De burger bar

Het logo van de burgerbar

Na het verlaten van de posthoornkerk was het tijd om al die whisky te gaan dempen met wat voedsel. Aangezien hoogstaand culinair niet echt meer een optie was stelde ik voor om een bezoekje te brengen aan de burgerbar waar ik vorig jaar al een keer was geweest, Twee van de vijf whiskyproevers vonden dit een goed idee en aangezien de andere twee whiskyproevers terug naar huis moesten was er dus een 100% score voor een bezoek aan de burgerbar.

Na een korte wandeling namen we eerst afscheid van degenen die terug naar huis gingen en liepen daarna het laatste stukje naar de burgerbar. De andere twee gingen voor de Schotse koe met kaas toppings en frietjes erbij. Aangezien ik de Schot de vorige keer gehad had besloot ik deze keer tot de Japanner met uien en Jalapeno's als toppings.  Frietjes erbij hoefde niet voor mij. Daarbij drie biertjes en de bestelling was gedaan. Na ons vlaggetje en bier mee naar tafel genomen te hebben was het even wachten maar de burgers arriveerden erg snel. Net als de vorige keer was het een prima maaltijd en voor een vlotte maaltijd zonder poespas zal de burgerbar erg hoog op mijn lijstje staan.

Het whiskyweekend

Een van de stands

Dit weekend was voor de tweede maal het whiskyweekend in de posthoornkerk in Amsterdam. Wij hadden dit jaar een delegatie van vier man en een vrouw die het spektakel dat Loek en Leon georganiseerd hadden te gaan bekijken. Het was druk toen we aankwamen en het bleef ook druk totdat iedereen er om half vijf uitgevvegd werd om de mensen de tijd te geven om de boel weer op te ruimen voor de avondsessie.

Bij binnenkomst kregen we de festivalgids met informatie, een flesje water en het festivalglas dat al gevuld was met de eerste whisky, een Ierse. Daarna was het de diverse stands aflopen en proeven van de honderden verschillende whisky's die er stonden. Tussendoor was er ook tijd om even iets te eten want er was een stand met chocolade, een met oesters en coquilles en ook l'amuse was aanwezig en bij die laatste besloot ik een kaasplankje te nemen om het alcoholisch geweld iets te dempen. Vier mooie kaasjes; eigen brie met truffel, een in bier gewassen roodschimmel, een mooie blauwader en een speciaal voor het festival uit Schotland geïmporteerde cheddar. Daarna was het weer tijd om whisky te gaan proeven en nu werden de iets zwaarder soorten geproefd waaronder uiteraard Islay whisky's en een mooie cask strength Longmorn op een sherry vat uit de ultimate lijn van van Wees. Het was net zoals vorig jaar een heerlijk en gezellig weekend dus volgend jaar gaan we uiteraard weer.

Simple wisdom

Het betreffende boekje

Soms kom je van die dingen tegen waarvan je je helemaal niet meer bewust bent dat je ze hebt en het bijgaande boekje is daar een prima voorbeeld van.

Er is een taak waar ik al heel lang aan wil beginnen maar iedere keer maar weer uitstel en dat is het verwijderen van flinke stapels boeken. Ik ben mijn hele leven al een fanatieke lezer geweest en dat gekoppeld aan mijn verzamelwoede heeft voor een flinke bibliotheek gezorgd van zowel boeken als stripboeken. Nu zijn er van die stipboeken flink wat verdwenen op de stripbeurzen waar ik in de loop der jaren met mijn matties heb gestaan als handelaar. Dat is nu trouwens afgelopen want er zijn niet veel kopers meer over.Van mijn boeken is er echter (bijna) nooit iets verdwenen want ten eerste kwamen wij niet op boekenmarkten en ten tweede kon ik daar emotioneel nog geen afscheid van nemen. Ik heb echter al enige tijd een e-reader en heb al heel lang geen fysiek boek meer gelezen. Wegdoen is dus een optie geworden maar ik vind het nog steeds moeilijk om afstand te doen van mijn boeken. Ik besloot om maar eens een keer door mijn boekenkast te lopen en een eerste selectie te maken van wat weg kon maar daarbij viel mijn oog op dit mini boekje. Het was het cadeau van een hele goede vriendin toen wij elkaar net leerden kennen en ik was het helemaal vergeten. Uiteraard gaat deze niet in de stapel te verwijderen boeken maar blijft deze net zoals andere herinneringen bewaard.

Subway

Het logo van de keten

Zoals al eerder van de week vermeld bij mijn bezoek aan de KFC was het ontdekken van een Subway restaurant reden genoeg om voor de tweede keer deze week buiten de deur te gaan eten. Tegen twaalf uur stapten we dan ook de auto in voor het ritje naar het centrum waar de subway gevestigd was.

Voor mij was de keuze een halve sesam sub met tonijnsalade, sla, tomaat, ui, jalapeños en olijf erop en dat afgemaakt met wat peper en zout. Voor €4 een prima maaltijd te noemen. Mijn collega's gingen voor gewoon brood en vlezig beleg met kaas eroverheen (de scherpe) en dan even in de toaster gedaan. Iedereen was zeer tevreden over het broodje en na mijn eenmalig bezoek aan de KFC in Almere zal een ritje naar de Subway zeker vaker gebeuren en dan gewapend met de subway app die forse kortingen beloofd.

Signalen

Ze kunnen best wel groot zijn

Toen ik in militaire dienst zat (en nee dit is niet een nieuwe serie onder het kopje dienstherinneringen) had men besloten dat ik vrachtwagenchauffeur zou gaan worden. Daartoe kwam ik op een rijopleiding terecht waar ik allerlei dingen moest leren. Een van de dingen die ik geleerd heb is dat het best wel lastig is om weer in te voegen als je in zo'n grote joekel zit. Vrachtwagenchauffeurs helpen elkaar dan ook door met lichtsignalen aan te geven dat er weer ingevoegd kan worden. Als reactie wordt er dan met de knipperliften (rechts-links-rechts) een bedankje af te geven.

Omdat ik uit ervaring weet hoe lastig het is om in te voegen met die krengen geef ik ze meestal flink de ruimte door gaten te laten vallen. Zo ook gisteren op de weg terug naar huis en de opstopping op de plek waar de A6 en de A1 bij elkaar komen. Het gaat daar van vijf (drie plus twee) banen terug naar drie, dus is het daar vaak een mini file in de spits. Ik kreeg van de chauffeur het lichten bedankje nadat hij ingevoegd was, kennelijk vermoedde hij met een collega te maken te hebben daar de meeste personenauto's niet echt aardig zijn tegen vrachtwagens. En alhoewel ik het nooit tot vrachtwagenchauffeur geschopt heb vind ik het altijd wel leuk om een bedankje van de beroepsgroep te krijgen.

KFC

Het logo van de KFC

Ik werk nauw samen met twee collega's die nooit in onze kantine eten maar altijd buiten de deur gaan eten of eten halen bij de Albert Heijn aan de overkant. Een enkele keer ga ik met ze mee en dar draait dan bijna altijd uit op een bezoek aan bakker Bart. Gisteren loste ik echter een belofte in die ik eerder had gemaakt, nl een bezoek aan de KFC (Kentucky Fried Chicken), volgens hun een topper en ook mijn goede vriend Simon is fan van deze keten.

Als eerste werd de website bezocht alwaar de kortingsbonnen werden uitgeprint en vervolgens vertrokken we naar Almere stad waar de toko gevestigd is. Bij het binnenrijden van de parkeergarage had ik wat problemen om mijn creditcard uit de automaat te halen maar dat werd door een van mijn collega's opgelost. De zaak bleek naast de bioscoop te ziitten in een echte Amerikaanse foodcourt setting. Alle bekende zaken waren er te vinden. Mijn collega's gingen beiden voor de kipkluifjes met friet maar ik ben van de Hooters de variant zonder bot gewend en ging dus voor de burger. Wat zal ik er van zeggen, het was niet slecht maar dit zal waarschijnlijk mijn eerste en laatste bezoek aan de KFC zijn geweest, ik kon geen redenen vinden om terug te komen. Op deze locatie ga ik echter wel degelijk terugkomen want vanaf ons tafeltje zagen wij aan de overkant van de straat een Subway en daar doe je mij dus wel een heel groot plezier mee.

Parkmobile

Het parkmobile logo

Zoals wel vaker gememoreerd doe ik heel erg veel met mijn telefoon.Ik bankier er mee, ik lees mijn mail erop, ik maak mijn foto's ermee, ik beheer mijn social media er op en speel er spelletjes op. En wat nog mooier is, af en toe (niet al te vaak) bel ik er zelfs mee of, helemaal uniek, stuur ik er een sms mee.

Er is echter een ding wat ik nog steeds niet doe met mijn telefoon en dat is parkeren, Ik loop nog steeds braaf naar de parkeerautomaat en gooi daar geld in, Het nadeel daarvan is dat je meestal teveel betaald omdat je niet het risico wil lopen een bekering te krijgen voor parkeren zonder betalen. Og nog erger, er zijn  plekken (Haarlem bijvoorbeeld) waar je niet met een pasje kan betalen maar muntgeld in de automaat moet stoppen en ook dat heb ik meestal niet bij me.Nu zijn er al heel lang apps beschikbaar waarmee je via je telefoon kan parkeren en waarbij je exact voor de geparkeerde tijd betaald. Uiteraard vragen ze daar een bijdrage voor maar die is naar keuze slechts €2 per maand of €0.25 per keer parkeren en dat heb je er echt wel meteen uit. Na wat navraag bij mijn vrienden koos ik voor parkmbile en installeerde de app en meldde mij aan. Vanaf heden kan ik ook met mijn telefoon betalen en zijn alle problemen met bepaalde steden en te veel betalen uit de wereld.

Planningssessie

De menukaart

Zaken komen soms in een stroomversnelling terecht en zo ook de Amerika 2014 trip. Na het boeken van de tickets op de zaterdag besloten Dennis en ikzelf een plansessie te gaan houden voor de trip details. En zoals elke Amerika plansessie vond ook deze plaats bij Gary´s deli in de Kinkerstraat. The best seats in the house waren al ingepikt dus gingen wij benende zitten aan een van de laatste twee vrije tafeltjes. Beiden gingen we voor een bagel en beiden voor de tonijnsalade. Daar was echter niet genoeg van over dus Dennis switchte naar humus. Ik had daarbij een sapje en een cappuccino, Dennis hield het bij een shake en nam nog een couscous salade.

We gingen terug naar onze tafel en de Mac kwam op tafel om afstanden, data, vluchten en omgevingen te gaan bekijken. Wat was de beste manier om onze dagen in te vullen. Na veel gespeur op Google maps, het MLB schema en op WTC voor vluchten werd het basisplan opgesteld. Eerst drie dagen Chicago, op de avond van de derde dag vliegen we naar Minneapolis, daar blijven we dan vier dagen, om op de ochtend van de vijfde dag terug te vliegen naar Chicago zodat we nog een wedstrijd van de Chicago cubs kunnen zien. Een dag later vliegen we dan weer terug naar Nederland. De contouren staan er, de volgende stap worden de tickets naar Minneapolis.

Amerika 2014

Een rondreis gaan wij miet maken maar top wordt het

Het is lang stil geweest over onze jaarlijkse trip naar de Verenigde staten. Meestal komen de eerste plannen al in november op het blog waarna in december dan de tickets, hotels, auto en wat al niet meer geregeld wordt. Dit jaar duurde het allemaal wat langer maar uitstel betekent zeker geen afstel.

De basisideeën lagen al vast zoals waar we heen wilden (Chicago en de twin cities) en de periode (begin mei). De afgelopen week kwam alles echter in een stroomversnelling terecht want de KLM was weer gestart met de werelddeals. En laat er bij die werelddeals nu net een retourtje Chicago te zitten met een korting van €300 op het normale tarief. In een vlotte Whatsapp sessie werd snel de datum en de vluchtkeuzes (terug is met een overstap in Detroit geworden) bepaald en nog geen uur later waren we in het bezit van de tickets. Verwacht de komende periode aanvullende informatie over hotels, binnenlandse vluchten, en kaartjes voor van alles en nog wat. Ik heb er nu al zin in maar het vertrek is pas over vier maanden. Nog even wachten dus.

Fiona en Barbara

De Ierse vlag

Afgelopen vrijdag was het een internationale dag bij het elfde gebod want er waren nul bekenden en heel veel toeristen binnen. Na wat om heen gekeken te hebben sloot ik mij aan bij twee Ierse dames, Fiona die als expat bij de bijenkorf werkte en haar vriendin Barbara die voor een lang weekend uit Dublin was langsgekomen.

Het was allemaal erg gezellig maar naar goed Iers gebruik waren beide dames (Barbara iets meer dan Fiona) pissed (voor diegenen die dit stukje Engels slang niet kennen, zo dronken als een kanon). Ondanks alles was het allemaal erg gezellig en verliet ik na enkele uren met beide dames de kroeg, echter niet nadat ik beloofd had de volgende zomer op visite te komen in Ierland. Mocht dat gebeuren dan zul je daar in 2014 een verslag van op dit blog terugvinden.