Vaderdag

Vaderdag was dit keer niet bij mijn ouders maar bij mijn zuster & zwager. Tevens werd dit jaar niet het traditionele drank cadeau gegeven maar was er een andere mogelijkheid. De BBQ van mijn ouders was net overleden en dus hadden wij een nieuwe aangeschaft voor het mooie weer dat hopelijk gaat komen.

We hadden het uiteraard over de diploma uitreiking van mijn nichtje die grandioos geslaagd was en ook nog op de voorpagina van de telegraaf stond met enkele van haar klasgenoten. Op de vraag wat ze voor haar diploma wou hebben bleef het stil maar we kwamen tenslotte op een etentje uit (ja ze is inderdaad familie van me). Verder maakten we gebruik van de app van booking.com om een hotel voor mijn ouders in Dublin uit te zoeken. Ze wouden centraal zitten dus dat werd Hotel Le Cirk in hartje Dublin. Daarna was het tijd voor de maaltijd, een Chinese tomatensoep gevolgd door nasi en mie met kippenboutjes, saté, kroepoek, atjar, zilveruitjes & augurk. Na het eten reed ik weer huiswaarts waar ik meteen de boeking voor het hotel deed zodat nu vlucht en hotel geregeld zijn.

Ron Blaauw

De open keuken

Vrijdag was het voor de derde keer in een maand tijd raak, een diner bij een sterren restaurant. Na eerst met een goede vriend bij le restaurant gegeten te hebben en daarna het 50 jarig huwelijk van mijn ouders bij de bokkedoorns gevierd te hebben ging ik nu naar Ron Blaauw Amsterdam. Dennis had mij enige tijd terufg gevraagd of ik hier zin in had en op mijn antwoord van wel zin maar momenteel geen geld bood hij aan mij te trakteren.

Dat hoefde je mij geen twee keer te vragen en daarom vertrokken wij dan ook naar Ron's nieuwe locatie in Amsterdam. Uiteraard is parkeren dan een ramp maar door de aangeboden valet parking gaven wij de sleutels af en zetten ons aan tafel in de mooie open ruimte met over de hele breedte de open keuken. Als eerste werden wij verrast met een batterij aan amuses de een nog prachtiger dan de andere. Dit onder het genot van water en champagne. Na hiervan genoten te hebben kwam Ron ons zelf de kaart brengen. Uiteraard zou het het menu gaan worden maar daar

De gamba

ontbrak de kaas aan. Deze lieten we dus als extra gang toevoegen maar daarnaast was er ook nog het scheermes met kreeft. Volgens Dennis de signature dish van Ron Blaauw. Uitruilen voor iets anders of ook toevoegen was de vraag en na wikken en wegen en overleg met de sommelier werd het toevoegen. Zo kwamen we dus op een acht gangen diner uit.

Het was een licht menu dat voornamelijk uit schelpdieren en groenten bestond met als hoofdgerecht eend (dat door Dennis als uitgesproken niet eend eter vervangen werd door de USA sukade. Start was een mooie foie gras gevolgd als tweede gang door het scheermes met kreeft en schuim. Door de opmaak keek je inderdaad naar een barbier set een scheermes bedekt door een donzige laag schuim. Naast het uiterlijk was de smaak ook voortreffelijk dus ik was erg blij dat we deze gang toegevoegd hadden. Hierna volgende in een redelijk vlot tempo gamba, asperge en bloemkool waarvan met name de asperge erg goed bij mij aansloeg. De wijnen waren uiteraard allen wit of rosé gezien de gerechten en werden door de sommelier met een mooi verhaal per wijn gebracht.

De asperge

Hierna was het tijd voor onze "hoofdgerechten" voor mij de eend en voor Dennis de koe. De eend was perfect, ik heb zelden zo'm heerlijk bereiding van eend geproefd begeleid door, wat ik dacht, mijn enige rode wijn van de avond. Bij de kaas bracht de sommelier mij echter een complete verrassing, een rode dessert wijn. De reden was dat wij tijdens een van onze gesprekjes het hadden gehad over hoe de ene sommelier zwoor bij port voor de kaas en de andere die vond dat dat absolutely not done was. Daardoor geïnspireerd kwam hij met deze verrassing aanlopen. En het was een aangename verrassing, de koele rode, niet te zoete wijn deed het prima bij de kazen. Ook het zoet was een mooie surprise, het bestond uit een viertal zaken waarvan één een gesloten bol van witte chocolade was met aardbeien erin. De pattiseur kwam met een pannetje brandende bruine rum aan onze tafel waarvan hij wat over de chocolade schepte. Hierdoor smolt de bol open en waren ook de aardbeien zichtbaar geworden. Koffie, grappa en friandises (vermomd als Hollandse hapjes plank met kaas, bitterbal en ossenworst) besloten een uitstekende culinaire avond. Dennis bedankt het was top!

Cordys BBQ

De donderdag had een slechte start, regen, heel veel regen. Desondanks kon ik filevrij naar Almere rijden maar ik had een hard hoofd in de jaarlijkse BBQ die door Cordys georganiseerd werd. Het weer werd er die dag niet veel beter op en ook de rit naar Putten was nat.Toen we echter op kasteel de Vanenburg arriveerden was er een waterig zonnetje doorgebroken dat flink aantrok. Al gauw zaten we met een drankje in de tuin terwijl de koks druk aan de slag waren met de BBQ.

Ik had een witte wijn besteld maar op advies van de bediening proefde ik de rosé van een granache druif. Een erg goed advies want de rosé smaakte prima en hield zich staande bij de BBQ. Bij de zalm en garnalen was dat uiteraard probleemloos maar zelfs bij de diverse vlees gerechten hield hij zich staande. Al etend, drinkend en netwerkend verliep de tijd vlot en was het al weer tijd om te vertrekken. Alsof de weergoden afgekocht waren begon het pas weer te regenen aan het eind van de BBQ en met behulp van de overal aanwezige Vanenburg paraplu's konden we droog naar onze auto's terugkeren. Terugkijkend op een prima avond aanvaardde ik dan ook de rit naar Amsterdam die wederom in de regen verliep.

Jason and the scorchers

De rit van Vianen naar Amsterdam legde ik in een erg vlot tempo af zodat ik me eerst thuis nog even kon omkleden. Een pak is nu eenmaal niet de juiste dresscode voor een rock concert. Onderweg had ik nog telefonisch contact met de anderen. Dennis was helaas afgehaakt omdat zijn oppas niet kon en hij dus op zijn kinderen moest passen.

De andere vertelden mij dat zij inmiddels tegenover Paradiso zaten (bij de Heineken Hoek) en daar op mij zouden wachten. Zo'n tien minuten te laat betraden wij de kleine zaal van Paradiso (en klein is ie want 200 man past er niet in) waar Jason en the Scorchers al begonnen waren. Het hele repertoire werd uit de kast gehaald van broken whisky glass van de allereerste ep uit 1982 tot drugstore truck drivin' man van de laatste 'nieuwe' plaat uit 1996. De band rockte anderhalf uur lang en deed mij nu al verlangen naar ons geplande bezoek aan Nashville (daar komen ze namelijk vandaan) in 2012.

Vianen

Nadat de ontbijt sessie voorbij waren was het tijd voor de avond sessies (eentje dan). Het einde van de huidige demo woede komt in zicht want dit was mijn voorlaatste demo voor de komende tijd. Ik vertrok tegen half zes uit Almere want de route naar Vianen is nogal file gevoelig. Ik reed echter zonder een enkel oponthoud door en was dus ruim voor 7 uur aanwezig in Vianen. Ik werd hartelijk ontvangen en zette mijn spulletjes klaar. Tijdens de ontvangst bleek dat de beloofde broodjes veranderd waren in de Chinees dus dat was ook nog eens gunstig nieuws. Gezamenlijk met collega's en adviseurs zat ik dan ook te eten zodat we op tijd konden beginnen. Ik moest namelijk uiterlijk om 9 uur weer weg i.v.m. een concert in Amsterdam. Ik zou namelijk met vrienden uit eten gaan bij Suvarnaphum en vervolgens naar Paradiso afreizen. Aangezien ik niet kon mee eten had ik hu Billy Thai aangeraden daar deze een stuk dichter bij Paradiso zit. Zoals ik later van ze hoorde was het prima bevallen en was de enige klacht dat ze te veel besteld (en opgegeten) hadden.

De sessie verliep (zoals eigenlijk altijd) wederom erg goed. Levendige discussies en veel interesse en interactie. Het verliep zelfs zo goed dat we kwart voor negen nog volop bezig waren. Ik had echter iedereen voorbereid op mijn vertrektijd en begon mijn gedeelte af te ronden en mijn spullen in te pakken. Even voor negen uur zat ik dan ook in de auto om naar Amsterdam te vertrekken voor het vervolg van de avond.

Geboekt

Het kan snel gaan in het leven. Zoals in februari al vermeld was de zomer planning een bezoek aan Istanbul. Inmiddels was de vakantie periode van mijn reisgenoot bekend en deed ik pinkster maandag een onderzoekje naar data, vluchten en hotels. Op mijn mail zijn kant uit kwam er snel een reactie van zijn vrouw in een vlotte mail wisseling (nee ze gebruikt nog geen Skype, wordt wel hoog tijd) had zij een leuke aanbieding gevonden bij OAD. We zouden met Transavia vliegen en overnachten in hotel Orka royal, een vier sterren hotel in de historische wijk van Istanbul. Ons vertrek was zondag de 24e juli en we zouden 6 dagen wegblijven. Dinsdag zou ze alles boeken en was de vakantie in kannen en kruiken.

Alleen bleek op dinsdag dat de aanbieding van OAD weg was en moest ze verder zoeken. Ze kwam uit bij De Jong Intra vakanties en ondanks dat deze duurder was dan de OAD aanbieding was de price right zoals dat heet. Vluchten, 4* hotel met uiteraard free wifi (er moet tenslotte geblogd worden), binnen en buiten bad, ontbijt, ophaal en breng service naar het vliegveld en dat nog eens in de juiste wijk van Istanbul. De reis werd wel een dagje vervroegd, we gaan nu weg op zaterdag 23 juli en komen terug op donderdag 28 juli. maar volgens mij heeft ze het expres gedaan want nu hoeven we zelfs geen stap avond te missen.

Wouter Hamel

Het tweede gedeelte van de avond bestond uit het concert van Wouter Hamel in, wat mij betreft, het mooiste theater van Nederland, Caprera in Bloemendaal. Ondanks het slechte begin van de dag (veel regen) was het droog en zonnig toen we in Bloemendaal arriveerden en liepen we het korte stukje naar het theater. Na een half uurtje begon Wouter, eerst solo en later begeleid door zijn vijf mans band, een strijkkwartet (Fuse) en een steel drum bespeeld door de vader van zijn gitarist. Er was geen voorprogramma, er waren twee sets van een uur onderbroken door een pauze van een half uur. De nummers waren relaxte jazzy muziek met af en toe iets meer up tempo er tussendoor. Helaas werd het steeds kouder naarmate de avond vorderde dus het was maar goed dat we onze winterjassen hadden meegenomen. Het was een leuk concert maar met mooier weer hadden we er toch wat meer van genoten.

Orbit

Deze avond zouden we naar een concert van Wouter Hamel in openlucht theater Caprera gaan en uiteraard moet er eerst gegeten voor we een concert bezoeken. De keus was gevallen op Orbit in Overveen (alhoewel ze zelf zeggen dat ze in Bloemendaal liggen).

Het restaurant is mooi gelegen in een groot pand aan zee en heeft naast een mooi uitzicht op zee en een groot terras ook een grote parkeerplaats voor de deur. Het concept is gelijk aan het door mij geliefde A-fusion, naast de hoofdgerechten zijn er vele hapjes uit diverse Aziatische keukens en voor mij is eten in een dergelijke zaak dan ook een kwestie van allerlei hapjes aan laten rukken en er gezamenlijk van genieten. Net zoals met een andere vriendin met wie ik regelmatig weg ga liet ik ook nu mijn tafeldame kiezen met als enige opmerking dat ik in ieder geval de sashimi van tonijn wilde hebben en dat het verder aan haar was om te kiezen. Zo liet zij naast de sashimi, Indonesische saté, softshell krab, garnalen dumplings, pasteitjes, kroepoek en nog meer aanrukken. Begeleid door een fles water en een glas van een prima Chardonnay was het allemaal erg lekker. Tegen zeven uur stapten wij dan ook voldaan van tafel om tijdig bij Caprera te arriveren voor het tweede onderdeel van de avond.

Casa Peru

Het was weer tijd voor ons kwartaal etentje en deze keer was Simon de organisator. Zijn eerste keus bleek de telefoon niet op te nemen dus, om dezelfde keuken te houden, kwamen wij bij Casa Peru terecht. Op de internet site zag alles er prima uit en zo arriveerden wij in een gezellig tentje. De bediening was een Portugees/Franse dame die al 5 dagen in Nederland was en een (waarschijnlijk) Peruaanse man. Het eerste wat mij opviel was dat de kaart ongeveer half zo groot was als het menu op internet maar er zaten aantrekkelijke gerechten tussen. We gingen moeilijk doen, een man een voorgerecht, een man twee voorgerechten en twee man soep en een voorgerecht voor we aan de hoofdgerechten begonnen.

Onder het genot van een spa rood en drie Cusquena (Peruviaans bier) probeerden wij aan de serveerster uit te leggen dat de voorgerechten uiteraard niet tegelijk op tafel moesten komen maar ondanks al het werk dat Dennis er in stak lukte het niet en verschenen er zeven voorgerechten op tafel. We stuurden er drie weer terug en zo begonnen Dennis en ik aan een prima pompoensoep, Frank aan een aardappel en kip taartje en Simon aan een varkensvlees gerecht. Na enige tijd kwam de tweede ronde op tafel waarbij Simon het taartje had, ik coquille en Dennis het varkensvlees gerecht. Er was niet al te veel keuze in hoofdgerechten en de mannen gingen allemaal voor het rundvlees gerecht, ik nam het lam in koriander. De gangen verschenen in rap tempo maar uiteraard was er tijd om te lachen en te praten. Naast klassiekers over fonteintjes werd er ook veel over een komende Amerika vakantie in het zuiden gepraat. Iedereen was het eens over de bestemming en een periode anders dan de schoolvakantie dus die hordes zijn genomen, er moeten nog wat andere barrières genomen worden maar dat zien we dan wel weer.

Na enige tijd rust kwam de dessert kaart op tafel en de mannen gingen alle drie voor het grand dessert, een vrije keuze van drie desserts uit de vijf die op de kaart stonden. Ik bestelde espresso die door een snaakse Dennis tot drie stuks werden gemaakt. Uiteraard bracht onze serveerster er drie maar gelukkig namen Simon en Dennis er ook een zodat ik zonder cafeïne vergiftiging de avond door kon komen. Daarna voor allen nog een rondje koffie met voor Frank een amaretto. Om in stijl te blijven vroeg ik om een Peruaanse likeur en kreeg een glas met een heldere drank. Dit was Pisco, een best wel stevige borrel. Het was nog erg vroeg en wij hadden nog lang geen zin om de avond op te breken. Gelukkig maakte het personeel geen enkel bezwaar toen wij nog lang aan tafel bleven zitten en tegen elf uur verlieten wij het pand. Het had hele avond stevig geregend maar toen wij vertrokken was er net droogte tussen de buien en liepen wij droog naar de auto. Dat er onderweg nog een opmerking over de modieuze jas van Frank werd gedaan door enkele sujetten mocht de pret niet drukken. Het was wederom een erg gezellige avond geweest.

Wijnproeverij

De pv van mijn werk organiseert flink wat activiteiten per jaar. Sommige ben ik (bijna) altijd bij zoals het bezoeken van een pretpark en andere activiteiten zijn de ene keer wel en de andere keer niet leuk. Ditmaal was er een erg fijne activiteit ingepland, een Italiaanse wijnproeverij. Normaliter zou ik een van mijn beste vrienden hier voor uitnodigen maar er was een probleem, op donderdag avond haf hij raadsvergadering en kon dus niet. Daarnaast was er het vervoersprobleem. Ik zat al in Almere (het was een door de weekse activiteit na het werk) en iemand moest terug rijden. Gelukkig was de oplossing nabij, een ex-collega die nu bij een ander bedrijf in Almere werkt zou ook komen zodat hij een aantal oud collega's weer te spreken zou krijgen en zijn vriendin zou terugrijden.

De proeverij was aardig, er werden 7 wijnen geproefd (en niets over terug spugen gewoon opdrinken) en daar zaten twee erg lekkere wijnen  bij. Een zeer aparte Chardonnay en een mooie volle rode. Alles werd geproefd onder het genot van lekkere hapjes zoals Italiaanse kazen, wordt, brood met tapenade, nootjes en nog veel meer. Na de wijn kwam er ook nog een partij Italiaanse likeuren voorbij om het geheel af te maken. Normaliter sla ik likeurtjes altijd over omdat ik ze te zoet vind. Deze keer klonk er een wel erg intrigerend, watermeloen, dat ik besloot toch een glas te proeven. Dat was geen foute keuze want het was een lekkere frisse likeur en niet een van de door mij verfoeide mierzoete drankje. Kortom een hele leuke avond en het was maar goed dat ik de volgende dag vrij had want anders had ik een zware dag op het werk gehad,