Aziatische markt

Het oog wil ook wat

Zondag vertrokken wij voor de derde maal in drie jaar naar de Aziatische markt in de vanzantenhal in Nieuw Vennep. Dit is een combinatie van eten, kraampjes met spullen en optredens, uiteraard alles met een Aziatisch thema.

Dit jaar waren we wat vroeger want we wilden daar lunchen en het viel ons al op dat het niet al te druk was ondanks het nieuwe concept dat beloofde dat er meer aandacht voor eten zou zijn. Binnen bleek dit want de markt was zwaar ingekrompen en de grote attracties waren twee foodcourts (een Thais en een Indonesisch met wat andere smaken erdoor heen gemixt) en het podium. Na de uitstekende lunch van diverse kramen maar voornamelijk van Goed glang mod, waren we snel door de marktramen heen. Op het podium bleek een optreden van Vasara plaats te vinden en ondanks dat het eerder midden oosten dan verre oosten was bleef ik toch kijken. Daarna was het nog een laatste rondje alvorens we vertrokken uit een nog steeds niet al te drukke hal. Of er volgend jaar weer een Aziatische markt is weet ik niet want ondanks de restyling was het bezoekersaantal duidelijk lager dan vorig jaar, maar goed wij hebben ons prima vermaakt en dat is het belangrijkste.

Los pilones

Gezellig en luidruchtig

Vrijdagavond was het voor het eerst in lange tijd dat de boys weer eens op stap gingen. Dit keer was het Mexicaans etentje bij Los Pilones in de Kerkstraat. Dit bleek een niet al te breed en druk bevolkt restaurant te zijn en onze tafel bevond zich naast een aantal erg luidruchtige Amerikaanse dames (flink geholpen door de pitchers Margarita's die ze lieten verdwijnen) maar dat mocht de pret niet drukken.

De aantrekkelijke serveersters voorzag ons van een cola light, drie verschillende Mexicaanse biertjes, een schaaltje nachos en de menukaart en verliet ons weer. Mijn keuzes vielen op de krokante lamstaco's als voorafje en de garnalen van de duivel (pittigheid viel heel erg mee). De rest van de boys was qua voorgerecht erg uiteenlopend maar kozen als een man voor de enchilades de mole (wel veertig ingrediënten in deze saus). Het eten was prima en na afloop nam ik de koffie los pilones (koffie, tequila, kahlúa  en slagroom) en de mannen namen allemaal twee toetjes (het derde toetje op de kaart werd door geen van allen als topper gezien). Na nog een ronde koffie, zonder alcohol, werd de avond afgesloten want Simon moest zijn oudste nog uit Hoorn ophalen. Het was een erg gezellige avond en los pilones bleek een prima tent te zijn, lekker, gezellig en niet te duur. Mocht je echter een rustige maaltijd willen hebben dan moet je een andere plek opzoeken want de ruimte was van het maximum aantal tafeltjes voorzien en dat betekend dat je dicht op je buren zit en mochten dat Amerikaanse Margarita drinksters zijn dan wordt het wel heel erg druk.

Shoppen

Niets mis mee

Vrijdag moesten we in Almere zijn en we maakten daar meteen een nuttige ochtend van door als eerste een reiskoffer voor in het vliegtuig aan te schaffen (mijn rugzak voldeed uiteraard niet meer) en daarna koffie, muntthee en cheese cake bij Mockamore te nuttigen.

Na de break was het vrolijk verder shoppen om te eindigen in toko Gambira. Aangezien we zaterdag eters zouden krijgen moesten er uiteraard diverse dingen ingeslagen worden en de supermarkt levert het merendeel van de benodigde ingrediënten niet. De toko had nog een tweede nuttige functie want er zat ook een complete Indonesische warang in en aangezien het toevallig lunchtijd was geworden besloten we daar gebruik van te maken. Het werd een maal witte rijst met sambal boontjes en daging peteh en een maal bruine bami met sambal boontjes en een pittige rendang, beiden namen we water erbij en al gauw zaten we aan tafel om een prima lunch te laten zakken. Daarna was het terug de parkeergarage in om de spullen in de auto te doen en huiswaarts te keren. We zijn (bijna) klaar voor de eters van de volgende dag.

Rijstkoker

Duur zijn ze niet

Een van de allereerste aankopen die er door mijn vriendin gedaan werd was een rijstkoker, iets wat zij als een absolute noodzaak in het huishouden zag. Ik begreep daar niet veel van tot ik zag hoe zij rijst probeerde te koken en dat was geen echt groot succes.

De rijstkoker kwam er dus en zij was erg blij en ik moet zeggen niets mis met de rijst die er uit de koker kwam. Maar ik kwam er pas achter hoe handig een rijstkoker is toen ik hem zelf voor het eerst gebruikte. Rijst erin, water erbij (vingertop water boven de rijst) en aanzetten. Hij slaat vanzelf af als de rijst klaar is en die is kurkdroog en perfect, je hoeft er niets meer aan te doen. Ik ben nu dus ook om en zie nu ook een rijstkoker als een absolute noodzaak in de keuken.

Brand

Einde oefening

Dinsdagochtend hoorde ik meerdere sirenes en een helikopter maar zag niets bijzonders. Op een gegeven ogenblik rook ik zelfs een lichte brandlucht en ging eens op het balkon staan om te kijken of ik toch wat kon ontdekken maar wederom niets. Ik maakte dan ook gewoon mijn ochtendritueel van ontbijt en douche af en pakte mijn spullen om richting Almere te vertrekken. Buiten gekomen bleek er wel degelijk wat aan de hand te zijn want er stond een brandweer wagen voor de deur en diverse politiewagens. Aan de zijkant van de flat was men net klaar met het blussen van een brandende motor en na het maken van een paar foto's werd ik door een agent gevraagd om door te lopen en achter het politielint te gaan staan.

Wat zoeken na afloop op internet leverde op dat het ging om de vluchtscooter van twee criminelen die net geprobeerd hadden om een andere crimineel om zeep te helpen. Kortom een stukje wild west voor de deur in Amsterdam nieuw west maar deze sul heeft daar weer niets van meegekregen en dat is eigenlijk toch ook wel het beste.

Bangkok

Fantastuische stad

Inmiddels zijn alle reizen en overnachtingen geregeld en wordt het tijd om te kijken wat we overal gaan doen. In Bangkok staas in ieder geval een bezoekje aan het koninklijk paleis op de rit, een tocht met een tuk-tuk (heb ik de vorige keer niet gedaan) en een romantische diner cruise op de Chao Phraya op het programma.

Daarnaast wilde ik de vorige keer een bezoek brengen aan Siam niramit maar die dag was ik net ziek dus dat gaan we nu inhalen. Ook een dagtrip naar kanchanburi en de brug over de rivier Kwai staan op het programma. Ik ga nu een mailtje naar mijn gids van mijn vorige trip sturen of zij nog wat suggesties heeft voor andere dingen en om dit voor mij te regelen. Ik heb er in ieder geval heel veel zin in en ben begonnen met aftellen.

Feestje

Party time

Zaterdagavond hadden we een feestje in Almere, een vriend van ons vierde zijn veertigste verjaardag en aangezien hij met een Thaise getrouwd was betekende dat inclusief eten.

Wij arriveerden dan ook rond half zes en werden voorzien van een drankje waarna ik plaats nam in de tuin want het was nog steeds schitterend weer. Ik hernieuwde de kennismaking met de andere gasten en al snelde kwam de roep dat het eten klaar was. Ik had een mooi bordje met noodles, garnalen, saté, massaman en nog wat andere lekkernijen. Smikkelen en smullen om met een bekende vos te spreken. Tegen negen uur begon het weer helaas te betrekken en zocht de ene helft binnen dekking en de andere helft onder de afkapping want de regen kwam met emmers uit de hemel. Het mocht de pret niet drukken want iedereen had het goed naar zijn of haar zin. Na een hele gezellige avond was het echter tijd om terug naar Amsterdam te gaan en we namen dan ook afscheid van gastheer en gastvrouw met de belofte dat het de volgende keer bij ons feest zou zijn.

Waar staat mijn auto

In actie

Een van de, tot nu toe, voor mij verborgen opties van IOS 10 is wel een hele prettige voor iemand als ik. Tegenwoordig houdt mijn telefoon namelijk bij waar ik mijn auto geparkeerd heb zonder dat ik daar moeite voor hoef te doen. En voor iemand met het richtingsgevoel van een lamme en blinde postduif kan dat een erg grote uitkomst zijn,

Mijn telefoon doet dat door bij te houden wanneer hij voor het laats contact met mijn auto heeft gehad en via Apple maps kan hij me daar naar toe leiden. Ik heb het een keertje voor de lol uitgeprobeerd en het werkte als de bekende zwerende vinger. Kortom ik raak mijn auto nooit meer kwijt en dat is een prettige iets om te weten.

Weegschaal

Ik heb de zilveren

Iets wat al heel lang op mijn aankooplijstje stond was een weegschaal. En dan niet een normale weegschaal maar eentje die met bluetooth met je telefoon verbonden kon worden en dan alles synchroniseerde met de Apple health kit. Die weegschalen beginnen normaliter bij de €100 dus veel haast had ik niet net de aanschaf. Tot ik opeens op de iPhone site van iCulture een stukje zag staan dat daar weegschalen van het Duitse bedrijf Sanitas in de aanbieding waren bij de Lidl.

Aangezien die ook een webshop hebben was de weegschaal snel besteld en die arriveerde netjes op de vrijdag. Uitpakken, batterijen erin, app downloaden en installeren en ik was klaar om te beginnen. Al snel had ik de app van de weegschaal verbonden met zowel de weegschaal als met Apple health kit en had mijn profiel aangemaakt. De eerste meting werd gedaan en die werd netjes opgeslagen op mijn telefoon. Een dag later was mijn vriendin er en ook haar profiel werd aangemaakt en haar eerste meting gedaan. Nu wordt het een keer per week op de schaal gaan staan en de progressie gaan volgen. Weer een stap naar een gezonder leven.

Eten en drinken

Tom Yam Kung

Vrijdag was het weer tijd voor de jaarlijkse bijeenkomst van het management van het project team waar ik een aantal jaren terug in geparticipeerd heb. We hadden om zeven uur afgesproken bij het elfde gebod waar iedereen ruim op tijd binnenkwam en onder het genot van het eerste biertje bijgepraat werd over het afgelopen jaar.

Vervolgens gingen wij een hapje eten bij Bird, een erg goed restaurant (alhoewel men zegt dat de aan de overkant van de straat gelegen snackbar van dezelfde eigenaar beter is). Bird heeft als nadeel dat je niet kunt reserveren maar het rijtje was kort dus zaten we al gauw aan tafel achter de kaart en achter een tweede biertje. Mijn keuze viel op de pikante garnalensoep en op een typische Isaan schotel Nua nam tok. Iedereen was zeer tevreden over het eten (ik moet toch echt een keer de snackbar gaan proberen) en na de koffie vertrokken wij naar de prael voor ons derde en laatste biertje. Tegen tien uur sloten we een gezellige bijeenkomst af en er bestaat geen enkele twijfel aan dat we volgende jaar gewoon weer verder gaan waar we nu ophielden, het was wederom top.