Havenfestival

De tenten

Afgelopen weekend was in Almere het havenfestival en nadat we klaar waren in Batavia stad reden we dan ook naar Almere haven om daar te gaan kijken. Parkeren in de buurt bleek onmogelijk te zijn want het was erg druk. Maar door een stukje terug te rijden en via de woonwijken in de juiste richting te rijden kwamen we toch erg dichtbij.

Het festivalterrein bleek te bestaan uit tenten waar de diverse restaurants proeverijen aanboden voor €6, twee podia waar muziek gemaakt werd, een bierproeverij van diverse micro brouwerijen, een rommelmarkt  en diverse evenementen met boten. Het was schitterend weer en dat betekende dat het erg druk was. Als proeverij kozen wij voor de aanbieding van krab aan de haven. Dit bestond uit een aardappel truffel soep met een zoetwatergarnaal, cajun rosbief met sour cream en een skinned potatoe en een spiesje met zalm, twee gamba's en wasabimayonaise. Erg lekker allemaal en het restaurant staat op mijn lijstje van te bezoeken zaken. Op die bierproeverij namen wij proefglazen van de blauwe tram van klein duimpje, Best bitter van de Gebroeders Ducaat en Madeleine van de Kemphaan. We slenterden wat over de markt en namen tenslotte plaats op een bankje in de zon op de pier met wat te drinken. Ondertussen was een groot koor aan het zingen geslagen en zo genoten wij onder andere van een bewerking van summer in the city voor een koor met piano. Het was werkelijk een top middag en als we volgend jaar hetzelfde weer hebben dan gaan we zeker weer hier naar toe.

Lunch bij La Place

Het uitzicht tijdens de lunch

Zoals het een goed outlet centrum betaamd kon je ook bij Batavia stad een maaltijd tot je nemen. Uiteraard vette kledder bij de McDonalds maar ook een fatsoenlijke maaltijd bij de La Place. Wij kozen dus voor de La Place waar mijn vriendin voor een broodje met tonijn en een sinaasappelsap ging en ik hield het op een broodje gerookte zalm met sap van munt, spinazie, selderij en nog het e.e.a.

Gezien het schitterende weer besloten we uiteraard buiten te gaan zitten en we wisten een plaatsje aan de buitenkant te veroveren met uitzicht op het water waar de replica van een VOC schip in lag. Na afloop van onze eenvoudige doch voedzame maaltijd  namen wij noch een ijsje ben Ben and Jerry's dat we heerlijk in het zonnetje opaten. We betaalden de parkeerkosten van €3.00, het vaste tarief of je nu een minuut of een dag bleef staan, en verlieten Batavia stad weer.

Bataviastad

De entre tot Batavia stad

Zondag was ik samen met een vriendin naar Batavia stad in Lelystad gegaan, het eerste Nederlandse outlet centrum. Ik was er nog nooit geweest want outlet´s vormen een standaard onderdeel van mijn Amerika vakanties en de prijzen en het aanbod daar zijn beide vele malen aantrekkelijker dan hier in Nederland. We arriveerden redelijk vroeg in het centrum en konden dus vlak bij de poort parkeren waar ik het eerste verschil met Amerika opmerkte, je moest hier betalen om te mogen parkeren, iets waar ze in Amerika absoluut niet aan doen.

Mijn boodschappenlijstje bestond slechts uit een item, nieuwe veters voor mijn van Bommels, want er zat een Floris van Bommel winkel in de outlet. Alvorens we daar kwamen werd er door haar nog wat gekocht en ook ik ging over tot de aanschaf van een Tommy Hillfiger sweater, want zoveel nieuwe winterkleding had ik niet. Daarna kwamen we bij de schoenenwinkel en de vriendelijke verkoopster hielp mij al snel aan de juiste veters, mission accomplished. Er kwam echter nog een totaal onverwachte aankoop bij want er bleek ook een Krups winkel te zijn en mijn koekenpan was aan vervanging toe. Zo bestonden mijn aankopen dus uit een maal gepland, een maal verwacht en een maal onverwacht, geen slechte score al met al.

Himalayan kitchen

Meer huiskamer dan restaurant

Zaterdag was het weer tijd voor mijn maandelijkse eetafspraak met een goede vriendin en zij had haar keuze laten Himalayan kitchen in de tenkate straat. Bij binnenkomst bleek dit eerder een huiskamer te zijn dan een restaurant maar wij werden vriendelijk welkom geheten en namen plaats aan ons tafeltje. We kregen de kaart en bestelden onze drankjes, mijn vriendin water en ik Nepalees bier, Gorkha. We kozen onze gerechten en wachten op onze serveerster die erg veel moeite had met de volle zaak, die zij in haar eentje moest bestieren.

Onze voorgerechten arriveerden, voor haar de vegetarische samosa voor mij de lam sekuwa, een echt Nepalees gerecht.Haar voorgerecht was aardig, mijn lammetjes waren erg goed. Als hoofdgerecht ging zij voor de Saag Paneer, die tegenviel en ik voor een traditionele Nepalese schotel bestaande uit linzen, rijst, tandoori kip, rettich, naan brood en nog iets wat ik niet kon identificeren. Mijn eten was niet slecht maar haar maaltijd was vrij smakeloos, kortom we waren beter gewend. Koffie en lacce machiato na met een gedeeld dessert van rijstpudding beëindigde de maaltijd. Samenvattend had ik redelijk gegeten en zij slecht dus dit restaurant kunnen wij niet aanbevelen ondanks het feit dat onze rekening slechts 50 euro besloeg.

Werkherinneringen 22: De PTT

Het destijds gevoerde  logo 

In de serie werkherinneringen gaan we terug naar de tweede werkgever die ik in mijn levem heb gehad de PTT: Dit was de voorloper van wat nu KPN en Post nl is, destijds een staatsbedrijf voor telefonie en posterijen. Ik zet toen op de middelbare school en wilde met mijn vrienden op vakantie en daar had je uiteraard geld voor nodig. Via via hadden we gehoord dat de PTT mensen zocht voor het hoofdkantoor op de oosterdokkade en dat het een goed betalende werkgever was. Via een officiële sollicitatie werd ik daar, midden jaren zeventig,  aangenomen in de ploegendienst.

Toen ik op mijn eerste werkdag verscheen was me van te voren al uitgelegd hoe het systeem werkte. Je melde je bij de voorman en en kreeg daar je job voor die dag uitgereikt. Dat bestond uit gewone klusjes zoals het legen van binnenkomende posttreinen en postauto's en het via het logistieke systeem postzakken de juiste richting uitsturen. Daarnaast had je hele vervelende klusjes als het sorteren van balen teruggekeerde postzakken in de maten klein, middel en groot. Maar de mooiste klus was toch wel het opvangen van internationale posttreinen op het centraal station. Deze kwamen eens in de twee uur binnen en moesten dan van een paar postzakken ontdaan worden wat toch wel enkele minuten kostte. De tijd daartussen in was helemaal voor jouw en je maat (want zoals het bij een staatsbedrijf hoorde) werd deze klus door twee man uitgevoerd. En die tijd besteedde je dan met in de stad wandelen of op de juiste tijdstippen bij perron zeven rondhangen waar de treinen naar Zandvoort vertrokken.

Het beviel mij erg goed die paar weken en ook de betaling was prima. Kennelijk bevielen mijn werkzaamheden de PTT ook goed genoeg want in de jaren daarop ontving ik ruim voor de zomervakantie een uitnodiging om weer te komen werken en die accepteerde ik met heel veel plezier.

Koffiekopjes

Zoveel heb ik er niet meer

Pre mijn Nespresso machine dronk ik mijn koffie altijd uit bekers en nooit uit kopjes/ Met de komst van de Nespresso kwam daar echter verandering in en begon ik mijn koffiekopjes te gebruiken. Ik had twee mooie roestbrij stalen espresso kopjes die ik ooit van mijn nichtje had gehad en drie mooie design koffie koppen die ik van een vriendin had gehad.

Maar ja als je dingen gaat gebruiken dan gaan ze slijten of sneuvelen zo en heb ik nu nog maar een espresso en een koffiekop over. Toch wat lastig als je visite krijt. Daarom wordt het van het weekend maar even kijken voor een paar mooie koffiekoppen en espressokoppen.

Einde van een tijdperk

De buitenkant zou hetzelfde blijven

Met de wat dramatische titel van deze blogpost nemen we afscheid van een instituut. De eigenaresse van mijn stamcafé het elfde gebod heeft namelijk besloten om er mee te stoppen en heeft haar zaak verpacht met ingang van één september. De zaak zou drie dagen dichtgaan voor een ingrijpende renovatie waarin het interieur fors aangepast gaat worden. Ik zal er zeker nog wel een keertje binnenstappen om te kijken wat er van geworden is maar gezien de plannen van de nieuwe pachters denk ik niet dat ik stamgast ga worden.

Zo is er voor de derde maal een stamkroeg van mij gesloten. Na het stoppen van café  Groningen en de Roode Baron is er nu ook een einde gekomen aan het elfde gebod. Na Groningen waren wij zoekende en vonden de roode baron. Toen die stopte wisten wij al dat het elfde gebod onze volgende kroeg ging worden. Deze keer staat er ook geen echte opvolger klaar alhoewel er een aantal plaatsen is zoals de zon waar wij wel vaker komen. De tijd zal het leren wat onze nieuwe stamkroeg gaat worden.

Random reader

De random reader

Het was de tijd van de stukgaande dingen want nadat eerst mijn zonnebril spontaan een glas verloor besloot ook mijn random reader (het apparaat dat je gebruikt als je geld wilt overmaken van je Rabobank rekening) om er mee op te houden. En dat is best wel onhandig als je een rekening wilt betalen.

Een dag later stond ik dan ook bij de lokale Rabobank op de stoep en daar had men ze, uiteraard, op voorraad liggen. Binnen tien minuten stond ik weer buiten met een nieuwe reader. Negen minuten wachttijd en één minuut om een nieuwe reader te krijgen. Er was namelijk nog maar een baliemedewerker dankzij het wegbezuinigen van het kantoorpersoneel dat wij zelf veroorzaakt hebben door al onze zaken via het web en allerlei apps zelf te regelen.

Carver one

Dit is er dan een

Toen ik naar huis reed zag ik iets voor me rijden waarvan ik geen idee had wat het was. Aangezien ik iets sneller reed haalde ik het voertuig al snel in en wierp er een wat betere blik op. Het bleek een driewieler te zijn die er uit zag als een kruising tussen een motor en een auto. De bestuurder keek ook opzij toen ik een blik op het voertuig wierp want ik zal vast niet de enige zijn geweest die dacht "Wat is dit nu weer".

Eenmaal thuisgekomen ging ik uiteraard meteen uitzoeken wat dit nu was en het bleek een Carver one te zijn, een van oorsprong Nederlandse uitvoering. De productie was inmiddels alweer gestaakt want het was nog niet zo'n groot succes geworden maar men is nog steeds aan het doorontwikkelen. Mij benieuwen of we meer van dit soort voertuigen op de weg gaan zien.

Klant&kaart

Met zo'n aanbieding kun je geen nee zeggen

Ik heb mijn collectie pasjes wederom met één uitgebreid. En deze keer was het geen gratis kaart zoals bv. de bonuskaart van Albert Heijn maar een kaart die mij tien euro kostte.

Na het boodschappen doen besloot ik nog even binnen te stappen bij de naast Albert Heijn gelegen Gall & Gall (beide zijn onderdeel van hetzelfde concern dus ze liggen vaak naast elkaar om een fles whisky te kopen. Mijn oog viel toen op het bordje om de klant&kaart aan te schaffen voor €10. Deze bood standaard 10% korting op wijn en whisky en daarnaast waren er regelmatig acties. Zo was er nu de welkomstactie dat je een fles The Singleton whisky met €11 korting kon kopen. Een snelle berekening leverde op dat ik de prijs van de kaart er dus meteen uit had en ik twijfelde dan ook geen seconde om hem aan te schaffen. Volgende week zijn de wilde wijndagen van Gall & Gall waar je 25% korting krijgt op de wijnen maar als kaarthouder krijg je 50% op speciaal geselecteerde wijnen. En daar zit een mooie sauvignon blanc bij dus volgende week gaan we daar een paar flesjes van inslaan.