Progressie

Hier train ik dus

Inmiddels zijn wij een kleine twee maanden verder in mijn sportschool leven en is het tijd voor een update. Ik train tegenwoordig vast op de dinsdag en de vrijdag onder de begeleiding van mijn fysiotherapeute Lise en maak gestaag vorderingen.

In den beginnen liep ik met een snelheid van 2.3 15 minuten op de band, stond de leg press op 3x10 sets 20 kg en de leg curl op 3*10 sets van 15 kg. Vandaag de dag is de loopsnelheid opgevoerd naar 2.9 (nog steeds traag maar 25% beter dan mijn startsnelheid), staat de leg press op 3*12 en 60 kg en de leg curl op 3*12 en 22.5 kg. Kortom er zit duidelijk progressie in. Het enige wat constant blijft is het fietsen waar ik mee eindig maar dat is meer bedoeld als cooiling down.

Vrijdag was het tijd voor een serieuze test waar het er om ging wanneer ik opgaf (of de test volbracht maar dat werd niet verwacht). De loopband werd op 3.2 gezet, de test zou 30 minuten duren en elke 2 minuten zou de hellingsgraad van de band 1% steiler gezet worden. Vol goede moed begon ik eraan en het viel best wel mee. Maar na 20 minuten begon ik de combinatie van sneller lopen, langer lopen en tegen een helling oplopen best wel te voelen, alhoewel ik tot mijn grote vreugde bijna geen pijn ervoer. Na 25 minuten gooide ik dan ook de handdoek in de ring niet vanwege de pijn maar puur vanwege (het gebrek aan) conditie. Kortom ik ben er nog lang niet maar als deze voortgang er in blijft zitten komen we er wel.

Zilveren kruis

Mijn zorgverzekeraar

De afgelopen week diende ik een declaratie in bij mijn zorgverzekeraar voor mijn laatste bezoek aan de tandarts en mondhygiënist. Ze hebben al enige tijd een app, waar je niet al te veel mee kon maar inmiddels kun je er ook declaraties mee indienen.

In den beginne deed ik dat over de post door mijn declaratie met de nota op te sturen. Later ging dit per email waarbij ik een gescande declaratie naar Zilveren kruis mailde maar nu is het helemaal een makkie geworden. Open de app, kies voor declareren en maak een foto van de nota en klaar is kees.Wat een wereld van verbeteringen t.o.v. die oude methode via de PTT. Lang leve de vooruitgang zou ik zo zeggen.

To the 5 boroughs

De cd van de Beastue boys

Dit stukje gaat niet over de ijzersterke cd van de Beastie boys maar over mijn aanstaande Amerika trip naar New York. (Heb ik al gezegd dat ik er zin in heb).

Als ik namelijk zeg dat ik dit jaar voor de derde keer naar New York ga is dat een halve waarheid. New York bestaat namelijk uit vijf stadsdelen (the 5 boroughs) en de voorgaande keren heb ik mij beperkt tot alleen Manhattan. Vandaar dat deze vakantie in het teken van de 5 boroughs staat, ik wil namelijk Queens, Staten Island, Brooklyn en de Bronx bezoeken (naast uiteraard Manhattan). Nu nog uitzoeken wat ik in elk stadsdeel wil gaan doen.

Verjaardagen

Kaarsjes

Afgelopen zaterdag was het verjaardagstijd en niet een maar twee verjaardagen werden deze dag gevierd. De dag begon in Zwaag waar het dochtertje van kennissen vier jaar was geworden. Het was gelukkig geen kinderpartijtje want anders weet ik niet of ik het wel overleefd had, maar dit viel best te doen.

Vervolgens ging de weg naar Almere waar een vriendin haar verjaardag vierde. Dit was een volwassenen feestje met hapjes en drankjes en was erg gezellig. Voorlopig is er weer even rist op het verjaardagsfeestjes front en dat vind ik niet erg want twee op een dag is best wel veel.

Energielabel

De diverse labels/

Afgelopen week kreeg ik een brief in een indrukwekkende envelop van een de rijksoverheid in de bus. Het ging over het energielabel van mijn woning. Ik kreeg het voorlopige label C uitgereikt en werd aangespoord om via een website een officieel label aan te vragen door gegevens over mijn woning in te vullen en, uiteraard, geld te betalen. Bij verkoop van mijn woning kon ik een boete krijgen als ik geen label had werd mij verteld.

Nu is dit label is een van de grotere overheids floppen van de afgelopen tijd en deze actie is alleen maar bedoeld om de flop wat minder slecht te laten lijken en om te zorgen dat er weer wat meer geld richting de schatkist gaat vloeien. Deze jongen gaat mooi helemaal niets doen. Als ik mijn huis wil gaan verkopen is dat het moment om eens naar een energielabel te gaan kijken. Dan pas en geen seconde eerder.

Woodbury commons

Een van mijn geliefde merken

Onderdeel van een Amerika vakantie is uiteraard de aansachfa\ van kleding maar in New York is dat wat lastiger voor leukere prijzen. Gelukkig sin daar een oplossing voor en die heet Woodburt commons, deze outlet mall ligt op een uurtje reizen van New York en wel met de bus die vertrekt van de port authority bus termminal. Deze busrit van een uur brengt je naar een van de grootse outlet van de staat New York en hier kunnen we volledig los gaan voor de aanschaf van nieuwe kleding. We hebben deze sjopping spree ingepland voor tweede pinksterdag en als alles meezit kan ik daar een set broeken aanschaffen die wederom een maatje kleiner zijn dan mijn huidige broeken.

Bone

De barvrouw aan het werk

Omdat we ontzettend snel klaar waren met de maaltijd op de vrijdag hadden we nog een groot stuk avond te vullen. We waren ook niet in het centrum en na een korte discussie werd besloten om de avond in Haarlem te vervolgen. We reden dus naar de raaks toe en betraden de Jopenkerk maar deze zat afgeladen vol. Wat nu was dan ook de vraag.

Gelukkig wist Dennis, onze Haarlem kenner, nog een rockcafé en zo betraden we, na een korte wandeling, Bone.Dit was een ouderwets hardrockcafé met headbangende bezoekers in spijkerjacks met patches en we voelden ons er meteen thuis. Onder het genot van een palm van de tap voor mij, een speciale Duvel voor Simon en cola voor de anderen namen we plaats aan een tafeltje en genoten van de atmosfeer. Toen er op verzoek van Dennis de klassieker Ace of Spades van Motörhead gedraaid werd kon de avond helemaal niet meer stuk. Ook het onder hoegere invloeden verkerende meisje dat aan de bar zat kon de pret totaal niet verstoren. Bone is een must visit voor elke rechtgeaarde metal liefhebber die in Haarlem terechtkomt.

Graceland bar-b-q

The boys aan tafel

Vrijdagavond was er een etentje van de boys gepland en wel in Graceland, een echte Amerikaanse BBQ en honkytonk. Na binnenkomst zag het er ook uit zoals we in Texas gewend waren en de vriendelijke bediening bezorgde ons al snel Amerikaanse biertjes zoals de Brooklyn lager en legde de kaart uit terwijl uit de speakers luidkeels Amerikaanse country blèrde. Hier trad de enige teleurstelling van de avond op want het bleek dat het gerecht voor drie personen niet voor vier geserveerd kon worden (flashback naar Rose's cantina) maar daar pasten we een mouw aan door er een extra hoofdgerecht te bestellen.

Het eten arriveerde en was fantastisch en verdween dan ook in erg rap tempo. Brian, de eigenaar, kwam voorbij lopen en vroeg of alles beviel. Het antwoord was dat het eten prima smaakte maar dat het vlees wat aan de lauwe kant was, Direct kregen wij een rondje van het huis aangeboden ter compensatie terwijl al het vlees al bijna verdwenen was. Hulde voor de service van Brian, die daarnaast de rol van DJ invulde deze avond en ook ons verzoek voor een Johnny Cash nummer invulde (alhoewel dit zodanig zacht stond dat we het bijna niet hoorden). Toen we klaar waren en betaalden (130€ met zijn vieren inclusief fooi, werkelijk een koopje, werd ons verzocht om te vertrekken want het was heel erg druk en met dergelijke lage prijzen moesten ze de tafeltjes wel meermalen per avond verkopen. Voor de echte southern bar-b-q cuisine is Graceland een echte aanrader waar je een keer geweest moet zijn.

Het gemaal

De kipsaté

We gaan verder waar we gebleven waren en dat betekent dat we terugkeren naar afgelopen zaterdag. Ik ging toen met een vriendin uit lunchen en de keuze viel op het gemaal, een door Dennis meerdere malen aanbevolen tent.

Deze brasserie ligt aan de ringvaart en met mooi weer (nu hadden we regen) heeft het een fantastisch terras aan het water. Wij namen dus plaats aan een van de tafeltjes binnen en na bestuderen van de kaart ging ik voor de kipsaté (volgens Dennis de topper van de toko) en mijn vriendin voor het brood met tonijnsalade en kaas uit de oven. Ik kan Dennis alleen maar gelijk geven de kipsaté (met salade en frietjes) was werkelijk top maar ook de tonijnsalade was niet te versmaden. Koppel dat aan uiterst vriendelijke bediening en een mooie locatie en je zult begrijpen dat dit niet mijn laatste bezoek aan het gemaal zal zijn.

Morita-Ya

Een mooi bord met sushi

Na de recente gebeurtenissen van de laatste paar dagen is het weert tijd om naar afgelopen zaterdag terug te keren en wel naar het whisky weekend.. Echter niet nadat ik eerst, met heel veel plezier,  kan melden dat de tickets voor New York binnen een dag geregeld zijn en het nu 100% zeker is dat we op 22 mei afreizen naar the city that never sleeps.

Op zaterdag werd na het whisky weekend de wandeling ingezet naar het elfde gebod om nog een drankje te nemen voordat het tijd was om aan tafel te gaan.Onder het genot van een Sint Bernardus zaten wij gezellig aan de bar te kletsen maar al gauw besloten wij dat het tijd was om te gaan eten en we liepen dus een paar deuren verder naar het Japanse eethuisje Morita-ya waar wij door de eigenaresse hartelijk welkom geheten werden. We namen plaats aan het raam en na het bestuderen van de kaart gingen we voor miso soep, gyoze pasteitjes, een schaal sushi en  twee vleesschotels. Zoals altijd was alles van topkwaliteit en genoten we van een uitstekende verse Japanse maaltijd voor een heel vriendelijke prijsje. De tent ziet er aan de buitenkant absoluut niet uit maar de prijs kwaliteitsverhouding is niet te verslaan. Als je van Japans eten houdt is een bezoek aan Morita-Ya een absolute must als je in de buurt van de zeedijk bent.