Jupiler lighthouse

Eeuwenoude boom

We verlieten de service plaza en vervolgden onze road trip naar de eerste bestemming van de dag, het Jupiter lighthouse en museum. We kwamen laat in de middag aan doordat de dag start nogal verlaat was door de auto wissel maar dat betekende ook dat de ergste hitte weg was. We parkeerden op de ruime parkeerplek en betraden het terrein dat bemand werd door de vrijwilligersorganisatie die de toren en het museum in beheer had.

Het beklimmen van de toren met het bijbehorende uitzicht lieten we aan de jeugd over terwijl wij een rondje maakten over het terrein met de diverse bezienswaardigheden. Geen gigantisch hoogtepunt van onze vakantie maar een leuke stop om de benen te even strekken en rond te kijken.

Fort Drum service plaza

Tussenstop

Op de Florida turnpike bleek men geen picknick place te hebben om te stoppen maar waren er service plaza´s die in het midden van de weg lagen zodat beide rijrichtingen er konden stoppen.

Wij stopten bij Fort Drum en een service plaza bleek te bestaan uit een hele grote parkeerplaats met aan de ene kant een heel groot benzinestation en aan de andere kant een food court met heel veel fastfood restaurants en toiletten. Na ons opgefrist te hebben, tanken was nog net nodig, stapten we weer in de auto om de reis te vervolgen.

Walmart

Geliefde winkel

Met enige vertraging werd dan toch het dagprogramma ingezet met als eerste halte een stop bij de Walmart om serieus boodschappen te doen.

De Amerika groentjes waren ook zeer te spreken over de geliefde supermarkt van mijn vriendin en met een kar vol aan boodschappen, waaronder een koelbox om het eten en drinken koud te houden gingen we dan ook de auto in om roadtrip een serieus te starten.

Hyundai Sante Fe

Daar gaan we weer

Het boekje van de auto leerde dat de lampjes betekenden dat er absoluut niet verder gereden mocht worden dus werd er gebeld met Thrifty. Na het noteren van de gegevens werd er meteen een sleepauto gestuurd om de onze weg te brengen en werd er een Uber geregeld om ons op te halen en naar het vliegveld te brengen om een nieuwe auto op te pikken.

Onze chauffeur bleek een gezellig Jamaicaan te zijn die twee van ons naar het vliegveld bracht terwijl de andere twee met de koffers in het hotel bleven. Bij de balie kregen we een nieuwe auto, deze keer een Hyundai Santa Fe die mij veel beter beviel dan de Volkswagen en waar de kofferbak ook nog een stuk groter was zodat onze koffers nu probleemloos patsen in plaats van met passen en meten. 

Voedsel

Sinds 2001 niet meer geweest

Ons hotel was  in orde maar we hadden geen voorraden dus werd er een trip gemaakt naar de dichtstbijzijnde 7-eleven om water, broodjes en andere dingen in te slaan. Een paar meter verderop zat er ook nog een Taco Bell en daar wilden de kids nog wel wat snacks van dus dat werd onze tweede en laatste stop van de dag.

Op de weg terug naar het hotel begonnen er echter allemaal rode alarm lampjes in de auto te branden, niet echt een goed teken. Aangezien de interne klok ver na middernacht stond besloot ik dat die lampjes tot morgen konden wachten en gingen we naar bed als einde van de eerste dag van de vakantie.

Quality inn

Hotel nummer een

Ons eerste hotel was op twee uiterst belangrijke criteria geselecteerd, het moest dicht bij het vliegveld liggen en het moest niet al te duur zijn aangezien we hier slechts een nacht waren en de volgende dag meteen vertrokken voor roadtrip nummer een.

Dat werd dus de Quality Inn Orlando airport waar we binnen het kwartier waren en na het inchecken onze koffers op de kamer legden en ons heel snel opfristen.

Taos

Snel geregeld

Deze keer dus geen douane en alleen de koffers oppikken waarna we naar de auto verhuurders liepen. Hier werden de papieren geregeld en weigerden we de aangeboden toll pas met de mededeling dat we al een Visitor Toll Pass hadden.

In Orlando geen bus naar de auto´s maar gewoon de weg oversteken naar de parkeergarage waar wij een Volkswagen Taos in ontvangst namen die ons vervoer van de vakantie zou worden.

Volgende vlucht

Nummer twee

 Na het gebruikelijke hangen op het vliegveld was het tijd om aan boord te gaan voor onze tweede vlucht in een toestel dat en een stuk kleiner was en dat bomvol zat.

Het was een korte vlucht van twee uur dus er was alleen tijd voor een drankje aan boord maar dat ging behoorlijk moeizaam. Er was heel veel turbulentie dus zelfs de crew moest gaan zitten waardoor de bediening meerdere malen gestopt werd. Mijn Dr. Pepper kreeg ik bijna tien we de landing gingen inzetten dus die ging zeker niet op maar het belangrijkste was dat we nu echt konden beginnen met de vakantie.

Philadelphia airport

Top

Na de landing konden we van boord en omdat dit onze entry in de US of A was moesten we door de douane heen. Hier kwam onze Mobile Passport Control app uitstekend van pas want na het maken van een selfie (geen idee waarom) en inchecken mochten we in de rij waar niemand stond en waren we razendsnel door de douane heen.

Daarna was het tassen van de lopende band halen en die vijf meter verder weer afgeven en we hadden twee uur de tijd om op het vliegveld door te brengen voordat onze volgende vlucht zou vertrekken.

Boarden

Op weg

Het was tijd om aan boord te gaan en onze stoeltjes waren de achterste in het vliegtuig met als groot voordeel dat we twee maal twee stoelen hadden en geen rijtjes met drie stoelen.

Onderweg bleek het nadeel daarvan want toen wij aan de beurt waren om eten te krijgen was er geen keuze meer over en moesten we eten wat de pot schaft en dat was een vegetarische lasagne. Met nog een break voor een ijsje verliep de vlucht van 7,5 uur lekker vlot en werd de langding ingezet.