Loy Krathong

Het was best wel druk

Vrienden van mij zijn momenteel op vakantie in Thailand en via Swarm kan ik hun reis vervolgen zien welke plekken zij allemaal bezoeken. Toen ik dan ook vroeg waar ze met Loy Krathong waren volgde een oorverdovende stilte. Tot bleek dat zij deze feestdag onder de Nederlandse naam lichtjesfestival kenden. Ze gingen het lichtjesfestival op Krabi bezoeken.

Dat deed mij besluiten om samen met een paar vrienden op zaterdag een bezoek te brengen aan de m&m plaza in Amsterdam noord waar de Nederlandse versie van het lichtjesfestival gehouden werd. Het was flink druk toen we binnenkwamen en vrijwel direct troffen wij een volle tafel met bekenden. We sloten ons uiteraard aan en haalden wat te drinken bij de bar en te eten op de Thaise markt (een voordeel van Aziatische feesten is dat er voedsel in overvloed is). Het was een gezellige avond en de tijd vloog om zodat het ruim na middernacht was voor we naar huis gingen. Het was allemaal erg leuk maar het haalt het niet bij Loy Krathong in Thailand, wie weet ga ik volgend jaar die kant weer uit want de trip van mijn vrienden gaf mij weer erg veel zin in een vakantie in de oost.

Afterparty

Het was gezellig

Na het concert namen we de metro terug naar Amsterdam Centraal en besloten samen nog wat te gaan drinken. De keuze viel. Zoals bijna altijd tegenwoordig, op de hartjes en het bleek daar behoorlijk rustig te zijn deze vrijdagavond. Via de BCM app voegde ik diverse verzoeknummers aan de playlist toe en dat werkte als een trein. We beginnen langzaam aan een muziek reputatie op te bouwen in de hartjes, wie weet staan we hier in de toekomst gewoon te draaien net als vroeger in de Roode baron. De twee eigenaressen van de hartjes bleken ook grote Simply Red fans te zijn en algauw werden er flink wat nummer van de band gespeeld.

Op een gegeven ogenblik was het tijd voor mijn kompaan om te vertrekken want hij moest de laatste trein naar Zaandam nog halen terwijl ik besloot om nog even na te genieten in de bar. Na een minuut of dertig ging echter mijn telefoon, het bleek dat de trein naar Zaandam al een kwartier stil stond op het perron en er toen eindelijk werd omgeroepen dat er geen machinist was en dat het nog wel een uur ging duren voor de trein zou vertrekken. Toen hij hoorde dat ik nog bij de Hartjes was zei hij tot zo en even later zaten we samen weer achter een biertje. Zijn vrouw had ondertussen aangegeven om hem op te komen halen en mij dan ook meteen thuis af te zetten en zo bleven wij dus gezellig aan de bar hangen. De bar ging echter dicht voordat zijn vrouw gearriveerd was dus moesten wij doorschuiven naar de Mekhong river aangezien die een uurtje langer open is dan de hartjes. Tijdens het eerste pilsje daar arriveerde echter zijn vrouw en verlieten wij de kroeg na een erg gezellige avond waarop het een stuk later was geworden dan wij van origine gepland hadden.

Simply Red

Het was erg goed

Er was best een grote rij bij de concertzaal omdat iedereen, gezien de aanslagen van een week geleden, gefouilleerd werd. Desondanks verliep het bijzonder vlot en stonden we al gauw binnen in de Ziggo dome waar we de roltrap naar de tweede verdieping namen. Onze plaatsen bleken op de eerste rij te zijn en dat was best wel even slikken met mijn hoogtevrees maar ik wist veilig op mijn stoel te komen en nam plaats. We zaten vrij recht tegenover het podium en wachten geduldig tot het voorprogramma de avond zou openen. Stipt op tijd opende de Nederlander Ruben Hein de avond en alhoewel het niet slecht was, was het niet waar wij op zaten te wachten. Toen hij dan ook zijn laatste nummer aankondigde waren we daar ook absoluut niet rouwig om want het betekende dat Mick Hucknell snel zou komen met zijn band.

Dat klopt want om negen uur doofden de lichten en verschenen er foto’s van Mick op het doek en namen zijn bandleden plaats op het podium. Daarna kwam hij binnen met een gitaar in zijn handen en opende de show met een solo akoestische versie van Holding back the years. Wat volgde was een stroom van nummers die over de hele dertig jarige carrière van de band heenliepen. Het was een top show waar we van het begin tot het einde van genoten met voor mij toch wel als een van de hoogtepunten Night nurse. De show werd met twee toegiften afgesloten en na If you don’t know me by now nam de band na twee uur afscheid van een uitzinnig publiek en was het tijd voor ons tijd om huiswaarts te keren.

Bakerstreet

Lekker hoor

Vrijdagavond was het tijd voor mijn derde concertbezoek dit jaar (vroeger werd dat aantal in een maand gehaald en ooit zelfs een keer in een week) en dat betekende ook buiten de deur eten. Alhoewel we erg vroeg waren was zowel het Grolsch cine café als Jinso mudvol en moesten we beide wachten op een tafeltje. We besloten om buiten te gaan zitten bij Jinso (het weer was nog steeds aangenaam genoeg) en een broodje te halen bij Bakerstreet. 

Ik ging kreeg een broodje filet americain speciaal en mijn kompaan ging voor een broodje met kip. Helaas was hij vergeten aan te geven dat er geen saus op zijn broodje moest dus hij kwam er na twee happen achter dat het een oneetbaar broodje voor hem was. Zo had ik dus twee broodjes en moest hij op zoek naar iets anders. De rijen bij de Febo waren ook gigantisch (gezond eten bevalt kennelijk minder want Bakerstreet was relatief stil) maar er bleek ook nog een verstopte döner zaak op het plein te zitten waar ook bijna niemand te vinden was. In no time kwam hij dan ook glunderend en schransend weer terug met de mededeling dat hij bij een volgende keer meteen een broodje döner ging scoren. Aangezien er nog wat tijd over was besloten we toch nog enige omzet aan Jinso te schenken door de maaltijd te beëindigen met een goed glas bier maar daarna was het tijd om naar de concertzaal te gaan.

iPhone 6s

Ik heb de space grey

Ik had op donderdag bericht gekregen dat mijn nieuwe telefoon door Typhone op de post was gedaan en spoedig zou arriveren. Bij de mail zat ook een link van de verzending via post.nl zodat ik kon zien wanneer mijn telefoon zou arriveren. Na wat klikken zag ik dat mijn telefoon de volgende middag zou arriveren en ik was dus erg verheugd. Helaas werd op de vrijdagochtend de levering naar de zaterdag verplaats en alhoewel dat nog voor mijn trip naar België was, was het te laat om het al mee te kunnen nemen. De zaterdag ging echter voorbij zonder telefoon maar alleen met de mededeling dat de levering inmiddels naar de maandag was verplaatst. Dan zat ik echter in België net zoals op dinsdag dus het zo vast wel woensdag worden voor ik mijn telefoon in ontvangst kon nemen.

Bij thuiskomst op dinsdag vond ik inderdaad twee briefjes van post.nl in de bus. Op de eerste stond dat ik maandag niet thuis was en dat zij zonder tegenbericht een tweede poging op dinsdag zouden doen. Het tweede bericht was inderdaad van de dinsdag en gaf aan dat ik op woensdagmiddag het pakket op een filiaal kon komen ophalen na 15:00 uur. Woensdag stond ik daar dan ook om 16:00 uur op de stoep want ik had toch wel behoorlijk veel zin in mijn nieuwe iPhone en na tien minuten stond ik weer buiten met mijn telefoon in mijn begerige knuisten geklemd. Ik reed fluks naar huis en pakte de telefoon uit. Simmetje erin, kopie van de software van mijn oude telefoon op mij nieuwe zetten en ik was op en running, zoals het hoort. De eerste indrukken zijn uitstekend maar na een tijdje gebruik zal hier wel een berichtje verschijnen over mijn ervaringen met mijn iPhone 6s.

Thuisreis

Heel veel knoflook

Het was inmiddels vier uur geworden en we besloten nog een hapje te eten voordat we in de auto zouden stappen voor de thuisreis. Gisteren hadden we Thais geluncht en Belgisch gedineerd, vandaag deden we het omgekeerd. We namen plaats bij Le Thai en bestelden een rode curry met kip en een groenteschotel met knoflook, veel knoflook bleek toen we een hap namen maar desalniettemin heel erg lekker. Een drankje bij het eten (het laatste biertje in België) en koffie na en we waren klaar voor vertrek.

We liepen terug naar het hotel waar we de lift namen naar de parkeergarage en onze aankopen in de auto legden naast de tassen die we er 's ochtends al ingelegd hadden. We waren redelijk bevreesd voor fikse files aangezien het inmiddels vijf uur was maar we hadden geluk. Het was best wel druk maar we kwamen Antwerpen voorspoedig uit en ook de ring rond Antwerpen ging lekker vlot. Het weer begon echter flink wat slechter te worden tegen de tijd dat we Nederland bereikten en toen begon helaas de filevorming. De thuisreis duurde dan ook een stuk langer dan de heenreis maar we hadden twee heerlijke dagen in Antwerpen gehad en dat was wat telde. Op naar de volgende vakantie.

Shoppen

The chocolate line

Het was tijd om te shoppen en dus werd de Keyserlei verlaten en de Meir betreden, hartje van shopping Antwerpen. Er werd een bezoek gebracht aan het paleis op de Meir waar de winkel van the chocolate line gevestigd was. Dit is een van de beste chocolaterieën ter wereld en ik nam hier een doosje pralines mee om mijn moeder mee te verrassen. De volgende stop was een onverwachte want er bleek een pop-up store te zitten op de Meir die merk keukengerei verkocht met aantrekkelijke kortingen. Aangezien een grill pan al een hele tijd op mijn verlanglist stond besloot ik een poging te wagen en betraden we de pop-up store. Er was veel prullaria te koop maar ook een groot aanbod aan pannen en ik slaagde er dan ook in om een mooie grill pan aan te schaffen evenals wat kleinere dingen.

Daarna was het wel tijd geworden voor een koffie break (geen bier deze ronde) en we liepen de wapper op om bij de Rubens Inn neer te strijken. Hier namen we cappuccino en bezochten het toilet om daarna de Meir weer verder af te zakken. Er werden nog wat kleine aankopen gedaan her en der maar veel werd er niet gekocht voordat we het einde van de Meir en onze shopping tocht bereikten.

Hulstkamp

Lekker ontbijtje

Na een goede nachtrust stonden we relaxed op. We houden gekozen voor een verblijf zonder ontbijt en hadden dus de tijd. De douche was ook  prima en opgefrist werden de tassen ingepakt en checkten we uit. Onze uitrijkaart voor de parkeergarage was de hele dag geldig en na de tassen in de auto gedaan te hebben verlieten we ons hotel. Het weer was duidelijk beter dan gisteren. De temperatuur was nog steeds aangenaam voort de tijd van het jaar en de regen had plaatsgemaakt voor een aarzelende zonnetje.

Op de Keiserley aangekomen viel ons oog op brasserie Hulstkamp om te gaan brunchen en al gauw zaten we met koffie en verse jus d'orange. Als maaltijd werd er gekozen voor de club sandwich kip en bacon en een omelet naturel. na een uurtje waren we klaar om te genieten van onze tweede dag in Antwerpen.

Piano bar

Heel wat anders

We besloten de avond door te brengen in een favoriet uit de Amerika vakanties, een pianobar. We hadden de piano bar gespot tijdens onze kroegentocht en na de maaltijd liepen we er dan ook naar toe.

Het was binnen niet al te druk, maandagavond, dus dat gaf ons de kans om aan de bar tegenover de pianist te gaan zitten. Waar dat in Amerika een wild type in een t-shirt is die flink op de toetsen ramt en bij staat te zingen was dat hier een oudere heer in pak met stropdas die rustige nummers speelde en niet zong. Wat wel hetzelfde bleek in beide types etablissement was het aanvragen van verzoeknummers aan de pianist. Hij vroeg aan ons wat we wilden horen en aangezien Highway to hell ons hier niet de juiste keuze leek kozen we voor hotel California. Na wat drankjes en bijbehorende snacks en muziek besloten we een einde aan de avond te maken en terug te gaan naar ons hotel.

De groote witte arend

Yummie

Na alle alcoholische versnaperingen was het tijd om te gaan eten Ik had zin om echt Belgisch te gaan eten en stelde dan ook voor om naar de groote witte arend te gaan, slechts een klein stukje lopen verwijderd van waar we nu zaten.

Het was maandag dus het was niet al te druk en we kozen een plekje in de hoek uit waarna vlot de kaart en brood en boter op tafel verschenen. Als pilsje koos ik een cristal uit en na pagina een was ik al klaar met de menukaart want daar stond als seizoensgerecht een trio van loopwild vermeld. Aan de andere kant van de tafel werd wel door de hele kaart heen gebladerd en dat resulteerde in een maaltijdsalade met scampi's, zalm en garnalen. Het eten werd vlot uitgeserveerd en mijn bord zag er erg mooi uit met haas, ree en wild zwijn vergezeld van witlof, champignons, een appeltje en een schaaltje met aardappelkroketjes. Het was genieten van de eerste tot de laatste hap en het enige wat overbleef waren enkele aardappelkroketjes, wild en groenten verdwenen als sneeuw voor de zon. Na nog een espresso en een cappuccino verlieten we de groote witte om de avond te gaan verkennen.