Woodbury common

De ingang van de outlet

Geen vakantie in Amerika zonder een dag shoppen bij een outlet en ook in 2015 ging dat op. Aangezien New York geen outlet centrum heeft werd het een roadtrip naar Woodbury comon premium outlet. Je kon met de bus maar een korte berekening had geleerd dat het huren van een auto goedkoper was dan vier buskaartjes. Simon was de chauffeur van dienst en hij haalde onze Mazda 6 dan ook op in het hartje van New York voor de rit die een uur duurde.

De eerste stop was bij Eddy Bauer waar ik een broek paste die een maatje kleiner was dan wat ik nu droeg, Tot mijn vreugde zat hij goed dus net zoals vorig jaar was ik wederom een broekmaat gekrompen. Verdere aankopen stonden in het teken van mijn sporten dus de asics store was ook een belangrijke stop met schoenen en shirts. Na een dag vol met aankopen en lunch bij de subway. Op de terugweg naar huis zagen wij een heel erg apart stukje roadkill, namelijk een beer. het duurde even voor wij doorhadden wat daar naast de weg lag want wie verwacht er nou een beer te zien. Weliswaar geen hele grote maar toch een flink stuk wild om aangereden te hebben. De rest van de rit verliep zonder problemen en thuisgekomen werden alle aankopen op de kamer neergelegd.

Diner en comedy

The Gotham comedy club

Na de trip to Staten Island vertrokken we naar restaurant row om te gaan eten bij Bangkok house, een goed aangeschreven Thais restaurant. Het eten was erg goed en origineel Thais (net zoals de bediening) maar de pittigheid was flink aangepast aan westerse smaken. Ik had om een pittige som tam (papaja salade) gevraagd maar deze was voor mijn smaak bij lange na niet pittig genoeg. Ondanks deze kleine klacht heb ik echter prima gegeten en ik kan Bangkok house dan ook van harte aanbevelen.

Daarna gingen we naar het avond entertainment,, de Gotham comedy club. We waren vroeg dus we kregen het advies om eerst een bietje te gaan drinken in Jake's saloon wat we dan ook deden. Daarna was het tijd om naar de comedy club terug te keren en we bleken een tafeltje te hebben recht voor het podium oo de tweede rij. Dat betekende dus ook dat de MC ons onder vuur nam en we kregen grappen over Amsterdam en korte broeken te verwerken. We hadden het echter een stuk minder zwaar dan de man aan het tafeltje recht voor het podium want die moest het flink ontgelden. De MC en de vier solo artiesten maakten er echte een top avond van en we keerden dan ook erg tevreden terug naar het hotel na een fantastische dag.

Staten Island

lady liberty vanaf de staten island ferry

Voor het middagprogramma was een bezoek aan Staten Island gepland, de volgende borough die wij gingen bezoeken. De trip werd genaakt met de Staten Island ferry langs onder andere Ellis Island en het Vrijheidsbeeld. Daar waar ik een pontje verwacht had bleek het een mega grote veerboot te zijn en eentje die behoorlijk vol zat (de prijs zal geholpen hebben want net als de pont over het IJ kostte de trip niets).

Na een erg leuke overtocht bereikte we de saaiste wijk van New York voor toeristen, we bezochten het 911 memorial, erg mooi maat ook het enige wat er te beleven viel en besloten wat te gaan drinken in het river dock café, lvorens we de ferry terug naar Manhartten namen. We zaten heerlijk in het zonnetje en genoten van een plaatselijk biertje alvorens we de boot terug namen naar Manhatten. Een werkelijk heerlijke middag in de saaiste burough van New York.

Central park

Ingang naar Central park

De zondag begon met een tien kilometer loop door Central park door de drie sportievelingen terwijl ik uitsliep. We ontmoeten elkaar even buiten het park bij le pain quotidien voor het ontbijt. Hier waren de mannen vol van de ochtend run en ik moet zeggen dat ik er respect voor had een run van 10 kilometer op een best wel lastig parcours met deze temperatuur.

Na het ontbijt werd er een bezoek aan de allereerste apple store afgelegd gelegen op fifth avenue. Deze winkel is een glazen kubus boven de grond waar je via trap of lift kunt afdalen naar de grote winkel. De apple watch was nog niet verkrijgbaar dus zonder aankopen werd de winkel weer verlaten.

De terugreis naar het hotel ging via de Roosevelt Island tram, een kabelbaan naar de officieuze zesde wijk van New Tork, Roosevelt island. Alhoewel ik van te voren had gezegd dit niet te doen vanwege mijn hoogtevrees trok ik toch de stoute schoenen aan en betrad de tram. In het begin hield ik mijn ogen dicht maar al gauw opende ik ze en ik was erg blij dat ik aan boord was gegaan want het was een leuk tripje met een fantastisch uitzicht. Na een kort bezoek aan het niet al te grote Roosevelt island keerden e terug naar hotel waar de sporters zich konden douchen na de inspanningen in Central park.

Meatpacking district

Highline park

De middag gingen we naar een van de nieuwere hip en trendy buurten van new York en wel the meatpacking district  waar vroeger de grote slachterijen gevestigd waren. We begonnen met een wandeling over the highline park, een oude spoorweg boven de stad die nu tot een stadspark was verbouwd.

Na dit erg mooie stukje stadspark wilden wij gaan eten bij Chelsea market maar dat was het toch niet helemaal. Wij wandelden dus wat door de omgeving en de keuze viel op Mexicaans restaurant Dos caminos, waar wij buiten een tafeltje kregen. Onder pushen van de erg assertieve ober gingen wij (uiteraard Dennis niet) voor een Margarita, die Frank niet te zuipen vond. Deze werd trouwens door de ober netjes van de rekening gehaald, de service in Amerika is echt wat anders dan in Nederland. Het eten was niet slecht maar de prijs was er ook naar, New York is toch een stukje duurder dan de rest van Amerika.

Na de maaltijd wilden we nog wat gaan drinken bij Hogs and heifers maar aangezien we daar gecard werden en Dennis geen id bij zich ahd keerden we terug naar het hotel. Er was een flinke party aan de gang in de rooftop bar en de muziek stond flink hard maar na een vermoeiende dag had ik daar weinig last van en al gauw viel ik in slaap.

Times square en omgeving

De reclames op times square

Nadat we afscheid genomen hadden van onze gids gingen we richting Manhattan waar we lunchten in het Ayurveda cafe, een gezond vegetarisch Indisch restaurant. Hier geen menu keuze maar een vast menu waar alles wat een mens nodig had in zat (kennelijk is alcohol ook gezond want dat was ook te krijgen). na een lekkere maaltijd (ook Frank en Simon vonden het prima te doen, voor een vegetarische maaltijd) vervolgenden we onze weg naar Times Square.

Dit was wel wat veranderd sinds mijn laatste bezoek bijna twintig jaar geleden. de drukte en billboards waren er nog steeds, maar er waren nu ook zitjes en een trap waar je kon zitten en om je heen kon kijken. Aangezien het memorial day was die maandag was het er nog veel drukker dan normaal en waren er heel veel militairen van alle legeronderdelen in de stad. Er werden nog wat comics gescoord bij Midtown comics (hier was ik in 1995 ook geweest) en zelfs bij het hardrock café werd een aankoop gedaan door Frank. Toen vonden we het de hoogste tijd om de drukte achter ons te laten en zochten we de metro weer op.

Greeter

The Bronx beerhall

Deze dag hadden wij een afspraak met een greeter die ons op sleeptouw zou nemen door de Bronx, een van de vijf burroughs. We hadden afgesproken bij Radio city music hall en daar ontmoeten wij onze greeter. Na een korte kennismaking besloot zij ons mee te nemen naar het echte little Italy van New York dat in de Bronx bleek te liggen. Hier bezochten wij een leuke straat vol met Italiaans en Albanese restaurants en allerlei winkeltjes waar je speciale etenswaren kon kopen.

We stopten in de Arthur Avenue retail market waar allerlei winkeltjes inzaten. Voornamelijk etenswaren maar je kon er ook t shirts kopen en er zat zelfs een beerhall in waar wij een plaatselijk biertje uit de Bronx dronken. Het was een leuke dag maar ik moet toch zeggen dat ik onze Chicago greeter leuker vond vorig jaar.

Ontbijt

Omelet, sap en koffie

Zoals gewoonlijk waren de mannen vroeg op en starten dus om zes uur met een wandeling door de buurt. Ik was ook vroeg wakker (hopelijk ben ik morgen door mijn jetlag heen) en nam dus een douche (prima badkamer hebben we hier) en begon vrolijk de teksten voor het blog neer te zetten. Via swarm zag ik waar de mannen zich bevonden en terwijl ik de laatste letters tikte over onze belevenissen van gisteren kwamen  zij weer terug. Vandaag zouden wij ontbijten in the yard, het ontbijt restaurant van ons hotel. Het bleek een
bufet breakfast te zijn met scrambled eggs, worstjes en bacon, een make your own pancake apparaat, bagels, brood, fruit, yoghurt, koffie, sapjes, en nog het e.e.a. Belangrijkste onderdeel was echter het omelet station waar ter plekke een omelet naar keuze bereid werd. Dat laatste ging niet al te vlug maar uiteraard wilde iedereen een omelet hebben dus wij gingen braaf in de rij staan. Alleen Frank duurde het te lang dus die liep door naar de scrambled eggs. Alhoewel hij later toch nog een omelet ging halen. Het was niet slecht maar we vonden het de $13.95 niet waard dus dit is waarschijnlijk de enige keer dat we gebruik maken van het hotel ontbijt.

Manhattan

Onze serveerster

De shuttle bus van het hotel (prima service) zette ons af bij het metro station en wij namen de metro richting Manhattan waar we als eerste een T-mobile winkel bezochten om een lokale sim te kopen want leven zonder internet is geen leven.Met hulp van Sean waren we al gauw allemaal in het bezit van een prepaid sim met onbeperkt bellen en sms'en in de States, maar veel belangrijker 3G aan data om te verbrassen. Daarna liepen we twee blokken naar central park om op de  hoek van Columbus circle de metro te pakken naar de Hooters, het was namelijk tijd voor het diner. De door ons uitgekozen Hooters zat tegenover Madison Square Gardens en was afgeladen. De New York Rangers speelden namelijk een play-off wedstrijd en de tent zat vol met fans. Het was de eerste keer dat niet direct een tafeltje kregen maar een buzzer meekregen met de mededeling dat het ongeveer een kwartier ging duren. Na een minuut ging de buzzer echter al en kregen we een tafeltje op de eerste verdieping met een werkelijk prima serveerster (niks mis mee) en zaten al gauw achter cola light, corona en bananenbier. De bestelling bestond uit een portie hot wings, drie baja burgers met friet en een salade van buffalo chicken zonder friet. Kennlijk ging het er niet helemaal in bij de bediening dat iemand geen burger nam want er arriveerde een portie hot wings en vier burgers met friet. Die werd echter netjes vervangen door de salade met honing mosterd saus ernaast (gelukkig maar want dat was een mega grote bak) en terwijl de Rangers de ene goal na de anderen scoorden genoten wij van ons eten en drinken (en de serveersters).

De lichtjes begonnen echter langzamerhand te doven want het was een uur of drie in de nacht voor onze biologische klok en we vertrokken dus weer richting het hotel. Bij het metro station aangekomen belden we het hotel en de shuttle bus (had ik al gezegd dat ik dat een prima service vindt) kwam al snel aanrijden om ons terug te brengen. Zo kwam er een einde aan de eerste dag van onze hernieuwde New Yorkse avonturen.

Ravel hotel

Wijn dispensers in de lobby

Het was even oriënteren op het vliegveld want er was echt wel wat veranderd sinds ik er in 1995 voor het laatst was geweest. Zo was het onder andere vele malen groter geworden en de route van destijds met de shuttle bus naar de metro was er niet meer. In plaats daarvan was er nu een skytrain die alle terminals afging en ons tenslotte op een halte van de Q metrolijn afzette. Hier kochten we zowel een kaartje om de skytrain te verlaten (grappig je koopt je kaartje na de rit) en voor slechts $31 een pas waarmee we zeven dagen onbeperkt van het New Yorkse ov gebruik mogen maken.

Dennis had alles goed voorbereid en we stapten uit op het metrostation dat naar ons hotel leidde. Onderweg hadden we slecht een, mislukt, optreden in de metro gezien van een stel hip hoppers. Wat daarbij opviel was dat de bestuurder overal camera's had want nog voordat zij begonnen riep hij om dat het verboden was om muziek te maken en dat de passagiers niets aan de artiesten moesten geven. Buiten aangeland was het even oriënteren en met behulp van een vriendelijke voorbijganger sloegen we al gauw de weg naar ons hotel in. Het Ravel bleek in een verbouwing te zitten maar het personeel was vriendelijk, onze apparatuur werd op de wifi gezet, helaas alleen in de lobby bereikbaar, en we kregen onze kamer sleutel. Het bleek een ruime kamer te zijn met een grote badkamer en uitzicht op de queensboro bridge. Na onze spullen gedropt te hebben en onszelf opgefrist te hebben was het tijd om de stad onveilig te maken.