Kantoor

Een modern kantoor

Woensdag was ik voor het eerst sinds mijn operatie weer op mijn werk. Alhoewel ik alweer enkele weken werk doe ik dat van huis uit en daarom was het goed om weer eens naar kantoor te gaan. Onderweg bleek het landschap flink veranderd te zijn want de verbouwingen aan de A1 richting Almere was gereed en daar glommen nu vijf plus twee rijstroken mij tegemoet. Dat moet een positief effect op de files hebben, nu de andere kant nog plus de A6 en files behoren, voor een hele korte tijd, weer tot het verleden.

Het bezoek op kantoor was goed, even met mijn manager en diverse collega's bijgepraat en afgestemd wat ik de komende week ga doen en daarna weer richting huis. Even kijken of ik volgende week weer langs kan want direct contact is een stuk beter dan chat, mail en telefoon.

Brandweerkraan

De winnaar

Mijn wandelingetjes zijn ronduit saai. Welk van mijn diverse rondjes ik loop er gebeurt niets behalve mensen met honden, fietsen en wandelend tegenkomen maar daar kwam vandaag enige verandering in. Terwijl ik de laatste bocht rondde en mijn eigen straat inliep zag ik drie mannen samen praten, staand naast een smart. Op een gegeven ogenblik hield de conversatie op en stapte een van de drie in de smart gereed om weg te rijden.

Ik was er inmiddels al voorbij maar toen ik een schurend geluid hoorde draaide ik me uiteraard even om. De chauffeur was er in geslaagd om de smart tegen de daar staande brandweerkraan aan te rijden (best wel knap gezien de zeeën van ruimte die hij had) en het bewijs werd geleverd van iets dat eigenlijk iedereen wel dacht, een brandweerkraan is steviger dan een smart.

Tanken

Het eindresultaat

Ik mocht weer autorijden en had al wat ritjes gemaakt om te kijken hoe dat ging maar dat betekende dat mijn tank ook leeg aan het raken was en weer bijgevuld moest worden. Daartoe reed ik dan ook naar het om de hoek gelegen tankstation om de tank weer vol te gooien. Dat was ik in die zes weken niet verleerd maar wat ik in die zes weken wel vergeten was, was de pincode van mijn tankpas terwijl ik me normaliter voor laat staan op mijn goede geheugen. Kennelijk vergeet ik dingen die ik niet gebruik weer vrij makkelijk. Gelukkig was ik ooit zo verstandig om de code in mijn telefoon te zetten dus ik kon netjes betalen en mijn weg vervolgen.

Wereldfestival

Schitterend weer

Zaterdag was het wereldfestival in Almere en wij hadden met een daar wonende vriend afgesproken in de middaguren. Toen we aankwamen bleek hij een plekje op het terras van Bordeaux te hebben gevonden en wij namen naast hem plaats.

Voorzien van een drankje konden we genieten van de muziek van Karsu, die net begonnen was aan haar set, Ik had nog nooit van haar muziek gehoord maar het was erg aangenaam om naar te luisteren zo in het zonnetje met een biertje. Toen we trek kregen liepen we langs de diverse foodtrucks en besloten tot een hapke bij hete bliksem. Hun combinatie van pulled pork, kogelbiefstuk en, uiteraard, hete bliksem was erg lekker en werd op het terras van Bordeaux opgepeuzeld. Daarna werd de middag en vooravond gevuld met muziek, drankjes, gezellige gesprekken en nog meer hapjes maar tegen acht uur was het toch echt wel genoeg voor mij en gingen we huiswaarts. Almere, er is altijd wat te doen en soms is het ook nog eens ontzettend leuk!

Scheveningen

Shadow on the wall

Het was inmiddels tijd geworden om een wat langere afstand te gaan rijden en met het mooie weer was het strand uiteraard een goede optie.Om iets meer kilometers te maken viel de keuze op Scheveningen, een ritje van 45 minuten.

We arriveerden met stralend weer parkeerden en liepen door de winkelstraat naar het strand. Na het overwinnen van de helling zagen wij het strand liggen en moesten we een keuze maken uit de diverse strandtenten. We besloten het witte paviljoen van Doen met onze aanwezigheid te eren en al gauw zaten we achter een koud drankje de kaart te bestuderen. Het werden twee salades, een caprece voor mij en een tonijn voor haar die na een tijdje arriveerden. Beide salades smaakten prima en naar zo'n anderhalf uur op het strand werd het ons te warm en werd het tijd om naar huis te gaan. Zowel de heen als de terugreis gingen prima dus dat was weer een positief punt op weg naar het herstel en dat gecombineerd met een heerlijke lunch aan het strand. Beter kan het niet.

A fusion

Sushi

Aangezien het de goede kant uit aan het gaan was het ook tijd om voor de eerste keer sinds mijn operatie weer uit eten te gaan. De keuze was gevallen op een oude favoriet A-fusion en samen met een van mijn vrienden ging ik daar dan ook heen.

Het plekje waar wij wilden gaan zitten werd bezet door Lucky, de huiskat en dat is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken dus verhuisden we naar een tafeltje voor vier achter de sushi chef. Daar namen we met een knabbel en een biertje de kaart door waarna we onze bestelling plaatsten. We begonnen met een mooie schaal met sushi die gevolgd werd door o.a. broodjes eendfilet, saté en nog veel meer heerlijkheden. Na het eten kwam er nog koffie van het huis en toen was het tijd om te vertrekken. De kroeg zat er voor mij niet meer in het was genoeg geweest. We namen dus afscheid van elkaar, ik naar het centraal station om de tram te nemen, hij naar de kroeg om nog een afzakkertje te nemen.

Brief

Deze keer per post

Ik moest van het ziekenhuis nog een brief krijgen voor mijn fysiotherapeut maar na een paar dagen was deze er nog niet want bij mijn zusje de reactie uitlokte dat die brief echt niet ging komen totdat ik het ziekenhuis zou bellen. Ondanks haar woorden lag de volgende dag toch de beloofde papieren in de bus en deed het ziekenhuis het toch beter dan mijn zusje ingeschat had, Maar ook hier ging het niet 100% goed want twee dagen later kwam er een tweede brief met precies dezelfde gegevens. Het verschil was dat de eerste brief niet ondertekend was en de tweede wel alhoewel bij de tweede brief de bijlagen weer ontbreken. Kortom qua organisatie is het daar een zooitje maar ik heb in ieder geval wat ik nodig heb en dat is het belangrijkste.

De bosbaan

Dat was een tijd geleden

Aangezien het mooi weer was en ik weer voorzichtig mocht beginnen met autorijden was het een snelle beslissing om een bezoek aan de bosbaan te brengen, dat is tenslotte nog geen toen minuten rijden van mij vandaan.

De parkeerplaats was druk als altijd maar op het, licht verbouwde, terras was meer dan genoeg plek. We namen plaats op een van de nieuwe loungeplekken maar het zonnetje scheen er wel erg vol op dus verhuisden we met onze drankjes (bier en wijn) en hapjes naar een tafeltje met parasol. Het was heerlijk om gewoon weer eens weg te zijn na al die weken van gedwongen thuis/vlak bij huis te moeten zijn en dit was het eerste maar zeker niet het laatste uitstapje de komende dagen.

Kitten

Uitgevloerd

Van de week waren we bij mijn zusje en zwager op de koffie om het nieuwste gezinslid te begroeten, Casey. Casey was de nieuwe kitten van mijn nichtje en voordat het te laat was wilden we hem uiteraard even zien. En te laat telde dubbelop want een kitten groeit snel op en is dan minder leuk maar mijn nichtje ging ook nog eens binnen twee maanden op zichzelf wonen en dan ging Casey uiteraard mee.

Het was een gezellige visite, zonder mijn nichtje want die was aan het werk, maar met een erg drukke Casey die van hot naar her aan het hollen was en op alles wat bewoog dook. Mijn neefje was wel thuis en die zat flink in de stress want de volgende dag moest hij op voor het theorie examen voor zijn rijbewijs en hij had er niet al te veel vertrouwen in. Onterecht zoals een dag later bleek want hij had het gewoon gehaald. Casey was echter de ster van de avond en de kans dat wij straks een kitten gaan nemen is dan ook wel heel erg groot.

Exit gesprek

Hopelijk tot nooit meer ziens

Als laatste onderdeel van mijn operatie had ik na zes weken een gesprek met mijn arts over het nu ging en waar ik de komende tijd rekening mee moest houden, Er werd gevraagd hoe ik mij voelde en wat ik nu deed en de antwoorden waren kennelijk bevredigend, vooral het twee keer per dag lopen werd erg positief ontvangen. Ik mag nu weer alles doen, inclusief autorijden, maar wel met mate. Net zoals met zitten en lopen moet ik het weer opbouwen en goed luisteren wanneer mijn lichaam begint te protesteren. Kortom nog lang niet terug naar 100% maar wederom een grote stap de goede richting uit. Deze week gaan we maar wat voorzichtige ritjes maken om te kijken hoe goed dat gaat.