Roofbot

Roofbot

Heel af en toe begin ik aan een nieuw spelletje op mijn iPhone en meestal is het er dan weer heel snel vanaf, het is niet al te vaak dat er iets (een tijdje) op blijft staan.

Roofbot is een van die uitzonderingen, het staat er nu al meer dan een week op en voorlopig blijft het nog wel staan. Het doel van het spelletje is vrij simpel, je staat op het dak van een gebouw en daar liggen voorwerpen en gaten op. Zoals voor de meesten meteen wel duidelijk, stop het juiste voorwerp in het juiste gat en als je klaar bent kun je naar de uitgang. De moeilijkheid is echter dat zodra je op een tegel gestapt bent deze in de grond verdwijnt en je moet dus de goede route zien uit te puzzelen. Het begint simpel, een voorwerp, een gat en de uitgang maar wordt al snel wat lastiger. Voorlopig amuseer ik me nog goed met de avonturen van Roofie de roofbot dus het spelletje zal nog wel een tijdje blijven staan, wie weet tot ik alle levels heb uitgespeeld.

Novum revisited

Het gezelschap

Zondag was het alweer, zoals een van mijn kennissen dan altijd roept, tijd voor een etentje. Reden deze keer was dat de baas van mijn vriendin jarig was en zij had ons uitgenodigd om dat te komen vieren in Novum in Almere.

De start was om vijf uur in haar zaak waar we ontvangen werden met koffie en appelgebak voor de heren en hele zoete cider voor de dames. Nadat alle genodigden aanwezig waren stapten we in de auto en arriveerden in het hotel waar we naar onze plaatsen bij het raam gebracht werden. Net vier maal rode wijn, een maal witte wijn en een maal port erbij werd de kaart bestudeerd en werd er een assortiment aan voorgerechten besteld die van brood, via soep, carpaccio, sushi, trio van vis naar mijn steak tartaar met gepocheerd ei leiden. Wederom allemaal prima eten  Hoofdgerechten waren even gevarieerd als de voorgerechten en waar ik de vorige maal de zalm had werd het deze keer de kabeljauwfilet op een bedje van zuurkool. Na hield ik het bij een Irish coffee waar de rest van het gezelschap uitgebreid aan de toetjes ging en daarna was het gezellig natafelen wat voorgezet werd in de bar.

De dames gingen allemaal  aan de Baileys maar de heren hielden het bij tonic, bitter lemon en bruisend water want die moesten allemaal nog rijden. Een uiterst gezellige avond en het was dan ook ruim na elf uur alvorens we thuiskwamen en het mandje opzochten want de wekker zou de volgende ochtend alweer vroeg roepen.

Sligro

Spullen genoeg

Zaterdag togen wij naar de Sligro, het was inmiddels mijn derde bezoek maar het eerste voor mijn vriendin én het eerste met mijn eigen kaart. Na een karretje (zeg trouwens maar gerust KAR) gepakt te hebben slingerden we langzaam door de vele meters groothandel heen en werden er wat spulletjes in de kar gegooid. Het langste bleven we hangen op de meubilair afdeling waar we een mooi setje voor op het balkon zagen dat ook weerbestendig bleek te zijn. Comfortabel, mooi en niet al te duur, kortom iets waar wij ons allebei wel in konden vinden. Thuis eens gaan meten welke ruimte we hebben en wat er dan past bij ons. Na nog een korte stop in het restaurant waar we van gratis koffie en thee genoten was het tijd om af te rekenen en uiteraard ons gratis koksmes mee te nemen plus twee exemplaren van het huismagazine exclusief. Een welbestede middag zoals dat zo mooi heet.

Alweer post

Cosplay maar dan anders

De postbode had het maar druk want wederom lag er een brief in mijn brievenbus. Deze keer kwam hij uit Canada met mijn Canadese nationale parken kaart. Erbij zat een welkomstbrief, uiteraard in Frans en Engels en een kaart met alle bezienswaardigheden erop.

Na het bestuderen van de kaart zijn er drie die bij ons in de buurt zitten en een bezoekje waarschijnlijk wel waard zijn. Het gaat om Fort George, de HMCS Haida en Quuenston Heights. Alle drie liggen op de route van Toronto naar Niagara Falls en aangezien dat een trip van slechts een uur is moeten we onderweg wel een stukje sight seeing kunnen doen. Het begint echt wel te kriebelen nou dus het wordt de hoogste tijd om iets met de route en de tickets te gaan doen.

Storm

Een vliegtuig langs de baan

Toen ik donderdag naar huis vertrok was ik best wel bevreesd want er was een storm des doods aan de gaan volgens KNMI, ANWB en nog wat meer van dat soort clubs. Nu was het de storm niet waar ik bang voor was maar wel de gevolgen op het verkeer dus ik had me voorbereid op een forse file naar huis toe.

Nu stond het op een ongebruikelijke plek (tussen Muiden en Diemen) wel vast ondanks de vijf banen die daar tegenwoordig liggen maar ik was daar vrij vlot doorheen en op de A10 was er helemaal geen centje pijn te bekennen. Van de storm zelf merkte ik best wel iets want ik reed de hele rit met twee handen stevig aan het stuur vanwege de windvlagen maar qua filevorming was het gelukkig een makkie, kortom de zoveelste weersvoorspelling met rampberichten voor het verkeer waar gelukkig bijna niets van waar werd.

Brief

De organisatie

Toen ik bij thuiskomst mijn brievenbus opendeed om de plaatselijke sufferdjes te verwijderen (die komen altijd op woensdag) bleek er ook een brief in te zitten. Brieven zijn echt wel een zeldzaamheid bij mij dus ik was benieuwd wie deze aan mij gestuurd had.

Het bleek een stuk minder spannend te zijn dan verwacht want de brief kwam bij de kamer van koophandel vandaan en was de bevestiging van mijn inschrijving als bestuurslid bij mijn VVE. Ik leerde ervan dat mijn functie die van penningmeester was (vast iets te maken met mijn verleden in de kascommissie) en dat ik bevoegd was met beperkingen maar dat was het wel zo ongeveer, kortom totaal niet spannend.

Op visite

Goede film

Na de aanschaf van de bank gingen we door richting Leiden waar we bij vrienden zouden gaan eten. We arriveerden voor vijf uur en met drinken en knabbels werd de tijd tot het diner doorgebracht. Het diner was prima (zij kan goed koken) maar als dessert bleek hij een kwarktaart gemaakt te hebben van aardbeien en ondanks het feit dat ik geen toetjes eet nam ik toch de kleinste punt die prima smaakte.

Na de maaltijd kwam het grote scherm naar beneden en werd Doctor Strange aangezet. De meeste superheldenfilms zie ik tegenwoordig niet meer in de bioscoop en om eerlijk te zijn vind ik de laatste Marvel films een stuk minder. De doctor bleek echter een verrassend goede film te zijn en ik kan iedereen dan ook van harte aanraden om ernaar te gaan kijken.

Bank

Wij waren uiteraard in Villa arena

Zondag keerden wij terug naar Villa Arena om een nieuwe bank te kopen want wij hadden bericht gekregen dat de uitgekozen bank in de juiste kleur leverbaar was. Bij de winkel aangekomen bleek de levertijd echter tien weken te zijn en dat vond mijn vriendin dusdanig teleurstellend dat de koop niet doorging.

We winkelden verder en kwamen wederom bij Lederland terecht waar dezelfde verkoper als de vorige keer ons te woord stond. Met zijn hulp vonden we hier een mooiere bank en ondanks dat de levertijd nog langer was schaften we deze toch aan. Nu nog drie maanden wachten en dan komt de nieuwe bank, waarschijnlijk precies op het moment dat we op vakantie zijn.

Feestjes

Dat deden we dus

Zaterdag hadden we de keuze tussen twee verjaardagsfeestjes, een in Zaanstad en een in Almere. De keuze was echter erg makkelijk want mijn vriendin moest tot negen uur werken in Almere en om dan nog een keer naar het Zaanse te rijden maakte het wel erg laat. Daarom arriveerden wij dan ook rond half tien op het feestje in Almere waar we met luid gejuich binnengehaald werden.

De muziek was namelijk niet echt top en op een vorig feestje had ik ook al gedraaid en men hoopte dan ook dat er wat meer leven in de muziek brouwerij zou komen. Na felicitaties, cadeautje en drankje nam ik dan ook de telefoon ter hand, zocht contact met het muziekcentrum en al gauw had Tina Turner de mensen aan het swingen. Ik nam wat te eten, er was meer dan voldoende en ik had rond vier uur gegeten in Zaandam waar ik alleen even langs gegaan was en voegde me bij de rest van de mensen in de overdekte partytent in de tuin. Het was erg gezellig maar voor twaalf uur vertrokken wij alweer want het was een lange dag geweest voor mijn vriendin. We namen afscheid van gastheer en gastvrouw en stapten in de auto terug naar huis want zondag hadden wij ook weer genoeg te doen.

Swarovski

The face

Zaterdag togen wij naar de Bijenkorf om het, wel uitgestelde maar niet afgestelde, Valentijns cadeau voor mijn vriendin te kopen. Ik had haar een vorige keer al verlekkerd bij de Swarovski stand zien kijken en na wat rondlopen kwamen we daar weer uit waar zij tenslotte voor een mooie armband koos. Ondanks het zelf uitkiezen moest deze wel mooi verpakt worden en met een mooi pakje onder de arm vertrokken wij naar vijf hoog. In het daar zittende restaurant werd er een plak cheese cake, een munt thee en een cappuccino besteld en soldaat gemaakt alvorens wij huiswaarts keerden na een verlate Valentijnsdag.