Receptie

Afgelopen week verliet een van onze medewerkers na vele jaren ons bedrijf en uiteraard werd er een afscheidsreceptie georganiseerd. Alhoewel langdurige arbeidsovereenkomsten bij ons eerder regel dan uitzondering zijn was dit ook voor onze begrippen een medewerker met een lang verleden. Hij was 34 jaar bij de zaak geweest en dat wil wat zeggen.

We hadden dan ook een grote locatie nodig daar er een grote opkomst verwacht werd. De keus viel op grand café de Havenkom gelegen aan, hoe kan het ook anders, de haven van Almere. Best wel een gezellig café, mooie inrichting, lekker hapjes en … bokbier van de tap. Ze hadden hier al een fatsoenlijke tap (Jupiler en Hertog Jan) maar het uitstekende Hertog Jan bokbier was een prettige verrassing,

De opkomst was inderdaad erg groot te noemen en bestond niet alleen uit vele collega’s maar er waren ook flink wat ex-collega’s aanwezig die afscheid kwamen nemen. Ik heb dan ook gezellig heel wat jaren achterstand met diverse mensen ingehaald en mij prima vermaakt. Ik vertrok redelijk op tijd (half acht) maar hoorde de volgende dag dat een aantal die hards pas na tienen het etablissement verlieten. Ik hoop dat mijn afscheid (staat nog niet in de planning) ook zo’n succes zal worden.

Stedentrip optie 4: Madrid

De 4e optie voor onze trip is de 2e bestemming in Spanje. Naast Barcelona heeft Madrid ook een magische klank en het is dus tijd voor een onderzoek naar de mogelijkheden.

Het 1e positieve nieuws is dat EasyJet rechtstreeks op Madrid vliegt, dat betekent meestal mooie concurrerende prijzen. EasyJet doet het voor €80 per persoon maar weer met de extra prijs van €22 per stuk bagage per vlucht. De KLM doet het voor €132.50 per persoon zonder extra kosten en als laatste is er Iberia voor €154 per persoon maar wel met de mooiste tijden. Kortom de vlucht mogelijkheden zijn goed.

April is de beste maand om deze stad te bezoeken. De temperatuur is prettig (niet te warm) en de kans op regen is minimaal. Aangezien Madrid de hoofdstad van Spanje is zijn er veel kathedralen, paleizen en musea te vinden. Madrid bestaat uit meerdere wijken waarvan er een is vol met punk en rock bars en winkels, en een andere bestaat uit het luxe winkelgedeelte. Kortom beide wijken zijn zeer interessant voor ons. Sport is goed te doen met 3 belangrijke voetbalclubs en 2 basketbal teams. Een woordenboek is echter geen luxe daar de meeste Madrilenen geen tot weinig Engels spreken.

Eten is ook geen probleem met de vele tapas restaurants waar je probleemloos een avond kan doorbrengen. Uiteraard is een mariscada verplicht. Dit is Spaans voor zeebanket feest want Madrid heeft de beste verse vis van heel Spanje. Uiteraard zijn er erg veel hotels in Madrid te vinden en net als in Barcelona zijn ook appartementen een goede optie. De meeste wat luxere hotels hebben free wifi om het gebrek aan een Hooters te compenseren. Zo is het Preciados in Madrid een uitstekende optie wat mij betreft en kost ons €150 per persoon voor 2 prima kamers.

Kortom van alle tot nu toe bekeken steden komt Madrid er voor mij als beste uit, nog 2 te gaan voor we onze keuze gaan bepalen.

Vermeer

Afgelopen vrijdag sprak ik Dennis die met de vraag kwam of ik woensdag wat te doen had, op mijn ontkennende antwoord kwam hij met de vraag of ik zin had om bij Vermeer te gaan eten. Nu is eten een belangrijk topic, zoals je in dit blog kunt zien, dus daar hoefde ik niet lang over te twijfelen. en de afspraak werd dan ook gezet op half zeven bij Vermeer. Nu zou dit mijn 2e bezoek aan Vermeer worden en gezien de mooie herinneringen van de vorige keer was ik er volledig klaar voor. Ik kon dan ook bijna niet wachten tot het tijd was om Vermeer te gaan bezoeken. Stipt half zeven was ik dan ook aanwezig op de Prins Hendrikkade waar Vermeer gevestigd is.

Bij binnenkomst werden wij netjes naar de foyer begeleid waar wij ons in ruime fauteuils neer lieten zakken en een aperitief bestelden (water voor beiden aangezien Dennis niet drinkt en donderdag voor mij een gewone werkdag is). De hapjes werden op tafel gezet om bij het water van te genieten en de kaart werd gebracht. Dit laatste echter op verzoek van Dennis omdat hij als goede bekende begroet werd met de vraag of hij zoals gewoonlijk het palet Vermeer (10 gangen menu) wenste te eten of de kaart toch in wilde zien. De keus was snel gemaakt en wij begaven ons aan tafel om van het palet te genieten.

Sommelier Simon Veldman was vrij vandaag dus nam Maître Niek Beute deze rol voor zijn rekening, Hij brengt het op een andere manier dan Simon maar even deskundig en weet zijn verhaal goed aan te passen aan de gast. Zo moest ik bij de rode wijn zelf aangeven wat ik proefde en rook voor hij iets wilde vertellen en n.a.v. mijn opmerking over de witte wijn die ik bij mijn kaasplankje kreeg besloot hij prompt zelf even mee te proeven.

Het eten zelf was wederom fantastisch. Het was duidelijk de start van het schaal dieren seizoen want zowel krab als kreeft maakten onderdeel van het palet uit. Ook de signature dish van chef Christopher Naylor ontbrak niet, de casserole van seizoensgroenten met een jus van warme kropsla. De hoofdprijs werd echter gestolen door de zonnevis met paling, wat een mooi gerecht.

Net zoals bij de Nederlanden wederom een eervolle vermelding voor het dessert. Dit bestond uit vier onderdelen van fruit en groenten en bevatte juweeltjes als gebakken aardbeien met ijs van olijolie en mousse van doperwten. Kortom wederom een zeer geslaagd bezoek en ik ben benieuwd wat de Michelin man over drie weken gaat zeggen.

Lois McMaster Bujold

De reden dat ik dit stukje wijd aan deze schrijfster is dat de draft van haar nieuwste boek, Cryoburn, inmiddels af is. Helaas staat de publicatie datum pas op november 2010 dus tot die tijd zal ik moeten wachten op de nieuwe avonturen van Miles Vorkosigan.

Voor diegenen die onbekend zijn met zowel Lois als haar boeken een kleine introductie. Lois heeft met haar boeken inmiddels 3 Nebula en 4 Hugo awards gewonnen, de 2 belangrijkste prijzen voor science fiction boeken. Voor haar novella The Mountains of Mourning heeft zij zelfs beide prijzen gewonnen. Kortom een zeer populaire auteur. Haar bekendste serie is de Vorkosigan saga met als hoofdpersoon Miles Vorkosigan a.k.a. Miles Naismith. Deze serie gaat over de planeet Barrayar, die na eeuwen van afzondering weer in het galactische leven terugkomt. Dit alles in een web van zowel planetaire intriges binnen Barrayar zelf als interplanetaire intriges met erfvijand Cetaganda.

De boeken zijn een combinatie van humor, avontuur, actie, romantiek en sociale observaties. Het ene boek heeft weer meer humor, het andere meer actie zodat het nooit een voorspelbare formule wordt, iets wat meestal het eind betekent voor een serie. Als er geen verrassingen meer zijn is er weinig uitnodiging om aan een nieuw deel te beginnen.

Maak je niet druk over in welke volgorde je de boeken moet lezen want de chronologische volgorde is niet de volgorde waarin de boeken geschreven zijn. Bij elk verhaal kun je probleemloos instappen. The Mountains of Mourning is gratis te downloaden uit de Baen Free Library. Dus voor diegenen die nieuwsgierig zijn geworden is dit een mooi startpunt.

Mijn eerste Vorkosigan boek was The Vor game en ik kan deze voor iedereen aanraden om na het e-book mee te starten of gewoon het e-book te skippen en direct met dit boek te beginnen

Stedentrip optie 3: Athene

De derde kandidaat voor onze voorjaarstrip is Athene in Griekenland. Toen ik het hier met een vriendin over had kreeg ik de tip in ieder geval voor mei te gaan i.v.m. de hitte en de smog. Maart en april zijn goed te doen maar mei en later kan al flink wat smog en hitte aanvallen opleveren.

Uiteraard vliegt de KLM rechtstreeks op Athene, een vlucht duurt dik drie uur en kost ruim €325 per persoon. Het kan ook via overstappen in Duitsland, Zwitserland of Oostenrijk maar dan duurt de vlucht ruim 5 uur, de prijs zakt dan echter wel onder de €200 per persoon. Kortom geen echte pluspunten om naar Athene te vliegen.

Cultureel heeft Athene echter erg veel te bieden als de bakermat van de westerse beschaving. Zo herbergt de stad de Acropolis, Piraeus (de oude haven) en uiteraard erg veel oude tempels, Olympische stadions etc. etc. Athene kent veel verschillende wijken met allemaal hun eigen sfeer, er is wat dat betreft genoeg te zien.

Eten en drinken zijn geen probleem in Athene, ik mag graag Grieks eten en er zijn meer dan genoeg taveernes en restaurantjes om van het plaatselijke voedsel te genieten. Hotels zijn er ook genoeg in zowel een fatsoenlijke prijsklasse als in een wat luxer formaat. Zo kosten bijvoorbeeld 2 kamers in het luxe Royal Olympic ons €190 per persoon, en dat is incusief ontbijt en wi-fi! Het enige dat niet echt aanwezig is zijn winkelgebieden en dat is toch wel een gemis. Ter compensatie is er dan wel weer een Hooters maar het hotel bied al free wifi ;-)

Ook Athene is wat mij betreft geen directe winnaar, er zijn echter nog meer opties.

The little Thai prince

Na het bezoek aan een whiskyproeverij moet er uiteraard wat gegeten worden anders wordt het wel een hele zware avond met alleen maar drank en weinig voedsel. Wij beginnen dan ook met een wandelingetje van het Leidseplein naar de Zeedijk.

Ik had deze keer gereserveerd bij The Little Thai Prince slechts een paar deuren verder in de straat gevestigd van de roode baron. De reservering was erg makkelijk gegaan want ik kwam de eigenaar en een van zijn mensen de donderdag daarvoor tegen in de roode baron en vroeg toen meteen of ik zaterdag om 7 uur kon reserveren. Uiteraard was dat geen enkel probleem en zo konden wij ons aan de dis begeven.

The Little Thai Prince is een klein restaurant maar met uitstekend voedsel. Je komt hier niet om uitgebreid na te tafelen maar om te genieten van het eten en dan ergens anders heen te gaan. Zo namen wij plaats aan ons tafeltje en begonnen de kaart eens goed te bestuderen. De keuzes voor de voorgerechten waren redelijk vlot gemaakt: De combi van voorgerechten, de hete soep met garnalen en saté. De hoofdgerechten werd wat langer over gediscussieerd. We kwamen zelf al uit op eend, een salade van rundvlees, maar de laatste twee bleven openstaan. Wederom bijgestaan door de serveerster (zie de Butterfly) werd er vis met cashewnoten en een kipgerecht aan toegevoegd. Iedereen smulde heerlijk van alle schalen en alles ging dan ook schoon op.

Afsluitend met een espresso van het huis bleek de schade €89 te zijn voor drie personen, een koopje voor de uitstekende maaltijd.

Whiskyproeverij

Sinds een aantal jaren bezoek ik met wat vrienden regelmatig een whiskyproeverij. En zoals de echte whisky snob weet praten we dan over Schotse single malt whisky’s. Deze proeverijen worden georganiseerd door café L&B in de korte Leidsedwarsstraat. Een standaardproeverij bestaat uit het proeven van een zestal whisky’s die binnen een bepaald thema vallen halverwege onderbroken door wat lekker hapjes als paling op roggebrood of sandwiches met cream cheese en zalm om even de alcohol inname te dempen. Een zo’n thema is bijvoorbeeld een whisky uit alle Schotse regio’s en ander thema is bv. de whisky’s uit het Islay gebied.

Deze middag stond in het teken van De smaak van van Wees. Van Wees was de eerste whisky importeur in Nederland eind jaren zestig en is in al die tijd een van de voornaamste spelers op de markt geweest. Naast de standaard bottelingen van de diverse stokerijen bieden zij ook whisky’s van kleine onafhankelijke bottelaars en zij bieden dus een mooie brede selectie voor ook de ervaren whisky genieter. De vorige proeverij die ik bezocht was in het voorjaar dus het was wel weer tijd om te gaan genieten van een aantal mooie whisky’s.

De proeverij stond in het teken van de eigen lijn van van Wees, de Ultimate lijn. We kregen 6 whisky’s te proeven waarvan er vier op een sherry vat gerijpt waren waardoor de whisky’s een mooie donkere kleur krijgt en de smaak verrijkt wordt door de Olerosso sherry die eerst in het vat gezeten heeft. 3 van de whisky’s waren cask strength, dat betekent dat ze niet waren terug gebracht naar een alcohol percentage van 43% of 46% maar gebotteld waren op de oorspronkelijke sterkte van dat vat, in een geval was dat 59.1%. We sloten af met een glaasje van een speciale Ardbeg botteling, de Corryvreckan.

Kortom een mooie middag en ik kijk al uit naar de volgende proeverij.

Stedentrip optie 2: Belfast

De 2e stad die onderzocht wordt voor onze voorjaarstrip is Belfast in Noord Ierland. Onze goede bekende Easy Jet vliegt op Belfast. De vlucht duurt anderhalf uur en kost ons nog geen €125 per persoon (plus twee tientjes bagage per in het ruim geplaatste tas). Zo te zien is Easy Jet de enige maatschappij die rechtstreeks op Belfast vliegt dus de keuze is snel gemaakt.

Belfast is tegenwoordig hip & trendy en niet meer de troosteloze plek uit de strijd tussen Noord Ierland en Ierland. Het is zelfs de veiligste stad in het hele Verenigd Koninkrijk. Uiteraard bied Belfast een kasteel om te bezoeken, het Belfast Castle, een begraafplaats met diverse IRA leden en de diverse politieke murals die over de huizen geschilderd zijn. Sportief gezien kunnen we een wedstrijd Gaelic football bezoeken en de bars en restaurants zitten op de Golden Mile. Diverse bars hebben live muziek, iets dat wij nog van onze trip naar Dublin kennen.

Een goedkoop hotel (Travelodge) kost ons €40 per nacht per persoon, als we duurder gaan zitten dan verdubbeld de prijs zo’n beetje. Belfast ziet er niet uit als mijn topper en als we gaan dan lijken mij twee nachten meer dan genoeg.

Butterfly Thai café

Het is weer tijd voor een episode van de (hopelijk) never ending story donderdagavond stapavond. Deze maal was mijn vaste maatje niet aanwezig daar hij met vrouw en dochter een paar dagen in Barcelona vertoefde (een van de opties voor mijn komende stedentrip). Daarom met iemand anders afgesproken om als start van de avond een hapje te gaan eten op een plek waar wij beiden vaker zijn geweest maar nog nooit eerder gegeten hadden, het Butterfly Thai café. Iedereen had ons van te voren al verteld dat hier een erg goede kok in de keuken stond dus wij waren benieuwd.

Ik was als eerste aanwezig en vond een aantal bekenden die daar of aan de koffie zaten na de maaltijd of wat aan het drinken waren. Met iemand in gesprek rakende, kreeg ik wederom te horen dat de kok erg goed was en dat mij een prettige verrassing te wachten stond.

Welnu toen mijn tafelgenoot arriveerde was ik er helemaal klaar voor en gingen wij de kaart bestuderen. De keuze voor het voorgerecht was snel gemaakt (de combi van saté, viskoekje, spring roll en gefrituurde garnaal) maar het hoofdgerecht werd moeilijker. Toen onze serveerster dan ook kwam kijken hoe het met de voortgang ging besloten we haar maar te vragen wat de beste keuze was. Op de vraag wat vinden jullie lekker, kreeg ze als antwoord kip, waarbij zij dus uiteraard een bepaald kip gerecht adviseerde en maakt niet uit. Hierbij kreeg ik vis in oestersaus aanbevolen en ik moet zeggen, de keus was top. Ik heb prima gegeten en kan de keuken aan iedereen aanbevelen.

Kull The shadow kingdom

Waar Dennis het zo’n twee maanden geleden over een van de grote helden van Robert E. Howard had is het deze keer mijn beurt. Uitgeverij Dark Horse heeft al geruime tijd de licentie voor alle helden die de Texaan ooit verzonnen had en naast grote hoeveelheden Conan is het deze keer de tijd voor Conan’s voorloper King Kull. Alhoewel er maar 2 verhalen over de Atlantiër die koning van Valusia werd door Howard geschreven zijn (het 3e en nooit eerder gepubliceerde verhaal werd later tot een Conan verhaal bewerkt door Howard) vind ik Kull eigenlijk beter dan Conan. De reden daartoe is moeilijk aan te geven maar de melancholische en filosoferende koning spreekt mij kennelijk meer aan dan de barbaar die carpe diem tot zijn levensmotto heeft verheven.

De comic is een bewerking van het eerste Kull verhaal The shadow kingdom, waarin Kull de troon van Valusia wint, vriendschap sluit met Brule de Pict en het plot van de serpent men om hem van de troon te stoten en te vervangen door een facsimile verijdeld. Alhoewel ik zowel het origineel als diverse bewerkingen heb gelezen biedt deze bundeling flink wat nieuwe dingen. Zo is er een hoofdstuk voor het verhaal toegevoegd over hoe Kull zijn laatste tegenstreven, plus monster, overwint en zijn er twee afsluitende hoofdstukken toegevoegd. Deze laatste twee gaan over een inval die Brule doet in het heiligdom van de serpent god. Het boek heb ik een ruk uitgelezen en dat zegt genoeg over wat ik er van vindt.

En ja Dennis, jouw exemplaar ligt klaar voor je!