MRI

Twee keer op een dag

Was ik 's middags al langs geweest voor mijn gesprek met de anesthesiste, 's avonds kon ik mij wederom in het ziekenhuis melden, nu voor een nieuwe MRI. De vorige was te oud om te mogen gebruiken voor de operatie dus werd er een nieuwe gemaakt. Gezien de wachtrijen voor de scanner werkte men daar ook 's avonds door en dus moest ik deze keer via de hoofdingang en niet door de ingang van de poliklinieken.

Ik nam de lift naar een hoog en door de verlaten gangen betrad ik de wachtruimte voor de MRI scanner waar nog een paar andere mensen zaten. Ik was al snel aan de beurt en aangezien het inmiddels mijn derde MRI scan was ging ik vlot de buis en en een kwartiertje later was alles klaar. Nu is het wachten op de brief waarin de datum van mijn operatie staat en daarna zijn we gelukkig klaar met het medische circus.

Anasthesiste

The tools of the trade

Donderdagmiddag had ik een afspraak in het ziekenhuis met de anesthesist. Ik had een ingevulde bragenlijst bij men em moest eerst naar de apotheek van het ziekenhuis waar ik een bonnetje trok en na een paar minuten wachten aan de beurt was. Ik mocht enkele vragen beantwoorden (die ook al op het formulier stonden) en mocht daarna door naar de afdeling anesthesie.

Daar kon ik dus een tijdje wachten alvorens bloeddruk, lengte en gewicht opgemeten werden. Daarna was het weer wachten totdat de anesthesiste klaar was die mijn vragenlijst doornam en wederom dezelfde vragen stelde, nu echter aangevuld met enkele anderen. Ik kreeg groen licht van haar er was niets dat een verdoving voor de operatie in de weg zat. Ik nam afscheid van haar en ging weer terug naar huis. Alles bij elkaar had het dik een uur gekost waarvan ik drie kwartier wachtend had doorgebracht, maar zoals de filosofen ons hebben geleerd, wat is drie kwartier op een mensenleven..

Koningsdag

Dus wel

Ondanks het feit dat koningsdag ook slecht weer zou hebben lieten we ons hier niet door afschrikken en besloten er toch op uit te gaan. We hadden afgesproken bij een vriend van mij die op de prinsengracht woont ter hoogte van de negen straatjes en rond half twee waren we daar gevijfen aanwezig om de stad in te gaan. Uiteraard werd de Jordaan bezocht waar het, door het weer, een stuk rustiger was dan in andere jaren. Toch waren er meer dan voldoende mensen op de been en speelden er genoeg bandjes om ons een erg leuke middag te bezorgen.

Aan het einde van die middag werd de tocht naar de zeedijk ingezet waar we ons bij de hartjes neervlijden. Het was ook daar niet al te druk dus we konden rustig zitten, drinken, genieten van de gepresenteerde hapjes en de muziek van de dj die schaamteloos van Johnny Cash naar André Hazes naar Jennifer Lopez switchte. We eindigden de avond in de Mekhong river waar we veel bekenden troffen maar tegen negen uur breiden we er een einde aan want het was een lange dag geworden met meer dan genoeg alcohol. Ondanks het weer een top koningsdag en op naar die van volgend jaar was dan ook het motto van deze erg gezellige dag.

Koningsnacht

Dus niet

Vroeger toen ik jong was vierde ik legendarische koninginnennachten met mijn matties Frank, Simon en Dennis. Barbara uit Zwolle zal nooit vergeten worden, maar dat was lang geleden tegenwoordig ga ik alleen op koningsdag zoals het nu heet weg.

Dit jaar was ik echter van plan om wel weg te gaan. Zilt had zoals gewoonlijk een podium klaarstaan met bandjes en ik had er gewoon zin in om weer eens weg te gaan. Niet tot diep in de nacht zoals vroeger maar gewoon een avondje weg. Helaas besloot het weer spelbreker te spelen want het was echt bar en boos, vies, nat en koud waren de sleutelwoorden. Dus net zoals elk jaar heb ik wederom geen koningsnacht gevierd, wie weet wil het weer volgend jaar wel meewerken en ga ik er dan op uit.

Songkran

Een jaarlijks terugkerend evenement

Zaterdag werd in de M en M plaza songkran gevierd, het Thaise nieuwjaarsfeest. Uiteraard waren wij daarbij maar niet samen. Mijn vriendin moest die avond werken en ik zette haar dus in de middag af bij de feestlocatie en ging zelf weer naar huis om in de avond terug te komen.

Bij binnenkomst was het een typisch Thais feestje. Er was een markt met prullaria, er was muziek, een miss verkiezing, drinken en uiteraard eten, veel eten. Mijn vriendin bleek achter de bar te werken dus het werd een goedkope en gezellige avond voor mij want er waren een hoop vrienden en bekende aanwezig. Tegen middernacht zat haar bardienst er op en vertrokken wij weer huiswaarts.

Triple 9

Klein probleempje bij de bankroof

We hadden nog wat tijd over en aangezien we naar de Pathé in Haarlem gingen brachten we die door met een biertje (lente bok en Adriaan) in de Jopenkerk alvorens we de paar meter naar de bioscoop liepen.

Voor de film was onze keuze gevallen op triple 9, een Amerikaanse actiefilm want nadenken hadden we vanavond geen zin in, Het bleek een aardige film te zijn zonder echte helden want (bijna) iedereen bleek zo corrupt als maar mogelijk te zijn. Er was slechts een sympathiek karakter te vinden maar dat was niet echt de held te noemen. De film was niet slecht maar de plotwendingen zag je toch wel een half uur van te voren aankomen en hij duurde gewoon iets te lang. Het advies is dan ook om niet naar de bioscoop te gaan voor triple 9 maar hem gewoon een keertje thuis te gaan kijken.

De wandelaar

Het einde van de maaltijd

Vrijdag was het weer tijd voor een ouderwetse diner en bioscoop avond en die begon in restaurant de wandelaar in Haarlem. De wandelaar ligt schitterend gelegen op een pittoresk plein in de vijfhoek en Haarlem en bij binnenkomst werden wij hartelijk begroet en kregen ons tafeltje. We bestelden een karaf rode Spaanse wijn en kregen de kaart en een mandje met brood en boter.

De keuze was moeilijk, voor het hoofdgerecht kwam ik er niet uit of ik voor de lamsbiefstukjes of de rib-eye zou gaan maar ik kreeg het advies om voor de dry aged rib-eye te gaan. Dat bleek totaal geen verkeerde keuze te zijn overigens. Maar eest kwamen de garnalen op tafel voor mij als gamba's, uit de oven voor mijn tafelgenoot als garnalenkroketjes. Na het goede begin kwam het uitstekende vervolg voor mij zoals gezegd de rib-eye en aan de andere kant van de tafel de saté van varkenshaas. Daarbij groenten en frietjes met een goede mayonaise en de gesprekken verstomden tot alles verdwenen was. Als dessert was er koffie en espresso met daarbij een Leonidas bonbon en een stukje eigen gemaakte boterkoek. Tegenover mij ging daar trouwens nog een toetje bij, dat voor die dag voor het eerst in het restaurant verkrijgbaar was. Het was allemaal erg lekker en een goed begin van de avond die vervolgd zou worden met een film.

Xebia

Het schitterende pand waar Xebia huist

Donderdag moest ik aan het einde van de middag naar Hilversum want ik had daar een seminar in intieme setting (minder dan twintig mensen). het door Xebia georganiseerde event had als titel how to kill the test bottleneck en naast de visie van Xebia was de hoofdmoot een verhaal van PGGM hoe zij het probleem geïdentificeerd hadden en er mee omgingen.

Ik arriveerde als een van de eersten en werd met koffie ontvangen waarna ik plaats nam in de zaal. Lamgzamerhand druppelden alle gasten binnen en kon de sessie beginnen. Die was erg interessant en leerzaam en werd alleen rond zes uur onderbroken voor een uitstekend diner. Dat bestond uit een ruime sortering aan voorgerechten gevolgd door cog au vin, een visgerecht of een vleesgerecht vergezeld van salades, groenten en aardappeltjes. Zowel vis als haan (ja ik heb twee keer opgeschept) smaakten prima vergezeld van een lekker glas rosé. Daarna volgde het tweede gedeelte van de sessie afgesloten met een borrel. Het was een nuttige en goed verzorgde namiddag en avond en ik nam aardig wat tips mee waar wij ons voordeel mee kunnen gaan doen. Kortom bij een volgende sessie van Xebia ben ik er zeker weer bij.

Pulcinella

Antipasta

Woensdag ging ik voor het eerst in heel lange tijd weer eens eten bij Pulcinella, het uitstekende Italiaanse restaurant in Almere. Ik kom hier vrij weinig maar ik heb toch heel veel pizza's van Pulcinella gegeten want bij overwerk laten wij vaak een pizza van hun aanrukken.

Deze keer dus in het restaurant en iets anders dan pizza had ik besloten Voor de start deelden wij een schaal met gemixte Italiaanse vleeswaren en een mandje stokbrood met kruidenboter vergezeld van een Italiaans biertje voor haar en een Nederlands biertje voor  mij. Als hoofdgerecht ging zij voor de lasagne en ik voor de ossobuco alla Milanese met groenten, aardappeltjes in de schil en een salade (die zij soldaat maakte). Het eten was werkelijk prima en na afloop kreeg ik er alleen nog maar een dubbele espresso in maar uiteraard lustte zij nog een ijsje. Het was allemaal heel erg lekker, de bediening was uiterst vriendelijk en met een prijs van onder de €55 kun je echt niet zeggen dat ze duur zijn. Kortom als je in Almere bent en je wilt lekker Italiaans eten dan is Pulcinella de beste keuze die je kunt maken.

Ziekenhuis

Betere service is wenselijk

Inmiddels had ik mijn afspraak voor mijn derde MRI scan binnen en nam ik dus contact op met het ziekenhuis om een afspraak met de anesthesist te maken. Het was druk vertelde de dame die opnam mij en ik zou later op de dag teruggebeld worden. Zoals ik inmiddels gewend was gebeurde dat niet en dus moest ik zelf weer gaan bellen. Daar had ik pas een dag later tijd voor en toen lag er een afspraak brief in mijn bus. Niet helemaal wat er beloofd was maar er was in ieder geval iets gebeurd. De brief bevatte echter een afspraak met de chirurg en niet met de anesthesist en dus kon ik een dag later zelf weer bellen. Ik legde mijn verhaal uit, werd even in de wacht gezet en deze dame vertelde mij dat ze het inderdaad niet goed gedaan hadden. Ik kon deze brief verscheuren en ik zou een nieuwe afspraak krijgen voor de anesthesist zoals de chirurg aangegeven had. Alles komt goed maar je moet zelf wel verrekte goed opletten om tijdsverlies te voorkomen. Ziekenhuizen (in ieder geval dit ziekenhuis) hebben nog flink wat te leren!