Sukiyaki

Alweer een tafel vol

De visite van zaterdag was de deur nog niet uit of de visite van zondag stond alweer voor de deur, zo leek het wel.

Tijdens het boodschappen doen van zaterdag zat mijn vriendin namelijk te appen met een vriendin en toen die hoorde dat we sukiyaki gingen eten werd er heel vriendelijk gevraagd of zij niet bij ons konden komen eten. Uiteraard was dat geen probleem en zondagmiddag arriveerden zij dan ook om mee te genieten van onze versie van het Japanse gerecht. Er zaten champignons, paksoi, garnalen, wortel, selderie, visballetjes, inktvis en nog veel meer in en de pan stond lekker te borrelen op tafel. Onder het genot van een Singha werd er flink huisgehouden en genoten van de maaltijd. Met een Thais ijsje na voor de dames en daarna koffie en thee (heren en dames) werd er een erg gezellige avond besloten met de mededeling dat we de volgende keer echt weer bij hun moesten gaan eten, iets waar ik geen enkele moeite mee heb, dus tot gauw.

Villa Arena

De ingang

Zondag gingen wij bij Villa Arena kijken voor een tweede bank. Wij arriveerden om twaalf uur en begonnen de middag met twee maal een broodje tonijnsalade, een munt thee en een cappuccino bij Grand café Rox. Na het bezoeken van diverse winkels waar we steeds niets van onze smaak konden vinden zagen we tenslotte bij Lederland een bank waar we allebei weg van waren.

Het was alleen een forse bank (twee meter) en de vraag was of dar wel goed ging passen. We namen de info dan ook mee terug naar huis en daar bleek dar twee meter best wel een lap was. Morgen maar eens rustig verder passen en meten en anders maar eens kijken of er ook een model van 1.80 is dat misschien iets beter past bij ons.

Spelletjesavond

De helft staat er

Zaterdag was het voor het eerst in lange tijd weer eens tijd voor een avondje eten en spelletjes met het oude vertrouwde team. Het was voor de eerste keer bij mij thuis en aangezien enkelen moesten werken stond de aanvang op half zeven maar die werd door files zelfs zeven uur.

De eerste binnenkomers werden met heerlijke geuren verrast want mijn vriendin had flink uitgepakt met groene curry met rund, pad thai met garnalen en kip met cashewnoten naast loempia's, kipkluifjes, rijst een salade. Terwijl de eersten al aan het eten waren, kwamen de volgende binnen en onder het genot van een lekkere Chang werd er gesmuld en gesmikkeld. De meesten schepten twee keer op maar een enkeling ging zelfs voor de derde maal raar het buffet. Na het dessert en de koffie (of thee) kwamen de spelletjes op tafel maar daar werd deze keer maar kort gebruik van gemaakt want na het ophalen van herinneringen gingen de video's aan van onze diverse uitstapjes op en kwamen de herinneringen echt boven. Het was dan ook half twaalf voor iedereen vertrok (sommigen met doggy bag) na een erg geslaagde avond die we gouw weer gaan herhalen.

Sollicitatie

We gaan het zien

Denk bij de kop van dit stukje niet opeens dat ik van baan ga veranderen na dertig tevreden jaren bij mijn werkgever maar ik heb wel gesolliciteerd. Om precies te zijn naar een bestuursfunctie van mijn VVE.

Bij de uitnodiging voor de jaarvergadering werd ook gemeld dat een van de drie bestuursleden ergens anders ging wonen dus er was een opengevallen plek die opgevuld moest worden. Na een paar dagen rustig nadenken besloot ik mij beschikbaar te stellen indien het bestuur mij een geschikte kandidaat vindt. Op de jaarvergadering (2 februari) ga ik zien of ik bestuurslid van de VVE ga worden, als dat zo is ga ik uiteraard de kascommissie verlaten want dat is tenslotte een controlerend orgaan. We gaan zien wat het geworden is over enkele dagen na de vergadering.

Dropkick Murphys

Een podium vol babes

Voor het eerst in lange tijd gingen de boys (met twee aanvullingen) weer eens naar een concert en het waren de Dropkick Murphy's die dat voor elkaar kregen. We hadden twee voorprogramma's waarvan de eerste een onbekende voor ons was en de tweede hadden we al eens eerder gezien. Bij binnenkomst speelde Skinny Lister al en hun muziek was dezelfde soort als de Murphy's. Daarna kwam echter Slapshot en die speelden old time hardcore en dat is toch echt een heel ander genre. Na de twee zeker niet slechte voorprogramma's was het echter tijd voor de helden van de avond en die werden traditioneel door het publiek begroet met de yell "Lets go Murphy's" en dat deden ze zeker. Het werd een spetterende show van anderhalf uur waar we alle zes flink van genoten en flink meededen.

Na afloop kwamen we nog voorbij de zaal waar Drunken Dolly een after party hield maar na een korte blik gingen we terug naar de auto want het was al aardig aan de late kant geworden. Het was werkelijk een top avond en de thuisblijvers hadden duidelijk ongelijk zoals dat heet.

Suvarnaphum

Typisch Thais eten.

Woensdagavond gingen we gezessen naar een concert en we hadden besloten om eerst een hapje te gaan eten bij een oude favoriet Suvarnaphum. Bij onze vroege aankomst (half zes) zag de zaak er nog donker uit maar men was gewoon open.

Bij binnenkomst werden we hartelijk begroet maar ik kende niemand van het personeel, waarschijnlijk is de zaak in nieuwe handen overgegaan. De kok was duidelijk een andere want alhoewel ik het eten niet slecht vond was het toch stukken minder dan in mijn herinneringen. Zowel de soep (tom yam kai) als de specialiteit van het huis, de salade van rundvlees met munt, koriander en ui misten iets. Aangezien Suvarnaphum voor zover mij bekende de enige Thai in Amsterdam West is krijgen ze nog wel een kans maar ik hoop dat het eten dan weer beter smaakt dan deze keer.

Never go back

Beschadigde held

Een van de films die ik niet in de bioscoop had gezien, en wat ik best wel jammer vond, was de tweede Jack Reacher film, Never go back. Toen de film dan ook thuis te bekijken was maakte ik daar dan ook meteen tijd voor en na het avondeten installeerde ik me op de bank om er eens goed van te gaan genieten.

Welnu het was best wel vermakelijk, 90 minuten pretentieloos vermaak zoals Simon dat noemt, maar ik was er na afloop niet rouwig om dat ik hem thuis had gezien en niet in de bioscoop. Kortom als je gaat kijken heb geen al te hoog gespannen verwachtingen en je ziet een leuke film maar als je wel hooggespannen verwachtingen hebt dan heb je een probleem.

Muziekherinneringen 1: Guns N'Roses

De line-up destijds

Er wordt een nieuwe serie geopend over muziekherinneringen. Aanleiding is de nieuwe tour van Guns N' Roses (waar ik overigens niet naar toe ga), deze deed mij denken aan het concert waar ik in 1992 naar toe was gegaan.

We arriveerden destijds ruim op tijd in de kuip waar we konden genieten van Soundgarden en Faith no more als voorprogramma's waarna we anderhalf uur op de gunners konden wachten. Ondanks alles zat de sfeer er bij het hele publiek goed in en toen de band dan ook eindelijk startte ontplofte het stadion letterlijk en figuurlijk. Zowel de fans als het vuurwerk dat bij het derde nummer (een cover, live and let die) het podium in vuur en vlam zette. De show duurde ruim twee uur en wij genoten van elke seconde. Als je mij vraagt naar een top vijf van mijn beste rock concerten staat deze daar zeker in. Misschien is het daarom wel goed dat ik niet naar de nieuwe tour ga want die kan eigenlijk alleen maar tegenvallen bij deze set aan mooie herinneringen.

Meram

Prima hapjes

Zondag gingen we gezellig met mijn ouders borrelen  en de keuze was deze keer op Meram gevallen, een Turks restaurant met een mooie locatie aan de Sloterplas. Binnengekomen bleek het een mooi en helder restaurant te zijn met grote glazen wanden die een prima uitzicht op de Sloterplas gaven.

Eenmaal gezeten werd de kaart gebracht en tot mijn grote verbazing vertelde de eerste pagina dat dit de achtste vesting was van deze keten en dat ze beroemd waren om hun Turkse gerechten en het feit dat ze geen alcohol schonken. Dat werd dus een verse jus d'orange, twee cappuccino en een muntthee voor ons met daarnaast calamaris, kaassoufflés en filodeeg met kaas. Het eten was goed, de bediening prima, de locatie top maar die geen alcohol gaat er voor zorgen dat dit ons eerste en laatste bezoek aan Meram was.

Dode boom

Gesneuveld

Toen ik hier kwam wonen mocht ik zelf uitkiezen in welke van de twee beschikbare flats ik wilde kopen. De keus was simpel want een van de twee had (redelijk) vrij uitzicht en daar koos ik dan ook voor. De bewoners die ervoor woonden waren niet echt blij want die hadden nu flink last van inkijk en daarom planten ze dan ook een bomenmuur om nog enigszins beschut te kunnen leven.

De bomenrij is echter uitgedund want tijdens de huidige vorstperiode  en het windje dat erbij hoorde is een van de bomen overleden. Ze stonden al niet al te stevig in de grond en dat werd deze ene boom dan ook fataal. Hij kukelde om en sloeg een flink gat in het ijs waar hij nu al een paar dagen op ligt. Mij benieuwen of hij nog weggehaald gaat worden (dat verwacht ik eigenlijk wel) en of de andere bomen het gaan overleven want die staan er ook niet meer al te florissant bij,