Bobbie beer

Varkenshaasje

Woensdag zouden we naar de film gaan maar aangezien die al om 18:45 begon was het idee om een snelle hap te doen in de naast de bioscoop gelegen KFC. We waren echter een uur voor de start ter plaatse en dat was genoeg tijd om een hapje te gaan eten bij Bobbie beer.

Het weer was nog erg goed dus we zochten een plekje op het ruime terras aan de waterkant en zaten heerlijk in de luwte en in het zonnetje. Met een pilsje en een witte trappist bestudeerden wij de kaart en besloten tot een varkenshaasje en een kipsaté. Het eten arriveerde snel en mijn bord bestond uit een varkenshaas van de gril, een salade, frietjes en groenten. Een simpele doch voedzame maaltijd zoals dat zo mooi heet en na een vlotte maaltijd betaalden wij de rekening en liepen de paar meter naar de bioscoop.

Eindelijk glasvezel (en nu echt)

Uitstekend bedrijf

Vrijdagochtend zou de tweede monteur langskomen om er dan definitief voor te zorgen dat ik een glasvezelverbinding had voor mijn internet. Netjes op tijd werd er aangebeld en kwam mijn monteur van Guidion zich voorstellen. Rap werden zowel glasvezel modem als Fritzbox aangesloten en werd er getest of de verbinding werkte en hoe snel deze was. Ik was van 8 megabit naar 45 omhoog gegaan, een versnelling van 600%. Verder werd er nog even verteld wat er ging gebeuren op het moment dat ik ook televisie via XS4all ging afnemen. Ik nam afscheid van de monteur en ga binnenkort eens testen hoe snel alles nu echt geworden is.

Vaderdag

De worstjes waren voor mijn neefje

Na de omzwervingen met Lauren was het de hoogste tijd om naar mijn ouders te gaan want het was Vaderdag. Ik arriveerde veel later dan de bedoeling was maar werd met gejuich binnengehaald (had vast iets met de bak haring te maken die ik bij mij had). Ik zou Netflix installeren voor mijn ouders maar mijn neefje had dat allemaal al gedaan, dus dat was niet meer nodig. Ik gaf mijn vader zijn cadeaus, een fles rode wijn en de haringen, waarvan hij er een aantal aansneed om meteen te serveren.

Ik pakte een stoel, kreeg een wijntje en een at stukje haring. Het was erg gezellig maar daar ik nogal laat was binnengekomen kwam het eten al erg vlot op tafel. Dat bestond uit broodjes, sushi, gerookte zalm, Hollandse garnalen met whiskysaus, knakworstjes en de heerlijke zalmsalade van mijn vader. Het oorspronkelijke idee was om een BBQ te houden maar het weer besloot spelbreker te zijn. Het alternatief viel echter goed in de smaak want  het enige wat overbleef waren een aantal knakworstjes verder verdween alles als sneeuw voor de zon. Kortom erg gezellig maar hopelijk doet het weer volgend jaar beter zijn best en kunnen we wel een BBQ houden.

Lauren 3: De prael

Lauren in de prael

Lauren hield, net als veel Angelsaksische vrouwen van een goed glas bier en dan is deze kleine ambachtelijke brouwer op de wallen natuurlijk een ideaal adres. Van te voren had ik een heel verhaal opgehangen over de namen van de bieren, deze waren namelijk naar zangers en zangeressen van het levenslied vernoemd. Zo had men onder andere de Willy, de Willeke en de manke Nelis. Had bleek het goede woord te zijn want de bieren waren van naam veranderd en waren naar de smaken genoemd zoals weizen en tripel. Er werd dan ook een I.P.A. door Lauren besteld en een bitterblond door mij met daarbij het derde Nederlandse gerecht, een portie bitterballen. Bier en ballen vielen goed in de smaak maar het was de hoogste tijd om afscheid te nemen want vandaag was het tenslotte Vaderdag. Met een innige omhelzing namen we afscheid waarbij ik Lauren afzette bij een rondvaartboot en ik de tram naar huis nam.

Lauren 2: Sightseeing

Het dakterras van de bijenkorf

Na de lunch vertrokken wij voor een tochtje stad die van het begijnhof, via het Rokin en het Nes naar de grachten voerde. Het weer was niet slecht dus we genoten van de wandeling waarbij ik het een en ander uitlegde over gevels, hijsbalken en andere typische Amsterdamse dingen.

De route ging verder via the Grand,  naar de dam met haar monument, koninklijk paleis en de nieuwe kerk. Daar brachten wij ook een bezoekje aan de bijenkorf want ik had een tijdje terug geleerd dat die een dakterras hebben met een mooi uitzicht over de stad,. Dat bleek te kloppen zoals bijgaande foto dan ook toont. Na het schieten van een aantal plaatjes van onze fraaie stad verlieten wij de bijenkorf weer om naar de oude kerk te lopen waar, uiteraard, een bezoek gebracht werd aan de chocoladewinkel van puccini bomboni die daar gevestigd is. Wonder boven wonder kocht Lauren niets in de chocolade winkel en dus werd onze weg vervolgd naar de laatste stop van de dag, de prael.

Lauren 1: Haesje Claes

Lauren en ik op de grachten

Zondag was weer een afspraak met mij als Amsterdam greeter, zoals Dennis dat noemt. Na het bezoek van de Australische Bonnie en haar dochter in december vorig jaar had ik nu Lauren uit Canada een dagje langs. De afspraak was dezelfde als met Bonnie, lunch in Haesje Claes om te beginnen.

We hadden om een uur afgesproken en ik zorgde dat ik er een kwartiertje eerder was. Lauren kwam om een uur binnen en had mij al snel gezien. We namen wat te drinken en kregen de kaart van de vriendelijke serveerster. Na kennis gemaakt te hebben was het tijd om wat te bestellen en Lauren wou uiteraard Hollandse dingen eten. Ik koos voor nieuwe haring voor ons beiden, erwtensoep voor haar en voor mijzelf een mosterdsoep. Ze vond, tot mijn verbazing, alles lekker en na een geanimeerde lunch vertrokken we voor een stukje sightseeing.

De havenkom

De eerste keer dat ik de thee zo gepresenteerd zag

We verlieten het festival tegen half zeven en het was tijd om een hapje te gaan eten en we besloten dat te gaan doen in de havenkom van Almere Haven. We parkeerden de auto en besloten om een eenvoudige doch voedzame maaltijd te nemen bij grand café de havenkom.

Aangezien er al genoeg gesnackt en gedronken was op het festival werden de drankjes spa rood en blauw en gingen we direct voor een hoofdgerecht zonder voorgerecht, Mijn keuze viel op de schnitzel en die was goed te pruimen samen met de zigeunersaus, frietjes met mayo en groenvoer. Geen kwaliteit en omvang zoals in een Duits restaurant of kneipe aangeboden wordt maar goed te doen. Na was het koffie en thee waarbij de presentatie van de thee opviel. Het was een plankje met zes driehoekjes van de verschillende theesoorten die men in huis had, heel wat anders dan de traditionele kist waar je je zakje thee uit haalde.

Groetjes uit Thailand

De parade

Alhoewel de weersvoorspellingen in eerste instantie niet al te best waren, was het zaterdagmiddag allemaal aardig bijgetrokken en besloten wij toch om naar de kemphaan te vertrekken voor het jaarlijkse groetjes uit Thailand festival. We hadden hapjes en drankjes mee en diverse kleden en kwamen tegen twee uur aan bij de kemphaan waar de parkeerplaats al aardig vol stond. Na de auto geparkeerd te hebben liepen we naar het festival terrein, spreiden onze spullen uit en namen plaats. Aangezien we wat aan de late kant waren zaten we pal naast de sportvelden en dat betekende af en toe laag overvliegende ballen maar dat mocht de pret niet drukken.

Al gauw was het erg druk en zaten we met een grote groep te luisteren naar de muziek, te kijken naar de parade en de dansers en te genieten van hapjes en drankjes. Ook de weergoden waren ons zeer gunstig gezind want al gauw kwam de zon ons verblijden met zijn aanwezigheid en konden zelfs de jassen uitgetrokken worden. Tegen een uur of half zeven was het echter wel genoeg en begon iedereen zijn of haar spullen in te pakken en werd het tijd om naar huis te gaan na een zeer geslaagde middag op de kemphaan.

Het melkmeisje

De zeeduivel

Vrijdagavond was het tijd voor een mooie jaarlijkse traditie, een etentje met het oude programma management waar ik in de jaren 2005-2009 mee heb gewerkt. Uiteraard beginnen wij bij het elfde gebod waar er onder het genot van een biertje werd bijgekletst. Ik had een IPA van het mij onbekende, naar later bleek Nederlandse, two chefs. Erg lekker moet ik zeggen.

Aangezien ik deze keer geen restaurant gereserveed had liepen we de zeedijk op en na een paar meter zat daar het melkmeisje. Ik had van vrienden gehoord dat het eten daar prima was en dus besloten we naar binnen te gaan. Het melkmeisje is een klein en gezellig restaurant met erg vriendelijke bediening en, zoals mijn vrienden al gezegd hadden, prima eten. De kaart is Frans en klein met vier vis en vier vlees gerechten naast de dagelijkse special. Ik had de tonijn als voorgerecht naar voor het hoofdgerecht twijfelde ik tussen de snapper en de zeeduivel. Op advies van de bediening werd het de laatste en dat was goed advies want hij smaakte voortreffelijk. Er was aardappelpuree met verse hari coverts bij en een schaal met een mooie salade. Iedereen genoot van zijn gerecht en dit is zeker niet mijn laatste bezoek aan het melkmeisje.

Het was ondertussen flink gaan regenen dus we begaven ons een paar deuren verder naar een drukke hartjes waar we aan een tafeltje gezeten de avond voortzetten. Tegen half twaalf moesten er echter treinen gehaald worden en kwam er een einde aan een erg gezellige en erg lekkere avond.

Monteur 1

Netjes op tijd dus

Vrijdag was het dan zover, de eerste van de twee monteurbezoeken om te zorgen dat mijn glasvezel operationeel zou worden. De afspraak was tussen 8 uur en 12 uur maar tot mijn vreugde ging de bel al om iets over achten en stonden de monteurs, jawel het was er niet een maar het waren er drie, op de stoep. De kast werd geopend, er werd naar de kabel gekeken en naar het modemhuis. Er werd wat gemompeld en twee van de drie vertrokken naar de centrale kast in onze flat. Er werd wat gebeld en de mannen kwamen weer terug. Vervolgens werd hun eigen modem in mijn modemkast gedaan en keek men of alles werkte. Dit was het geval en de mannen verlieten mijn woning weer.

Kortom zoals al door mij voorspeld hoefde er niets aangelegd dan wel gemonteerd te worden, er hoefde alleen ergens buiten mijn woning een schakelaar omgezet te worden. Dat ze komen testen of alles werkt is dan wel weer fijn maar om daar nu drie man voor te sturen...