengt het opruimen van spullen heel veel herinneringen terug. Zo schreef ik hier over wat een plastic beker allemaal terugbracht en hier schreef ik wat een kookboek aan herinneringen opleverde. Deze keer kwam ik de Rand McNally road atlas 1992 tegen en ook van deze set aan herinneringen neem ik afscheid.

We schrijven lente 1993 en samen met Dennis, Frank en Simon maakte ik plannen voor onze eerste trip naar Amerika. Toen een vriend hoorde dat ik naar het beloofde land ging zei hij nog een aardige verrassing voor mij te hebben. Zelf was hij er een jaar eerder geweest en zijn steun en toeverlaat was de kaart van Rand McNally geweest. Ik kreeg zijn exemplaar mee en die heeft ons met raad en daad terzijde gestaan toen wij de tocht van New Orleans naar Orlando en Miami maakten.

Deze vakantie was niet mijn laatste Amerika vakantie en ook in de trips in 1995 en 1996 die ik met een vriendin maakte was de atlas uiterst welkom. In 2001 maakte ik wederom een Amerika trip, deze keer met een van mijn beste vrienden en wederom was de atlas, die toch wel een beetje uit elkaar begon te vallen, mijn vriend bij het plannen van de routes. Dat was echter het laatste wapenfeit van de Atlas want mijn volgende vakantie naar Amerika vond pas in 2009 plaats en toen huurde je gewoon een navigatie systeem bij je auto. Uiteraard vele malen beter en vele malen simpeler dan 's avonds op je hotelkamer de route voor de volgende dag uitstippelen, maar ook een stuk minder avontuurlijk. Ik denk bij het afscheid nemen van de atlas met warme gedachten terug aan de vriend, die ik al vele jaren niet meer gezien heb, die mij inderdaad een hele fijne verassing gaf in het voorjaar van 1993.

Popquiz

Zondag zou er wederom een popquiz zijn in café Wilhelmina, de enige plek in Amsterdam waar nog regelmatig pop quizzen gehouden worden. Donderdag kwam er echter een mail waarin aangekondigd werd dat de quiz misschien niet doorging wegens gebrek aan belangstelling. Gelukkig waren er nog genoeg last minuten aanmeldingen zodat er 9 teams waren i.p.v. 5 maar ik denk dat ook in café Wilhelmina de popquiz een zieltogend bestaan aan het lijden is.

Gelukkig ging hij deze zondag nog wel door en rond vier uur was ons team incompleet aanwezig. We zouden met zijn vieren zijn maar een kwam pas half vijf binnen en een ander had autopech en was nog later. Ondanks al deze excuses behaalden wij toch een strakke negende plaats en dat was toch wel heel droevig. In de ministars, wie kent dat nog een tv programma waarin kinderen vertaalde nummers zongen, ging het nog wel goed maar op zaken als italodisco was de score bedroevend te noemen. Ach er was bier en we hadden lol maar mocht er een vervolg komen dan moeten wij deze schande toch gaan uitwissen want laatste dat kan echt niet.

Brood en spelen

Zaterdagavond was het weer tijd voor de half jaarlijkse eet, drink en speel avond die onze groep al vele jaren houdt. Ooit begonnen als een gigantische vreet BBQ en roulerend bij de diverse mensen zitten wij al enige jaren op dezelfde locatie in Kortenhoef. De reden is dat het stel dat daar woont twee dochters heeft van, inmiddels, 12 en 9 en het logistiek dus goed uitkomt.

Van een BBQ zijn we via tapas avondjes doorgegroeid naar de huidige vorm waarin iedereen dingen maakt en er eerst gegeten wordt en er daarna hapjes op tafel komen bij de diverse spelletjes. Als eerste kwam er een boord met amuse's zoasl bieten soep, rauwe ham met rucola en truffel mayo en groenten chips, vervolgens een uitgebreide visschotel met makreel, zalm, paling, knoflook garnalen, Hollandse garnaaltjes en haring. Er kwam een pinda soep op tafel en er kwamen een soort mini vegetarische tortilla's en vegetarische bitterballen op tafel. Alles was even lekker en de begeleidende witte wijn en rioja deden de maaltijd alle recht aan.

Voldaan maar niet te vol was het tijd voor de spelletjes. De start was Machiavelli en dat duurde redelijk lang, Oorzaak was dat er allerlei hapjes (en drankjes) op tafel kwamen en dat een van de spelende duo's wel erg lang overlegde bij elke beurt. Het was dan ook bedroevend voor de rest dat dit duo het spel dan ook won. Vervolgens kwam er meer tempo in de strijd met saboteur en uiteraard ezelen. Tegen middernacht kwam er een einde aan een weer erg gezellige avond, op naar de volgende editie.

Flashback Amerikaanse steden 2001

Het tweede en laatste deel alweer van de Amerika vakantie van René en mijzelf in 2001. Dit deel begint bij de trip van Yuma naar San Diego, maakt vervolgens een kort uitstapje naar Mexico en gaat dan via Los Angeles naar ons vertrek- en eindpunt van deze reis Las Vegas.

Waar we in de eerste helft van de vakantie elke dag een andere stad bezochten blijven we in de tweede helft overal meerdere dagen, maar ja Los Angeles, San Diego en Las Vegas zijn niet bepaald dorpjes die je kunt vergelijken met een Yuma (ga hier niet heen, wat een saai dorp) en Tucson.

Maak je op voor het lezen van verhalen over Rodeo Drive, Venice Beach, de grensovergang tussen Mexico en Amerika, de casino's van Las Vegas, het niet bezoek aan een spookstad en uiteraard het kopen van heel veel t-shirts. Spoed je voor de tweede keer naar 2001 en lees de tweede helft van de Amerika avonturen van de René's. Hiermee zijn bijna alle vakanties van het illustere duo verblogd. Wat nog ontbreekt zijn twee België trips, een met mijn werk en een die we gezamenlijk hebben ondernomen. Wie weet gaan die ook nog een keer verschijnen.

Ballen

Het nieuwe werken doet steeds meer opgang de laatste jaren. Kort gezegd is het nieuwe werken any place any time any device. Dat houdt in dat je je werk zowel thuis, op kantoor als onderweg kunt doen. Dat je je werk niet alleen meer op de pc op je werk doet maar ook op je smartphone of iPad. En dat je je werk niet meer tuisen 9 en 5 doet maar op elk moment van de dag, avond of zelfs nacht.  Wat het ook in houd is dat de kantoor ruimte niet meer zo strak en saai is als vroeger. Google is hier de grote voorloper in, kijk maar hoe hun kantoren zijn ingericht met veel speelgoed en ludieke zaken.

Zo hebben wij op onze kamer naast ons dartbord al meer dan een jaar een gif groene bal (formaat handbal) waar flink tegen aan geschopt wordt. De bal liep echter op het eind van zijn leven en dus liep ik bij marketing langs voor een nieuw exemplaar. Helaas waren ze allen gesneuveld maar men had nog een strandbal voor me in de aanbieding, Beter iets dan niets dacht ik en nam de bal mee naar onze kamer. Binnen een dag had iemand hem al opgeblazen en wordt er nu ook flink mee gegooid, geschopt en gerotzooid. Er is al een voordeel boven ons groene balletje, deze komt een stuk minder hard aan als je hem tegen je aan krijgt.

Lieve vriendinnen

Ik ben een gelukkig man, ik heb fijne vrienden en fijne vriendinnen met wie ik heel veel kan delen, goede dingen en slechte dingen. Die goede dingen werden gisteren avond maar weer eens bewezen toen ik van twee verschillende hele goede vriendinnen een mailtje kreeg. Beide dames attendeerden mij op een speciale groupon (een speciale aanbieding site waar ik al eerder over geschreven heb) deal voor een etentje.

Nu maak ik samen met Frank, Simon en Dennis al meerdere malen gebruik van een groupon deal om uit eten te gaan. Zo bezochten wij Puri Indonesia en Gandhi en staat Jottum nog op de lijst met te bezoeken restaurants. Deze deal ging echter om een zaak in het betere segment, Kaatje bij de sluis, in het bezit van een Michelin ster. Je kreeg 50% korting op de maaltijd, naar keuze voor de lunch of het diner  (niet op het wijn arrangement) en dat is niet mis. Ik besloot er toch geen gebruik van te maken maar het is wel heel fijn als je vrienden je van dit soort dingen op de hoogte houden.

Sudoku

Aangezien ik elke dag gewaarschuwd wordt door mijn iPhone welke apps deze dag weer gratis te zijn kreeg ik de kans om Sudoku van Electronic Arts voor mijn iPhone down te loaden en te installeren voor de prijs die ons Nederlanders altijd aanspreekt, namelijk gratis. Nu kende ik het spelletje niet echt, ik wist alleen dat je getallen in een grid van negen bij negen moest invullen op een bepaalde manier om de puzzel op te lossen.

Nu ben ik redelijk verslaafd aan spelletjes en ik kende aardig wat mensen die Sudoku's speelden dus uiteraard installeerde ik de app op mijn iPhone en speelde mijn eerste Sudoku. De regeltjes waren simpel en al gauw had ik door hoe het spelletje werkte en loste ik mijn eerst Sudoku op. Ik had niet echte een joepie gevoel van wat vind ik dat leuk maar probeerde er nog maar een paar om te kijken of ik het misschien leuker ging vinden. Het bleef echter hetzelfde gevoel geven en dat betekent dat dit niet mijn spelletje was. Daarom heb ik het weer van mijn iPhone verwijderd en we zullen wel zien wat er als volgende experiment oplevert.