De nieuwe Mien

Voor mijn vakantie in Azië had mijn werkster helaas opgezegd. Nu is het altijd lastig om een nieuwe te vinden omdat het ook een persoon is die je moet kunnen vertrouwen naast dat zij haar werk goed doet. Ik was dus erg bevreesd dat ik de komende maanden zelf mijn huis aan kant moest houden terwijl ik met een speurtocht naar een vervangster bezig zou zijn. Gelukkig was een kennisje nog op zoek naar werk en vandaag komt zij langs om de boel te bekijken en wat afspraken te maken. Ik heb dus gelukkig niet al te lang zonder interieur verzorgster gezeten, want aan het zelf doen heb ik een behoorlijke hekel.

Sport in Amerika

Uiteraard wordt er een bezoek aan een sportwedstrijd gebracht als we in Amerika zijn en net zoals altijd wordt dat een baseball wedstrijd. Niet omdat we geen andere sporten willen zien maar de competities zijn of afgelopen of het is onmogelijk om aan tickets te komen. Deze keer wordt dat een bezoek in Tampa aan de devils, een van de betere teams in de MLB competitie. Op drie mei gaan we naar de wedstrijd tussen de devils en de Toronto blue jays. De rays zijn een van de top teams in de competitie maar de blue jays niet. Daarom valt deze wedstrijd in de goedkoopste categorie. Dat houdt in dat wij voor $55 prima plaatsen kunnen scoren voor deze match. Zodra de tickets in de verkoop gaan zal ik ze bestellen zodat we verzekerd zijn voor een goede plek bij deze wedstrijd.

De bruine

Vandaag was het weer tijd om een na het werk activiteit te gaan doen. We hadden de afgelopen weken hard gewerkt en het resultaat van onze noeste arbeid werd vandaag aan onze klanten getoond. Wij besloten om het te gaan vieren in dart café de bruine in Almere haven. Het was ons tweede bezoek (hier het eerste bezoek) en er was weinig veranderd (tenzij je de kerstversiering die nu aangebracht werd meetelt). Nog steeds een Amsterdams bruin café met bijbehorende (kerst)muziek. Maar veel belangrijker waren de vier dart banen die er waren. We pakten onze pijlen, bestelden een biertje en vroegen of er deze keer wel bitterballen waren. Tot onze vreugde waren deze aanwezig en we konden ons op onze hobby's storten, Het gooien van een pijltje onder het genot van een biertje en een (bitter)balletje. Tegen half zeven was het tijd om op huis aan te gaan na een erg geslaagde namiddag. De volgende keer wachten we minder lang met een bezoek aan de bruine.

Restaurants in Amerika

 Alhoewel het nog een paar maanden duurt voor we naar Amerika gaan zit de helft van het plezier in het vooruitkijken en plannen maken voor deze (en trouwens elke) vakantie. Een erg belangrijk onderwerp op zowel onze vakanties maar ook hier in Nederland is toch wel eten. Wij houden allemaal van een goede maaltijd en dat moeten we in Amerika dan ook doen. Een van de culinaire hoogtepunten in 2009 was toch wel het bezoek aan een filiaal van Fogo de Chao, een Braziliaans restaurant keten, in Baltimore (dit n.a.v. een tip van een vriendin van mij). Ondanks dat het een keten was hebben wij hier fantastisch gegeten.Nu hebben zij ook een filiaal in Miami en dat gaan wij dus uiteraard bezoeken. Vorige keer waren de verwachtingen al hooggespannen, na het bezoek in 2009 zijn wij helemaal hyper over deze avond. Her bezoek is op zondag 1 mei ingepland en ik kijk er nu al naar uit.

Het tweede restaurant bezoek gaat in Orlando plaatsvinden. Dit wordt bij een keten waar wij nog nooit gegeten hebben, red lobster. Zoals de naam al aangeeft is dit een restaurant waar de zee hoog in het vaandel staat maar voor mensen als Simon die minder grote vis liefhebbers zijn zijn er ook diverse vlees gerechten van de gril in de aanbieding. Dit restaurant is mij ooit aanbevolen toen ik op de Bahama's zat. De eigenaresse van het complex waar wij toen zaten gaf aan dat zij bij elke visite aan Amerika een bezoek aan een van de restaurants van de red lobster keten bracht want de kwaliteit van het voedsel was uitmuntend te noemen. In Orlando blijken zelfs vier filialen van de red lobster aanwezig zijn dus het gaat geen enkel probleem worden om hier een avondje te spenderen.

Sinterklaas

Zoals elk jaar vierden wij ook dit jaar sinterklaas bij mijn zusje en zwager in Amstelveen. Alleen was het dit jaar anders dan andere jaren. Mijn neefje geloofde vorig jaar al niet meer in Sinterklaas maat toen werd er als overgangsjaar nog iets met cadeaus gedaan. Uiteraard kochten mijn ouders nog wat voor mijn neefje en nichtje (daar ben je tenslotte oma en opa voor) maar dat was het wel. In plaats van het cadeau gebeuren had mijn zusje besloten om een fondue avond te gaan doen  Alles stond dan ook netjes klaar in de eetkeuken en na het tonen van vakantie foto´s betraden we dan ook de keuken om te gaan genieten. Bijna alles ging schoon op, het brood, de salades, de champignons, de aardappeltjes maar niet al het vlees. De kipnuggets (je moet wat met een neefje dat erg weinig lust) vonden weinig aftrek en dat waren dan ook de enige restanten die achterbleven. Na de koffie was het alweer tijd om te vertrekken want mijn moeder wou heel graag de nieuwe maffia serie boardwalk empire (en met Martin Scorcese als regisseur belooft dat heel wat) zien en die begon om half negen. Om 8 uur vertrokken we dus na een gezellige avond en prima maaltijd. Op naar de kerst!

De 1e werkweek

Inmiddels zit de 1e volle week op mijn werk er alweer op na de vakantie en Azië en de paar dagen rust in Nederland na die vakantie. Waar ik toch van familie en vrienden reacties krijg in de trend van of dat allemaal wel meevalt moet ik zeggen dat ik een fijne baan heb die ik erg leuk vindt en ik heb dan ook geen enkele vorm van aanpassing nodig gehad. Ik ben maandag begonnen en zat meteen weer in het werk ritme. Dat ging probleemloos door tot het weekend was en na een welverdiende vakantie is het weer fijn om aan de dagelijkse arbeid te gaan. Kortom de afwisseling tussen werk en vakantie gaat prima en de volgende break is in april mei 2011 als ik met Dennis en Simon naar Amerika ga. Tot die tijd zal ik mij prima amuseren met de dagelijkse werkzaamheden.

Uit eten

Vrijdagavond stond in het teken van een avondje uit met een goede vriendin. Ik was net terug uit Azië en zij vertrok over twee weken naar dat continent dus we konden nog net afspreken. Aangezien zij degene was die mij had aangeraden naar Azië te gaan was ze, naast het blog, zeer benieuwd naar mijn ervaringen. We begonnen dat te bespreken in onze standaard startplek, het elfde gebod. Onder het genot van een biertje en goed gezelschap hadden we het over mijn vakantie. Daarnaast was ze zeer te spreken over het aardigheidje dat ik voor haar meegenomen had. Op mijn vraag wat en waar te eten werd het uiteraard Aziatisch en de keus viel op The little Thai prince.

De drukte viel deze keer mee, er gingen net enkele gasten van tafel en we hadden dus direct plek. Zij bestelde voor ons beiden en dat werden drie hoofd gerechten en een salade. Zoals altijd in dit restaurant was alles van een uitstekende kwaliteit maar de beef schotel was toch wel de topper. Zoals je trouwens aan de (actie) foto kunt zien hebben we ons alles erg goed laten smaken, er bleef tenslotte alleen een restant van de papaja salade over. Na het diner gingen we nog even een afzakkertje nemen in de roode baron waar een andere kennis reeds aanwezig was. Aan alle goede dingen komt echter een eind en tegen 11 uur vertrok zij richting huis na een, wederom, erg geslaagde avond

Tussenstand

Even een korte tussenstand over het bereiken van de gestelde doelen. Ter herinnering, ik had in eerste instantie (in april) gesteld naar 500 blogposts en 25 volgers te streven. Door het importeren van de vakantieblogs was die 500 al direct bereikt dus dat getal is (in agustus) naar de 750 bloggposts gezet. Nu die 750 posts zijn er inmiddels bijna (deze maand gaan we dat getal halen) maar de volgers zitten pas op de 20. Nu weet ik dat het aantal lezers ver over de 25 heen zit dus als een aantal lezers zich alsnog als volger aanmeldt lukt het mij toch nog in 2010 beide gestelde targets te halen.

Winter wonderland

Sinds afgelopen maandag leven we in Nederland weer met winterse omstandigheden. Dat betekent dat het koud is en dat er een paar sneeuwvlokken vallen. Dat heeft dan weer ingebakken reacties op het Nederlandse volk. Als eerste breekt de Elfstedentocht koorts al weer los voordat het ook maar een graad gevroren heeft en daarnaast begint iedereen erg truttig te rijden. En vooral dat laatste wordt ik niet goed van. Zo deed ik er maandag bijna drie uur over om van mijn werk thuis te komen en vandaag duurde zowel de heen als de terug rit twee maal zo lang als normaal. Kunnen we niet met zijn allen afspreken dat iedereen zonder winter banden in de spits thuis moet blijven. Dan heb ik weer normale reistijden en voelen al die andere mensen zich niet zo verschrikkelijk onveilig als ze de weg op gaan.

Airbourne

Maandagavond was het dan zover na de mislukte poging van eerder dit jaar gingen wij nu dan naar het concert van Airbourne in Paradiso. We wilden  ook het voorprogramma, Enforcer, zien maar daar hebben we alleen een enkel nummer van meegepakt. Bij het zien van het podium werd het al duidelijk dat het een ouderwetse portie rock & roll ging worden. Het drumstel werd aan beide kanten geflankeerd door een batterij aan Marshall apparatuur en daar voor stonden drie microfoons voor bas, gitaar en gitaar. Het publiek was ook duidelijk meer van onze leeftijd en iedereen had zin in een feestje.

Nu dat kwam er ook de band ging meteen los en gooide er een strak tempo tegen aan. De zaal was energiek aan het headbangen, crowdsurfen en later ook stagediven maar vooral aan het meezingen en genieten. Toen de obligate gitaarsolo er aan kwam was deze behoorlijk spectaculair. De zanger klom via een stellage het balkon op en gaf daar al rond lopend een strakke solo weg. In echte ACDC stijl kwam hij op de rug van zijn rowdy via de hoofdingang de zaal weer ingelopen op weg naar het podium. De show duurde anderhalf uur met op het eind een podium vol met fans waar de zanger ver boven uitstak door bovenop het stage te klimmen. Vervolgens twee toegiften en na afloop hadden wij maar een vraag. Wanneer treed Airbourne opnieuw op?