zondag 30 november 2014

Geen internet

Mijn provider
Vrijdagochtend had mijn computer opeens geen verbinding met het internet meer en ook mijn iPad en mijn iPhone zochten tevergeefs naar verbinding. Dat betekende dus dat of XS4all een storing had of dat mijn router problemen had. Via 4g even snel gekeken en XS4all melde geen storingen dus haalde ik het probate middel van stal, ik haalde de stroom van mijn router af. Vijftien minuten later ging de stekker weer in het stopcontact maar deze keer werkte het paardenmiddel niet. De lampjes van mijn router bleven flikkeren en dat was dat.

Vervolgens belde ik XS4all waar ik na enige minuten wachten Suzanne aan de telefoon kreeg. Na mijn verhaal gehoord te hebben bevestigde ze dat mijn conclusie, een defecte router waarschijnlijk correct was. Samen deden we nog een reset van de firmware maar ook dat haalde niets uit. Ze besloot daarom een nieuwe op te sturen en beloofde haar uiterste best te doen om te zorgen dat post.nl die zaterdag nog zou bezorgen. Vervolgens hadden wij nog een gesprek over mijn glasvezel aansluiting (ja dat is nog steeds niet geregeld dankzij mijn vrienden van Reggefiber) en na vastgesteld te hebben dan ik de draad in mijn meterkast had zou ze daar ook achteraan gaan. De eerste actie was prima geslaagd want heel vlot kreeg ik een mailtje met een track en trace nummer van post.nl waarin stond dat mijn router zaterdagmiddag afgeleverd zou worden. Vervolgens nog een tweede mailtje van Suzanne met een tip voor de installatie van de nieuwe router en wederom was ik heel erg blij klant van XS4all te zijn.


De volgende dag bewees post.nl echter dat ze een stuk minder professioneel zijn dan XS4all want in de loop van de ochtend werd mijn zending naar de maandag verschoven met een of andere vage kreet, terwijl hij volgens hun app ook in handen van de bezorger was. Later op de dag werd de aflevering op maandagmiddag gezet en dan ben ik uiteraard niet thuis. Dat betekent dat ik op zijn vroegst op dinsdag weer over internet beschik en dat is best wel even wennen.

zaterdag 29 november 2014

Nog steeds internetloos

Het is zondag en ik zit nog steeds zonder internet terwijl er de afgelopen dagen genoeg gebeurd is om over te bloggen. Zo ben ik (uiteraard) uit eten geweest. Heb ik een film bezocht en ben vandaag met een internet kennis en haar dochter uit Australië op stap geweest in Amsterdam. Hopelijk kan ik morgen wat echt nieuws plaatsen.

vrijdag 28 november 2014

Geen wifi

Aangezien mijn router het begeven heeft helaas geen nieuws van mij vandaag. Hopelijk arriveert de nieuwe snel en ben ik weer vlot on line.

donderdag 27 november 2014

De foodhallen

De tweede ronde
Donderdag ging ik lunchen met een vriendin die ik al een tijdje niet gezien had en ik had besloten om de pas geopende foodhallen te bezoeken. We vonden een plekje vlakbij om de auto neer te zetten maar er bleek ook een parkeergarage onder het gebouw te zitten, prima geregeld dus.

We liepen eerst een rondje om ons te oriënteren en namen een kijkje bij alle voedsel stands. Daarna zochten we een mooi plekje om te gaan zitten We besloten om te starten met een bord mezze van Maza. Allerlei soorten humus, falafel en een kikkererwtensalade met daarbij pita brood. Allemaal erg lekker en zeker met een wijntje (ik) en een biertje (zij) erbij en water voor ons allebei. Voor de tweede ronde kwamen we bij meneer Temaki terecht waar we een schotel met verwchillende temaki's, yakitori en edamame namen. De temaki's werden vers voor onze ogen gerold en waren voortreffelijk. Een aanrader deze toko. Er waren nog veel meer lekkere tentjes maar er was nog ruimte voor een ding en dat werd voor mij een kaasplankje van Caulis en voor haar een taartje van petit gâteau. Mijn kaasplankje was erg lekker, ik kreeg er een goede uitleg en lekker vijgenbrood bij. Een ding is zeker, mij gaan ze vaker zien in de foodhallen.

Amsterdam & co

De uitgever
Ik krijg heel weinig post, bijna alles komt digitaal binnen bij mij. Tot mijn verbazing vond ik echter een magazine in mijn brievenbus met de naam Amsterdam & co. Het bleek een uitgave van de Rabobank te zijn en was de opvolger van het ledenblad dichtbij. Ik dacht het net zoals de dichtbij linea recta in de prullenbak te flikkeren maar het was een thema magazine en het ging over een onderwerp dat mij na aan het hart ligt, voedsel.

Ik heb het blad doorgenomen en enkele artikelen gelzen. Mijn conclusie, dit nummer is beter dan de dichtbij maar alleen omdat het over voedsel gaar, of ik het volgende nummer ook ga lezen zal van het thema afhangen want als het over iets gaat dat mij niet interesseert dan verdwijnt Amsterdam & co linea recta de prullenbak in.

dinsdag 25 november 2014

Jinso

Soto ajam
Na het shoppen  was het tijd voor de lunch geworden en die nuttigden we bij Simon zijn favoriete stek op de Arena boulevard, Jinso. het was niet druk dus we konden een mooi plekje aan het raam selecteren en bestelden een spa rood en een spa blauw en openden de kaart.

De keuze viel op een broodje Bangkok (brood met gewokte kip) en een soto ajam (de bekende Indonesische kippensoep). Beiden smaakten prima, geen hoogvliegers maar goed binnen te houden. Aangezien het nog vroeg in de middag was en heel erg lekker weer voor eind november brachten we nog een bezoekje aan het Amsterdamse bos alwaar we op het terras van de Bosbaan nog van een drankje genoten. We waren bij lange na niet de enigen die genoten van het milde winterweer want het terras was behoorlijk vol te noemen. Daarna was het dan toch echt tijd om naar huis te gaan alwaar de trainingsbroek klaar ligt voor mijn volgende bezoek aan de sportschool.

Decathlon

Het logo
Aangezien ik tegenwoordig naar de sportschool ga was het dus ook tijd om wat nieuws aan te schaffen aangezien mijn Nike sportbroek al weer heel wat jaartjes oud is. Ik besloot dan ook een bezoek aan de arena boulevard te brengen. Als eerste dronken we even een capuccino bij het Grolsch cine café en vervolgens was het tijd om een bezoek te brengen aan de decathlon superstore. Aldaar slaagde ik vlot voor mijn hardloopbroek van het voor mij onbekende merk Kalenji, mission accomplished.

maandag 24 november 2014

Delerium

Het was best wel druk
Zaterdagavond had ik met een van mijn beste vrienden afgesproken om een bezoek te brengen aan het splinternieuwe biercafé Delerium, waar men beweerde honderden soorten bier op voorraad te hebben. Het café lag niet echt op onze route, namelijk een kilometer voorbij het centraal station aan de Piet Hein kade. Ter plekke gekomen was het even zoeken want er waren geen bordjes maar we moesten een stalen trap af naar de kade en daar lag het café. Het bleek er behoorlijk druk te zijn en we wisten met moeite een zitplek te veroveren. Missie een geslaagd, missie twee was een biertje te scoren. Ik startte met een bier van de abdij van Averbode (ja, ik had er ook nog nooit van gehoord) en deze smaakte werkelijk voortreffelijk.

De duister ballen
Na een tijdje wisten we een betere plek aan een tafeltje te scoren en en waren we ook klaar voor ones tweede biertje, voor mij een IPA uit Barcelona van birr, met daarbij een portie bitterballen. De ballen hadden wat te lang in de friteuse gezeten aan de donkere kleur te zien maar waren nog goed eetbaar dus daar maakte ik geen punt van. Als derde en laatste bier van de avond wilden we een bockbier van de tap maar beiden bleken net op te zijn. We moesten erg lang wachten voor dat medegedeeld werd maar de medewerker van het café maakte dat weer goed door even later aan te komen met een fles van alle verschillende bockbieren die zij hadden zodat wij een keuze konden maken. Mijn keuze viel op een wildebok van de Scheldebrouwerij, helaas geen topper maar dat weet je pas als je het geprobeerd hebt.

Na deze laatste verlieten wij Delerium, leuk om een keer gezien te hebben maar niet een plek waar wij weer heen zullen gaan. Het was niet slecht maar het was het net niet en dat gekoppeld aan het feit dat het ver buiten onze normale route ligt betekend dat het geen vaste stop gaat worden.

zondag 23 november 2014

Fury

Niet de echte hoofdrol speler
Na de maaltijd vertrokken we naar Utopolis om Fury te gaan zien. Deze oorlogsfilm speelt zich af aan het slot van de tweede wereldoorlog en gaat over een Amerikaanse tankbemanning in Duitsland. De hoofdrol speler is Brad Pitt maar eigenlijk gaat het verhaal over een typist die aan het begin van de film als nieuw lid aan de tankbemanning toegevoegd wordt. Ondanks het feit dat de film ruim tween en een half uur duurde ging de tijd in een vloek en een zucht voorbij. De moeite waard om te gaan zien.

Toen we na afloop de bioscoop verlieten bleek deze exact tien jaar te bestaan en kregen we een exemplaar van de Utopolis times (enkeltje naar de prullenbak) en twee flesjes nestea cadeau. Toch een aardig gebaar van het theater.

zaterdag 22 november 2014

Sasa lounge

De warme ronde
Donderdag was het tijd om met een vriendin uit eten te gaan en een filmpje te pakken (een combinatie die ik wel vaker doe). Voor het eten was de keuze gevallen op Sasa lounge, gelegen in de havenkom van Almere.

Sasa louinge is een mediterraan restaurant dat allemaal bites (kleine hapjes) serveert. Wij kozen voor de home deal, tien warme en koude hapjes in twee ronden geserveerd voor ½25 per persoon. Ik had een cava en mijn gezelschap een witte wijn terwijl we op het eerste bord wachten. Dat bestond uit brood, tapenade, tonijnsalade, pepperdew, nachos met quaceomole en stengels van rauwe groenten. Niets slechts bij, maar ook geen echte uitschieters alhoewel het brood en de tonijnsalade beider erg lekker waren.
Trio van sorbet

Na een juiste pauze kwam de tweede gang (zie hierboven) en die bestond uit gamba´s in knoflook en chili, kippenvleugeltjes, aardappel tortilla, een vispotje, gehaktballetjes in een tomatensaus en nog een kip gericht )zo te proeven in . Ook in de tweede ronde waren geen slechte gerechten te ontdekken maar er waren wederom geen echte toppers te vinden.

Als dessert voor mij een dubbele espresso en voor mijn tafelgenote een trio van sorbet die, volgens haar, prima smaakte. Daarna kostte het behoorlijk wat moeite om de ober aan te sporen om ons de rekening te brengen maat uiteindelijk lukte dat, De rekening was niet duur te noemen (€75 inclusief fooi) en het eten was zeker niet slecht, maar mij gaan ze niet terug zien bij sasa lounge want ik vond het niet goed genoeg om er een tweede keer naar toe te gaan.