Eye of the beholder

Ik heb het hier wel eens eerder gehad over ScummVM, een virtual machine die het mogelijk maakt om oude adventures probleemloos op je moderne pc te spelen. Ik ben erg gelukkig met alle effort die de ontwikkelaars er in steken om gratis en belangeloos er voor te zorgen dat ik mijn oude favorieten weer opnieuw kan spelen, of beter nog om nieuwe spellen te ontdekken die ik vroeger nooit gespeeld had.

Meer dan een jaar terug bleek dat er gewerkt werd aan Lands of Lore, geen adventure maar een RPG waar ik destijds ontzettend veel lol mee gehad heb. Toen het spel beschikbaar kwam begon ik het dan ook weer met veel plezier te spelen en zat weer midden in het verhaal. Eigenlijk was Lands of Lore zijn leven begonnen als een andere game, eye of the beholder 3, en die serie was mijn introductie tot de RPG's. Ik vroeg dan ook aan de ontwikkelaars of ze van plan waren om de eerste twee delen van eye of the beholder ook speelbaar te maken en tot mijn grote vreugde bleek het tot de mogelijkheden te behoren. Er werd echter tussen de ontwikkelaars flink gediscussieerd of RPG's wel onderdeel uit moesten maken van ScummVM en tot mijn verdriet besloot men daar mee te stoppen na Lands of Lore. Bij een gratis product kun je geen invloed uit oefenen dus legde ik me er bij neer dat ik de eye of the beholder games niet te zien zou krijgen. Wat schetste mijn verbazing echter (en leidde tot vreugde uitbarstingen) toen onlangs zowel deel 1 als deel 2 in test versies aan ScummVM werden toegevoegd. Wat bleek, de ontwikkelaar was rustig doorgegaan met het speelbaar maken van het spel en er was uitgebreid gediscussieerd over het wel of niet toevoegen van RPG's. Tenslotte hadden de pro RPG mensen de discussie gewonnen en waren de games toegevoegd. Ik ga alvast mijn oude cd roms uit de kast halen en mij voorbereiden op een herintroductie van eye of the beholder!

De str!pdagen

Gisteren viel er een email in de virtuele brievenbus waarvan ik in eerste instantie dacht dat het spam was aangezien de afzender Shoot the moon was. Het bleek echter een uitnodiging te zijn om deel te nemen aan de 12e editie van de strip dagen in Haarlem. In ieder geval beter dan twee jaar terug toen ik bij de start van de beurs een mailtje kreeg.

Maar waar ik twee jaar terug geen enkele interesse in de beurs had (we bezochten in 2009 voor het laatst een stripbeurs) begon het bloed toch weer te kriebelen bij het lezen van de uitnodiging. De strip markt is echter nog steeds tanend dus we gaan geen stand huren voor de strip dagen en ook een visite aan Haarlem voor de beurs gaan we niet doen. Mijn oog viel echter op iets anders tijdens het rondkijken op de strip sites, het stripfestival van Knokke op 6 mei. Een strip beurs met leuke tekenaars en een uitstapje naar België klinkt best wel leuk, enige nadeel het is 2 uur en 3 kwartier rijden. Ach het is pas over 2 maanden dus we kunnen er nog even rustig over nadenken.

Flashback Californië 1993

Het kon natuurlijk niet uitblijven. Nadat eergisteren de eerste etappe van onze Amerika vakantie van 1993 op het blog geplaatst werd, het toen al fameuze bezoek aan New York, is het nu tijd voor de 2e etappe van de boys in Amerika. Wij vertrokken uit New York en namen het vliegtuig naar Los Angeles waar wij ons eerste Amerikaanse pretpark bezochten en overnachtten in de Banana bungalow. Na enkele dagen in Los Angeles doorgebracht te hebben vertrokken wij voor onze tweede stad in Californië, San Francisco. Ook hier hadden wij een fantastische tijd (en zoals wij in latere jaren en andere vakanties bewezen hebben, de boys hebben altijd fun als zij samen weg zijn). In San Francisco brachten wij o.a. een bezoek aan de tweede baseball wedstrijd van onze vakantie

Je zult waarschijnlijk niet al te lang hoeven te wachten voor de derde etappe van onze Amerika vakantie uit 1993 toegevoegd gaat worden, ons bezoek aan New Orleans in Louisiana. Tot die tijd geniet van de stukken die in augustus 1993 geplaatst zijn over San Francisco en Los Angeles.

BB zonder B

Dinsdag hadden wij afgesproken om na het werk samen met een oud collega een biertje te drinken, een bitterbal (een kaas stengel voor de twee vegetariërs onder ons) te eten en een bulls eye te gooien. Plek van samenkomst was café 't lieverdje in de havenkom, de enige plek in Almere die wij kenden waar nog aan alle drie de activiteiten gedaan kon worden. Na het sluiten van de bruine was er niet veel plek meer in deze wereldstad in de polder. De start was voorspoedig, iedereen was rond kwart over vijf aanwezig alleen de bordjes gereserveerd op de tafels voor de dartborden deed het ergste vrezen. En inderdaad er was een gezelschap dat kwam eten en daardoor kon er niet meer gedart worden op de entresol. We besloten niet bij de pakken neer te zitten en ons dan maar te concentreren op het bier en de bitterballen (of de kaas stengels) en het in plaats van de bulls eye maar bij een goed gesprek te houden. Ook dat was erg gezellig maar toen we opbraken hoopten we toch dat we de volgende keer weer een dart pijltje konden gooien.

Flashback New York 1993

Bij het doorbladeren van oude spullen kwam ik ook het vakantie verslag tegen dat Dennis, Frank, Simon en ikzelf hadden bijgehouden tijdens onze vakantie naar Amerika in 1993. Ik sloeg het open en dook weer onder in mijn, en onze, eerste verre vakantie. Nog steeds een van de allermooiste vakanties die ooit heb gehad.

Nu is papier erg ouderwets en erg vergankelijk dus ik zat na te denken wat ik er mee wilde. Een kort experiment op Blogger leerde mij dat ik posten op datums in het verleden kon aanmaken en ik besloot dan ook om het vakantie verhaal naar mijn blog om te gaan zetten. Omdat er ook links bij het verhaal horen ben ik flink op het internet aan het struinen geweest om plaatsen terug te vinden en kwam o.a. tot de ontdekking dat ons hotel, Malibu studio's niet meer bestaat. Verder zullen er weinig foto's bij staan want in die tijd hadden we nog geen digitale toestellen. Inmiddels ben ik klaar met de eerste etappe, New York en heb deze in mijn blog ingelezen. Mocht je het leuk vinden ga dan helemaal naar de nieuwe start van het blog, 1 augustus 1993, en lees de avonturen van de boys in New York.

A-fusion

A-fusion, druk als altijd

Het was weer tijd voor een etentje van het programma management van enige jaren geleden. Ondanks dat de leden in diverse richtingen uiteen gewaaierd waren werd deze traditie hoog gehouden. Plaats van handelen en organisator waren uiteraard Amsterdam en ikzelf (zou het een iets met het ander te maken hebben?) De samenstelling was ietwat gewijzigd, een van de vaste leden was afgehaakt en vervangen door iemand die voor het eerst aansloot. Aangezien er een nieuweling bij was gaf mij dat de kans om een keuze te maken voor A-fusion, mijn geliefkoosde restaurant op de zeedijk. Stipt acht uur was iedereen aanwezig in startpunt het elfde gebod en na een prima start met Karmeliet werd de weg naar A-fusion ingeslagen. Onderweg kreeg ik nog een whatsapp van een andere oud-collega of ik in de stad was en na bevestigend antwoord werd er met hem afgesproken om na het eten nog even in het elfde gebod samen te komen.

A-fusion was druk als altijd en we moesten enige tellen op ons tafeltje wachten. De eigenaresse verontschuldigde zich en ter compensatie was ons eerste drankje van het huis. Daarna was het tijd voor de heerlijkheden die a-fusion bied zoals oesters, eend, garnalen, ossenhaas, dijen vlees en ga zo maar door. Na afloop was er wederom iemand bijgekomen die A-fusion hoog  op zijn lijst van uitstekende restaurants zette, iets wat mij altijd deugd doet. Na de maaltijd liepen we terug naar het elfde gebod waar de andere oud-collega aan een tafeltje zat met, hoe verrassend, een glas Karmeliet voor zich. Na nog een gezellig uurtje in het elfde gebod was het tijd om de tenten op te breken. Bij onze volgende afspraak hebben we er in ieder geval een nieuwe deelnemer bij want ook deze collega wou een uitnodiging voor het volgende samenzijn.

Holland doc C.K.

Normaliter kijk ik niet naar documentaires. Deze kunnen mij niet boeien en ik kan dan ook niet het geduld opbrengen om daar een uur naar te kijken. De uitzondering op deze regel was de documentaire C.K. Deze gaat over een boekhouder van het Amsterdamse kunst fonds BKVK. Deze Clemens Kamens. trok aan de kuierlatten  met een bedrag van 16 miljoen euro, drie kinderen en twee vrouwen. Een leuke prestatie maar nog steeds geen reden om naar een documentaire te kijken. Wat wel een reden was om te kijken was dat ik Clemens kende. Alhoewel kende een groot woord was. Hij was een regelmatig bezoeker van de Butterfly en daar heb ik hem diverse malen gezien, smijtend met geld en met diverse dames aan zijn zijde. Ik heb hem nooit gesproken maar hij viel uiteraard wel op.

Door een facebook bericht van een vriend viel mijn oog op de documentaire en met de bijgeleverde link keek ik er naar op het internet. Het was geen topper maar door het feit dat je de persoon achter de misdaad wel eens gezien hebt blijf je toch kijken. Er waren trouwens geen beelden van de butterfly te zien want die is al enige tijd gesloten, wel van Bangkok aangezien hij naar Thailand vluchtte. Al in al vond ik het best wel leuk om deze documentaire te zien maar het gaat niet mijn mening over documentaires veranderen. Er zal wederom een hele goede reden moeten zijn voor ik weer naar een documentaire ga kijken.

Karel's snack corner

Zoals ik regelmatig een bezoekje breng aan de slager om daar een lekker broodje bal als lunch te halen heb ik een groep collega's die elke vrijdag naar Kareltje gaan. Kareltje staat voor Karel's snack corner, de plaatselijke snackbar.

Deze vrijdag liet ik me overhalen om ook een bezoek aan Kareltje te brengen. tegen twaalf uur stapte er dan ook een grote groep in de auto's om de verre tocht (minder dan 5 minuten) naar Kareltje in te zetten. Het bleek een behoorlijk luxe snackbar met zitjes en goede bediening te zijn. Ik besloot voor een patatje speciaal met uitjes te gaan en nam daar een broodje goulash kroket bij. Vervolgens kon je gaan zitten want Kareltje is een luxe snackbar, je eten wordt aan tafel gebracht en niet in plastic bakjes maar in stenen bakjes en met bestek er bij. De friet was een stuk beter van kwaliteit dan de gemiddelde snackbar maar ik denk dat ik het toch maar bij dit ene bezoek laat. De volgende keer ga ik gewoon weer naar de slager voor een broodje bal.

Joe Jackson on tour

Zoals bekend ben ik een groot muziek liefhebber en vind ik het bezoeken van een concert een van de leukste uitjes die er is. Nu ga ik tegenwoordig nog maar een aantal maal per jaar naar een concert, waar ik vroeger meerdere malen per maand naar een concert ging. Het record staat nog steeds op drie concerten in een week en ik verwacht niet dat ooit te gaan overtreffen.

Mijn favoriete artiest is toch wel Joe Jackson en sinds ik hem voor de eerste keer zag in Ahoy op 4 november 1989 met de Blaze of Glory tour heb ik geen tour meer van de goede man gemist. Het mooie aan een Joe Jackson concert is namelijk dat de oudere nummers op een nieuwe manier bewerkt zijn zodat alles elke keer weer anders klinkt. Zo heb ik erg mooie herinneringen aan Real man in een versie met 2 violen als hoofd instrumenten. Dat maakt elk Joe Jackson concert weer tot een nieuwe ontdekkingstocht en zorgt er voor dat je niet uit geluisterd raakt.

Nu is Joe ook tot de moderne media gebruikers toegetreden en naast de website heeft hij ook een een twitter account met de duidelijke naam Joe Jackson music. Nu vermoed ik niet dat Joe zelf aan het twitteren is maar dat het gitarist Graham Maybe is maar dat doet er niet toe. Wat er wel toe doet was dat er een tweet verscheen met als boodschap "two words Tour and Fall". We'll be there!

Overstappen

Op onze vakantie naar Amerika moeten we zowel op de heen als op de terugweg overstappen. Geen probleem zou je zo zeggen, dat hebben we zo vaak gedaan. Op de heenweg klopt dat ook, dan hebben we twee uur de tijd om van vliegtuig te wisselen. Op de terugweg is dat echter iets anders. Als we in Detroit aankomen hebben we exact 45 minuten om van vliegtuig te wisselen. Wij kwalificeerden dat als een mission impossible ne vroegen of dat wel haalbaar was. Het antwoord dat volgde was een echte topper "De vliegtuig maatschappij boekt dit dus het kan". We bereidden ons dus al voor op een extra dag vakantie op kosten van de luchtvaart maatschappij in Detroit.

Maandag kregen wij echter een nieuw mailtje met een heel onverwachte vlucht wijziging. Ons vertrekkend vliegtuig uit Detroit is een latere vlucht geworden en ook daar hebben we nu twee uur om over te stappen. Geen extra dag vakantie maar een relaxte overstap, wat mij betreft een uitstekende verbetering want de kans op bagage op andere vluchten dan wij was levensgroot aanwezig. En twee uur is een mooie periode. Lang genoeg om relaxed alles te regelen en niet te lang zodat je je ontzettend gaat vervelen.